خداوند عیسی که در آسمان جلال یافته است - خدا و انسان در یک شخص - زمانی این سخن جدی را بیان کرد که «او می‌گشاید و هیچ کس نمی‌بندد، و می‌بندد و هیچ کس نمی‌گشاید» (مکاشفه 3:8). ما می‌توانیم در سراسر کتاب مقدس این خط فکری را دنبال کنیم که خدا می‌گشاید و می‌بندد، اما در این مقاله فقط هفت چیز گشوده شده را که در انجیل متی می‌یابیم، بررسی خواهیم کرد. با چیزی که گشوده نشد به پایان می‌رسانیم: دری که بسته ماند.
(1) گنجینه‌های گشوده شده برای خداوند
«و چون به خانه درآمدند، کودک را با مریم مادرش دیدند و به خاک افتاده او را پرستش کردند. و چون گنجینه‌های خود را گشودند، هدایایی به او تقدیم کردند: طلا، کندر و مر» (متی 2:11). این قسمت به مجوسیان اشاره دارد که به شهرت پادشاه خدا، مسیح که به عنوان پادشاه متولد شده بود (متی 2:1)، جذب شده بودند و از دور آمده بودند تا با دانش محدودی که داشتند او را پرستش کنند (رجوع کنید به دانیال 9:24-27). در مقابل این «مردان حکیم»، کاتبان و دیگر رهبران یهودی در نزدیکی زندگی می‌کردند و دقیقاً می‌دانستند که در کلام خدا در مورد پادشاهی که می‌آمد چه نوشته شده است (میکاه 5:2 و دیگر کتب مقدس)، اما هیچ علاقه‌ای به پادشاه پادشاهان نداشتند.
آیا شگفت‌انگیز نیست که اولین چیزی که در این انجیل گشوده شد، برای احترام به خداوند عیسی بود؟ بدین ترتیب مجوسیان پاسخی به عظمت خداوند دادند، به عنوان پادشاه، کاهن و نبی خدا، که در طلا، کندر و مر بیان شد. آنها جلال سلطنتی و الهی او را (طلا) تصدیق کردند و سهمی را تقدیم کردند که فقط برای خدا بود (کندر کاملاً برای خدا بود، لاویان 2:2؛ 6:15). مر مسیر رنج‌های مسیح را (رجوع کنید به مرقس 15:23؛ یوحنا 19:39) برای رسیدن به جلال نشان می‌داد. این نکته آخر را خود خداوند توضیح داد و بسیاری از قسمت‌های کتاب مقدس آن را تأیید می‌کنند (رجوع کنید به لوقا 24:26؛ اول پطرس 1:11).
(2) آسمان‌های گشوده شده برای خداوند
«و چون تعمید یافت، عیسی فوراً از آب بالا آمد؛ و اینک، آسمان‌ها بر او گشوده شد، و او روح خدا را دید که مانند کبوتری نازل می‌شود و بر او قرار می‌گیرد» (متی 3:16). تقریباً می‌توان کتابی در مورد این قسمت نوشت: آسمان‌ها برای انسانی بر زمین گشوده می‌شود، اولین بار در کتاب مقدس! روح‌القدس با این انسان - که در عین حال پسر ابدی خداست - همذات‌پنداری می‌کند و صدای پدر شنیده شد که می‌گفت: «این پسر محبوب من است که از او خشنودم» (متی 3:17). چه رازهای مبارکی آشکار می‌شود، اما همچنین چه الگوی کاملی در برابر چشم ایمان قرار می‌گیرد: بیایید او را پرستش کنیم!
پس از کار انجام شده او بر صلیب، مرگ، دفن و رستاخیز او، خداوند عیسی به آسمان‌ها صعود کرد و توسط خدا پذیرفته شد و جایگاه افتخار به او داده شد (عبرانیان 2:9؛ 5:10). به عبارت دیگر، شیء آسمان‌ها بر زمین اکنون خود به آسمان‌ها پذیرفته شد. در آنجا او به شیء عالی برای قوم خود بر زمین تبدیل شده است، همانطور که در استیون، اولین شهید کلیسا (اعمال 7:56) نشان داده شده است. موقعیت کنونی مسیح اساس دسترسی آزاد مسیحیان است.
مسیح جلال یافته دلیل ربایش است: قومی آسمانی، اکنون بر زمین، از این زمین برداشته شده و به آسمان برده خواهند شد (یوحنا 14:1-3؛ اول تسالونیکیان 4:13-18؛ اول قرنتیان 15:51-54)، جایی که شام عروسی بره برگزار خواهد شد (مکاشفه 19:7-10). پس از آن وقایع شگفت‌انگیز، آسمان‌ها در داوری گشوده خواهند شد (مکاشفه 19:11-21)؛ کسانی که پیشنهاد فیض خدا را رد کردند، فرصت دیگری نخواهند داشت!
