در پایان یک سال، ما تمایل داریم به گذشته نگاه کنیم و آنچه را که اکنون تاریخ است، مرور کنیم. و در آغاز سال نو، اغلب به آنچه در پیش است، نگاه میکنیم. پطرس دومین نامه خود را درست قبل از مرگش نوشت، بنابراین او میتوانست به تمام عمر خود نگاه کند و به عنوان کمکی به نسل بعدی به آینده نگاه کند (یوحنا ۲۱:۱۸-۱۹؛ ۲ پطرس ۱:۱۴). بیایید به یک یادآوری مهم که پطرس برای همه ایمانداران گذاشت، نگاه کنیم.
به یاد آورید و اطاعت کنید
او در فصلهای اول و آخر این نامه (۲ پطرس ۱:۱۲؛ ۳:۱) نوشت که میخواست آنها را با یادآوری بیدار کند. دو کلمه یونانی که در این آیات استفاده شدهاند، «دیگئیرو» – که میتواند به معنای «بیدار کردن» یا «از خواب بیدار کردن» باشد، اما به صورت استعاری برای بیدار کردن ذهن آنها استفاده میشود – و «هوپنمسیس» – که به معنای «یادآوری که توسط دیگری تحریک میشود» است. هدف پطرس نیز به عنوان «تازه کردن حافظه شما» و «تحریک شما به تفکر سالم» بیان شده است. این مهم است زیرا اعمال و رفتار ما از نگرشهای ذهن ما سرچشمه میگیرد.
ما فراموشکار هستیم و به راحتی میتوانیم با جنبههای زندگی مشغول شویم. مانند باتری تلفن همراه، ما باید هر از گاهی شارژ شویم. پطرس این را میدانست و هدف او این بود که به طور مداوم حافظه آنها را شارژ و تازه کند با یادآوری به مسیحیان آن زمان که چگونه باید زندگی کنند (۲ پطرس ۱:۱۲-۱۵). در واقع، او این را نوشت تا ما امروز بتوانیم این چیزها را به یاد آوریم. البته، امروز میتوانیم حافظه خود را از طریق خواندن کتاب مقدس و به کار بستن آنها با به یاد آوردن آنچه میگویند و با اطاعت از آنها تازه کنیم.
پیامی از خدا
مردم ذهن خود را به طرق مختلف تازه میکنند: استراحت، تفریح، مراقبه و تعطیلات. همانطور که باتریها نیاز به شارژ شدن با انرژی الکتریکی دارند، مسیحیان نیز نیاز به شارژ شدن و تازه شدن با «انرژی» روحانی خدا دارند. ذهن ما باید با پیام خدا مشغول باشد، که قابل اعتماد است زیرا توسط شاهدان عینی، مانند پطرس، نوشته شده و توسط روحالقدس هدایت شده است (۲ پطرس ۱:۱۶-۱۸، ۲۱). کتاب مقدس گاهی اوقات کلام خدا نامیده میشود، زیرا پیام خدا به ماست. در واقع، کلمات آن در زبان اصلی توسط روحالقدس داده شده است (۱ قرنتیان ۲:۱۳؛ عبرانیان ۴:۱۲).
پیام کتاب مقدس مانند «نوری است که در مکانی تاریک میدرخشد» – میتواند تفکر ما را روشن و منور کند و به ما کمک کند تا هوشیار بمانیم. و پطرس ما را تشویق میکند که به پیام آن توجه دقیق کنیم (۲ پطرس ۱:۱۹؛ ۱ تسالونیکیان ۵:۵-۶). این تنها با قدرت فوقالعاده روحالقدس که در همه ایمانداران ساکن است قابل درک است (۱ قرنتیان ۲:۱۴-۱۶).
ما باید به این پیام توجه دقیق کنیم تا پایان عصر کلیسا، که به عنوان طلوع روز نشان داده شده است (رومیان ۱۳:۱۲؛ عبرانیان ۱۰:۲۵). این تا زمانی است که مسیح بیاید تا همه ایمانداران را با خود به بهشت ببرد، که با طلوع ستاره صبح – مسیح که ستاره صبح است – نشان داده شده است (۱ قرنتیان ۱۵:۵۱-۵۷؛ ۱ تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۸؛ مکاشفه ۲۲:۱۶). آیا شما روزانه پیام خدا را در کتاب مقدس میخوانید و در مورد آن تأمل میکنید؟
ذهنی تازه شده
ذهن ما توسط طبیعت گناهکار یا روحالقدس کنترل میشود (رومیان ۸:۵-۸). مسیحیان نگرش جدیدی در ذهن خود دارند (رومیان ۱۲:۲؛ افسسیان ۴:۲۳). این ذهن تازه شده با زندگی ابدی و صلح مرتبط است – طبق دیدگاه خدا فکر میکند (کولسیان ۳:۱-۲؛ رومیان ۸:۶). اما اگر مسیحیان حافظه خود را تازه نکنند، ذهنهای بیثمری دارند (۱ قرنتیان ۱۴:۱۴). همانطور که کسانی که با مسیح وقت گذراندند ذهنشان باز شد تا بتوانند کتاب مقدس را درک کنند، این نیز برای کسانی که توسط روحالقدس کنترل میشوند ممکن است (لوقا ۲۴:۴۵).
از سوی دیگر، بیباور ذهنی احمقانه و فاسد دارد؛ و تفکر احمقانه منجر به رفتار احمقانه میشود (رومیان ۱:۲۱-۳۲). ذهن گناهکار نسبت به خدا خصمانه است و نمیتواند او را خشنود کند (رومیان ۸:۸). کور است زیرا نمیتواند نوری را که از طریق عیسی مسیح میآید ببیند (۲ قرنتیان ۴:۴). چنین ذهنی تنها با چیزهای زمینی مشغول است؛ کاملاً گناهکار و فاسد است (فیلیپیان ۳:۱۹؛ کولسیان ۲:۱۸؛ ۱ تیموتائوس ۶:۵).
آیا به یاد میآورید؟
همانطور که شاگردان باید کلماتی را که مسیح به آنها گفت به یاد میآوردند، ما نیز باید کلماتی را که خدا برای ما نوشت به یاد آوریم (یوحنا ۱۵:۲۰؛ یهودا ۱۷). آیا «آنچه را که دریافت کردهاید و شنیدهاید» (مکاشفه ۳:۳) از کتاب مقدس به یاد میآورید؟ خدا وعده میدهد که وقتی به کلمات او نیاز داریم، به ما کمک کند تا آنها را به یاد آوریم (لوقا ۱۲:۱۱-۱۲؛ یوحنا ۱۶:۴). کتاب مقدس مثالها و اصول بسیاری دارد که میتواند در سفر زندگی ما به ما کمک کند (لوقا ۱۷:۳۲).
بیش از همه ما باید «عیسی مسیح را که از مردگان برخاسته است» به یاد آوریم (۲ تیموتائوس ۲:۸). پس بیایید تلاش کنیم که در سال پیش رو با ذهن خود خداوند را دوست داشته باشیم و خدمت کنیم، و به طور مداوم این چیزها را به یکدیگر یادآوری کنیم (متی ۲۲:۳۷؛ رومیان ۷:۲۵).





