سوال: کتاب مقدس درباره خدای پدر چه می‌گوید؟
پاسخ: عهد عتیق چند بار به خدا به عنوان پدر ملت اسرائیل اشاره می‌کند (اشعیا ۶۳:۱۶؛ ملاکی ۱:۶). عهد جدید بسیار فراتر از این می‌رود. اشخاص الوهیت در چندین قسمت به وضوح نامگذاری و متمایز شده‌اند. یکی از بخش‌های حیاتی خدمت خداوند عیسی، معرفی خدای پدر به عنوان پدر خودش بود. او از طریق مرگ خود بر جلجتا و رستاخیزش، ما را به همین رابطه صمیمی با خدا به عنوان پدرمان وارد کرده است. اکنون به وسیله روح‌القدس این امتیاز را داریم که او را همانطور که خداوند ما انجام داد، «ابا پدر» خطاب کنیم (مرقس ۱۴:۳۶؛ رومیان ۸:۱۵ NKJV). بیایید نگاهی دقیق‌تر به برخی از این حقایق پرجلال بیندازیم.
عیسی در دوازده سالگی پس از عید فصح در اورشلیم ماند. یوسف و مریم با نگرانی سه روز به دنبال او گشتند. وقتی مریم از او پرسید چرا عقب مانده است، او پاسخ داد: «چرا مرا جستجو می‌کردید؟ آیا نمی‌دانستید که من باید در کارهای پدرم باشم؟» (لوقا ۲:۴۱-۵۰). او که هم خدا و هم انسان بود، کاملاً می‌دانست که کیست و چرا بر روی زمین است. بعدها، هنگامی که توسط یحیی تعمید یافت، آسمان‌ها گشوده شد، روح خدا، به شکل کبوتری، بر او نازل شد و صدایی از آسمان، خدای پدر، گفت: «تو پسر محبوب من هستی که از تو خشنودم» (مرقس ۱:۹-۱۱). کمی بعد، هنگامی که معبد را پاک کرد (یوحنا ۲:۱۳-۲۱)، به کسانی که بیرون راند، گفت: «خانه پدر مرا خانه تجارت نسازید!»
خداوند عیسی به پیروان خود درباره پدر تعلیم داد. موعظه بر کوه شامل ارجاعات زیادی به پدر است، از جمله اینها:
«نور شما چنان در برابر مردم بدرخشد که کارهای نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است جلال دهند» (متی ۵:۱۶).«اما من به شما می‌گویم، دشمنان خود را دوست بدارید... تا پسران پدر خود باشید که در آسمان است؛ زیرا او خورشید خود را بر بدان و نیکان طلوع می‌دهد و باران را بر عادلان و ظالمان می‌فرستد» (متی ۵:۴۴-۴۵).«شما کامل باشید، همانطور که پدر شما که در آسمان است کامل است» (متی ۵:۴۸).«به پدر خود که در خلوت است دعا کنید؛ و پدر شما که در خلوت می‌بیند، شما را آشکارا پاداش خواهد داد» (متی ۶:۶).«پدر آسمانی شما می‌داند که شما به همه این چیزها نیاز دارید» (متی ۶:۳۲).
هیچ ایماندار عهد عتیق هرگز خدا را در دعا «پدر ما که در آسمان است» خطاب نکرد. اما خداوند عیسی به شاگردان خود آموخت که چنین کنند (لوقا ۱۱:۲).
اگرچه او بارها پدر را در برابر شاگردانش قرار داد، اما می‌بینیم که حتی پس از بیش از سه سال با او، آنها بسیار کم درک کرده بودند. در یوحنا ۱۴ پس از اینکه خداوند از رفتن به خانه پدرش و آماده کردن مکانی برای آنها (و برای ما نیز) در آنجا صحبت کرد، فیلیپ به او گفت: «خداوندا، پدر را به ما نشان ده، و برای ما کافی است» (یوحنا ۱۴:۸). خداوند از این فرصت در آخرین شبی که با شاگردانش بود استفاده کرد تا قلب خود را درباره پدر به آنها بگشاید. یوحنا ۱۴-۱۷ بسیاری از چیزهای دوست‌داشتنی را درباره آن کسی که اکنون او را پدر خود می‌نامیم، به ما نشان می‌دهد. در این فصل‌ها صمیمیتی وجود دارد؛ خداوند دیگر از «پدر آسمانی شما» صحبت نمی‌کرد، بلکه از «پدر من» یا به سادگی، «پدر» صحبت می‌کرد.
