اشعیا گفت: «خداوند مرا ترک کرده و خداوندگارم مرا فراموش کرده است.» روزگاری که اشعیا در آن زندگی می‌کرد، بسیار پردردسر بود. مردم اسرائیل از خدای زنده روی گردانده و بت‌ها را می‌پرستیدند. مردم قدوس اسرائیل را به خشم آورده بودند.
خنوخ صد و شصت و دو سال زندگی کرد و متوشالح را به دنیا آورد. او می‌گوید روزهای خنوخ سیصد و شصت و پنج سال بود. خنوخ با خدا راه رفت؛ و او نبود، زیرا خدا او را برگرفت. او می‌گوید خنوخ از شرارت‌های خاصی دوری کرد، اما در میان
دلایل متعددی وجود دارد که چرا ممکن است از چیزی شرمنده شوید. شاید کلمات دروغین یا آزاردهنده‌ای گفته‌اید که آرزو می‌کنید می‌توانستید آنها را پس بگیرید. آیه‌ای که در حال بررسی آن هستیم توسط پولس رسول به تیموتائوس نوشته شده است و شامل این کلمات است: «شرمنده مباش»
چهار انجیل، هفت گفته خداوند عیسی را بر صلیب ثبت کرده‌اند. سه گفته در ساعات اولیه مصلوب شدن او و چهار گفته در ساعات پایانی رخ داد. هر انجیل آن گفته‌هایی را ثبت می‌کند که با موضوع آن انجیل خاص مطابقت دارد. تنها فریاد او مبنی بر رها شدن در
اولین باغ در کتاب‌مقدس درست در ابتدای سِفر پیدایش یافت می‌شود: باغ عدن. خدا این باغ را کاشت و آن باغ شخصیت او را به خود گرفت. به آدم، اولین انسان، نقش سرپرست این خلقت زیبا – بدون هیچ عیب و نقصی – با امتیاز خوردن میوه همه
