فراوانی شکرگزاری از طریق کفایت مسیح

شکرگزاری

در آن با شکرگزاری فراوان باشید. — کولسیان 2:7 NKJV

در طول سومین سفر تبلیغی خود، پولس رسول حدود سه سال در شهر بندری معروف افسس، احتمالاً در سال‌های 56-58 پس از میلاد، کار کرد. او سه ماه در کنیسه درباره ملکوت خدا خدمت کرد، اما به دلیل مخالفت، عقب‌نشینی کرد و شروع به آموزش ایمانداران جدید در یک کالج کرد (اعمال 19:9-10). این کار حدود دو سال ادامه یافت، احتمالاً در ساعاتی که مردم استراحت بعد از ظهر می‌کردند. موعظه گاهی با معجزاتی همراه بود که خدا به دست پولس انجام می‌داد (آیه 11). در نتیجه، این خدمت بر کل منطقه استان رومی آسیا – در ترکیه امروزی – هم یهودیان و هم یونانیان تأثیر گذاشت (آیه 10).

اپافراس از جمله کسانی بود که تحت تأثیر فیض خدا قرار گرفت و یکی از همکاران پولس شد (کولسیان 1:7). او انجیل را به کولسی آورد، شاید همراه با دیگرانی که در آن منطقه زندگی می‌کردند. در میان نوایمانان در کولسی، یک صاحب کسب و کار به نام فیلیمون، همسرش آپفیا و پسرشان آرخیپوس بودند. چند سال بعد، برده فیلیمون، اونیسیموس، پس از نجات یافتن در بازدید از پولس در روم، به جمع ایمانداران پیوست (به نامه پولس به فیلیمون مراجعه کنید). رسول هنوز در کولسی نبود، اما ممکن است پس از آزادی از اولین اسارت رومی خود به آنجا رفته باشد (فیلیمون 1:22). در حالی که پولس هنوز در زندان روم بود، اپافراس تمام راه را از کولسی طی کرد تا او را ملاقات کند و نگرانی‌های خود را با او در میان بگذارد، در حالی که با جدیت برای ایمانداران دعا می‌کرد (کولسیان 4:12). چه نمونه‌ای از مراقبت برادرانه!

پولس این نگرانی‌ها را در میان گذاشت. او که عمیقاً درگیر بود، به کلیسا نوشت که برای آنها در دعا زحمت می‌کشد و مبارزه می‌کند، در حالی که خداوند در او کار می‌کند (کولسیان 1:29). رسول نوشت که او همچنین برای ایمانداران در لائودیکیه (کولسیان 2:1) و هیراپولیس (کولسیان 4:13) که از کولسی دور نبودند، مبارزه می‌کرد.

آنها تحت تأثیر حملات زیرکانه دشمن قرار گرفته بودند که سعی داشت اعتماد آنها به مسیح را از آنها بگیرد. به نظر می‌رسد که دشمن از ترکیبی از قانون‌گرایی یهودی، فلسفه و گمانه‌زنی‌های یونانی، همراه با عرفان شرقی، برای ایجاد هرج و مرج در میان آن ایمانداران استفاده کرده بود. آنها تحت تأثیر ترکیبی از قوانین غذایی و ریاضت‌کشی قرار گرفته بودند، زیرا به اشتباه بدن را پست‌تر از روح و ذاتاً شر می‌دانستند. برخی در آنجا حتی تحت تأثیر جادو قرار گرفته بودند (به کولسیان 2، به سمت پایان مراجعه کنید).

