کهانت ما به عنوان ایمانداران
ملکی‌صادق، که «ملکی‌صدق» نیز نوشته می‌شود، اولین کاهنی است که در کتاب مقدس ذکر شده و او همچنین یک پادشاه بود (پیدایش ۱۴: ۱۸). مفهوم کاهن و پادشاه در یک شخص در سایر قسمت‌ها، مانند مزمور ۱۱۰، بیشتر توسعه یافته است. عهد جدید این فکر را به وضوح با خداوند ما عیسی مسیح مرتبط می‌کند (عبرانیان ۶: ۲۰ – ۷: ۲۲ را در نظر بگیرید). با این حال، تحت شریعت موسی، به شدت ممنوع بود که یک کاهن پادشاه باشد
1
یا برعکس. به عنوان مثال، پادشاه عزیا هنگامی که سعی کرد در نقش کاهنی در قدس بخور بسوزاند، به جذام مبتلا شد (۲ تواریخ ۲۶: ۱۸-۲۳).
در این مطالعه ما بر کسانی از ما که ایماندار هستیم، تمرکز می‌کنیم، که در کتاب مقدس به عنوان «پادشاهان و کاهنان» توصیف شده‌اند (مکاشفه ۵: ۱۰ NKJV). خدای پدر ما را به عنوان پسران برای خود پذیرفته و ما را با تمام برکات روحانی در آسمان‌ها در مسیح عیسی برکت داده است (افسسیان ۱: ۳-۶).
در عهد جدید یونانی، ارتباط نزدیکی بین قدس خدا و خدمت کهانت وجود دارد. در عهد عتیق، کلمه عبری برای کاهن کوهناست، به معنای کسی که در حضور خدا عمل می‌کند و از منافع او مراقبت می‌کند. ابراهیم چنین کرد، و ما در زمینه‌های مختلف از او چیزهای زیادی می‌آموزیم، حتی اگر او از ترتیب ملکی‌صادق نبود. امروز، ما می‌توانیم به روش‌های مناسب به عنوان کاهنان عمل کنیم و از پدر ایمانداران – ابراهیم – بیاموزیم (رومیان ۴: ۱۶).
نمونه ابرام و پیروانش
ابرام (بعدها، ابراهیم) پس از ترک کشور خود، بت‌پرستی آن و بیشتر خانواده‌اش، پرستش‌کننده فداکار خدای حقیقی و زنده شد که او را خوانده بود. این پدر چندین قربانگاه ساخت که بر روی آنها قربانی‌هایی برای احترام و پرستش خدا تقدیم کرد (پیدایش ۱۲: ۱-۸، ۱۳: ۴، ۱۸، ۲۲: ۱-۱۸). پسرش اسحاق و نوه‌اش یعقوب در این اعمال از او پیروی کردند، همانطور که نویسنده عبرانیان توصیف کرد (۱۱: ۸-۱۲). ما می‌توانیم از همه آنها بیاموزیم.
هنگامی که خداوند عیسی با زن سامری صحبت کرد، او در مورد آب زنده‌ای که او ذکر کرده بود پرسید (یوحنا ۴: ۱۱، ۱۴). در پاسخ، او همچنین به او در مورد پدری گفت که پرستش‌کنندگان را می‌جوید، که خدا روح است، و کسانی که او را پرستش می‌کنند باید این کار را «در روح و راستی» انجام دهند (آیه ۲۴). این بدان معناست که پرستش خدا مسئله پیروی از افکار، آداب و رسوم انسان نیست، بلکه مشارکت واقعی با تنها خدای حقیقی است. این پاسخی به اوست مطابق با اینکه او کیست (روح) و آنچه او در کلام خود آشکار کرده است (حقیقت).
پدر پرستش‌کنندگان را می‌جوید (آیه ۲۳) که به طور خودجوش به او و عشق او پاسخ می‌دهند. در مقایسه، تحت شریعت، خدا مطالباتعادلانه و معقولی را مطرح کرد. هیچ کس قادر به انجام آنها نبود جز خداوند عیسی، که کار خود را به پایان رساند (۵: ۱۷-۳۰). او این واقعیت مبارک را با یک کلمه بر روی صلیب تأیید کرد: تتِلِستای، که در کتاب مقدس ما به «تمام شد» (۱۹: ۳۰) ترجمه شده است، و به معنای «به طور کامل پرداخت شد» است. بنابراین، تمام الزامات خدا برآورده شده است. پدر اکنون به دنبال پاسخی به عشق خود و آنچه پسرش انجام داده است. تنها نجات‌یافتگان او می‌توانند چنین پاسخی بدهند، و آنها برای همیشه این کار را خواهند کرد!
