اولین باری که عهد جدید چیزی در مورد «امور آسمانی» گزارش می‌دهد، در گفتگوی خداوند ما با نیکودیموس است: «اگر چیزهای زمینی را به شما گفتم و باور نکردید، چگونه باور خواهید کرد اگر چیزهای آسمانی را به شما بگویم؟» (یوحنا 3:12 NKJV). خداوند عیسی نیکودیموس را «معلم اسرائیل» نامید (نه فقط «یک معلم» – آیه 10)؛ با این حال این مرد بسیار آموزش‌دیده از یکی از اساسی‌ترین مسائل مربوط به زندگی روحانی بی‌خبر بود: نیاز به تولد دوباره. با پیشینه یهودی خود فکر می‌کرد که قبلاً دوباره متولد شده است. بار-میتزوای او در 12 سالگی، ازدواج او قبل از آموزش ربانی، انتصاب او به عنوان یک خاخام و به عنوان رئیس یک آکادمی ربانی، ظاهراً وسایلی برای «تولد دوباره» بودند. هر چقدر هم که این چیزها خوب بوده باشند، نمی‌توانستند زندگی الهی را به ارمغان بیاورند، حتی اگر رهبران یهودی چنین فکر می‌کردند. به همین دلیل نیکودیموس از خداوند پرسید که چگونه او، یک مرد مسن، می‌تواند دوباره متولد شود. بقیه یوحنا 3 بیشتر در مورد این موضوع بسیار مهم نشان می‌دهد که خداوند شاهد قابل اعتمادترین آن بود و هنوز هم هست. او گفت: «هیچ کس به آسمان صعود نکرده است جز او که از آسمان پایین آمد، یعنی پسر انسان که در آسمان است» (یوحنا 3:13). با این حال او در آن زمان توسط بسیاری رد شد (یوحنا 1:11) حتی اگر او کسی بود که زندگی را از آسمان به اینجا آورد و توانست آن را به کسانی که با ایمان آن را می‌پذیرفتند منتقل کند (یوحنا 1:12). شما چطور: آیا قبلاً دوباره متولد شده‌اید؟ و نگرش شما نسبت به او چیست؟
در گفتگوی خود با نیکودیموس، خداوند عیسی مسیح – پسر خدا و مسیح اسرائیل – در مورد «امور آسمانی» (یوحنا 3:12) و «حیات جاودان» (یوحنا 3:15) صحبت کرد. برای دریافت این چیزها و درک آنها، شخص «باید دوباره متولد شود»، یعنی «از بالا». این همان چیزی است که به معنای تولد از یا از طریق «آب» – از طریق کلام حیات‌بخش خدا – و از یا از طریق «روح» است که به معنای کار روح‌القدس است (نگاه کنید به آیه 8). بعدها در انجیل یوحنا می‌آموزیم که نیکودیموس به خداوند عیسی به عنوان نجات‌دهنده شخصی خود ایمان آورد، و او بهای پیروی از او را پرداخت زیرا توسط هموطنان یهودی خود رد شد. ترس از انسان، احتمالاً، دلیل آمدن نیکودیموس در شب برای اولین ملاقات خود با خداوند بود. اما او بر آن ترس غلبه کرد و به عنوان یک غلبه‌کننده ادامه داد، حتی اگر رهبران یهودی او را رد کردند. آنچه برای استاد اتفاق افتاد، برای پیروان او نیز اتفاق می‌افتد. چند سال بعد شائول طرسوسی، که پولس رسول شد، رد مشابهی را تجربه کرد. پس از ملاقات شائول با مسیح، که از آسمان به او ظاهر شد (اعمال 9:3)، او کسی شد که در مورد امور آسمانی بسیار صحبت کند، حتی اگر او ایمانداران یهودی را آزار داده بود. او عیسی ناصری رد شده را در جلال باشکوه خود دید (عبرانیان 2:9)، و این ملاقات زندگی او را به طور کامل تغییر داد. اگر امروز مسیح را به عنوان نجات‌دهنده شخصی خود بپذیرید، این آغاز یک زندگی جدید خواهد بود و بقیه زندگی شما را بر روی زمین مشخص خواهد کرد.
