خداوندی مسیح یکی از عمیق‌ترین حقایق بنیادی در کلام مقدس است که به شخص خداوند و نجات‌دهنده ما، عیسی مسیح، مربوط می‌شود. با کمک خداوند، ما برخی از آیات کلام مقدس را در مورد این موضوع بررسی خواهیم کرد. خداوندی مسیح باید باعث شود که همه ایمانداران واقعی در پرستش تنها او که
کتاب غلاطیان پولس پس از بازدید رسول پولس و دیگران از منطقه نوشته شد. روح خدا مسائل مختلفی را که ایمانداران در مسیر ایمان با آن روبرو هستند، نه تنها در آن زمان بلکه امروز، به توجه ما می‌آورد. ما به سه مورد از این درس‌های مهم که در این رساله شگفت‌انگیز یافت می‌شود، خواهیم پرداخت.
کرسی داوری مسیح خدا همیشه در هر آنچه می‌گوید و انجام می‌دهد حق است. در عهد جدید، رومیان بسیار از عدالت خدا سخن می‌گوید، همانطور که اشعیا در عهد عتیق. خدا هرگز با بت‌پرستی مرتبط نیست (آیات ۲۵، ۲۹) رسول همچنین توضیح داد که خدا ملت‌ها را رهبری می‌کند و زمان‌ها را کنترل می‌کند
پولس حدود سه سال در شهر بندری معروف افسس، احتمالاً در سال‌های ۵۶-۵۸ پس از میلاد، کار کرد. او به مدت سه ماه در کنیسه درباره ملکوت خدا خدمت کرد. موعظه گاهی اوقات با معجزاتی همراه بود که خدا به دست پولس انجام می‌داد (آیه ۱۱)
خداوند انسان را به شباهت خود و به صورت خود آفرید (پیدایش ۱:۲۶-۲۸). این بدان معناست که او به آنها، و نه به هیچ مخلوق دیگری، توانایی پاسخ دادن به او و وظیفه نمایندگی او را داد. ما با بدن‌های خود با خلقت خدا تعامل می‌کنیم، و از طریق روح خود این کار را می‌کنیم.
پولس رسول مراقبت پدر را برای ایمانداران جدید در تسالونیکی و جاهای دیگر نشان داد و با محبت واقعی از آنها مراقبت می‌کرد. او به عنوان پدر روحانی آنها، نگرانی واقعی نشان داد و برای آنها هم مادر و هم برادر خداپرست بود (۱ تسالونیکی ۲:۷-۱۱)
رومیان ۵:۱۲-۲۱ نشان می‌دهد که چگونه گناه از طریق آدم وارد شد و مرگ را برای همه به ارمغان آورد. با این حال، اطاعت مسیح توجیه و زندگی را برای ایمانداران به ارمغان می‌آورد.
در قرن چهارم پیش از میلاد، افلاطون نوشت که بینایی به این دلیل اتفاق می‌افتد که پرتوهای نور از چشمان مردم می‌آیند و اشیایی را که می‌دیدند، در بر می‌گرفتند. بحث در مورد بینایی چیزی بیش از یک کنجکاوی تاریخی است، اما نمادی از دو روشی است که مردم معنای خود زندگی را ارزیابی می‌کنند.
کوه‌ها در کلام خدا موضوعی وسیع و جالب را نشان می‌دهند، چه در عهد عتیق و چه در عهد جدید. کوهی بسیار بلند با معبد هزارساله (حزقیال ۴۰:۲) و سلطنت (مکاشفه ۲۱:۱۰) مرتبط است. اقتدار و قدرت سلطنتی پادشاهی را که مطابق دل خداست، مشخص می‌کند.
در عهد عتیق، کلمهٔ «ستاره» به صورت مجازی برای اشاره به یک حاکم استفاده می‌شود. در عهد جدید، اصطلاح «ستارهٔ صبح» به صورت استعاری برای عیسی مسیح به کار رفته است. ستارهٔ صبح قبل از طلوع خورشید در سپیده‌دم در آسمان ظاهر می‌شود.
پولس گفت که ایمان از شنیدن است و شنیدن از کلام خدا. کلمه «کلام» در اینجا به معنای کلمات واقعی گفته شده یا نوشته شده خداست که در انبیا و رسولان قدیم الهام شده‌اند. نویسنده عبرانیان نوشت که «محال است که خدا دروغ بگوید»