چهارمین مورد از آسمان‌های گشوده شده در طول سلطنت هزار ساله صلح خواهد بود. این توسط بسیاری از انبیا نشان داده شد، اما توسط خداوند به ناتانیل تأیید شد (یوحنا 1:50-51). به عنوان پسر انسان، او مرکز کل جهان و پیوند بین آسمان و زمین خواهد بود. فرشتگان از او بالا خواهند رفت و بر او نازل خواهند شد، نمایشی عمومی و مداوم از برکت، جریانی از دعا و پاسخ به آسمان، و جریانی از برکت از آسمان (مکاشفه 21:9-22:5). از نظر روحانی و اخلاقی این برای کلیسا امروز صادق است، و در رویای یعقوب پیش‌نمایش شده است (پیدایش 28:12-15).
(3) خداوند دهان خود را می‌گشاید
«آنگاه دهان خود را گشود و به آنها تعلیم داد و گفت: خوشا به حال فقیران در روح، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است» (متی 5:2-3). خداوند می‌دانست که شهادت او رد خواهد شد، با وجود اینکه خدا او را گرامی داشته بود (متی 3:16-17). بدین ترتیب، او به شاگردان خود دستور می‌دهد تا نگرشی مناسب در برابر خدا نشان دهند، و به دنبال ترویج منافع او در میان مردمی باشند که او را رد خواهند کرد و در دنیایی که او را مصلوب خواهد کرد. بنابراین، بیایید به کلماتی که از دهان پادشاه حقیقی، که معلم ما نیز هست، بیرون می‌آید، توجه کنیم (متی 11:29).
در متی 13، خداوند هشت مثل را در ارتباط با ملکوت آسمان ارائه می‌دهد، که پس از رد شدن مسیح توسط رهبران، به دست انسان سپرده شد. با این حال، او به کار «پشت صحنه» ادامه می‌دهد. او تأیید می‌کند که روش او برای ارائه چیزها با آنچه نبی در عهد عتیق پیش‌بینی کرده بود، مطابقت داشت:
«دهان خود را به مثل‌ها خواهم گشود؛ چیزهایی را که از بنیاد جهان پنهان بوده است، بیان خواهم کرد» (متی 13:35؛ رجوع کنید به مزمور 78:2).
(4) چیزهای گشوده شده: وعده خداوند برای شاگردانش
«بخواهید، و به شما داده خواهد شد؛ بجویید، و خواهید یافت؛ بکوبید، و به روی شما گشوده خواهد شد. زیرا هر که بخواهد، می‌یابد، و هر که بجوید، می‌یابد، و به روی هر که بکوبد، گشوده خواهد شد» (متی 7:7-8). یک شاگرد فقط نباید گوش دهد؛ او باید برای به کار بستن تعلیم نیز عمل کند (یوحنا 13:17؛ یعقوب 1:22). برای این منظور، او باید واقعاً تمرین کند، همانطور که در ضرورت خواستن، جستجو کردن و کوبیدن نشان داده شده است (به پیشرفت در شدت توجه کنید). خداوند به شاگردان مطیع وعده می‌دهد که می‌توانند روی کمک استاد، روی «دری گشوده» حساب کنند (رجوع کنید به مکاشفه 3:8).
(5) چشمان نابینایان گشوده شد:
«چشمانشان گشوده شد» (متی 9:30). مسیح با معرفی خود به قوم یهود به عنوان مسیح موعود، معجزاتی انجام داد که مردم می‌دانستند فقط او می‌توانست انجام دهد. بدین ترتیب، خداوند چندین دلیل عمومی و غیرقابل انکار ارائه داد که نشان می‌داد او مسیح واقعی طبق کتب مقدس است. شفای این دو مرد نابینا چنین معجزه‌ای بود که به وسیله آن مسیح واقعی اعلام شد؛ عدد دو بر جنبه شهادت عمومی تأکید می‌کند، که اغلب در متی مورد تأکید قرار گرفته است.