این امور آسمانی چیستند؟
امور آسمانی (یوحنا 3:12-13) با خود خداوند عیسی مرتبط هستند و کسانی را که به او تعلق دارند از کسانی که ندارند جدا می‌کنند. خداوند عیسی به نیکودیموس نشان داد که پیوندی بین امور آسمانی و حیات جاودان، یا زندگی ابدی وجود دارد. بقیه یوحنا 3، به ویژه آیات 31-36، این را به وضوح روشن می‌کند. اکنون به پولس رسول باز می‌گردیم که نوشت: «متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح، که ما را با هر برکت روحانی در مکان‌های آسمانی در مسیح برکت داده است» (افسسیان 1:3). اگرچه پولس از اصطلاح «حیات جاودان» مانند یوحنا 3 استفاده نکرد، اما در زبانی که او به رهبری روح‌القدس استفاده کرد، ضمنی است. عبارت «در مسیح عیسی» برای نوشته‌های پولس معمول است و هفت بار در افسسیان یافت می‌شود (افسسیان 1:1، 2:6،10،13، 3:11،21 – و احتمالاً 49 بار در تمام نوشته‌های پولس). این به عیسی ناصری رد شده اشاره دارد که مسیح است – که عنوان او در عبری است؛ «مسیح» در یونانی؛ «مسح شده» در انگلیسی – حتی اگر او اکنون در آسمان است. «در او» ما حیات جاودان را دریافت کردیم وقتی توبه کردیم و به مسیح ایمان آوردیم. با انجام این کار، ما هر برکت روحانی را در آسمان‌ها دریافت کردیم. امور آسمانی بسیار واقعی هستند و با مسیح متعال مرتبط هستند و توسط روح‌القدس به ما منتقل می‌شوند.
امور آسمانی به یک قلمرو آسمانی تعلق دارند
اصطلاح «حیات جاودان» دو جنبه دارد: زندگی که ما از طریق ایمان به او دریافت کرده‌ایم (یوحنا 3:16، 36) و قلمرو که ما «به سوی حیات جاودان» در آن پذیرفته خواهیم شد.
خود مسیح «حیات جاودان» است (1 یوحنا 5:20)، و ما او را هنگامی که ایمان آوردیم دریافت کردیم. حیات جاودان با داشتن مشارکت با او لذت برده می‌شود، و این با میوه‌ای مقایسه می‌شود که «به سوی حیات جاودان» باقی می‌ماند (یوحنا 4:36) جایی که ما برای همیشه با خداوند خواهیم بود. (همین عبارت «به سوی / به حیات جاودان» در متی 25:46؛ یوحنا 4:14، 6:27، 12:25؛ اعمال 13:48؛ رومیان 5:21؛ 1 تیموتائوس 1:16 و یهودا 1:21 نیز یافت می‌شود. بسته به زمینه، دیدگاه‌های متفاوتی دارد.) همانطور که خانه پدر منزل‌های بسیاری دارد (یوحنا 14:2)، همینطور این قلمرو به نام «حیات جاودان» نیز چنین است. این حوزه یا قلمرو برای همه ایمانداران از هر دوره زمانی که باشند، جا دارد. البته، این موقعیت و رابطه خاص ایماندارانی را که به دوره کنونی فیض تعلق دارند، کنار نمی‌گذارد، که هنگامی که خداوند عیسی دوباره بیاید و ما را با خود ببرد، به پایان خواهد رسید (1 تسالونیکیان 4:16-18؛ 1 قرنتیان 15:51) – او امید مبارک ماست (تیطس 2:13). در مورد آمدن او، تفاوت‌هایی در درک بین گروه‌های ایمانداران وجود دارد. با این حال چیزی وجود دارد که همه ایمانداران مشترک دارند – حیات جاودان – حتی اگر همه آن را به فراوانی که ما امروز می‌شناسیم نداشته باشند (یوحنا 10:10).