در مقابل، پولس توسط روح خدا هدایت شد تا یگانگی، برتری و کفایت کامل مسیح – خدا و انسان در یک شخص – را ارائه دهد. او خالق، نجات‌دهنده و سر کلیسا است، و او در این ظرفیت‌ها کار می‌کند. علاوه بر این، پولس حتی در شرایط دشوار خود، یک درس عملی واقعی برای این ایمانداران بود. او با وجود شرایط سخت در زندان رومی خود، شکرگزار بود و شکرگزاری می‌کرد. همچنین، حملات شیطان به ایمانداران جدید باعث ناراحتی پولس شد. اما او شکایت نمی‌کرد؛ او شکرگزاری می‌کرد. «ما همیشه خدا، پدر خداوند ما عیسی مسیح را شکر می‌کنیم، هنگامی که برای شما دعا می‌کنیم، از آنجا که ایمان شما را در مسیح عیسی و محبتی را که برای همه مقدسین دارید شنیدیم» (کولسیان 1:3-4 ESV). دعای پولس برای آنها (کولسیان 1:9-11) موضوعی برای مطالعه بیشتر است، اما در حال حاضر ما بر شکرگزاری پولس و آموزش ایمانداران به شکرگزاری تمرکز می‌کنیم. چه نمونه‌ای!

شکرگزاری به پدر

شکرگزاری به پدری که ما را شایسته ساخته است تا در میراث مقدسین در نور شریک باشیم. — کولسیان 1:12 NKJV

این عبارت دعای پولس را برای ایمانداران در کولسی و منطقه به پایان رساند. روش او برای خطاب به خدای پدر منحصر به فرد بود، بسیار نزدیک به نحوه نگارش یوحنا درباره رابطه صمیمی ما با خدا و پدرمان از طریق پسرش، خداوند ما عیسی مسیح. پولس به نوشتن درباره برتری‌های مسیح و خدمتی که خداوند عیسی جلال یافته به او سپرده بود، که مورد حمله دشمن قرار گرفته بود، ادامه داد.

این امر رسول را، همراه با اپافراس، به دعا کردن با جدیت برای ایمانداران جدید سوق داد. «زیرا می‌خواهم بدانید که چه مبارزه بزرگی برای شما و کسانی که در لائودیکیه هستند، و برای هر تعداد که چهره مرا در جسم ندیده‌اند، دارم» (کولسیان 2:1). او هدف دعای خود را چنین توصیف کرد: «تا دل‌هایشان تشویق شود، در محبت با هم متحد شوند، و به تمام غنای اطمینان کامل از فهم، به شناخت کامل راز خدا؛ که در آن تمام گنجینه‌های حکمت و معرفت پنهان است» (کولسیان 2:2-3 jnd). چقدر شگفت‌انگیز: خدا و پدر ما اسرار خواسته‌های قلب خود را در رابطه با پسر محبت خود، که این گنجینه‌ها در او پنهان هستند اما برای ما آشکار شده‌اند، با همه ایمانداران واقعی به اشتراک می‌گذارد!

این همان چیزی است که باعث می‌شود دشمن به ما حمله کند. او سعی می‌کند ما را از لذت بردن از این برکات باز دارد زیرا می‌داند که اگر ما آنها را قدر بدانیم، پرستش را به خدا تقدیم خواهیم کرد. بنابراین، در حالی که و تا زمانی که ما در این دنیا و در قلمرو دشمن هستیم، شیطان سعی خواهد کرد از این نوع لذت جلوگیری کند تا ما را از پرستش‌کنندگان واقعی باز دارد. او تلاش خواهد کرد تا ذهن و قلب ما را فاسد کند، تا محبت ما به خداوند در جلال با تقلیدها یا بت‌پرستی جایگزین شود (غلاطیان 5:20؛ کولسیان 3:5؛ اول پطرس 4:3).

او بارها با اسرائیل و همچنین در طول تاریخ کلیسا موفق شد، اما خداوند همیشه غلبه‌کنندگان (اول یوحنا 2:15-17 را بخوانید) داشت که در برابر تلاش‌های دشمن محکم ایستادند. چالش برای ما این است که اجازه ندهیم تحت تأثیر تاکتیک‌های او قرار بگیریم. در ارتباط با این، ما می‌فهمیم که چرا اپافراس و پولس به دعا ادامه دادند: زیرا پدر به دنبال پرستش‌کنندگان واقعی است. همانطور که خداوند به زن کنار چاه گفت: «ساعتی می‌آید و اکنون هست، که پرستش‌کنندگان واقعی پدر را در روح و حقیقت پرستش خواهند کرد؛ زیرا پدر نیز چنین کسانی را به عنوان پرستش‌کنندگان خود می‌جوید» (یوحنا 4:23).

