پولس در روح به خوانندگان خود اطمینان میدهد که «پس چون به ایمان عادل شمرده شدیم، نزد خدا به وساطت خداوند ما عیسی مسیح صلح داریم.» کلام خدا این تصور را رد میکند که همه در نهایت نجات خواهند یافت. ما باید درک کنیم که این وعدهها به شدت محدود به افرادی است که از گناهان خود توبه کرده و انجیل را باور کردهاند.
در رساله اول یوحنا، خدا به عنوان «نور» و «محبت» آشکار شده است. «خشم» چیزی نیست که او در ذات خود باشد، بلکه چیزی است که او در برخورد خود با گناه و شرارت انسان آشکار میکند.
خنوخ صد و شصت و دو سال زندگی کرد و متوشالح را به دنیا آورد. او میگوید روزهای خنوخ سیصد و شصت و پنج سال بود. خنوخ با خدا راه رفت؛ و او نبود، زیرا خدا او را برگرفت. او میگوید خنوخ از شرارتهای خاصی دوری کرد، اما در میان
برخی از محققان صدها نبوت خاص در مورد مسیح را در کتاب مقدس فهرست کردهاند که بسیاری از آنها تحقق یافتهاند. هیچ اشتباهی در این نبوتها وجود ندارد، حتی اگر ما همیشه نتوانیم تمام جنبههای آنها را درک و توضیح دهیم. هر کسی میتواند پیشبینی کند، که انجام آن بسیار ساده است، اما نوشتن جزئیات بسیار دشوار است.
مانند گوسفندان، ما موجودات وابسته ای هستیم که سرگردان میشویم و اشتباه میکنیم. اما عیسی، شبان نیکوی ما، با عشق الهی از ما، گله فروتن خود، مراقبت میکند.
ترسی، یا بهتر بگوییم وحشتی وجود دارد که باعث میشود شخص بخواهد از خدا پنهان شود، به این امید که خدا او را نبیند. این ترس در روزی که میآید، مردم را وادار میکند که به کوهها بگویند: «بر ما بیفتید و ما را از روی او که بر تخت نشسته است و از خشم ح. ح. پنهان کنید.»
اول قرنتیان ۱۳:۱۳ میگوید که ایمان، امید و محبت اکنون باقی میمانند، اما بزرگترین آنها محبت است. محبت فداکاری ایثارگرانه خداوند عیسی است. روح خدا کار میکند تا ما را به خداوند نزدیکتر کند. او ما را به سوی تمام حقیقت هدایت میکند، چیزهای آینده را به ما نشان میدهد و خداوند را جلال میدهد.
کتاب مقدس به ما بینشهایی در مورد ارزش نام «عیسی» میدهد. این کتاب از اصالت (یا جوهر)، اقتدار و نمایندگی شخص عیسی مسیح سخن میگوید. شیطان، که در نوع خود در شاهزاده صور دیده میشود، میخواست مانند خدا باشد.
آیا زن میتواند فرزند شیرخوار خود را فراموش کند و بر پسر رحم خود ترحم نکند؟ یقیناً آنها ممکن است فراموش کنند، اما من تو را فراموش نخواهم کرد. ببین، من تو را بر کف دستهای خود حک کردهام. قوم برگزیده و رهایییافته او ادعا کرده بودند که او آنها را ترک کرده و فراموش کرده است.
ج. ن. داربی عهد عتیق به ما میگوید که در همان ابتدا خدا گفت: «انسان را به صورت خود، شبیه خود بسازیم» (پیدایش ۱:۲۶) حتی پس از سقوط، خدا به بیان این واقعیت ادامه داد (پیدایش ۹:۶)
نجات نهایی مردم شغل و خانههای خود را از دست دادند زمانی که اقتصاد در آخرین بحران اقتصادی ما سقوط کرد. خودروسازان، وال استریت، بانکها و سایر مؤسسات با زیانهای مالی هنگفت مواجه شدند. کتاب مقدس تعلیم میدهد که ما گناهکاران ورشکسته از نظر روحی و اخلاقی هستیم. مداخله دولت در حال بحث است و حتی ممکن است پیامدهای عمده و پایداری داشته باشد.