بازگشت به مقاله‌ها

شاگردی مسیحی: پذیرش تناقضات زندگی

کالین سالتر
جول ۷, ۲۰۲۴
۱۲ حداقل زمان مطالعه

پس از آنکه گرفتیم مسیحی داشته باشیم، بسیاری از کارهایی که خدا از ما می‌خواهد انجام دهیم هنوز بسیار دشوار به نظر می‌رسند – و واقعاً هم همینطور هستند! در نگاه اول، برخی از چالش‌هایی که خدا پیش روی ما قرار می‌دهد می‌توانند خطرناک یا کاملاً احمقانه به نظر برسند! کلمه «بزرگ» برای این چالش‌های به پوچ یا خودمتناقض، «پارادوکس» است.

تصور کنید با کسی ملاقات کردیم که گفت: «نام من جیمز براون است. لطفاً توجه داشته باشید که من همیشه دروغ می‌گویم.» آیا او را باور می‌کردیم؟ آیا براون واقعاً نام اوست؟ آیا هشدار او است، یا او دروغ دیگری را به صراحت می‌گوید؟

ما باید با دقت در مورد سخنان او فکر می‌کردیم و زمینه را در نظر می‌گرفتیم. چه چیزی می‌توانیم در مورد گوینده کشف کنیم؟ تنها با داشتن تمام حقایق می‌توانیم نتیجه بگیریم که او با سخنانش چه منظوری داشته است.

طبق فرهنگ لغت، پارادوکس «یک گزاره به پوچ یا خودمتناقض است که درست است یا ممکن است درست باشد.» و برخی از شاگردانش از پارادوکس‌ها برای آموزش اصول شاگردی مسیحی استفاده کردند. در زیر مورد برای تأمل آورده شده است. از دانش ما در مورد سخنرانان و نویسندگان مقدس، و زمینه‌ای که سخنان آنها در آن بیان شده است، باید معنای آنها را برای خودمان تعیین کنیم. اگر قرار است کلام را در خود دنبال کنیم، باید بدانیم منظور او چیست! برخلاف آقای براون ، ما می‌دانیم که خدا هرگز دروغ نمی‌گوید!

از دست دادن ، را می‌کند

به شاگردانش گفت: «زیرا هر که بخواهد جان خود را نجات دهد، آن را از دست خواهد داد، اما هر که جان خود را به خاطر من از دست بدهد، آن را خواهد یافت» ( NIV). به طور کلی، وقتی چیزی را از دست می‌دهیم، برای همیشه از دست می‌رود – یک خودکار مورد علاقه، یک کلید در، یک شماره تلفن. در به پیروانش می‌گوید که از دست دادن به معنای یافتن آن، نجات آن، حفظ آن، نگه داشتن آن برای ابدیت است. ما باید روزانه بگیریم که آیا فقط برای این خواهیم کرد، یا با سرمایه‌گذاری در آینده از آن بهتر استفاده خواهیم کرد؟ انتخاب درست می‌تواند دشوار باشد، زیرا شاگردی ممکن است برخی از امیدهای دنیوی ما را از بین ببرد.

برای خدا، مردن برای این دنیاست – «پارادوکس عالی شاگردی»، به گفته رابرت مونس در تفسیر جدید بین‌المللی مقدس. خودخواهی به خودشکستی می‌انجامد! خودانکاری به خودشکوفایی می‌انجامد. وقتی به فداکاری فراخوانده می‌شوید، به یاد داشته باشید که با رها کردن برکات موقت این دنیا، چیزهایی را کشف می‌کنیم که برای همیشه اهمیت دارند.

فکر می‌کنم این را در ذهن داشت وقتی خود را توصیف کرد. نزدیک به پایان فهرستی از تناقضاتی که در خود یافت، نوشت: «در حال مرگ، و با این حال می‌مانیم» (). مسیحیان دنیوی به دنبال چیزهای این دنیا هستند به ضرر راه رفتن مسیحی خود. با به دست آوردن بسیاری از چیزهایی که این دنیا ارائه می‌دهد، در نهایت با هیچ چیز واقعاً مهمی روبرو نمی‌شوند! واقعی مسیحی دوباره جهت‌گیری می‌کنند و روزانه راه را انتخاب می‌کنند. پاداش آنها – امید مسیحی – است، اگرچه از بسیاری جهات هنوز آینده است.