برخی معتقدند که جزئیات ارائه شده توسط پولس در افسسیان 1:4-14 خلاصه‌ای از تمام برکات روحانی ذکر شده در افسسیان 1:3 است. با این حال، این قسمت موقعیت جدید ما را به عنوان ایمانداران و ارتباط ما با خدا، پدرمان، توصیف می‌کند. این نشان می‌دهد که چه چیزی لازم بود و خدا چه کاری انجام داده است تا ما را در موقعیتی قرار دهد که بتوانیم تمام این برکات را دریافت کنیم و همچنین رابطه‌ای که در آن از آنها لذت می‌بریم. رسول در آیات 15-19 دعا می‌کند که ما بتوانیم وارد لذت این رابطه جدید شویم و حداقل تا حدی درک کنیم که خدا با مسیح (افسسیان 1:18-23) و با ما (افسسیان 2:1-10) چه کرده است. سپس امور آسمانی خود در افسسیان 2:13-21 خلاصه می‌شوند، اما پولس دوباره بر موقعیت و رابطه جدیدی که در آن از این امور آسمانی لذت می‌بریم، تأکید می‌کند. فصل 3 دوره کنونی – دوران فیض – را توصیف می‌کند که در آن امور آسمانی که «در مسیح عیسی» هستند، که ما از طریق ایمان و از طریق کار روح‌القدس دریافت کرده‌ایم، به ما آشکار و منتقل شده‌اند. خدا را شکر! این فصل با دعا و پرستش پولس به پایان می‌رسد و ما را، یعنی همه ایمانداران دوره فیض را، با امور آسمانی که ابدی هستند و همیشه به پاسخی به پدر در سراسر ابدیت منجر می‌شوند، مرتبط می‌کند (افسسیان 3:14-21).
سایر نویسندگان در مورد امور آسمانی
پطرس توسط خداوند عیسی خوانده شده بود در حالی که او بر روی زمین بود و در میان دوازده نفر برجسته بود. پطرس که به خداوند خود خیانت کرده بود، توسط مسیح رستاخیز یافته بازگردانده شد که درست قبل از صعود خود به آسمان، به او مأموریت ویژه‌ای داد. از سوی دیگر، پولس مأموریت خود را دریافت کرد از خداوند جلال یافته و از منطقه امور آسمانی، گاهی اوقات «آسمان‌ها» نامیده می‌شود (هر دو در یونانی دقیقاً یکسان هستند). پطرس، که توسط خداوند بر روی زمین خوانده شد، در مورد امور آسمانی صحبت می‌کند و این کار را برای تشویق ایمانداران در موقعیت‌های دشوار، پریشانی‌ها و آزار و اذیت‌ها انجام می‌دهد. پطرس رسول شاهد صعود خداوند عیسی به آسمان بود (لوقا 24:45-53؛ اعمال 1:9-11) کمی پس از آنکه او به او دستوراتی داده بود (یوحنا 21:15-22؛ اعمال 1:1-8)، که برخی از آنها را سایر رسولان نیز دریافت کردند. در دو رساله خود، پطرس ایمانداران را تعلیم می‌دهد و تشویق می‌کند، آنها را به مسیح می‌کشاند که توسط قوم خود رد شده بود اما نشان می‌دهد که او در آسمان مورد استقبال قرار گرفته و در دست راست خدا نشسته است. او ایماندارانی را که به آنها می‌نویسد، از جمله ما امروز، به سوی مسیح آسمانی هدایت می‌کند تا آنچه را که برای پایداری نیاز دارند، از او بگیرند. اگرچه تحت حملات دشمن، او می‌خواهد آنها درک کنند که آنها انتخاب شده‌اند (توسط خدا برگزیده شده‌اند)، تقدیس شده‌اند (برای او جدا شده‌اند) و رهایی یافته‌اند (نجات یافته‌اند، آزاد شده‌اند) با توجه به «میراثی فاسدنشدنی و بی‌عیب و ناپایدار، که در آسمان برای شما محفوظ است» (1 پطرس 1:4). پطرس این قسمت شگفت‌انگیز را با این کلمات به پایان می‌رساند: «او را که ندیده‌اید دوست دارید. اگرچه اکنون او را نمی‌بینید، اما با ایمان آوردن، با شادی وصف‌ناپذیر و پر از جلال شاد می‌شوید» (1 پطرس 1:8).
