داستان داوود و جالوت (اول سموئیل ۱۷) احتمالاً یکی از شناخته‌شده‌ترین داستان‌ها در کتاب مقدس است. این داستان دو نکته اصلی را برای ایمانداران روشن می‌کند. اول، ما کار مسیح را می‌بینیم که بر دشمن خدا: شیطان پیروز می‌شود. دوم، ما کشف می‌کنیم که چگونه هر مسیحی تولد تازه یافته می‌تواند ایمان پیروزمندانه را به نمایش بگذارد –
یعقوب گفت: «خداوند بسیار مهربان و رحیم است.» اگر این نویسنده تنها کسی بود که این را می‌گفت، ما آن را باور می‌کردیم. بیایید ببینیم آیا کتب مقدس دیگری برای تأیید سخن یعقوب وجود دارد یا خیر. خداوند عیسی کسی است که می‌تواند یک روح خسته را کاملاً سیراب کند، و من هر
مبشران هدیه‌ای از جانب خداوند عیسی، سرِ برخاسته ما در آسمان هستند. تمایل به مبشر شدن قطعاً یک آرزوی خوب است. مبشر نه تنها انجیل را موعظه می‌کند و جان‌ها را برای خداوند به دست می‌آورد، بلکه دیگران را نیز برای انجام کارهای مشابه جهت بنا یا ساختن بدن مسیح تجهیز و تشویق می‌کند.
کلمه‌ای که در کتاب مقدس «اعتراف کردن» ترجمه شده است، علاوه بر اقرار به گناه، معانی متعددی دارد. اعتراف به اینکه عیسی خداوند است. اعتراف باید بیش از یک امر عادی یا بی‌اهمیت باشد، همانطور که مَثَل ده باکره که توسط خداوند ما گفته شد، نشان می‌دهد.
شریعت خدا گناه و تقصیر ما را آشکار می‌سازد، اما ما را به مسیح رهنمون می‌شود. تنها عیسی شریعت را کاملاً حفظ کرد و نجات را از طریق فیض به ما ارائه می‌دهد.
اول قرنتیان ۱۳:۱۳ می‌گوید که ایمان، امید و محبت اکنون باقی می‌مانند، اما بزرگترین آنها محبت است. محبت فداکاری ایثارگرانه خداوند عیسی است. روح خدا کار می‌کند تا ما را به خداوند نزدیک‌تر کند. او ما را به سوی تمام حقیقت هدایت می‌کند، چیزهای آینده را به ما نشان می‌دهد و خداوند را جلال می‌دهد.