پس از رستاخیزش، عیسی به مریم مجدلیه پیامی شگفت‌انگیز داد تا به شاگردانش که اکنون آنها را «برادران من» می‌نامید، برساند: «نزد برادران من برو و به آنها بگو، من به سوی پدر خود و پدر شما، و به سوی خدای خود و خدای شما صعود می‌کنم» (یوحنا ۲۰:۱۷). پدر او اکنون پدر ما نیز هست، اما او نگفت: «نزد پدر ما برو»، زیرا رابطه او با پدر، رابطه منحصر به فرد پسر یگانه است، در حالی که ما به مقام «پسران خدا... فرزندان خدا... وارثان خدا و هم‌وارثان با مسیح» ارتقا یافته‌ایم (رومیان ۸:۱۴-۱۷).
در مثل‌هایش، عیسی گاهی به پدر اشاره می‌کرد. به عنوان مثال، در متی ۲۲:۱-۱۴ او به «پادشاهی خاص که برای پسرش ازدواجی ترتیب داد» اشاره کرد. در لوقا ۱۵:۱۱-۳۲ او داستان معروف پدر مهربانی را گفت که پسر ولخرج خود را به خانه خوش آمد گفت و پسر بزرگترش از پیوستن به جشن‌هایی که به دنبال آن بود، خودداری کرد. صاحب تاکستان در مرقس ۱۲:۱-۱۱، که خادمانش مورد بدرفتاری قرار گرفتند و تنها پسرش کشته شد، نیز پدر را برای ما به تصویر می‌کشد.
تعدادی از رساله‌های پولس با «فیض و سلامتی از جانب خدای پدر ما و خداوند عیسی مسیح بر شما باد» یا سلامی بسیار مشابه آغاز می‌شوند. افسسیان ادامه می‌دهد و می‌گوید: «متبارک باد خدای و پدر خداوند ما عیسی مسیح، که ما را با هر برکت روحانی در مکان‌های آسمانی در مسیح برکت داده است.» و با برشمردن برخی از این برکات روحانی شگفت‌انگیز که پدر ما را به آنها وارد کرده است، ادامه می‌دهد (افسسیان ۱:۲-۱۴). پولس در ۱:۱۷-۲۳ به «خدای خداوند ما عیسی مسیح، پدر جلال» و در ۳:۱۴-۲۱ به «پدر خداوند ما عیسی مسیح» دعا کرد. در ۲ قرنتیان ۱:۳ او «پدر رحمت‌ها و خدای هر تسلی» نامیده شده است. در واقع، رساله‌های پولس سرشار از ارجاعات به پدر هستند، بسیار زیادتر از آنکه بتوان در اینجا ذکر کرد.
یعقوب به «پدر نورها، که در او هیچ تغییری یا سایه چرخشی نیست» اشاره می‌کند (یعقوب ۱:۱۷). و پطرس از ایماندارانی سخن می‌گوید که «برگزیده شده‌اند بر اساس پیش‌دانش خدای پدر»، و از پدری که «بر اساس رحمت فراوان خود ما را دوباره به امیدی زنده تولد داده است» (۱ پطرس ۱:۲-۳). یوحنا در رساله اول خود به «نوع محبتی که پدر به ما بخشیده است، که فرزندان خدا نامیده شویم!» اشاره می‌کند (۱ یوحنا ۳:۱). او همچنین خبر شگفت‌انگیز را به ما یادآوری می‌کند که «پدر پسر را به عنوان نجات‌دهنده جهان فرستاده است» (۱ یوحنا ۴:۱۴).
بنابراین می‌توانیم ببینیم که در یک مطالعه دقیق از عهد جدید با «خدای پدر ما» آشنا می‌شویم (افسسیان ۱:۲). ما از صمیمیت بین پدر و پسر شادمانیم: «پدر پسر را دوست دارد و همه چیزهایی را که خود انجام می‌دهد به او نشان می‌دهد... پدر مردگان را زنده می‌کند و به آنها حیات می‌بخشد... پدر... تمام داوری را به پسر سپرده است، تا همه پسر را همانطور که پدر را گرامی می‌دارند، گرامی بدارند» (یوحنا ۵:۲۰-۲۳). چه پدری پرجلال داریم!
— یوجین پی. ودر، جونیور.
