به یاد آوردن و قدردانی از رستاخیز خداوند عیسی مسیح شگفت‌انگیز است. رستاخیز خداوند عیسی سنگ بنایی است که ایمان و امید ما بر آن استوار است. مسیحیت بر اساس رابطه‌ای با یک نجات‌دهنده برخاسته است.
نجات‌دهنده ما در قبر نیست. نجات‌دهنده ما در گور نیست. «او اینجا نیست. او برخاسته است!» «چرا زنده را در میان مردگان می‌جویید؟» این را می‌توان در مورد خداوند عیسی مسیح گفت. چه حقیقت شگفت‌انگیزی است—خداوند عیسی مسیح زنده است!
بیایید با بررسی دو بخش از کتاب مقدس شروع کنیم.
«ای تئوفیلوس، در کتاب اول خود، از هر آنچه عیسی شروع به انجام و تعلیم آن کرد، تا روزی که او بالا برده شد، پس از آنکه او از طریق روح‌القدس به رسولانی که انتخاب کرده بود، فرمان‌ها داد، به کسانی که او خود را پس از رنجش با دلایل بسیاری غیرقابل انکار زنده نشان داد، در طول چهل روز توسط آنها دیده شد و در مورد امور مربوط به ملکوت خدا سخن گفت.» اعمال رسولان ۱:۱-۳
به این عبارت توجه کنید: «به کسانی که او خود را پس از رنجش زنده نشان داد.»
این مهم است: خداوند مبارک ما عیسی خود را زنده نشان داد. او فعالانه و عمداً خود را برخاسته نشان داد.
آنچه را که او در یوحنا ۱۰:۱۸ گفت به یاد آورید:
«هیچ‌کس جان مرا از من نمی‌گیرد. من قدرت دارم که آن را بگذارم، و قدرت دارم که آن را دوباره بگیرم. این فرمان را از پدرم دریافت کرده‌ام.»
در رستاخیز، خداوند عیسی خود را زنده نشان داد—و او این کار را با دلایل بسیاری غیرقابل انکار
«زیرا من اول از همه آنچه را که دریافت کردم به شما سپردم: که مسیح برای گناهان ما بر اساس کتب مقدس مرد، و دفن شد، و در روز سوم بر اساس کتب مقدس دوباره برخاست.» ۱ قرنتیان ۱۵:۳-۴
در ۱ قرنتیان ۱۵ می‌بینیم که رستاخیز چقدر برای ایمان مسیحی اساسی است.
۱۹ آیه اول اهمیت رستاخیز مسیح را نشان می‌دهد. سپس بقیه فصل در مورد چگونگی تأثیر رستاخیز او بر ما به عنوان پیروان عیسی مسیح بحث می‌کند.
پیام انجیل این است: مسیح برای گناهان ما بر اساس کتب مقدس مرد، دفن شد، و در روز سوم بر اساس کتب مقدس دوباره برخاست.
«کتب مقدس» در اینجا عمدتاً به عهد عتیق اشاره دارد. نبوت‌هایی مانند اشعیا ۵۳، مزامیر ۲۲، ۶۹، و ۸۸ همگی به رنج و مرگ او اشاره دارند.
اما نه تنها مرگ او نبوت شده بود—دفن و رستاخیز او نیز پیشگویی شده بود. کتاب مقدس انجیل کامل را به این شیوه ارائه می‌دهد.
بدون رستاخیز، کار نجات کامل نیست. اگر انجیل را موعظه کنیم و مسیح را بر صلیب رها کنیم، ناقص است. اگر انجیل را موعظه کنیم و او را در قبر رها کنیم، هنوز ناقص است.
انجیل این است:
مسیح بر اساس کتب مقدس مرد. او دفن شد. و در روز سوم بر اساس کتب مقدس دوباره برخاست.
حالا، بیایید بررسی کنیم که خداوند عیسی مسیح در رستاخیز چگونه شناخته می‌شود:
مکاشفه ۱:۱۸ را در نظر بگیرید، جایی که عیسی می‌گوید:
«من آن زنده‌ام، و مرده بودم، و اینک، تا ابد زنده هستم. آمین. و کلیدهای هاویه و مرگ را دارم.»
