نور روشنگر خدا
دانشمندان و فیلسوفان مدت‌هاست که ماهیت نور و بینایی را بررسی کرده‌اند. در قرن چهارم قبل از میلاد، افلاطون نوشت که بینایی به این دلیل اتفاق می‌افتد که پرتوهای نور از چشمان مردم می‌آیند و اشیایی را که می‌دیدند، در بر می‌گرفتند. اگرچه همه به این نظریه اعتقاد نداشتند، اما تغییراتی در این ایده تا اواخر دهه 1400 توسط دانشمندان برجسته‌ای مانند لئوناردو داوینچی پیشنهاد می‌شد.
البته، اکنون به خوبی درک شده است که چشم نور را به وسیله یک سیستم پیچیده و با طراحی زیبا از اجزا دریافت می‌کند و تصاویر حاصل توسط مغز تفسیر می‌شوند.
با این حال، بحث در مورد بینایی چیزی بیش از یک کنجکاوی تاریخی است. این بحث نمادی از دو روشی است که مردم معنای خود زندگی را ارزیابی می‌کنند. برای برخی، «انسان معیار همه چیز است.» ما به جزئیات زندگی نگاه می‌کنیم، به آنچه می‌بینیم معنا می‌دهیم و بر اساس بهترین ارزیابی خود از وضعیت عمل می‌کنیم. به عبارت دیگر، به صورت مجازی، پرتوهای نور از ذهن ما می‌آیند و با آن نور آنچه را که در مقابل ماست تفسیر می‌کنیم. این یک دیدگاه بسیار رایج است. در واقع، تمام آموزش‌های ما به عنوان کودکان و بزرگسالان اساساً برای تقویت قدرت تشخیص و تفسیر ما طراحی شده است تا بتوانیم به نتایج مؤثری در مورد زندگی برسیم.
اما برای خوانندگان کتاب مقدس، دیدگاه دیگری وجود دارد: همانطور که نور چیزی بیرونی و عینی است که وارد چشمان ما می‌شود، روشنایی معنای زندگی نیز بیرونی است. این نور از یک منبع عینی وارد قلب و ذهن ما می‌شود و ماهیت واقعی آنچه را که می‌بینیم آشکار می‌کند. آن اعلام‌کننده عینی معنا، خود خداست که بر زندگی ما می‌تابد. او به عنوان روشنگر بزرگ، تمام نوری را که برای درک معنا و هدف زندگی نیاز داریم، فراهم می‌کند.
خدا نور است
هنگام بررسی موضوع نور در کتاب مقدس باید با این اعلامیه شروع کنیم:
خدا نور است و در او هیچ تاریکی نیست (اول یوحنا 1:5 NKJV).
نور و تاریکی به وضوح متضاد یکدیگرند. جایی که یکی هست، به تعریف نمی‌تواند دیگری باشد. نور چیزها را روشن می‌کند، آنچه را که کثیف است آشکار می‌سازد، به کسی کمک می‌کند آنچه را که گم شده است پیدا کند، آنچه را که شر است دفع می‌کند. این جمله که «خدا نور است» به این معنی است که تمام این ویژگی‌ها در ذات او وجود دارد. این اعلامیه که «در او هیچ تاریکی نیست» به این معنی است که هیچ فریب یا نقصی نمی‌تواند در خدا وجود داشته باشد، و به این معنی است که هیچ چیز ناعادلانه‌ای اجازه نخواهد داشت در حضور او جایی داشته باشد. او به عنوان پدر نورها، حتی سایه‌ای از تغییر در مراقبت خود ندارد (یعقوب 1:17)؛ او به عنوان خداوند متعال، در نوری غیرقابل دسترس ساکن است، زیرا هیچ مخلوقی نمی‌تواند شخصیت او را به طور کامل درک کند (اول تیموتائوس 6:15-16).
