در کف دستان او
آیا زنی میتواند فرزند شیرخوار خود را فراموش کند و بر پسر رحم خود ترحم نداشته باشد؟ مطمئناً آنها ممکن است فراموش کنند، اما من شما را فراموش نخواهم کرد. ببینید، من شما را بر کف دستان خود حک کردهام. — اشعیا ۴۹:۱۵-۱۶ NKJV
مانند ما گاهی اوقات، قوم برگزیده و رهایییافته خداوند ادعا کرده بودند که او آنها را ترک کرده و فراموش کرده است. متن بالا پاسخ خداوند است. به طور کلی، قویترین ارتباط شناخته شده برای بشر، ارتباط مادر با فرزندش است. آیا او میتواند «فرزند شیرخوار خود را فراموش کند و بر پسر رحم خود ترحم نداشته باشد؟»
تقریباً با تعجب، پاسخ داده شده توسط روح خدا در واقع این است: «شاید!» با این حال، خداوند سپس آشکار میکند که فرزندان خود را فراموش نکرده است. او برای نشان دادن این موضوع چه میکند؟ او دستان خود را به کسانی که با ایمان به او روی آوردهاند، نشان میدهد: «ببینید، من شما را بر کف دستان خود حک کردهام.» ما نمیتوانیم به یاد میخهای در دستان پسر خدا از زمانی که او جان خود را با محبت برای ما فدا کرد (غلاطیان ۲:۲۰) نیفتیم. ما به او تعلق داریم به معنایی بزرگتر از حتی یک فرزند با مادرش، زیرا او ما را شکل داد و ما را با چنین هزینهای بزرگ رهایی بخشید. «حک کردن» به معنای دائمی بودن است. آن نشانهها همیشه در کف دستان او خواهند بود. نامهای ما برای همیشه آنجا هستند!
واقعاً، مادران، که کتاب مقدس میگوید «ممکن است فراموش کنند»، دلسوزی زیادی نسبت به فرزندان خود نشان میدهند. چقدر بیشتر باید دلسوزی خدا نسبت به قوم خود باشد. او نیازهای ما را میداند، و با رحمت و فیض برای برکت ما عمل میکند. در روزی که میآید، برای کسانی از ملت اسرائیل که در طول مصیبت با ایمان به خداوند روی خواهند آورد، او دلسوزی خود را با انداختن تمام «گناهانشان به اعماق دریا» (میکاه ۷:۱۹) نشان خواهد داد. او قبلاً این کار را برای ما که امروز ایمان داریم انجام داده است. گناهان ما برای همیشه از بین رفتهاند.
شما چطور؟
آیا آرزو دارید دلسوزی خداوند را بشناسید؟ خشم خدا نسبت به گناه بزرگ است، اما شما نیز میتوانید از دلسوزیهای خدا با روی گرداندن از ایدهها و راههای خود و روی آوردن به او با ایمان لذت ببرید. به خداوند عیسی مسیح ایمان بیاورید، به آنچه او برای شما بر روی صلیب در تحمل گناهان شما و تمام مجازات آنها انجام داد، و شما نجات خواهید یافت – برای همیشه!