فراوانی با شکرگزاری

همانطور که ... مسیح، عیسی خداوند را دریافت کرده‌اید، در او راه بروید، در او ریشه‌دار و بنا شده، و در ایمان استوار باشید، همانطور که به شما تعلیم داده شده است، در آن با شکرگزاری فراوان باشید. — کولسیان 2:7

«راز» خدا یک شخص زنده است (کولسیان 2:2-3)، در مقابل «ادیان اسرارآمیز» که معلمان دروغین ایمانداران جدید در کولسی را با آنها آزار می‌دادند. مسیحیان جدید، همانطور که ما نیز، بزرگترین هدیه‌ای را که ممکن است دریافت کنند، دریافت کرده‌اند، زیرا «در [مسیح] تمام گنجینه‌های حکمت و معرفت پنهان است» (کولسیان 2:3 ESV). از روز پنطیکاست تا ربوده شدن، همه ایمانداران واقعی که دوباره متولد شده‌اند – از طریق روح‌القدس و ایمان – مسح شده خدا را دریافت کرده‌اند. او تنها کسی است که خدا می‌توانست و مسح کرد، زیرا هیچ کس دیگری واجد شرایط نبود.

پس از اینکه یحیی تعمیددهنده خداوند عیسی را در رود اردن تعمید داد، روح‌القدس از آسمان‌های گشوده بر او نازل شد، در حالی که خدای پدر گفت: «این پسر محبوب من است که در او خشنودی خود را یافته‌ام» (JND) یا «که از او بسیار خشنودم» (متی 3:16-17 esv). خدا او را مسح کرد زیرا روح‌القدس بر او ماند (اعمال 10:38؛ یوحنا 1:31-34) – اولین انسانی که تا به حال اینگونه مسح شده بود.

پس از اینکه عیسی مصلوب شد، مرد و دفن شد، در روز سوم از میان مردگان برخاست. سپس پس از 40 روز به آسمان‌ها صعود کرد (لوقا 24:51؛ اعمال 1:9)، از آنها گذشت (عبرانیان 4:14) و به بالاترین نقطه رسید (افسسیان 1:20-22، 4:10). پیروزی عظیم برای خداوند عیسی: انسانی که در آسمان برای جلال خدا متعال شد! در تضاد بزرگ، لوسیفر – شیطان – است که سعی کرد خود را متعال کند (اشعیا 14:12-14؛ حزقیال 28:13-19).

در آسمان عیسی برای بار دوم مسح شد. خدا او را هم خداوند و هم مسیح ساخت (اعمال 2:33-36). هرگز انسانی وارد آسمان‌ها نشده بود، اما اکنون این اتفاق افتاده بود، و خدا راضی بود. به عنوان مسح شده خود، خدا او را به عنوان خداوند بر همه چیز منصوب کرد. قبلاً، خدا از مسیح و کار او بر روی زمین راضی بود، و اکنون از داشتن او به عنوان «مرد خود» در دست راست خود راضی بود.1

اصطلاح یونانی «مسیح» همان اصطلاح عبری «مسیحا» است. هر دو به معنای «مسح شده» هستند و نشان می‌دهند که او «مرد خاص» خداست. خدا هرگز کسی را بر روی زمین2 پیدا نکرده بود که از او کاملاً راضی باشد (مزمور 1 را در نظر بگیرید)، اما اکنون پیدا کرده بود! به شادی خود، خدا او را در آسمان پذیرفت و مسح کرد. در روز پنطیکاست بود که خدا او را با روح‌القدس در آسمان، بالاتر از یارانش، مسح کرد (عبرانیان 1:9).

