مسیح را به عنوان پادشاه و شهروندی ما در ملکوت او کاوش کنید. یک مطالعه کتاب مقدس که حکومت پادشاهی خدا را از عدن از طریق اسرائیل تا ملکوت ابدی دنبال می‌کند.
آخرین کتاب در کتاب مقدس عبری، تواریخ است که توسط جروم (۳۴۷-۴۲۰) در ترجمه لاتین خود که در سال ۴۰۵ میلادی تکمیل شد، به این نام خوانده شد. یهودیان معمولاً تألیف تواریخ را به عزرا، کاتب، نسبت می‌دهند. تمرکز او بر بیدار کردن یک جامعه کوچک و در حال مبارزه از یهودیان تبعیدی به میراث خود در یهوه بود.
برخی از محققان صدها نبوت خاص در مورد مسیح را در کتاب مقدس فهرست کرده‌اند که بسیاری از آنها تحقق یافته‌اند. هیچ اشتباهی در این نبوت‌ها وجود ندارد، حتی اگر ما همیشه نتوانیم تمام جنبه‌های آنها را درک و توضیح دهیم. هر کسی می‌تواند پیش‌بینی کند، که انجام آن بسیار ساده است، اما نوشتن جزئیات بسیار دشوار است.
نهایت آن تا پس از آمدن خداوند برای کلیسا اتفاق نخواهد افتاد (اول تسالونیکیان ۴:۱۳-۱۸). ایمانداران از این صحنه برداشته شده و در یک چشم به هم زدن تغییر خواهند یافت. ضرب‌المثلی هست که می‌گوید: «کسی که آخر می‌خندد، بهترین می‌خندد.»
«مسیح» جورج فردریک هندل در اصل به عنوان سرگرمی سالن کنسرت برای عموم نوشته شده بود. تنها نه سال پس از اولین اجرای آن بود که این اثر الهام‌بخش در یک محیط کلیسایی ارائه شد و به عنوان پرستش برای ایمانداران دیده شد. بخش اول توجه شنوندگان را به نبوتی جلب می‌کند که نقشه خدا را آشکار کرد.
یحیی تعمیددهنده شاید تنها شخصیت عهد جدید باشد که خدمت او توسط دو نبی عهد عتیق پیشگویی شده بود. ملاکی، آخرین صدای نبوی قبل از ۴۰۰ سال سکوت الهی، یحیی را در کلمات پایانی خود در ۳:۱ و ۴:۵-۶ پیش‌بینی کرد. فرشته جبرئیل کلماتی از قسمت اخیر را قرض گرفت تا تولد