همه اینها به خوبی با تعالیمی که خداوند عیسی در زمان حضورش بر روی زمین اعلام کرد، مطابقت دارد. در آنچه به نام موعظه بر کوه معروف است، او به شاگردانش در مورد مسیری از مخالفت و طرد شدن آموزش داد. او می‌دانست که توسط قوم زمینی خود و به طور کلی توسط نژاد بشر طرد خواهد شد. به همین دلیل او شاگردانش – و ما امروز – را آماده کرد تا در زمانی که خداوندشان طرد شده و از این صحنه غایب باشد، آگاهانه خود را با امور آسمانی مرتبط کنند. به همین دلیل او همچنین بر نیاز به جستجوی چیزهای بالا، امور آسمانی، برای حفظ ارتباط نزدیک با او تأکید کرد. «برای خود گنج‌ها بر روی زمین ذخیره نکنید، جایی که بید و زنگ از بین می‌برند و دزدان رخنه کرده و می‌دزدند؛ بلکه برای خود گنج‌ها در آسمان ذخیره کنید، جایی که نه بید و نه زنگ از بین نمی‌برند و نه دزدان رخنه کرده و می‌دزدند. زیرا هر جا گنج شما باشد، دل شما نیز در آنجا خواهد بود» (متی 6:19-21). این به این معنی نیست که ما باید وظایف زمینی خود را نادیده بگیریم یا چیزهای زمینی را تحقیر کنیم – به هیچ وجه. این به این معنی است که ما باید همه چیز را با نوری آسمانی که دریافت کرده‌ایم در چشم‌انداز ببینیم و از طریق ایمان، خداوند را به صحنه‌ای که در آن هستیم و به امور زمینی که مشغول آن هستیم، معرفی کنیم. با انجام این کار، ما خود را در فیضی که در مسیح عیسی است، تقویت خواهیم کرد، همانطور که پولس به تیموتائوس دستور داد (2 تیموتائوس 2:1).
یک چالش مداوم
تا زمانی که ما بر روی زمین هستیم و با امور زمینی سروکار داریم، باید خود را با امور آسمانی مشغول کنیم: «پس اگر با مسیح برخیزانیده شدید، چیزهای بالا را بجویید، جایی که مسیح در دست راست خدا نشسته است» (کولسیان 3:1). این نقل قول نوعی دوگانگی [شکاف] را پیشنهاد یا ترویج نمی‌کند، گویی که ما باید زندگی خود را به دو بخش، یکی آسمانی و دیگری زمینی، تقسیم کنیم. برعکس، مسیحی در اینجا بر روی زمین زندگی می‌کند اما در عین حال منابع خود را از بالا در ارتباط مداوم با آسمان می‌گیرد. او این کار را در دعای مداوم انجام می‌دهد، گویی که هوای آسمانی را تنفس می‌کند، آنچه را که نیاز دارد از خود مسیح در قدرت روح‌القدس می‌گیرد.