این مسح به این زمین، بر جمع ایمانداران – «یاران او» – نازل شد، همانطور که روح‌القدس بر آنها نازل شد (اعمال 2:1-3). او بر جمع ایمانداران مرتبط با مسیح جلال یافته آمد و بر آنها جای گرفت، درست همانطور که این اتفاق زمانی افتاد که او پس از تعمید بر خداوند عیسی آمد. عبارت «شما مسیح عیسی خداوند را دریافت کردید» (کولسیان 2:6) به این معنی است که خدا مسح شده خود را با ما به اشتراک می‌گذارد، زیرا وقتی او را دریافت کردیم، ما نیز مسح شدیم (دوم قرنتیان 1:21). عیسی خدای-انسان مسح شده است – راز مبارک و غیرقابل درک، یهوه-عیسی – که ما او را دریافت کرده‌ایم. چه هدیه‌ای! گنج خدا اکنون گنج ما نیز هست. خدا را شکر، که ما را قادر ساخت تا اکنون و برای همیشه با شکرگزاری فراوان باشیم!

مسح ذکر شده را نمی‌توان از تسلیم به عیسی به عنوان خداوند جدا کرد. رسول نوشت که ما مسیح عیسی «خداوند» را دریافت کردیم – از طریق ایمان از جانب ما و از طریق کار روح‌القدس. بنابراین ما عیسی را به عنوان «خداوند» می‌شناسیم، که تمام اقتدار را دارد، همانطور که پطرس در پیام خود در طول پنطیکاست اشاره کرد (اعمال 2:36). به زودی تمام جهان در برابر او تعظیم خواهد کرد (فیلیپیان 2:10).

دشمن سعی می‌کند ما را از تقدیم افتخار به خداوند عیسی، که به حق مالک تمام جهان است، باز دارد. با این حال، ما این امتیاز را داریم که او را همین حالا نیز، با فراوانی شکرگزاری، گرامی بداریم، زیرا او را با ایمان و از طریق روح‌القدس دریافت کرده‌ایم. به زودی او این حقوق را که ما قبلاً به رسمیت می‌شناسیم، به طور عمومی اعمال خواهد کرد، و درک خواهد کرد که او خداوند همه چیز و هر آنچه ما داریم است. اگر او را به عنوان خداوند اعتراف نکنیم و این جایگاه را در تمام جزئیات زندگی خود به او ندهیم، پس او اصلاً خداوند نیست.

در سقوط (پیدایش 3)، شیطان حقوق خدا را غصب کرد و از آن زمان به بعد حسادت می‌کند که تمام افتخار را برای خود داشته باشد. با این حال، تمام حقوق نه به شیطان بلکه به خداوند عیسی تعلق دارد، زیرا او خالق و نجات‌دهنده است. از طریق رستگاری، او تمام حقوقی را که قبلاً به عنوان خالق داشت، به دست آورده است. بنابراین او مالک همه چیز است زیرا همه چیز را آفریده است، و به عنوان نجات‌دهنده، او همه چیز و همه کس را خریده است (عبرانیان 1:2-3) – حتی کسانی که ادعاهای او را رد می‌کنند و برای همیشه در دریاچه آتش تحت داوری خدا خواهند بود (دوم پطرس 2:1؛ مکاشفه 20:15).

به عنوان ایمانداران، ما او را در هر دو رابطه، به عنوان مخلوقات او و به عنوان نجات‌یافتگان او، گرامی می‌داریم (به مکاشفه 4-5 مراجعه کنید). چالش برای ایمانداران این است که جایگاه شایسته او را همین جا و اکنون در هر راه و موقعیتی به او بدهند، زیرا او خداوند است و ما باید او را گرامی بداریم، با فراوانی شکرگزاری.

پولس در کولسیان به تعلیم خود ادامه داد و گفت که ما باید «در او راه برویم» (کولسیان 2:6). این به معنای مشارکت و تسلیم به اوست، در راه رفتنی وابسته به او، همانطور که خنوخ و نوح قبل از طوفان انجام دادند. امروز ما می‌توانیم این کار را به اندازه‌ای انجام دهیم که در او ریشه‌دار باشیم، همانطور که یک درخت ریشه‌های خود را برای ثبات عمیق‌تر می‌کند به عنوان بخشی از یک فرآیند مداوم (مزمور 1:3؛ ارمیا 17:7-8). به طور همزمان، فرآیند بنا شدن و ساخته شدن در او در حال انجام است.

