مسیح
شبان و ناظر
جان‌های ما
در عهد عتیق به ما گفته شده است که خداوند شبان ماست. داوود به وضوح بیان کرد: «خداوند شبان من است؛ محتاج نخواهم بود» (مزمور ۲۳:۱ KJV). وعده در اشعیا ۴۰:۱۱ نشان می‌دهد که مسیح با قوم خود مانند شبانی رفتار خواهد کرد که از گوسفندان خود مراقبت می‌کند. همچنین، زکریا پیشگویی کرد که مسیح آینده جان خود را مانند شبانی که از گله محافظت می‌کند، خواهد داد: «شبان را بزنید، و گوسفندان پراکنده خواهند شد» (زکریا ۱۳:۷).
همراه با این آیات، مثال‌های زیادی از شبانان به ما داده شده است که ما را به یاد خداوند عیسی مسیح می‌اندازد، از هابیل شروع می‌شود (پیدایش ۴:۲). ما همچنین می‌دانیم که ابراهیم، اسحاق، یعقوب، پسران یعقوب، موسی و داوود همگی شبان بودند. آنها درس‌های ارزشمندی از نجات‌دهنده ما را به ما می‌دهند، هنگامی که در کتاب مقدس به طور مطلوب دیده می‌شوند. به عنوان مثال، با ابراهیم ما اعتماد و ایمان یک شبان را در عمل می‌بینیم، که ما را به یاد نحوه راه رفتن خداوند در اینجا بر روی زمین می‌اندازد. با اسحاق ما شبانی را می‌بینیم که عروس خود را دریافت می‌کند، که ما را به فکر مسیح و کلیسا می‌اندازد. در مورد یعقوب، که بعدها اسرائیل نامیده شد، ما شبانی را می‌بینیم که بر فرزندان خود حکومت می‌کند، که ۱۲ قبیله اسرائیل شدند، و نشان می‌دهد که مسیح چگونه در روزی آینده بر قوم خود حکومت خواهد کرد.
هنگامی که به عهد جدید می‌رسیم، خداوند عیسی به عنوان شبان ما نشان داده می‌شود. این یک حقیقت جالب است، زیرا خداوند عیسی از نظر حرفه یک نجار بود (مرقس ۶:۳). با این حال، ما در مورد حقایق روحانی صحبت می‌کنیم، و خداوند بسیار بیشتر از آن چیزی است که انسان بی‌باور ممکن است فقط از بیرون ببیند. در انجیل‌ها، خداوند در نحوه آموزش ۱۲ شاگرد، نقش یک شبان را بر عهده می‌گیرد. او شبان است، و او پیروان خود را فراخوانده است تا وظیفه شبانی را در غیاب او ادامه دهند. بیایید برخی از این آیات را برای تازگی و برکت خود بررسی کنیم.
در تولد خداوند
ما گزارش شگفت‌انگیز تولد خداوند ما را در لوقا ۲ می‌خوانیم. در این صحنه، یک اعلامیه ویژه به شبانان نزدیک داده شد (لوقا ۲:۸-۱۴). به آنها از تولد نجات‌دهنده در شهر داوود، یعنی بیت‌لحم، گفته شد، و اینکه او مسیح خداوند است. این باید این شبانان را غرق در شگفتی کرده باشد. آنها هنگامی که فرشته خداوند را دیدند و توسط جلال خداوند که در اطراف آنها می‌درخشید احاطه شده بودند، بسیار ترسیدند. این بسیار خاص بود. شبانان در جامعه از اهمیت زیادی برخوردار نبودند، اما خدا اینها را انتخاب کرد تا اولین کسانی باشند که او آشکارا آمدن پسر خود را به جهان اعلام کند. در حالی که انسان ممکن است شبانان را کم اهمیت بداند، خدا آنها را برای جلال خود بزرگ می‌دارد زیرا آنها به شکلی دوست‌داشتنی خداوند عیسی مسیح را به تصویر می‌کشند.