یک مثال در قلمرو طبیعت ممکن است به ما در درک این نکته کمک کند. نوعی عنکبوت آبی خود را در حبابی از هوا می‌پوشاند وقتی به آب می‌رود تا حداقل برای مدتی در آنجا بماند. بدون حباب هوا دوام نمی‌آورد. به همین ترتیب، یک مسیحی خود را با فضای آسمانی که مسیح در آن است می‌پوشاند تا بتواند در این دنیایی که او را بیرون راند، زنده بماند. تنها راه برای انجام این کار این است که منابع خود را از او که در دست راست خدا نشسته است و از آنجا ما را از طریق روح خود که در ما ساکن است، حفظ می‌کند، بگیریم. خدا قادر است فرزندان خود را در دنیایی که کاملاً مخالف اوست، حفظ کند. سهم ما این است: به همان اندازه‌ای که گنج‌ها را در آسمان ذخیره می‌کنیم، به همان اندازه خود را در فیضی که در مسیح عیسی است تقویت می‌کنیم تا به عنوان شاگردان او زنده بمانیم. با زندگی برای او در این دنیا، شهادت دادن به او و درخشیدن برای او، ما چیزهای بالا را می‌جوییم. با انجام این کار، ما تمام آنچه را که نیاز داریم از او که در دست راست خداست و تمام قدرت را در آسمان و بر روی زمین دارد، دریافت خواهیم کرد. چه چیز دیگری نیاز داریم؟
موضوع مباشرت و امور آسمانی
جنبه دیگری نیز در این موضوع وجود دارد: مباشرت – مسئولیتی که باید مطابق با دستورات پولس به تیموتائوس انجام شود. کسانی که در این دنیا ثروتمند هستند نباید مغرور باشند یا به ثروت خود اعتماد کنند. بلکه پولس ما را تشویق می‌کند که به خدای زنده اعتماد کنیم (1 تیموتائوس 6:17). او همه چیز را به فراوانی برای لذت بردن ما می‌دهد. همه این چیزهای زمینی به هر حال به او تعلق دارند اما او آنها را به ما قرض می‌دهد تا برای مدتی از آنها لذت ببریم. او می‌خواهد که ما مباشران خوبی برای این برکات موقت باشیم که کاملاً به خدا تعلق دارند. بله، بدن، سلامتی، استعدادها، شغل، خانه، پول، هر برکت زمینی که می‌توانیم به آن فکر کنیم، همه آنها به او، خالق و نجات‌دهنده ما تعلق دارند. آیا ما از این چیزها به عنوان مباشران خوب و برای جلال او استفاده می‌کنیم؟ اگر چنین است، پس خدا می‌تواند برکات آسمانی ما را که واقعاً به ما تعلق دارند، به ما بسپارد، همانطور که در افسسیان 1:3 دیدیم. اینها سهم ابدی ما هستند که می‌توانیم همین الان از آنها لذت ببریم. اما اگر ما مباشران وفاداری برای چیزهای زمینی نباشیم، چگونه می‌تواند این چیزهای آسمانی را برای لذت بردن به ما بسپارد؟ به عبارت دیگر: تا آنجا که به موقعیت ما در مسیح مربوط می‌شود، برکات آسمانی به ما تعلق دارند، اما برای لذت بردن از آنها باید مباشران خوبی برای چیزهای زمینی باشیم. مثل مباشر ناعادل نیاز به تعادل صحیح، وفادار و محتاط بودن در چیزهای زمینی را نشان می‌دهد، و داستان مرد ثروتمند و لازاروس فقیر نشان می‌دهد که چه چیزی واقعاً برای خدا اهمیت دارد (لوقا 16).
در متی، خداوند اغلب به ملکوت آسمان اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که آنچه برای آسمان صادق است، باید برای شاگردان او بر روی زمین نیز صادق باشد، حتی در زمینه شرایط نامساعدی که در آن پادشاه رد شده را نمایندگی می‌کنند. او گفت: «پس شما کامل باشید، همانطور که پدر شما در آسمان کامل است» (متی 5:48). این چالشی است که او امروز با ما می‌گذارد، شبیه آنچه در متی 6:19-21 دیدیم. خداوند همه چیز را خلاصه کرد وقتی گفت: «اول ملکوت خدا و عدالت او را بجویید، و همه این چیزها به شما اضافه خواهد شد» (متی 6:33). ما کمی کار خانگی داریم، نه؟