در یوحنا ۴: ۲۵-۲۶ خداوند عیسی به زن کنار چاه تأیید کرد که او «مسیح» (به عبری) یا «مسیح» (به یونانی) است، که به معنای «مسح‌شده» است. او همان کسی بود که او در موردش صحبت می‌کرد و با او صحبت می‌کرد. چیز شگفت‌انگیز دیگر این است که او چگونه این موضوع را با استفاده از اصطلاحات «من هستم» به او منتقل کرد، همانطور که نقل شده است، «من که با تو صحبت می‌کنم، او هستم.» «من هستم» همان اصطلاحی است که او بارها در انجیل یوحنا هنگام صحبت از خود استفاده کرد، و ما به یاد می‌آوریم که «من هستم» نامی است که خداوند هنگام ظاهر شدن به موسی از خود استفاده کرد (خروج ۳: ۱۴).
نجات قبل از پرستش می‌آید
قبل از اینکه بتوانیم پرستش‌کنندگان واقعی شویم، قادر به پاسخگویی به خدای خود و پدر، مسئله نجات باید حل شود. آیا شما واقعاً نجات یافته‌اید؟ چگونه می‌دانید که هستید؟
خداوند از قوم یهود برای آوردن نجات استفاده کرد (آیه ۲۲). این به دلیل بهتر بودن آنها از دیگران یا شایستگی این افتخار نیست، بلکه به این دلیل بود که فیض حاکم خدا اینگونه برنامه‌ریزی کرده بود. ما همیشه باید به حقوق و برنامه‌های خدا سر فرود آوریم (لطفاً رومیان ۳ را بخوانید).
«پرستش در روح و راستی» صحیح است زیرا «خدا روح است»، و او می‌خواهد که چنین پاسخی مطابق با اینکه او کیست و حقیقت آشکار شده او (یوحنا ۴: ۲۴) داده شود. برای پرستش، یک شخص باید دوباره متولد شود (۳: ۳-۸). سپس، ما همچنین باید نگرش و طرز فکر صحیح داشته باشیم، در تسلیم به خدا و کلام او. قبل از صحبت با او در مورد پرستش واقعی، خداوند وجدان این زن را لمس کرده بود، و او صادقانه وضعیت خود را اعتراف کرد (آیات ۱۶-۱۹). پس از اینکه او به این مسائل پرداخت، خداوند آزادانه با او در مورد مکان و ساعت پرستش صحبت کرد – گفتگویی که او نمی‌توانست با کاتبان و فریسیان به دلیل بی‌اعتقادی آنها داشته باشد.
خداوند عیسی به او توضیح داد که این ساعت اکنون است، و می‌توان به روشی که خدا می‌خواهد در هر مکانی در جهان پرستش کرد – اما فقط در روح و راستی (آیات ۲۰-۲۴). در دوره کنونی فیض، ایمانداران واقعی در سراسر جهان می‌توانند از طریق خداوند ما عیسی مسیح پرستش کنند (عبرانیان ۱۳: ۱۵). خداوند این اصل را در یوحنا ۱۴: ۶ توضیح داد، همانطور که او آشکار کرد، «من راه و راستی و حیات هستم. هیچ کس جز به وسیله من نزد پدر نمی‌آید.» علاوه بر این، او کاهن اعظم (عبرانیان ۹: ۱۱)، قربانگاه (۱۳: ۱۰)، و قربانی واقعی (آیه ۱۲) است. ما می‌توانیم پاسخ خود را در ستایش و پرستش بی‌پایان پدر و پسر، در قدرت روح‌القدس بیاوریم.
پسران پذیرفته شده
کهانت همه ایمانداران بر اساس جایگاهی است که خدا به ما به عنوان پسران پذیرفته شده داده است. نامه پولس به رومیان نشان می‌دهد که چگونه خدا این را از طریق رهایی، با خرید ما برای خود، به انجام رسانده است. افسسیان وضعیت قبلی ما را از مرگ روحانی و مداخله شگفت‌انگیز خدا را با بیرون آوردن ما از قدرت مرگ و دادن زندگی فراوان به ما توصیف می‌کند. به روش‌های شگفت‌انگیز، او ما را به عنوان قومی برای خود، از میان یهودیان و غیریهودیان، آماده کرده و ما را به خود نزدیک‌تر از آنچه اسرائیل تا به حال بوده یا خواهد بود، حتی در هزاره آینده، آورده است.