پس از شنیدن این اعلامیه و ستایش اضافی توسط انبوهی از لشکریان آسمانی که خدا را ستایش می‌کردند، شبانان با عجله به بیت‌لحم آمدند تا کلماتی را که به آنها گفته شده بود تأیید کنند. چقدر زیبا باید بوده باشد که شبانان نوزاد را در آخور، مکانی که گاوها غذا می‌خوردند، پیدا کردند. ما در همان ابتدای زندگی خداوند ارتباط او را با شبانان و تغذیه گله می‌بینیم. این خدمت عمومی او را در سال‌های آینده مشخص می‌کرد.
تغذیه ۵۰۰۰ نفر
تغذیه ۵۰۰۰ نفر عمیق است و تنها معجزه‌ای است که در هر چهار انجیل ثبت شده است! این یک معجزه قدرت الهی مسیح و شفقت عظیم او را نسبت به نیازمندان نشان می‌دهد. هنگامی که به این رویداد در مرقس ۶ نگاه می‌کنیم، یک بیان منحصر به فرد داریم: «و عیسی، هنگامی که بیرون آمد، جمعیتی عظیم را دید و دلش برای آنها به رحم آمد، زیرا آنها مانند گوسفندانی بودند که شبان نداشتند. پس شروع به تعلیم بسیاری از چیزها به آنها کرد» (مرقس ۶:۳۴ NKJV).
«گوسفندانی که شبان نداشتند» ما را به یاد نگرانی‌های موسی در اعداد ۲۷:۱۵-۱۷ می‌اندازد. هنگامی که او با خداوند صحبت کرد، نیاز به شبانی برای رهبری قوم خدا را بیان کرد. اگرچه یوشع پاسخ خدا برای آن نیاز در زمان موسی بود، اما پاسخ نهایی از خدا در پسر او، خداوند عیسی مسیح، یافت می‌شود. او شبان خدا برای رهبری و تغذیه گوسفندان خود است.
خداوند جمعیت را در مرقس ۶ با غذای روحانی تغذیه کرد. گفته می‌شود که شفقت او باعث شد که «بسیاری از چیزها را به آنها تعلیم دهد،» و علاوه بر این، نیازهای جسمی آنها را نیز برآورده کرد. نگرانی‌های او کمک به پیروانش بود تا هم از نظر روحانی و هم از نظر جسمی تازه شده به خانه‌های خود بازگردند. خداوند را شکر که او همچنان بر هر یک از ما شفقت دارد و از نیازهای ما نیز مراقبت می‌کند!
مانند یک شبان، خداوند جمعیت را «نشاند» (مرقس ۶:۳۹) و سپس از شاگردان استفاده کرد تا غذا را توزیع کنند، همانطور که او آن را به آنها می‌داد. آنها نیز به نوبه خود آن را به کسانی که نشسته بودند می‌دادند. همه به اندازه نیاز خود خوردند و همه سیر شدند. بسیار واضح بود که این نمایش قدرت الهی مسیح بود، که تنها از ۵ نان و ۲ ماهی استفاده کرد و توانست ۵۰۰۰ مرد را تغذیه کند! این معجزه نشان می‌دهد که مسیح به عنوان شبان ما می‌تواند نیازهای ما را برآورده کند، مهم نیست که چقدر برای ما غیرممکن به نظر برسند. دیدن قدرت الهی مسیح در عمل منجر به افزایش ایمان ما می‌شود و شخصیت شبان ما را نشان می‌دهد که ما را از بالا تغذیه و هدایت می‌کند.
شبان نیکو
در یوحنا ۱۰ خداوند خود را به عنوان شبان نیکو توصیف کرد. او با نشان دادن اینکه شبان گوسفندان است شروع کرد زیرا او از در وارد شد (یوحنا ۱۰:۱-۲). تنها یک شبان وجود خواهد داشت، و او را می‌توان با این حقیقت ساده شناسایی کرد. مسیح از در وارد شد زیرا او تنها کسی بود که می‌توانست اراده خدای پدر را انجام دهد و تمام آنچه را که او درخواست کرده بود، برآورده کند. او از در وارد شد، همانطور که با کلمات، راه رفتن و روش‌های او نشان داده شد. او تمام پیشگویی‌های مسیح آینده را که در عهد عتیق پیشگویی شده بود، برآورده کرد، که برای نشان دادن اینکه چه کسی شبان حقیقی است، لازم بود.
