شموئیل نه تنها یک نبی بود، بلکه آخرین داور نیز بود. او یک کاهن نیز بود: «شموئیل در حضور خداوند خدمت می‌کرد... در حالی که ایفودِ کتان بر تن داشت» (۲:۱۸) او پادشاه نبود، اما خدا او را به کار گرفت تا دو نفر اول را مسح کند.
پدر این را از پیش مقرر کرده است، زیرا در کولسیان ۱ می‌خوانیم: «پدر ما را از قدرت تاریکی رهانیده است و ما را به ملکوت پسر محبت خود منتقل کرده است، که در او فدیه، یعنی آمرزش گناهان را به واسطه خون او داریم. او صورت خدای نادیده است،
آخرین کتاب در کتاب مقدس شگفت‌انگیز ما آغاز می‌شود، «مکاشفه عیسی مسیح که خدا به او داد تا به بندگانِ بندگانش نشان دهد» (مکاشفه ۱:۱ nkjv) هر آنچه درباره عیسی مسیح در کلام خدا مکشوف شده است، عظیم و قابل تأمل است.