در گذشته اسرائیل، خدا یک قبیله – لاوی – را برای خدمت به خود انتخاب کرد. از این قبیله او هارون و خانواده‌اش را برای خدمت به عنوان کاهنان انتخاب کرد (خروج ۲۸: ۱). این در طول سفر در بیابان بود، ظرف یک سال پس از اینکه آنها از قدرت فرعون نجات یافته بودند. خدمت لاوی آنها با خیمه مقدس مرتبط بود، همانطور که خدا به موسی دستور داده بود (اعداد ۱: ۵۰). در سرزمین موعود، خدا خیمه مقدس را با معبد و خدمت آن جایگزین کرد (مقایسه ۱ تواریخ ۶، ۲ تواریخ ۵).
در مقابل آن ترتیبات، کهانت ما با خداوند عیسی جلال‌یافته و قدس آسمانی مرتبط است که ما به آن دسترسی آزاد داریم، حتی اگر هنوز در این زمین زندگی می‌کنیم (عبرانیان ۱۰: ۱۹-۲۲). ما می‌توانیم در هر کشوری به عنوان کاهنان به خدا خدمت کنیم، اما نه به عنوان متعلق به این جهان، در مقابل سیستم‌های بت‌پرستی همانطور که به عنوان مثال در اعمال ۱۴: ۱۳ توصیف شده است. ما خدمت نمی‌کنیم به عنوان بهتر از دیگران – زیرا ما نیستیم – بلکه به دلیل فیض خدای ما.
یک پاسخ مداوم
خدا به دنبال پاسخی به تمام آنچه او انجام داده و به آنچه خداوند عیسی به انجام رسانده است. رحمت و شفقت خدا در مورد وضعیت اسفناک ما او را واداشت تا پسر خود را بفرستد. او هر آنچه را که برای رهایی و نجات ما لازم بود به انجام رساند. همچنین، او ما را قادر ساخت تا به روشی که برای او قابل قبول است به عنوان کاهنان به خدا خدمت کنیم. از طرف خدا، پولس رسول از ما التماس کرد که خود را به عنوان «قربانی زنده» تقدیم کنیم (رومیان ۱۲: ۱). در همان آیه، او بیشتر توضیح داد که قربانی «مقدس» است، جدا شده برای خدا مطابق با قدوسیت و حقوق او.
فراموش نکنیم که این یک «قربانی» در پاسخ به قیمتی است که خداوند ما پرداخت. خدمت ما برای اوست، و چیزی است که نمی‌توانیم آن را پس بگیریم. علاوه بر این، چیزی «معقول» است که خدا می‌تواند از ما به روشی که واقعاً منطقی است انتظار داشته باشد. او ما را به قیمتی خرید که ما می‌توانیم در عوض خدا را گرامی بداریم، از جمله با بدن‌هایمان (۱ قرنتیان ۶: ۱۹-۲۰). «پس ای برادران، شما را به رحمت‌های خدا التماس می‌کنم که بدن‌های خود را قربانی زنده، مقدس و پسندیده خدا تقدیم کنید، که این خدمت معقول شماست. و با این جهان همرنگ نشوید، بلکه با تجدید ذهن خود دگرگون شوید، تا بتوانید اراده نیکو و پسندیده و کامل خدا را ثابت کنید» (رومیان ۱۲: ۱-۲). در مورد این آیات می‌توان چیزهای زیادی گفت. باشد که ما در مورد آنها تأمل کنیم و به خواسته‌های خدا در عشق و در قدرت روح‌القدس پاسخ دهیم.
بیایید آیه دیگری را در نظر بگیریم که خدمت کهانت ما را در چشم‌انداز صحیح قرار می‌دهد: «همانطور که به او می‌آیید، سنگی زنده که توسط انسان‌ها رد شد اما در نظر خدا برگزیده و گرانبهاست، شما خودتان مانند سنگ‌های زنده به عنوان خانه‌ای روحانی بنا می‌شوید، تا کهانتی مقدس باشید، تا قربانی‌های روحانی را که از طریق عیسی مسیح برای خدا قابل قبول است، تقدیم کنید» (۱ پطرس ۲: ۴-۵ ESV). خدمت ما به عنوان کاهنان فقط برای زمانی که در این جهان هستیم نیست، بلکه برنامه خدا این است که ما را برای همیشه به این روش برای خود داشته باشد.