مسیح همچنین گوسفندان یهودی را از آغل یهودیت، تصویری از بودن تحت شریعت، به فیض مسیحیت هدایت می‌کرد. چقدر زیباست که او به آرامی خودی‌های خود را فرا می‌خواند، و آنها او را دنبال می‌کردند. خداوند ادامه داد و گفت که گوسفندان دیگری نیز خواهد داشت که آنها را فرا خواهد خواند؛ آنها صدای او را خواهند شناخت و او را دنبال خواهند کرد. این گوسفندان نه تنها از خانه اسرائیل (یوحنا ۱۰:۳-۵) خواهند بود، بلکه بعدها از میان غیریهودیان نیز خواهند بود (یوحنا ۱۰:۱۶).
سپس خداوند توضیح داد که چرا او تنها شبان نیکو است: «من شبان نیکو هستم. شبان نیکو جان خود را برای گوسفندان می‌گذارد» (یوحنا ۱۰:۱۱ ESV). این حقیقت در آیات ۱۵، ۱۷ و ۱۸ تکرار شده است، و بارها و بارها می‌گوید که مسیح جان خود را برای ما خواهد گذاشت. چقدر گرانبهاست که ببینیم به عنوان شبان ما، خداوند عیسی مایل بود جان خود را برای ما بر روی صلیب جلجتا بدهد. آنجا بود که او جان خود را به عنوان شبان نیکو گذاشت. این حقیقت همچنین تحقق زکریا ۱۳:۷ است، همانطور که قبلاً ذکر شد. نجات ما برای خداوند همه چیز را هزینه کرد! جلال بر نام او باد!
شبان ارشد
در ۱ پطرس ۵:۴ (NKJV) می‌خوانیم: «هنگامی که شبان ارشد ظاهر شود، تاج جلالی را که هرگز پژمرده نمی‌شود، دریافت خواهید کرد.» در اینجا، پطرس رسول خداوند عیسی را به عنوان شبان برتر از همه شبانان دیگر معرفی کرد. او شبان ارشد است!
این بدان معناست که همه ما باید تحت اقتدار و رهبری مسیح باشیم، حتی کسانی که ممکن است به عنوان شبان در میان قوم خدا استفاده شوند. به این معنا، ما فقط شبانان زیردست هستیم، که برای راهنمایی، درک و حکمت به شبان ارشد نگاه می‌کنیم. مسیح باید افتخار و جلال را از اعتراف ما به برتری او در این موضوع شبانی دریافت کند.
همراه با این، ما تشویق می‌شویم که بدانیم خداوند ما، شبان ارشد، در روزی آینده ما را با تاج جلال برای خدمت وفادارانه در شبانی پاداش خواهد داد. این با این واقعیت همراه است که همه ما در برابر کرسی داوری مسیح ظاهر خواهیم شد تا برای کارهایی که در اطاعت از کلام و اراده او انجام دادیم، پاداش دریافت کنیم (به ۱ قرنتیان ۳:۹-۱۵، ۴:۵؛ ۲ قرنتیان ۵:۹-۱۰ مراجعه کنید). باشد که ما تشویق شویم تا به عنوان شبانان در وابستگی به خداوند، با فروتنی، خدمت کنیم، با دانستن اینکه زحمت ما در خداوند بیهوده نیست (۱ قرنتیان ۱۵:۵۸).
شبان بزرگ
خداوند همچنین شبان بزرگ ماست. عبرانیان ۱۳:۲۰-۲۱ می‌گوید: «حال خدای صلح که خداوند ما عیسی را از مردگان برخیزانید، آن شبان بزرگ گوسفندان، به واسطه خون عهد جاودانی، شما را در هر کار نیکو کامل سازد تا اراده او را به جا آورید، و آنچه را که در نظر او پسندیده است، در شما به عمل آورد، به واسطه عیسی مسیح، که جلال تا ابدالآباد از آن او باد. آمین.»