کردن بهتر از ریاست کردن است

به نزدیکترین شاگردانش گفت: «هر که بخواهد در میان شما بزرگ شود، باید خدمتگزار شما باشد، و هر که بخواهد اول باشد، باید برده همه باشد» (). برخی افراد در مورد نردبان شغلی و رسیدن به اوج صحبت می‌کنند. حرکت‌های جانبی ممنوع است. در ذهن آنها پیشرفت فقط رو به بالاست. گفت که از نظر خدا، کسی که به دیگران می‌کند، بزرگترین است! بزرگی با تعداد افرادی که به شما می‌کنند سنجیده نمی‌شود، بلکه با نحوه معنادار شما به دیگران سنجیده می‌شود. یعقوب و یوحنا خواهان رتبه و اعتبار شدن در کنار در بودند. دیگران بر حقوق خود بحث می‌کردند. گفت که همه آنها دیدگاه اشتباهی داشتند.

همچنین گفت: «بسیاری از کسانی که اول هستند، آخر خواهند شد، و آخرها اول» () – دقیقاً برعکس بازی‌های المپیک! کسانی که دنیا اکنون آنها را بزرگ می‌بیند، در نهایت بی‌اهمیت خواهند شد. دیگرانی که اکنون ناچیز هستند، ارتقا خواهند یافت. خدا انگیزه‌های ما را بررسی می‌کند، همانطور که ما تسلیم اراده او می‌شویم. «خود را فروتن کنید... زیر دست قدرتمند خدا، تا او شما را در بلند کند. تمام نگرانی خود را بر او بیندازید زیرا او به شما اهمیت می‌دهد» ().

در مشکلات

گفت: «این چیزها را به شما گفتم تا در من داشته باشید. در این دنیا مشکل خواهید داشت. اما دل قوی دارید! من بر دنیا غلبه کرده‌ام» (). به پیروانش هشدار داد که آینده آنها آسان نخواهد بود. آنها با هم با طرد، آزار و مرگ روبرو خواهند شد. دعا نکرد: «مرا از این ساعت نجات بده» (). او به مشکلات آینده با فرار واکنش نشان نداد. شرایط دشوار لزوماً به معنای ‌های آشفته نیست! (، ۲۷). پاسخ به مشکلات در ما، اعتماد به خداست.

یک بار در صندلی جلوی یک هواپیمای کوچک بودم که از لندن به نیوکی، نزدیک کورنوال، انگلستان پرواز می‌کرد. خلبان را تماشا می‌کردم که هر چند دقیقه یک بار مختصات را روی صفحه نمایش خلبان تنظیم می‌کرد. او این اعداد را اغلب در طول پرواز ۳۰۰ مایلی تغییر می‌داد. پس از فرود ایمن، از او پرسیدم چه کاری انجام می‌داد. او به من گفت که هواپیما اساساً به طور خودکار پرواز می‌کند. هر شرایطی که باشد، خود را تنظیم می‌کند تا به سمت فانوس دریایی بعدی، مختصات بعدی که او تنظیم کرده بود، پرواز کند. چه تصویر عالی! به عنوان مسیحیان، ما باید به خدا چسبیده باشیم. او تنها ثابت تضمین شده ما در طول تغییرات است.

ما به ما می‌دهد – شالوم، ، رفاه. وقتی با ایمان اعتماد خود را به او می‌بندیم، او از همان برای بازگرداندن آرامشی بی‌حد و حصر به ما استفاده می‌کند. این آرامشی شگفت‌انگیز در مواجهه با خطر، آرامشی غیرعادی در برابر ناشناخته‌ها، آرامشی تسکین‌دهنده در زمانی که باید وحشت کنیم. اعتماد کامل به خدای خالق جایی برای نگرانی باقی نمی‌گذارد ().

این تناقض روش‌های دنیا توسط مسیحی، تجلی پارادوکس در روزمره است. ممکن است پوچ به نظر برسد و با عقل در تضاد باشد. اما با اعتماد کودکانه مسیحی به خدای پدر سازگار است. خدا در است، اما او از همه رویدادهای روی بسیار آگاه و کنترل‌کننده است.

دادن بهتر از گرفتن است

«دادن مبارک‌تر از گرفتن است» (). این سخنان در شده است، اما در هیچ یک از اناجیل نیست. در حال جمع‌بندی خود در میان افسسیان بود. با کار خود، نیازهای خود و تیمش را تأمین می‌کرد. او به متهم نبود. کار شخصی او یک کمک بصری بود تا به تماشاگران نشان دهد که مسیحیت به ضعیفان کمک می‌کند بدون اینکه از آنها سوءاستفاده کند. موضوع مشابهی در وجود دارد. با این جمله به پایان می‌رسد: «، اما بسیاری را ثروتمند می‌سازد؛ هیچ چیز ندارد، اما همه چیز را داراست.» این پارادوکس فهرستی از مواردی را که به اشتراک گذاشت تا مطمئن شود خدمتش را بی‌اعتبار نمی‌کند، به پایان می‌رساند.