۱. یک مسیح زنده
در رستاخیز خود، او اعلام می‌کند، «من آن زنده‌ام و مرده بودم.» او دیگر رنج نمی‌برد. او دیگر در قبر نیست. کتاب مقدس می‌گوید که خدای پدر اجازه نمی‌دهد قدوس او فساد را ببیند. او او را در روز سوم برخاست. چهره‌ای که زمانی با تاج خار، با تف و ضربه آسیب دیده بود، اکنون با جلال می‌درخشد.
او یک نجات‌دهنده زندهاست، که در جلال می‌درخشد، و رستاخیز او این را ثابت می‌کند.
۲. یک مسیح پیروز
شیطان بدترین کار خود را انجام داد. مردان سعی کردند قبر را مهر و موم کنند—با اقتدار پیلاطس و با سنگ سنگین—اما مرگ نتوانست او را نگه دارد.
همانطور که سراینده سرود می‌گوید:
از قبر برخاست، با پیروزی بزرگی بر دشمنانش. او به عنوان یک فاتح از قلمرو تاریک برخاست، و او تا ابد با مقدسین خود سلطنت می‌کند. او برخاست! هللویا! مسیح برخاست!
او قدرت مرگ را باطل کرد. او کسی را که قدرت مرگ را داشت—یعنی شیطان—نابود کرد. او با پیروزی از قبر گذشت. سنگ کنار زده شد نه برای اینکه او بیرون بیاید، بلکه برای اینکه ما داخلشویم—تا ببینیم که او اینجا نیست؛ او برخاسته است. حالا، خداوند عیسی مسیح کجاست؟ او در دست راست خدا نشسته است.
همانطور که عبرانیان ۱۰:۱۲-۱۳ می‌گوید:
«اما این مرد، پس از آنکه یک قربانی برای گناهان برای همیشه تقدیم کرد، در دست راست خدا نشست، از آن زمان منتظر است تا دشمنانش زیر پایش قرار گیرند.»
او مسیح پیروزاست.
۳. یک مسیح مهربان
در یوحنا ۲۰، ما لطافت مسیح برخاسته را می‌بینیم. قلب مریم مجدلیه شکسته است. او عیسی را نمی‌شناسد و فکر می‌کند او باغبان است. وقتی او از او می‌پرسد، «چرا گریه می‌کنی؟» او پاسخ می‌دهد، «آنها خداوند مرا برده‌اند، و نمی‌دانم کجا او را گذاشته‌اند.» سپس او نام او را می‌گوید—«مریم.» چوپان نیکو گوسفندان خود را به نام صدا زد.
آن لحظه بسیار قدرتمند است. او بلافاصله او را می‌شناسد و پاسخ می‌دهد، «ربونی!» (که به معنای معلم است).
این برخورد لطیف در اشکال مختلف در طول ۴۰ روز پس از رستاخیز تکرار می‌شود. به راه عمواس (لوقا ۲۴) فکر کنید، جایی که دو شاگرد غمگین بودند. عیسی ظاهر شد و کتب مقدس را برای آنها گشود. قلب‌های آنها در درونشان می‌سوخت هنگامی که او سخن می‌گفت. او صبور بود. او مهربان بود. سپس در یوحنا ۲۱، او پطرس برگشته را بازسازی می‌کند. دوباره، ما او را به عنوان مسیح مهربانمی‌بینیم.
دوست عزیز، آیا خداوند عیسی مسیح را به عنوان نجات‌دهنده خود می‌شناسی؟
چرا امروز به او سر تعظیم فرود نمی‌آوری؟ گناه خود را اعتراف کن. در قلب خود ایمان بیاور که خدا او را از مردگان برخاست، و نجات خواهی یافت.
رومیان ۱۰:۹-۱۰ به ما می‌گوید:
«اگر با دهان خود خداوند عیسی را اعتراف کنی و در قلب خود ایمان بیاوری که خدا او را از مردگان برخاست، نجات خواهی یافت.»
امروز شما را تشویق می‌کنم: به خداوند عیسی مسیح روی آورید.
و اگر قبلاً ایماندار هستید، خداوند را ستایش کنید که چنین نجات‌دهنده شگفت‌انگیزی دارید. او مسیحزنده ، پیروز، و مهربان شماست!