کلیسا به عنوان بدن به این فرآیند مداوم بنا شدن نیاز دارد (افسسیان 4:12،16) و کلیسا به عنوان خانه نیز، البته در زمینه‌ای متفاوت (کولسیان 2:20). هر ایماندار فردی نیز باید بنا شود (یهودا 1:20). این بنا شدن مستلزم یک پایه محکم و یک فرآیند واقعی در قلب و روح ماست. این همیشه در زمینه جمع خدا – کلیسای واقعی، همه ایمانداران واقعی – از طریق کار روح‌القدس و به اندازه‌ای است که ما به خداوند تکیه می‌کنیم و خود را در دسترس او قرار می‌دهیم.

اکنون می‌فهمیم که چرا پولس به دعا ادامه داد، زیرا دشمن باهوش، قدرتمند و کاملاً مخالف فراوانی شکرگزاری ماست. با این حال، اگر ما تعلیم پولس را دنبال کنیم، برای انجام این کار «در ایمان استوار» خواهیم بود (کولسیان 2:7 jnd). خدا ما را مانند ربات‌ها نساخته است که فقط کاری را انجام دهند که برای آن برنامه‌ریزی شده‌اند. ما مخلوقات او، پسران خوانده او (افسسیان 1:5) هستیم که او از آنها لذت می‌برد و با آنها به دنبال مشارکت است. اینجا جایی است که ایمان شخصی وارد می‌شود، زیرا آرزوی خدا این است که ما در مورد این چیزها تمرین کنیم و آنها را از طریق ایمان شخصی به کار گیریم. این کار در وابستگی به او، در مشارکت با او، و برای جلال او انجام می‌شود. این ایمان شخصی و فردی است که با حقیقت آشکار شده که به ایمان سپرده شده است، مرتبط است (یهودا 1:3). هر دو با هم می‌روند: حقیقتی که به ما به عنوان «ایمان» سپرده شده است، و ایمان خود ما که حقیقت خدا را می‌پذیرد و آن را به کار می‌گیرد. سپس می‌توانیم با شکرگزاری فراوان باشیم!

در نهایت، پولس درباره استواری ایمان در مسیح (کولسیان 2:5) و نیاز به استوار شدن یا تأیید شدن در ایمان «همانطور که به شما تعلیم داده شده است» (آیه 7) نوشت. این بسیار مهم است زیرا بسیاری از مردم به نظر می‌رسد ایمان دارند اما لزوماً مطابق با تعلیم کلام خدا نیست. تعلیم صحیح منجر به شکرگزاری و ستایش می‌شود، اما صرفاً ارتدوکس بودن قلب خدا را راضی نمی‌کند. شکرگزاری ما نشان می‌دهد که تعلیم تأثیر داشته است، و خدا پاسخی دریافت می‌کند. این جریان ستایش مانند جریانی است که به سوی خدا باز می‌گردد. این به ما یادآوری می‌کند که خداوند به زن کنار چاه گفت: «ساعتی می‌آید و اکنون هست، که پرستش‌کنندگان واقعی پدر را در روح و حقیقت پرستش خواهند کرد» (یوحنا 4:23). خدا محبت خود را توسط روحی که به ما داده است در دل‌های ما ریخته است (رومیان 5:5) و ما می‌توانیم پاسخ دهیم، با فراوانی شکرگزاری، در جریانی که به سوی منبع باز می‌گردد. می‌توانیم ببینیم که چرا دشمن سعی می‌کند این را متوقف کند، اما اگر ما غلبه‌کنندگان واقعی باشیم، روح‌القدس به ما کمک خواهد کرد تا با شکرگزاری ادامه دهیم.