دنیای امروز پیام خود را ترویج می‌کند: «بیشتر بهتر است. بیشتر بخرید.» سخنان با نگرشی بسیار بهتر با روش دنیا مقابله می‌کند: ما باید آماده باشیم آنچه را داریم ببخشیم، تا دیگران به اندازه کافی داشته باشند. ما باید همسایگان خود را همانطور که خود را دوست داریم، دوست داشته باشیم ().

سخنان دیگر که در اناجیل شده‌اند، این پارادوکس را زینت می‌دهند: «آزادانه دریافت کرده‌اید، آزادانه بدهید» ()؛ «بدهید، و به شما داده خواهد شد. پیمانه‌ای خوب، فشرده، تکان داده شده و لبریز، به دامان شما ریخته خواهد شد. زیرا با همان پیمانه‌ای که شما استفاده می‌کنید، به شما پیمانه خواهد شد» ()؛ «اموال خود را بفروشید و به فقرا بدهید. برای خود کیف‌هایی تهیه کنید که کهنه نشوند، گنجی در که تمام نشود، جایی که نزدیک نمی‌شود و بید از بین نمی‌برد. زیرا هر جا گنج شما باشد، دل شما نیز آنجا خواهد بود» (؛ ).

مسیحیان باید بر پس از مرگ تمرکز کنند، زیرا آینده مهمتر از حال است. ما نباید بیش از حد نگران آنچه پس از مرگ از خود به جا می‌گذاریم باشیم. بزرگ ماست: «زیرا فیض ما را می‌دانید که با اینکه ثروتمند بود، به خاطر شما شد، تا شما از طریق او ثروتمند شوید» (). شما را ثروتمند می‌کند! با در که می‌توانید، از نظر ابدی ثروتمند شوید.

بیش از است

« شما نباید از زینت‌های بیرونی باشد، مانند موهای بافته شده و پوشیدن جواهرات و لباس‌های فاخر. بلکه باید از درون شما باشد، ناپایدار روحی و ملایم، که در نظر خدا بسیار ارزشمند است» ().

دنیای ما شیفته است! میلیون‌ها دلار صرف تبلیغات محصولات برای زنان و مردان می‌شود. مسیحیت انسان را کوچک نمی‌شمارد! خدا تمام خلقت خود را «بسیار خوب» اعلام کرد (). اما مسیحیت این ایده را به چالش می‌کشد که محصولات هرگز نمی‌توانند واقعی تولید کنند. واقعی بسیار عمیق‌تر از است. واقعی در شخصیت است.

پطرس به مسیحیان می‌گوید چگونه در نظر خدا زیبا باشند. ویژگی‌های رفتار ‌گونه، الگوی ترجیحی خدا در ماست. از سرچشمه می‌گیرد. ، ، بی‌خودخواهی، تقدس در نگرش‌ها و ، چیزی است که ما را در نظر خدا زیبا می‌کند ().

و چنین با افزایش سن جذاب‌تر می‌شود. ما ممکن است چروکیده و فرسوده شود، اما شخصیت ما را توسعه می‌دهد. ریشه‌های عمیق، ویژگی‌هایی را تقویت می‌کنند که در سطح یک خدایی می‌شوند. این مانند تفاوت بین تزئینات درخت کریسمس و میوه‌های واقعی روی درختان است. زرورق و ‌ها از بیرون بسته می‌شوند. سیب، گلابی، پرتقال و غیره تقریباً بدون زحمت توسط خوبی که از درون درخت جاری می‌شود، تولید می‌شوند.

چرا چیزی را که به خاک بازمی‌گردد حفظ کنیم؟ (). بگذارید خدا در خود ‌های ما را به ما بدهد (، ۴۲-۴۴). اگر بیشتر به ‌های فیزیکی خود اهمیت دهیم تا ‌های روحانی خود، اشتباه بزرگی مرتکب می‌شویم.

در طول آزمایشات شاد باشید

«ای برادران من، هرگاه با آزمایش‌های گوناگون روبرو می‌شوید، آن را شادی محض بدانید، زیرا می‌دانید که آزمایش ایمان شما استقامت را پرورش می‌دهد. استقامت باید کار خود را به پایان برساند تا شما بالغ و کامل باشید و هیچ چیز کم نداشته باشید» (). کلمه عهد جدید برای «آزمایش» به معنای انجام یک آزمایش برای اثبات نتیجه است. این در روشن است: «خوشا به حال کسی که در آزمایش استقامت می‌کند، زیرا وقتی آزمایش را پشت گذاشت، را که خدا به کسانی که او را دوست دارند وعده داده است، دریافت خواهد کرد.»