این برای همیشه است، زیرا او «ما را پادشاهان و کاهنان برای خدای خود و پدر» ساخته است (مکاشفه ۱: ۶ NKJV). فکر مشابهی در مکاشفه ۵: ۹-۱۰ (ESV) بیان شده است:
«و آنها سرودی تازه خواندند و گفتند: «شایسته تویی که طومار را بگیری و مهرهای آن را باز کنی، زیرا تو کشته شدی، و با خون خود مردمی را برای خدا از هر قبیله و زبان و قوم و ملت بازخرید کردی.»»
در مکاشفه ۲۰: ۶ ما به عنوان «کاهنان خدا و مسیح» دیده می‌شویم، که به عنوان پادشاهان2 از آسمان، همراه با مسیح برای ۱۰۰۰ سال سلطنت می‌کنیم!
موازی‌ها و تضادها
عبرانیان موازی‌ها و تضادهایی را بین نظم‌های پرستش عهد عتیق و جدید ترسیم می‌کند. نظم اول مربوط به این زمین بود و توسط خدا از طریق موسی داده شد. نظم دوم بر اساس کار انجام شده مسیح داده شد. این یک نظم جدید پرستش را نشان می‌دهد که با او مرتبط است همانطور که اکنون او را می‌بینیم، «با جلال و افتخار تاج‌گذاری شده» (عبرانیان ۲: ۹). عبرانیان کلمه «کاهن» را ۱۴ (۲x۷) بار دارد، معمولاً با هارون و گاهی با ملکی‌صادق مرتبط است، که کهانتی را پیش‌بینی می‌کرد که نظم جدید مسیح را پیش‌بینی می‌کرد. علاوه بر این، در اواخر عبرانیان می‌خوانیم: «ما کاهن اعظمی بر خانه خدا داریم» (۱۰: ۲۱ ESV).
قبل از اینکه آن نظم جدید برقرار شود، خداوند عیسی بر روی صلیب بین آسمان و زمین آویزان بود. در آنجا او کاری را به انجام رساند که هیچ کس دیگری هرگز نمی‌توانست انجام دهد، برای جلال خدا و برای رهایی ما. او قربانی کامل گناه بود و خواسته‌های عادلانه و مقدس خدا را برآورده کرد، که ما هرگز نمی‌توانستیم آنها را برآورده کنیم. در همان زمان، او کاهن اعظمی بود که کار روز کفاره را به انجام رساند (لاویان ۱۶ را ببینید)، که هیچ کاهن دیگری هرگز نمی‌توانست آن را به پایان برساند زیرا همیشه باید تکرار می‌شد. با این حال، مسیح کار خود را به پایان رساند و اکنون در دست راست خدا نشسته است،3 و در آنجا نظم جدیدی از کهانت را به دلیل کار انجام شده خود نشان می‌دهد. او اثبات زنده است که نمی‌توان آن را تکرار کرد، همانطور که عبرانیان و بسیاری از کتاب‌های مقدس دیگر به وضوح نشان می‌دهند.
افتخار و پرستش برای او تا ابد!
پاورقی‌ها
- یک پادشاه نمی‌توانست به طور رسمی کاهن باشد، اما در برخی موارد می‌خوانیم که یک پادشاه به روشی کهانتی عمل می‌کرد، مانند دعا و پرستش عمومی.
- ما به عنوان کاهنان عمل خواهیم کرد و به عنوان پادشاهان سلطنت خواهیم کرد، در حالی که اکنون به عنوان شاهدان و شاگردان او، مرتبط با مسیح رد شده، به او خدمت می‌کنیم.
- شائول طرسوسی در راه دمشق با خداوند ملاقات کرد، همانطور که او را از آسمان خواند (اعمال ۹). تبدیل شائول هفت بار در عهد جدید ذکر شده است. موقعیت کنونی مسیح در دست راست خدا مشخصه مسیحیت است (اعمال ۷: ۵۶). پولس معتقد بود که عبرانیان را نوشته است، او هفت بار به آن اشاره کرد (رومیان ۸: ۳۴؛ افسسیان ۱: ۲۰؛ کولسیان ۳: ۱؛ عبرانیان ۱: ۳، ۸: ۱، ۱۰: ۱۲، ۱۲: ۲) و پطرس آن را تأیید کرد (۱ پطرس ۳: ۲۲) به عنوان مشخصه کار انجام شده مسیح. خدا را شکر!