بنابراین جای تعجب نیست که در آفرینش، نور اولین چیزی بود که او برای زمین فراهم کرد. او نمی‌توانست اجازه دهد تاریکی بر دنیایی خالی و بی‌شکل حکومت کند. «نور باشد!» او اعلام کرد (پیدایش 1:3). در واقع، در آن اولین روز آفرینش، نور تنها چیزی بود که خدا به وجود آورد. این به این دلیل نیست که انجام آن برای او دشوار بود؛ بلکه نور آنقدر مهم است که خدا روز خاصی را به آن اختصاص داد، زیرا نور نمایانگر ذات خود اوست. بعدها، در روز چهارم آفرینش، اجرام آسمانی خاص – خورشید، ماه و ستارگان – برای تولید یا بازتاب نور شکل گرفتند، اما خود نور از همان ابتدا از تاریکی بیرون آورده شد.
خدا نور می‌دهد
این حقایق نشان می‌دهد که خدا نمی‌خواهد ما در تاریکی زندگی کنیم. تجربیات خود ما نشان می‌دهد که بدون نور چقدر کم می‌توانیم انجام دهیم. وقتی در تاریکی راه می‌رویم، زمین می‌خوریم؛ وقتی شب است، نمی‌توانیم کار کنیم؛ و کتاب مقدس با این گفته‌ها موافق است (یوحنا 9:4، 11:9-10). به طور طبیعی، اشکال مختلف نور مصنوعی به بشریت اجازه داده است که 24 ساعت شبانه‌روز به تجارت بپردازد، و گفته شده است که نور الکتریکی یکی از مهم‌ترین اختراعات تاریخ است. این واقعیت به سادگی این حقیقت را تأکید می‌کند که ما برای زندگی در تاریکی ساخته نشده‌ایم.
همانطور که ما به نور فیزیکی وابسته هستیم، روح ما نیز به نور روحانی نیاز دارد، که خدا آن را از طریق زندگی عیسی مسیح و تعالیم کتب مقدس برای ما فراهم می‌کند. اول از همه، به ما گفته شده است که عیسی نور جهان است. اگرچه انجیل یوحنا از استعاره‌های متعددی برای توضیح اینکه خداوند کیست (در، تاک و غیره) استفاده می‌کند، شاید یوحنای رسول بیش از همه عیسی را به عنوان نور قدردانی می‌کرد. در چهار فصل مختلف (1، 8، 9 و 12) او به صراحت مسیح را به این شیوه معرفی کرد. او «نور حقیقی است که هر انسانی را که به جهان می‌آید روشن می‌کند» (1:9). زندگی و کمالات عیسی بر هر انسانی می‌تابد (یوحنا 1:3 را در نظر بگیرید)، زندگی ما را با نمایش جلال کسی که خدا تمام لذت خود را در او یافت، روشن می‌کند. این حتی برای ناباورانی که آن نور را رد می‌کنند نیز صادق است. اگر کسی از خورشید روی برگرداند، آیا باعث می‌شود که خورشید کم‌نور شود؟ خیر، نور به سادگی بر پشت آن شخص می‌تابد. همه کسانی که این کلمات را می‌خوانند باید پاسخی به نور خدا که از طریق عیسی مسیح می‌تابد، تعیین کنند.
ما که به عیسی اعتماد می‌کنیم و او را پیروی می‌کنیم، درمی‌یابیم که از تاریکی به نور شگفت‌انگیز خدا آورده شده‌ایم. اکنون نور زندگی را در اختیار داریم و فرزندان نور می‌شویم (اول پطرس 2:9؛ یوحنا 8:12، 12:36،46). همان قدرت الهی و مقاومت‌ناپذیری که با آن نور بر تاریکی در آفرینش غلبه کرد، نیروی غالب است که خدا برای نجات ما به کار می‌برد:
این خدایی است که فرمان داد نور از تاریکی بتابد، که در دل‌های ما تابیده است تا نور معرفت جلال خدا را در چهره عیسی مسیح بدهد (دوم قرنتیان 4:6).
ایمان مسیحی متحول کننده است! این مجموعه‌ای از ایده‌های خوب نیست که با آن بتوانیم به تدریج خود را بهبود بخشیم، بلکه یک تغییر کامل در شرایط است.