یک قایق ممکن است در به آرامی روی موج‌ها شناور باشد و شیک به نظر برسد، اما تنها زمانی که از در انواع شرایط دریا قرار گیرد، قابلیت دریانوردی آن اثبات می‌شود. صحبت کردن از یک سفر دریایی خوب از روی صندلی میخانه آسان است، اما عضویت در خدمه قایق نجات، که در هر آماده نجات افراد در معرض خطر در دریا هستند، بسیار دشوارتر است. مانند آن خدمه، ما نیز باید برای هر آزمایشی که راهمان قرار می‌گیرد، آماده باشیم.

تحمل آزمایشات لازمه رشد روحانی است. این ما را بالغ و کامل خواهد ساخت. ایمان واقعی در ضربه‌ها و کبودی‌های روزمره می‌گیرد. خدا مشکلات را وارد ما می‌کند تا به ما کمک کند به او اعتماد کنیم و بیشتر از توانایی او آگاه شویم. دردهای ما ما را تشویق می‌کند که به نگاه کنیم و اینقدر به این دنیا وابسته نباشیم. بالاتر از همه، ما می‌دانیم که آزمایش ما همیشه تحت و نظارت پدر آسمانی ماست. وقتی به تمام آنچه که از گذرانده بود نگاه کرد، توانست به کسانی که او را دشوار کرده بودند بگوید: «شما قصد داشتید به من آسیب برسانید، اما خدا قصد داشت آن را برای خیر به کار گیرد تا آنچه اکنون انجام می‌شود، یعنی نجات جان‌های بسیاری، محقق شود» ().

هنگام رنج کشیدن برای ، خدا را ستایش کنید

«اگر به خاطر نام مورد توهین قرار می‌گیرید، خوشا به حال شما، زیرا روح و خدا بر شما قرار دارد... اگر به عنوان یک مسیحی رنج می‌برید، شرمنده نباشید، بلکه خدا را ستایش کنید که این نام را بر خود دارید» (، ۱۶). در که این پارادوکس شبیه پارادوکس قبلی است، تفاوت اصلی در تمرکز پطرس بر این است که ما علت رنج ماست. تمرکز بر برکت آینده در برداشته نمی‌شود، اما تأکید قابل توجهی بر برکت کنونی وجود دارد. وقتی به خاطر مسیحی بودن مورد آزار قرار می‌گیریم، در همان از سوی خدا برکت می‌یابیم!

مسیحیان باید از کسانی که هنوز نجات نیافته‌اند متمایز باشند. به این معنا، ما باید برای کسانی که تماشا می‌کنند، پارادوکس باشد: «چرا او اینگونه واکنش نشان می‌دهد؟ چرا او مثل من عصبانی نمی‌شود؟ چه چیزی او را در تمام اینها سرپا نگه می‌دارد؟» شاگردی مسیحی با منطق دنیوی در تضاد است. رنج ما برای پیروی از برای افرادی که او را واقعاً نمی‌شناسند، پوچ به نظر می‌رسد. ارزش‌ها و دیدگاه ما ما را از کسانی که بی‌هدف در دنیایی عاری از هدف واقعی می‌کنند، متمایز می‌کند. بدون گفتن هیچ چیز، ما برای بسیار صحبت می‌کنیم!

نقش مسیحی می‌تواند مبهم به نظر برسد. ما باید شهروندان باشیم ()، و در عین حال باید سبک انقلابی داشته باشیم: «اینها که دنیا را زیر و رو کرده‌اند، به اینجا نیز آمده‌اند» ( NKJV). ممکن است به نظر برسد که مسیحیان دیدگاه سنتی جهان را وارونه می‌کنند. جهان ممکن است با آزار و تبعیض در برابر این چالش مقاومت کند.

اما مهم نیست! «پس، کسانی که طبق اراده خدا رنج می‌برند، باید خود را به خالق خود بسپارند و به انجام کارهای نیک ادامه دهند» (). هر اتفاقی که می‌افتد، هر کاری که می‌کنیم، همه را برای خدا انجام دهیم (۴: ۱۱). اینگونه است که خدا هر روز ستایش می‌شود.

ما می‌دانیم که خدا ما را در رنج‌هایمان یاری خواهد کرد، و او و چگونگی پایان آن را انتخاب خواهد کرد. هرچه بیشتر به او اجازه دهیم ما را از طریق این آتش پاک و کند، بیشتر شبیه خواهیم شد. بنابراین، خدا را ستایش می‌کنیم.

مقاله‌های مرتبط

در اصل در GTPress منتشر شده است. با هوش مصنوعی ترجمه شده، از جمله نقل‌قول‌های کتاب مقدس — هر ارجاعی را باز کنید تا آن را در کتاب مقدس به زبان دری بخوانید.

The Bible in Dari “Today’s Dari Version” © United Bible Societies and Pamir Ministries (OM). pamirministries.org