خداوند ایماندار را به روشی مشابه، از طریق قدرت روح‌القدس، مجهز می‌کند تا بر فساد اطراف غلبه کند. علاوه بر نبرد با آنچه خارج از ماست، دو نبرد دیگر نیز وجود دارد: جسم در برابر روح‌القدس در ما، که موضوعی در غلاطیان است.
کتاب مقدس دعای برای حکمت را توصیف می‌کند: «اگر کسی از شما محتاج حکمت باشد، از خدا بطلبد که به همه سخاوتمندانه و بدون سرزنش می‌بخشد» (یعقوب ۱:۵ NKJV) وقتی برای حکمت دعا می‌کنیم، گویی خدا از قبل منتظر بوده تا ما درخواست کنیم!
صلیب به عنوان معیار گناه انسان در برابر خدا برجسته است، زیرا جهان مقصر قتل پسر خداست، فجیع‌ترین جنایتی که تا به حال برای انسان شناخته شده است. تمام جهان با عنوان «پادشاه یهودیان» نمایندگی شده بود.
کلمه «بزرگ» برای این چالش‌های به ظاهر پوچ یا متناقض، «تناقضات» است. کلمه «بزرگ» برای این چالش «تناقضات» است. طبق فرهنگ لغت، تناقض «یک گزاره به ظاهر پوچ و متناقض است
کار خداوند عیسی، پسر خدا، آنقدر بزرگ و جامع است که کلام خدا از اصطلاحات مختلفی برای توصیف آن استفاده می‌کند. یکی از این اصطلاحات که در کتاب مقدس استفاده می‌شود «عادل شمردن» است. مفید است که ببینیم عادل شمردن ما دو جنبه دارد.
سه جمله اول به ویژه گواهی خاصی بر ارزش و قدرت کار مسیح است. ثروت‌های روحانی که او به واسطه کار تمام شده‌اش به ما بخشیده است، دیده می‌شود. خداوند با نقل قول این کلمات مزمورنویس، رنج ناگفتنی ترک شدن توسط خدا را بیان کرد.
خداوند اغلب مجبور بود به اطرافیان خود اشاره کند که او برای نجات گمشدگان آمده است. او به دنیا نیامد تا «دنیا را محکوم کند، بلکه تا دنیا به وسیله او نجات یابد» (یوحنا ۳:۱۷ KJV)
سلیمان پادشاه اظهار داشت که پدرش وقت خود را صرف آموزش او کرده بود (امثال ۴:۴)، و نتیجه آن پادشاهی بود که به پدرش احترام می‌گذاشت و به خداوند خدمت می‌کرد. عکس این موضوع در مورد پسر دیگر داوود: ابشالوم صادق است. کتاب مقدس به وضوح تعلیم می‌دهد که ما آنچه را که می‌کاریم درو می‌کنیم (غلاطیان ۶:۷-۱۰).
اولین اشاره کتاب مقدس به ساختمان‌سازی در رابطه با حوا است. خداوند از آدم خواسته بود که به همه حیوانات، نر و ماده، نام بگذارد و مرد متوجه شد که هیچ همدمی برای خودش وجود ندارد. او بر روی او جراحی انجام داد، یکی از دنده‌های او را گرفت و سپس جای آن را با گوشت بست.