در موردی مشابه، در اواخر خدمت عمومی خداوند، دوباره دو مرد نابینا شفا یافتند، پس از اینکه پرسیدند: «خداوندا، چشمان ما گشوده شود.» سپس می‌خوانیم: «پس عیسی دلش به رحم آمد و چشمانشان را لمس کرد. و فوراً چشمانشان بینایی یافت، و او را دنبال کردند» (متی 20:33-34). چه شهادت زیبایی: از یک سو، به خداوند، که حتی پس از اینکه توسط رهبران مردم رد شده بود، به این مردان نابینا رحم کرد! از سوی دیگر، این آیه شهادت زیبایی به این مردان نابینا که تازه شفا یافته بودند، می‌دهد: آنها فقط یک هدف برای دنبال کردن داشتند؛ چشم آنها «ساده» بود (به متی 6:22 و لوقا 11:34 مراجعه کنید).
به عبارت دیگر، کیفیت چشم/قلب یکپارچه در خدا یافت می‌شود و این ویژگی باید در شاگردان مسیح نمایش داده شود. در واقع، این مردان نابینا، که اکنون شفا یافته بودند، فقط «چشمی» برای خداوند داشتند! این مرا به یاد تغییر دین و شفای شائول طرسوسی (اعمال 9:3-20) می‌اندازد، که سپس پیرو مؤثری برای خداوند شد (فیلیپیان 3:7-14). در مورد ما چطور؟ آیا ما واقعاً خداوند را دنبال می‌کنیم، یا قلب ما «تقسیم شده» است: بخشی برای این دنیا یا برای خودم و بخشی برای خداوند؟ فقط فداکاری کامل به خداوند او را گرامی می‌دارد و ما را در برابر شر محافظت می‌کند. اولویت‌های ما چیست؟
(6) دهان ماهی گشوده شد
نحوه کمک رسانی خداوند به طرز شگفت‌انگیزی در داستان دهان ماهی که گشوده شد، نشان داده شده است. در متی 17:27 می‌خوانیم: «با این حال، مبادا آنها را برنجانیم، به دریا برو، قلابی بینداز و اولین ماهی را که بالا می‌آید بگیر. و وقتی دهانش را باز کردی، یک سکه پول خواهی یافت؛ آن را بردار و به آنها برای من و خودت بده.»
در ابتدای متی 17، جلال خداوند را بر کوه تجلی می‌بینیم. بدین ترتیب او به سه شاگردی که با او بودند، اطمینانی خاص و همچنین پیش‌نمایشی از جلال آینده خود را که قرار بود از طریق رنج‌ها به آن برسد، داد. شاگردان نمی‌توانستند استاد خود را در رنج‌های کفاره‌ای او دنبال کنند، اما روزی با او در جلالش همذات‌پنداری خواهند شد! با این حال، در زمان رد شدن او، خداوند فیض خاصی نسبت به شاگردان خود نشان داد، در حالی که با آنها در نیازهایشان همذات‌پنداری می‌کرد. او هنوز هیچ یک از حقوق خود را مطالبه نکرد، بلکه خود را فروتن ساخت (فیلیپیان 2:5-8)، و او همراه بزرگ شاگردان است، آن زمان و اکنون (متی 28:20)! بیایید یاد بگیریم که به خداوند تکیه کنیم که در زمان رد شدن خود، شهادتی برای خود فراهم خواهد کرد.
(7) قبرها گشوده شد - شهادتی بر ارزش قربانی مسیح
«قبرها گشوده شد؛ و بسیاری از اجساد مقدسین که به خواب رفته بودند، برخاستند» (متی 27:52). این آیه قدرت مربوط به کار مسیح را که بر صلیب انجام شد، نشان می‌دهد. این کار آنقدر بزرگ و شگفت‌انگیز است که در هر انجیل به روشی دیگر، مطابق با شخصیت‌های مختلف انجیل‌ها، ارائه شده است. متی عظمت پادشاه، خداوند عیسی را نشان می‌دهد. او که بر صلیب مرد، به نظر می‌رسید شکست خورده است، اما در واقع بر قدرت گناه، قدرت مرگ و شیطان غلبه کرد. بنابراین، بسیاری از قبرها به طرز معجزه‌آسایی گشوده می‌شوند، که حاوی اجساد تعدادی از مقدسین هستند که برخاسته‌اند، بدین ترتیب پیروزی خداوند را، حتی در لحظه مرگ او بر صلیب، نشان می‌دهند.