خداوند در کتاب عبرانیان با بسیاری از چیزها و بسیاری دیگر مقایسه شده است. در هر مقایسه می‌بینیم که او تنها کسی است که به عنوان بزرگتر یا بزرگ توصیف شده است. چند شبان در عبرانیان ۱۱ ذکر شده‌اند، از جمله: هابیل (عبرانیان ۱۱:۴)، ابراهیم (عبرانیان ۱۱:۸)، اسحاق (عبرانیان ۱۱:۹)، یعقوب (عبرانیان ۱۱:۹)، موسی (عبرانیان ۱۱:۲۳) و داوود (عبرانیان ۱۱:۳۲). همه این شبانان، اگرچه در این آیه به عنوان نمونه‌های وفاداری ذکر شده‌اند، اما در عظمت خود در مقایسه با خداوند ما کم می‌آورند. خداوند عیسی بسیار فراتر از هر کس دیگری است، و عبارت «شبان بزرگ» فقط برای او محفوظ است! این چقدر زیباست! این رساله با این آخرین بیان عظمت او به پایان می‌رسد و نتیجه‌گیری نهایی نامه است. باشد که ما عظمت او را به عنوان شبان بزرگ هر روز تصدیق کنیم.
شبان به عنوان داور
در هر لحظه خداوند ممکن است بیاید و ما را به خانه خود ببرد (۱ تسالونیکیان ۴:۱۳-۱۷). حدود هفت سال بعد، خداوند با ما بازخواهد گشت، که «ظهور او» نامیده می‌شود. او پادشاهی خود را بر روی زمین برقرار خواهد کرد و ۱۰۰۰ سال سلطنت خواهد کرد (متی ۲۵:۳۱-۴۶). تمام جهان در برابر خداوند آورده خواهد شد و جدا خواهد شد، مانند شبانی که گوسفندان را از بزها جدا می‌کند. ما معتقدیم که این، داوری ملت‌ها، بلافاصله پس از مصیبت و درست قبل از آغاز سلطنت مسیح بر زمین به عنوان پادشاه پادشاهان و خداوند خداوندان خواهد بود، که در عهد عتیق و جدید پیشگویی شده بود.
این عمل جداسازی تنها از آن اوست. او به عدالت داوری خواهد کرد. یک درس کلیدی از این آیه، تشخیص است که یک شبان باید داشته باشد تا تفاوت بین کسانی که گوسفندان واقعی هستند و کسانی که فقط بز هستند را بداند، حتی اگر آنها با گوسفندان مخلوط شده باشند. در ۲ تیموتائوس ۲:۱۹ می‌خوانیم: «با این حال، بنیاد محکم خدا استوار است، که این مهر را دارد: «خداوند کسانی را که از آن او هستند می‌شناسد،» و «هر کس که نام مسیح را می‌برد، از شرارت دوری کند.»» این حقیقت صرف نظر از دوره زمانی است.
ما دعا می‌کنیم که هر کس این مقاله را می‌خواند، به شبان نیکو، خداوند عیسی مسیح، به عنوان نجات‌دهنده شخصی خود اعتماد کند.
دعوت پطرس به شبانی
در یوحنا ۲۱:۱۵-۲۳ خداوند پطرس را پس از رستاخیز خود به طور عمومی بازگرداند. قبل از قربانی خداوند، پطرس انکار کرده بود که خداوند را می‌شناسد. این بازگرداندن تأثیرگذار، رحمت لطیف خداوند را نسبت به پطرس و در واقع، نسبت به همه شاگردانی که پس از دستگیری و محکومیت خداوند به مرگ فرار کرده بودند، نشان می‌دهد. پس از رستاخیز مسیح، در شبانی خود، او آنها را دوباره به خود جمع کرد. در این آیه او بر پطرس تمرکز کرد و به او راهی بسیار عملی برای نشان دادن عشق خود به خداوند داد.