این تغییر با مسئولیتی همراه است. مسیحیان در خداوند نور هستند، اما به ما توصیه می‌شود که مانند فرزندان نور زندگی کنیم (افسسیان 5:8). خوشبختانه، خدا این نیاز را نیز برآورده کرده است. کلام خدا مانند چراغی برای پاهای ما و نوری برای راه ما می‌درخشد (مزمور 119:105). کتاب مقدس نه تنها به ما نشان می‌دهد که پاهای ما کجا راه می‌روند، بلکه اگر از راه خدا منحرف شده باشیم، راه او را نیز آشکار می‌کند. مزمورنویس اضافه کرد: «ورود کلام تو نور می‌دهد؛ به ساده‌دلان فهم می‌دهد» (آیه 130). پطرس رسول موافقت کرد و گفت که کلمات تعلیم و نبوت کتاب مقدس مانند «نوری است که در مکانی تاریک می‌درخشد» (دوم پطرس 1:19). گاهی اوقات خانه‌ها با نمایش‌های تزئینی و پر زرق و برق روشن می‌شوند که زیبا هستند اما خیلی کاربردی نیستند. کتاب مقدس اینگونه نیست. کلام خدا به دور از اینکه صرفاً تزئینی باشد، به عنوان منبع فهم و حکمت روشن و مؤثر است. با قدرت آن، اگر به کتاب مقدس اجازه دهیم که ما را در فعالیت‌های زندگی روشن کند، به شخصیت خود به عنوان فرزندان نور عمل خواهیم کرد.
مسیحیان نور هستند
برخی ترکیبات شیمیایی خاصیت فسفرسانس دارند که اثر «درخشش در تاریکی» را در اسباب‌بازی‌ها و سایر اقلام مختلف ایجاد می‌کند. این ترکیبات انرژی نور را ذخیره کرده و سپس به آرامی در طول زمان آزاد می‌کنند. به روشی بسیار مهم‌تر، مسیحیان به عنوان نور در این جهان می‌درخشند – نه تنها به این دلیل که در معرض نور خدا قرار گرفته‌ایم، بلکه به این دلیل که فرزندان نور شده‌ایم. با این حال، ما نور خود را تولید نمی‌کنیم؛ خدا و کلام او تنها منابع نور ما باقی می‌مانند، و ما آن نور را به شرایط روزمره خود می‌بریم.
تجربه موسی به ما کمک می‌کند تا این واقعیت را درک کنیم. پس از گذراندن مدت طولانی با خداوند در کوه سینا، چهره او ظاهری درخشان و تابناک به خود گرفت که برای همه قابل توجه بود. برای مردم اسرائیل این حواس‌پرتی و حتی کمی ترسناک بود، بنابراین موسی صورت خود را پوشاند. این به وضوح به طور منظم اتفاق می‌افتاد، زیرا پس از این مناسبت متن می‌گوید: «هرگاه بنی‌اسرائیل صورت موسی را می‌دیدند که پوست صورتش می‌درخشد، موسی دوباره نقاب را بر صورت خود می‌گذاشت» (خروج 34:35). نقاب موسی نماد ماهیت موقت عهد خدا با اسرائیل است، زیرا آن نقاب در مسیح برداشته می‌شود، و امروز ما می‌توانیم جلال خدا را به وضوح ببینیم (دوم قرنتیان 3:7-18).
نکته اصلی برای موضوع ما این است که نوری که از صورت موسی می‌درخشید، ناشی از زمان او در حضور خدا بود. نور خود ما برای خدا به همین ترتیب روشن‌تر می‌شود. همانطور که به جلال خداوند نگاه می‌کنیم، با جلالی فزاینده به همان تصویر تبدیل می‌شویم. این نشان‌دهنده اهمیت عمیق گذراندن وقت با خداوند در مطالعه کتاب مقدس و دعا است، اگر قرار است در شهادت ما برای او روشنایی وجود داشته باشد.
نور ما ویژگی‌های خاصی دارد که توجه به آنها مفید است. اول، خداوند فرمود:
شما نور جهان هستید. شهری که بر کوهی بنا شده باشد، نمی‌تواند پنهان بماند. و چراغی را روشن نمی‌کنند و زیر سبد نمی‌گذارند، بلکه بر چراغدان می‌گذارند تا به همه کسانی که در خانه هستند نور دهد. بگذارید نور شما چنان در برابر مردم بتابد که کارهای نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است جلال دهند (متی 5:14-16).
