خداوند عیسی نیقودیموس را «معلم اسرائیل» نامید (نه فقط «معلم یک معلم» – آیه ۱۰)؛ با این حال این مرد بسیار آموزش‌دیده از یکی از اساسی‌ترین مسائل مربوط به زندگی روحانی بی‌خبر بود. با پیشینه یهودی خود فکر می‌کرد که قبلاً تولد دوباره یافته است.
عیسی خداوند به این سؤال پاسخ داد وقتی که فرمود: «کتب را تفتیش کنید، زیرا شما گمان می‌برید که در آنها حیات جاودانی دارید و آنها بر من شهادت می‌دهند.» «اینک می‌آیم – در طومار کتاب درباره من نوشته شده است – تا اراده تو را ای خدا به جا آورم.»
بدن‌های فیزیکی ما نزد خداوند ارزش دارند. آیا بدن‌های ما نزد خدا ارزشی دارند؟ ما معتقدیم که دارند، و می‌خواهیم به آنچه کتب مقدس در مورد ارزش آنها می‌گویند بپردازیم. روح ما آن بخشی از ماست که قادر به معاشرت با خداست، که روح است.
کلمه «قضاوت» در اشکال مختلف خود (قضاوت کردن، داوری، داوران و دیگران) بیش از ۷۰۰ بار در کتاب مقدس یافت می‌شود. یک کتاب کامل از کتاب مقدس «داوران» نام دارد، زیرا در مورد زمانی نوشته شده است که خدا داورانی را برای رهبری قوم خود برانگیخت.
پولس حدود سه سال در شهر بندری معروف افسس، احتمالاً در سال‌های ۵۶-۵۸ پس از میلاد، کار کرد. او به مدت سه ماه در کنیسه درباره ملکوت خدا خدمت کرد. موعظه گاهی اوقات با معجزاتی همراه بود که خدا به دست پولس انجام می‌داد (آیه ۱۱)
پطرس و همکارانش این امتیاز را داشتند که مورد بازدید خداوند عیسی قرار گرفتند، کسی که مدتی قبل با او ملاقات کرده بودند. او خود را به عنوان استاد به آنها آشکار کرد، با این حال با مهربانی از پطرس خواست که خود و تمام دارایی‌اش را در اختیار او قرار دهد. به همین ترتیب، خداوند می‌خواهد ایمانداران ایمانداران ایمانداران.
کتاب‌مقدس زنان سالخوردهٔ خداپرست را به‌عنوان نمونه‌هایی از ایمان و حکمت معرفی می‌کند. از ساره، الیزابت، حنا و دیگران بیاموزید که چگونه زندگی‌ای از فداکاری داشته باشید.
خداوند انسان را به شباهت خود و به صورت خود آفرید (پیدایش ۱:۲۶-۲۸). این بدان معناست که او به آنها، و نه به هیچ مخلوق دیگری، توانایی پاسخ دادن به او و وظیفه نمایندگی او را داد. ما با بدن‌های خود با خلقت خدا تعامل می‌کنیم، و از طریق روح خود این کار را می‌کنیم.
پولس رسول مراقبت پدر را برای ایمانداران جدید در تسالونیکی و جاهای دیگر نشان داد و با محبت واقعی از آنها مراقبت می‌کرد. او به عنوان پدر روحانی آنها، نگرانی واقعی نشان داد و برای آنها هم مادر و هم برادر خداپرست بود (۱ تسالونیکی ۲:۷-۱۱)
خداوند عیسی به خاطر ارتباطش با «گناهکاران» مورد انتقاد رهبران مذهبی قرار گرفت. فریسیان خودپسند بودند و هیچ تصوری از فیض خدا در جستجو و پذیرش همه کسانی که گناه کرده‌اند، نداشتند. مسیح سه مَثَل را بیان کرد که انجیل فیض خدا را توضیح می‌داد.
رومیان ۵:۱۲-۲۱ نشان می‌دهد که چگونه گناه از طریق آدم وارد شد و مرگ را برای همه به ارمغان آورد. با این حال، اطاعت مسیح توجیه و زندگی را برای ایمانداران به ارمغان می‌آورد.
چندین سال پس از گرویدن شائول، پولس و برنابا به بخش‌های جنوبی استان رومی غلاطیه، در ترکیه امروزی، سفر کردند. پولس، برنابا و ایمانداران جدید با مخالفت شدید، تا حدی توسط برخی رهبران یهودی، مواجه شدند. پس از اینکه رسولان منطقه را ترک کردند، مقاومت به اشکال ظریف‌تری ادامه یافت.
