در قرن اول، واعظی به نام پولس از آتن، شهری معروف در یونان دیدن کرد. پولس قصد داشت با برخی از دوستانش که آنها نیز به آتن سفر می‌کردند، ملاقات کند. در حالی که منتظر آنها بود، وقت داشت تا قدم بزند، به گفتگوها گوش دهد و مناظر را ببیند. او حتی محرابی را دید که به «خدای ناشناخته» تقدیم شده بود.
مجله فیض و حقیقت تو شایسته پرستش هستی! خود پدر می‌درخشد؛ کمال الوهیت نیز؛ مبارک، جاودانه الهی. نور محبت در تو تابیده است و در آن محبت جان‌های ما آزادند.
مجله فیض و حقیقت خدای ما و پدر ما، ما به تو نزدیک می‌شویم. خدای ما و پدر ما، ما به تو نزدیک می‌شویم. در تمام شایستگی پسر محبوب تو، ما می‌بینیم در او، مسیح تو، مسح‌شدهٔ خود تو. در جلال الوهیت یکی در تمام آنچه تو هستی، در
خدای پدر و خدای پسر، خداوند عیسی مسیح، خدا و اولین انسان، آدم، پدر و ایمانداران امروز، و پدران و پسران و دخترانشان. ما تمایل داریم که پدرمان در آسمان را بر اساس تجربه یا مشاهداتمان از پدران انسانی تصور کنیم. اما مهم نیست که درک ما چیست، واقعیت این است که خدای ما