شکرگزاری به خدای پدر

هر چه در گفتار یا کردار می‌کنید، همه را به نام خداوند عیسی انجام دهید، و از طریق او خدای پدر را شکر کنید. — کولسیان 3:17 NKJV

لذت بردن از رابطه با خداوند جلال یافته ما کلید عملی کردن دستورات پولس است (کولسیان 3:1-17). قبلاً دیدیم که حقیقت به خوبی آموخته شده منجر به شکرگزاری خواهد شد. به همین ترتیب، این بخش از کولسیان دارای دستورالعمل‌های عملی بسیاری است که به معنای تحول واقعی ایمانداران است. تمام ارجاعات درباره شکرگزاری – فعل «شکر کردن» (یونانی: eucharistéo) همراه با اسم مرتبط «شکرگزاری» (یونانی: eucharist) – 36 بار در رساله‌های پولس، که شش بار آن در کولسیان است، آمده است. 17 بار دیگر در بقیه عهد جدید آمده است. فراوانی با شکرگزاری تنها در صورتی ممکن است که ما «به سر چسبیده باشیم، که از او تمام بدن، از طریق مفاصل و رباط‌های خود تغذیه و به هم پیوسته، با رشدی که از خداست، رشد می‌کند» (کولسیان 2:19 ESV).

واضح است که تمام منابع ما در مسیح است، اما دشمن سخت تلاش می‌کند تا ایمانداران را از طریق سخنان متقاعدکننده (آیه 4)، چه از طریق فلسفه و فریب باطل (آیه 8)، چه از طریق آیین‌گرایی و قانون‌گرایی (آیه 16)، یا از طریق عرفان و چیزهای مرتبط (آیه 18) منحرف کند. اگر به او اجازه دهیم، نتیجه این خواهد بود که ما دیگر به سری که گرامی می‌دارد، تغذیه می‌کند، هدایت می‌کند، آموزش می‌دهد، راهنمایی می‌کند و محافظت می‌کند، چسبیده نخواهیم بود. به جای اینکه همه چیز را از مسیح بگیریم (آیه 17)، دشمن می‌خواهد ایمانداران به خودشان تکیه کنند (آیه 18) و جسم را راضی کنند (آیه 23).

با این حال، مسیح در ماست، امید جلال (کولسیان 1:27)، راز خدا (کولسیان 2:2)، که همچنین راز3 مسیح است (کولسیان 4:3). در او تمام گنجینه‌های حکمت و معرفت خدا پنهان است (کولسیان 2:2-3). هر چه بیشتر در این گنجینه‌ها غرق شویم و آنها را در زندگی روزمره خود به کار گیریم، بیشتر با شکرگزاری فراوان خواهیم بود.

در پایان این رساله، رسول ایمانداران کولسی را تشویق کرد که «در دعا پایداری کنید، و در آن با شکرگزاری بیدار باشید» (کولسیان 4:2 JND). چقدر مناسب، حتی برای شما و من امروز.

پایان‌نوشت‌ها

1. این به معنای آن است که عیسی خداست، مبارک بر همه. هنگامی که یک پادشاه کسی را به نشستن در کنار خود دعوت می‌کرد، این به معنای آن بود که فرد دعوت شده نیز یک پادشاه است. خداوند عیسی اکنون در دست راست خدا نشسته است زیرا او خداست (راز مبارک و ابدی).
2. ما می‌توانیم اضافه کنیم که نه در آسمان. هیچ کس دیگری، به جز بره خدا، مسح شده یا واجد شرایط برای داوری یافت نشد (مکاشفه 5:5).
3. اصطلاح «راز» به معنای چیزی پنهان است، اما اکنون برای مسیحی آشکار شده است در حالی که برای بی‌باور پنهان می‌ماند. عهد جدید 28 بار از آن استفاده می‌کند، که 21 بار (3x7 بار) در نوشته‌های پولس است (رومیان 11:25، 16:25؛ اول قرنتیان 2:1،7، 4:1، 13:2، 14:2، 15:51؛ افسسیان 1:9، 3:3-4،9، 5:32، 6:19؛ کولسیان 1:26-27، 2:2، 4:3؛ دوم تسالونیکیان 2:7؛ اول تیموتائوس 3:9،16).