سه بار، با کلماتی کمی متفاوت، خداوند عشق پطرس را به خود زیر سوال برد. این با سه انکار پطرس قبل از رفتن خداوند به صلیب مطابقت داشت. پطرس هر بار با اعترافی ضعیف از عشق خود به خداوند پاسخ داد، و نشان داد که درس خود را آموخته است که به دلیل احتمال شکست آینده، به وفاداری خود لاف نزند.
سپس خداوند به پطرس دستور داد، هر بار با استفاده از اصطلاحات شبانی، عشق خود را با اعمال خود در آینده ثابت کند. پطرس باید «بره‌های مرا تغذیه کن» (یوحنا ۲۱:۱۵)، «گوسفندان مرا مراقبت کن» (یوحنا ۲۱:۱۶) و «گوسفندان مرا تغذیه کن» (یوحنا ۲۱:۱۷). هر سه مسئولیت‌های شبانی هستند. توجه داشته باشید که در هر دستور، خداوند قوم خود را «مرا» می‌نامد، که نشان می‌دهد هیچ کس نمی‌تواند قوم خداوند را گله یا جماعت خود بنامد. قوم خدا به سادگی به طور موقت در طول این زندگی کوتاه به دیگران سپرده شده‌اند.
«بره‌های مرا تغذیه کن» به معنای فراهم کردن غذای روحانی برای جوانان در ایمان است. «گوسفندان مرا مراقبت کن» به معنای مراقبت از رفاه آنها و کمک به آنها در مسیر ایمانشان است. «گوسفندان مرا تغذیه کن» به معنای آموزش حقایق روحانی عمیق‌تر با به اشتراک گذاشتن چیزهایی از کلام خدا است که درک آنها دشوارتر است و نیاز به بلوغ روحانی دارد. همه اینها بخشی از دعوت یک شبان است.
به یک معنا می‌توان گفت که این دستورالعمل برای پطرس منحصر به فرد بود. با این حال، همه ما باید این نصیحت را در نظر بگیریم و آن را برای خودمان به کار ببریم. کسانی که نقشی، چه بزرگ و چه کوچک، در مراقبت شبانی بر عهده می‌گیرند، باید کلام خدا را بدانند و به عنوان راهی برای نشان دادن عشق خود به مسیح خدمت کنند. خدمت کلام از منبر باید عملی از عشق به نجات‌دهنده باشد، با تمایل به اینکه گوسفندان او خداوند را دنبال کنند و نه انسان را.
ما همچنین باید به اندازه کافی فروتن باشیم تا بدانیم که از پطرس بهتر نیستیم. ما نیز ممکن است شکست بخوریم، و این در ۱ پطرس ۲:۲۵ برجسته شده است: «زیرا شما مانند گوسفندانی بودید که گمراه شده بودید، اما اکنون به شبان و ناظر جان‌های خود بازگشته‌اید.» ما به مراقبت شبانی خداوند نیاز داریم تا به ما کمک کند و سپس بتوانیم به دیگران کمک کنیم. این وابستگی برای خدمت پربار حیاتی است. باشد که خداوند به ما کمک کند.
در این آیه آخر همچنین می‌بینیم که مسیح شبان ما، ناظر جان‌های ما نیز هست. او همچنان ما را از آسمان بالا، جایی که اکنون هست، رهبری، هدایت و تغذیه می‌کند. چه برکتی هر یک از ما برای چنین ناظر شگفت‌انگیزی داریم، که همه چیز را درباره ما می‌داند: مشکلات ما، خواسته‌های ما، نیازهای ما و شکست‌های ما. او دقیقاً می‌داند که ما به چه چیزی نیاز داریم و چگونه آن را فراهم کند.
چالش نهایی
پطرس پس از بازگرداندن خود، مطالب زیادی درباره شبانی نوشت، و او مراقبت شبانی را به طرق مختلف در طول فصل‌های اولیه اعمال رسولان نشان داد. این رسول همچنین بسیاری را به مسیح هدایت کرد و سپس در تعمید آنها شرکت کرد. در یک مورد، پطرس و یوحنا با هم برای برکت دادن یک مرد لنگ و هدایت او به مسیح استفاده شدند (اعمال ۳). این دو مایل بودند برای موضع محکم خود برای مسیح زندانی شوند. پر از روح‌القدس، ما یک پطرس جدید و یک یوحنا جدید را می‌بینیم که با جسارت فراوان خداوند عیسی را دنبال می‌کنند.