این قسمت تأکید می‌کند که نور برای مؤثر بودن باید قابل مشاهده باشد. شهری بر روی تپه با این آگاهی ساخته می‌شود که همه آن را در شب خواهند دید. در یک خانه، چراغ روغنی بر روی پایه قرار می‌گیرد تا نور آن بتواند بر هر کسی که وارد اتاق می‌شود بتابد. آیا نور ما برای خداوند اینگونه می‌تابد؟ همانطور که زندگی مسیح بر هر انسانی می‌تابد، نور ما نیز باید به طور یکسان بر هر کسی که ما را می‌شناسد بتابد. علاوه بر این، ما صرفاً به عنوان یک «فرد خوب» شناخته نخواهیم شد، زیرا کسانی که نور ما را می‌بینند به پدر ما در آسمان هدایت خواهند شد. آنها نه تنها کارهای نیک ما را مشاهده خواهند کرد، بلکه درک خواهند کرد که منبع نور ما خود خداست – و این مستلزم شهادت کلامی ما در مورد کار او در زندگی ما خواهد بود.
پولس رسول اضافه کرد که ما «فرزندان خدا هستیم، بی‌عیب در میان نسلی کج و منحرف، که در میان آنها مانند نورها در جهان می‌درخشید» (فیلیپیان 2:15). نور از تاریکی آشفته نمی‌شود! در واقع، یک اتاق تاریک جایی است که نور بهترین کار خود را انجام می‌دهد، زیرا در آنجا حتی کوچکترین نور نیز مورد توجه و قدردانی قرار می‌گیرد. همانطور که تاریکی اطراف را مشاهده می‌کنیم، اجازه ندهیم که پریشان شویم، بلکه مصمم باشیم! آیا دنیای شما به طور فزاینده‌ای کج و منحرف به نظر می‌رسد؟ اینها شرایط عالی برای تابش نور خدا از طریق شما هستند. آیه بعدی این نور را با «کلام زندگی» مرتبط می‌کند. همانطور که به دیگران می‌گوییم کتاب مقدس چه معنایی دارد و چرا پیام آن حقیقت است، زندگی ما آنها را از تاریکی به نور باشکوه خدا خواهد کشاند.
نوری سوزان و درخشان
عیسی خداوند اثربخشی چنین شاهدی را توصیف کرد. مردم زمان او با علاقه به یحیی تعمیددهنده گوش داده بودند:
شما نزد یحیی فرستادید، و او به حقیقت شهادت داد... او چراغ سوزان و درخشان بود، و شما برای مدتی مایل بودید در نور او شادی کنید (یوحنا 5:33،35).
«سوزان» به این معنی است که او برای خداوند روشن شده بود، و «درخشان» به این معنی است که او به هر کسی که او را می‌دید نور می‌داد. یحیی معجزه‌گر نبود و مسافت‌های زیادی را طی نمی‌کرد. او به سادگی در کنار رود اردن به خداوند خدمت می‌کرد و پیام خدا را موعظه می‌کرد. با این حال مردم به او گوش دادند، و پس از آن گفتند: «تمام چیزهایی که یحیی در مورد این مرد [عیسی] گفت، حقیقت داشت» (10:41). چه خلاصه باشکوهی از زندگی او!
داوود در مزمور 27:1 نوشت: «خداوند نور من است.» از او نور دریافت می‌کنیم و از طریق او نور می‌دهیم. کریس رایس، ترانه‌سرای مسیحی، این جزئیات را اینگونه بیان کرد:
شمع خود را بردار، به سوی تاریکی بدو؛
ناامیدان، سردرگمان و پاره‌پاره‌شدگان را بیاب.
شمع خود را برای همه نگه دار تا آن را ببینند؛
شمع خود را بردار و دنیای خود را روشن کن.
همانطور که شخصیت مسیح را حمل می‌کنیم، برای او خواهیم درخشید.