متن مشخص می‌کند که این مقدسین، که دوباره به این زندگی بازگردانده شده بودند (اما قرار بود بعداً مانند مورد ایلعازر که توسط خداوند زنده شده بود، بمیرند) باید منتظر رستاخیز مسیح می‌ماندند تا از قبر خارج شوند. این توسط خدا مقرر شده بود تا بدین ترتیب به کسی که قرار بود نظمی کاملاً جدید از چیزها را معرفی کند، احترام بگذارد. زیرا او «آغاز است، نخست‌زاده از مردگان، تا در همه چیز برتری داشته باشد» (کولسیان 1:18). همچنین دلایل دیگری برای عظمت مسیح و کار انجام شده او وجود داشت، مانند پرده پاره شده معبد که نشان می‌داد خدا با یهودیت به عنوان یک سیستم مذهبی تمام کرده است، و همچنین زلزله‌ای که صخره‌ها را شکافت. رساله به عبرانیان جزئیات زیادی در مورد این تغییر ارائه می‌دهد. با این حال، در دنیای آینده، خدا قرار است یهودیت را دوباره معرفی کند، اما آنگاه مطابق با افکار او خواهد بود، همانطور که به موسی داده بود. این تحقق آینده برنامه‌های خدا برای اسرائیل بر اساس قربانی مسیح خواهد بود. او چقدر بزرگ است، کار او چقدر بزرگ است!
یک چیز که گشوده نشد
یک چیز در متی گشوده نشد، و ما آن را در آخرین مثل خداوند در این انجیل می‌یابیم. «بعداً باکره‌های دیگر نیز آمدند و گفتند: 'خداوندا، خداوندا، در را به روی ما بگشا!' اما او پاسخ داد و گفت: 'به یقین به شما می‌گویم، شما را نمی‌شناسم'» (متی 25:11-12). خداوند عیسی از دو دسته از مردم صحبت می‌کند که خود را به او تسلیم می‌کنند. از یک سو، گروهی از باکره‌ها هستند که روغن در ظرف‌های خود برداشتند؛ آنها با واقعیت مشخص می‌شوند، و با وجود کاستی‌های آشکار، با فداکاری واقعی نیز مشخص می‌شوند. از سوی دیگر، گروهی وجود دارد که با عدم محبت واقعی به داماد مشخص می‌شوند، فقط ادعای خدمت به پادشاه را دارند، اما بدون حیات یا واقعیت، بدون روغن در ظرف‌های خود، فقط چراغ دارند. هم باکره‌های «حکیم» و هم «نادان» به خواب می‌روند، به طوری که برای مدتی تفاوت آشکاری دیده نمی‌شود، اما این تفاوت به زودی آشکار خواهد شد. با باکره‌های نادان، اگرچه آنها خداوند را می‌شناسند، هیچ پیوند شخصی بین آنها و او وجود ندارد، در حالی که باکره‌های حکیم، با وجود شکست‌هایشان، توسط او شناخته و گرامی داشته می‌شوند.
توجه کنید که چه اتفاق جدی رخ می‌دهد: در بسته شد، و هرگز دوباره گشوده نخواهد شد! خواننده عزیز، در فیض هنوز باز است، اما خداوند عیسی ممکن است امروز بازگردد و اگر هنوز توبه نکرده‌اید، برای همیشه برای شما دیر خواهد بود. آنگاه شما بیرون خواهید ماند، درست مانند «باکره‌های نادان». و مانند مردم در زمان نوح، که زمان کافی برای ورود به کشتی را داشتند، اما در طول هفت روزی که در باز ماند، نخواستند وارد شوند. اما سپس خدا در را بست!
در نهایت، عبارت «او می‌گشاید و هیچ کس نمی‌بندد، و می‌بندد و هیچ کس نمی‌گشاید» (مکاشفه 3:8). ما می‌توانیم در سراسر کتاب مقدس این خط فکری را دنبال کنیم که خدا می‌گشاید و می‌بندد. بیایید به او توجه کنیم که همه چیز را می‌داند، همچنین کارهای ما را، که می‌گشاید و می‌بندد و به کسانی که ضعف خود را درک می‌کنند، قوت می‌بخشد!
عنوان این مقاله از پیام مسیح به فیلادلفیا الهام گرفته شده است. خداوند عیسی، که در آسمان جلال یافته است، گفت (و ما بخشی از پیام او را نقل می‌کنیم):
«به فرشته کلیسای فیلادلفیا بنویس، اینها را می‌گوید او که قدوس است، او که راستین است، او که کلید داوود را دارد، او که می‌گشاید و هیچ کس نمی‌بندد، و می‌بندد و هیچ کس نمی‌گشاید. من کارهای تو را می‌دانم. ببین، من دری گشوده در برابر تو قرار داده‌ام، و هیچ کس نمی‌تواند آن را ببندد؛ زیرا تو کمی قوت داری، کلام مرا حفظ کرده‌ای، و نام مرا انکار نکرده‌ای» (مکاشفه 3:7-8).
