مزمور 136 شامل 26 آیه است که هر یک از آنها با کلمات «رحمت او تا ابد باقی است» و یک اندرز که چندین بار تکرار شده است تا «خداوند» یا «خدا» را شکرگزاری کنند، به پایان می‌رسد. هیچ نیازی به تحریک مقدسین در جلال برای ابراز شکرگزاری آنها نخواهد بود، زیرا در آنجا
پولس رسول پس از اینکه پیرو خداوند عیسی مسیح شد، تجربیات دشوار بسیاری داشت. او نوشت: “پنج بار از یهودیان چهل ضربه شلاق منهای یک ضربه دریافت کردم. سه بار با چوب کتک خوردم؛ یک بار سنگسار شدم؛ سه بار کشتی‌ام غرق شد’
پولس رسول خود را با تیموتائوس در شکرگزاری برای ایمانداران در کولسی همراه کرد. بیایید خدا را برای همه قومش و برای کار او در زندگی آنها شکر کنیم (رومیان ۱:۸). در کولسیان ۱:۱۲-۱۴ رسول پدر را برای آنچه انجام داده است شکر کرد.
پولس حدود سه سال در شهر بندری معروف افسس، احتمالاً در سال‌های ۵۶-۵۸ پس از میلاد، کار کرد. او به مدت سه ماه در کنیسه درباره ملکوت خدا خدمت کرد. موعظه گاهی اوقات با معجزاتی همراه بود که خدا به دست پولس انجام می‌داد (آیه ۱۱)
یک شعر کوچک سپاسگزاری: من برای تشک سختی که روی آن می‌خوابم سپاسگزارم؛ برخی فقط زمین سخت دارند. برخی در حال یادگیری و گفتن کلام او، مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، زندانی می‌شوند و حتی کشته می‌شوند. این زندانی که من در آن هستم بهشت نیست، اما راهی است که او در برنامه خود برای من دارد.