پطرس همچنین باید راه‌های جدید فیض خدا را بیاموزد و از زیر شریعت بودن رهایی یابد. یک شبان باید تابع کلام خدا باشد تا بتواند دیگران را شبانی کند. ما این تحول شگفت‌انگیز را در اعمال ۱۰ می‌بینیم. از این نقطه، جالب است که پولس برجسته‌تر شد و پطرس کمتر. یک شبان باید مایل باشد که موقعیت یا نقش پایین‌تری نسبت به دیگرانی که خداوند ممکن است در خدمت بالا ببرد، بپذیرد، اگر این اراده او باشد. این نیز یک مرحله بسیار فروتنانه در زندگی است.
در ۱ پطرس ۵:۲-۳ به ما توصیه شده است که به عنوان شبان خدمت کنیم. این گله خداست، نه گله ما، که ما به شبانی آن فراخوانده شده‌ایم. شبانی در میان مردم مؤمن خدا در اطراف ماست. او افراد را به زندگی ما می‌آورد تا بتوانیم با نمونه بودن و به اشتراک گذاشتن چیزهایی از کلام خدا، به آنها در مسیر روحانی‌شان کمک کنیم.
چندین هشدار به ما در شبانی دیگران وجود دارد. ما باید این کار را با میل انجام دهیم، نه از روی اجبار. انگیزه و نحوه انجام شبانی مهم است. ما نباید با امید به سود مالی شبانی کنیم، بلکه با اشتیاق، با دانستن اینکه پاداش ما در آسمان خواهد بود و نه در اینجا بر روی زمین. همچنین به ما هشدار داده شده است که به گونه‌ای شبانی نکنیم که زورگویانه باشد. عبارت «بر آنها اربابی نکنید» به این معنی است که ما مانند دیکتاتورها عمل می‌کنیم تا فروتن باشیم. این سبک رهبری مناسب نیست و در واقع، در اعمال ۲۰:۲۸-۳۵ در مورد آن هشدار داده شده است. فرد باید قبل از اینکه بتواند به این شیوه برای خداوند استفاده شود، از خود رهایی یابد.
چقدر غم‌انگیز است وقتی می‌بینیم یک برادر یا خواهر فکر می‌کند که مراقبت شبانی انجام می‌دهد در حالی که آنها فقط فضول و پرکار هستند، و در کار دیگران دخالت می‌کنند (۱ پطرس ۴:۱۵). اگر تمایل دارید هر زمان که مشکلاتی با دیگران پیش می‌آید دخالت کنید، مراقب باشید. اولین فکر ما باید دعا برای یکدیگر باشد و سپس از خداوند بپرسیم که آیا اراده اوست که ما بیشتر انجام دهیم. بسیاری با یادگیری جزئیات گناه در دیگران، خود را آلوده کرده‌اند، فقط برای اینکه شکست بخورند و به همان مشکلات بیفتند (غلاطیان ۶:۱).
در نهایت، ارزش گفتن دارد که ما به شبانان بیشتری در میان قوم خدا نیاز داریم. این یک هدیه نادیده گرفته شده است، و این در بسیاری از گوسفندان سرگردان نشان داده می‌شود که هیچ کس به دنبال آنها نمی‌رود تا آنها را به خداوند بازگرداند. شبانی ممکن است به اشک‌های زیادی نیاز داشته باشد، و شاید به همین دلیل است که تعداد کمی مایل به خدمت در این ظرفیت هستند. این کاری است که بیشتر در پشت صحنه انجام می‌شود؛ جلال عمومی کمی در شبانی وجود دارد که طبق کلام خدا انجام می‌شود. آه، باشد که خداوند شبانان بیشتری را برانگیزد!
