پاسخ به نُه سؤال با اهمیت حیاتی برای همه ایمانداران حقیقی:
آیا روح‌القدس را دریافت کرده‌اید؟
- آیا او در همه ایمانداران ساکن است؟
- مهر شدن توسط روح‌القدس به چه معناست؟
- آیا می‌توانیم او را غمگین کنیم و از خود برانیم؟
- راه رفتن در روح به چه معناست؟
- هدایت شدن توسط روح به چه معناست؟
- پر شدن از روح به چه معناست؟
- گناه نابخشودنی چیست؟
- آیا یک ایماندار می‌تواند علیه روح‌القدس کفر بگوید؟
۱-آیا روح‌القدس را دریافت کرده‌اید؟
در فصل اول کتاب اعمال رسولان، ما گزارش بازگشت خداوند ما به آسمان را داریم که از آنجا آمده بود، زمانی که در هیئت انسانی به این جهان آمد. او خدا را در زندگی خود در حالی که بر روی این زمین راه می‌رفت، آشکار کرده بود؛ و با مرگ خود، زمانی که بدن مقدس خود را داد و خون گرانبهای خود را ریخت، رستگاری را به انجام رسانده بود. اکنون، کار او به انجام رسیده بود، او در شرف ترک این جهان و رفتن به دست راست خدا بود (اعمال ۲:۳۳). قبل از اینکه از شاگردان خود جدا شود، به آنها گفت که وقتی در آسمان جایگاه خود را بگیرد، روح‌القدس را برای آنها خواهد فرستاد تا آنها بتوانند او را در این جهان نمایندگی کنند.
قبل از رفتن به صلیب، به آنها اطمینان داده بود که روح را برای آنها خواهد فرستاد (یوحنا ۱۵:۲۶)، و اکنون، پس از مرگ خود بر روی صلیب، او آن وعده را درست زمانی که در شرف ترک آنها و به آسمان برده شدن است، تأیید می‌کند (اعمال ۱:۱۱). در این، ما وعده روح‌القدس را داریم.
با مراجعه به اعمال ۲:۱-۴، می‌بینیم که آن وعده در روز پنطیکاست، کلمه‌ای که به معنای پنجاه روز است، به اجرا درآمد. می‌خوانیم که خداوند چهل روز پس از رستاخیز خود با آنها راه رفته بود (اعمال ۱:۳)، سپس ده روز پس از اینکه به آسمان برده شد، روز پنطیکاست را داریم، پنجاه روز، اشاره‌ای به لاویان ۲۳:۱۶. در این روز همانطور که می‌خوانیم، روح‌القدس با قدرت فرود آمد و هر یک از صد و بیست نفری را که در آن اتاق بالا جمع شده بودند، پر کرد، همانطور که اعمال ۱:۱۵ ثبت می‌کند. این رویداد بزرگ آغاز مسیحیت را در این جهان رقم زد. خداوند خود برای این در حالی که در این جهان بود، آماده‌سازی کرده بود و با آمدن روح در آن جمع پر از روح، تأسیس شد.
در پی این آغاز شگفت‌انگیز، پولس رسول، با حمایت دیگران، برخاست و انجیل را با قدرت روح موعظه کرد، و مردم را ترغیب کرد که در توبه به سوی خدا بازگردند و خداوند عیسی مسیح را به عنوان نجات‌دهنده خود بپذیرند، و به آنها اطمینان داد که اگر چنین کنند، آنها نیز هدیه روح‌القدس را دریافت خواهند کرد (اعمال ۲:۳۸).
«آنگاه پطرس به ایشان گفت: توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید یابید و هدیه روح‌القدس را دریافت خواهید کرد.» ترتیب ساده در این آیه این است: توبه، آمرزش گناهان، و هدیه روح‌القدس. توبه به سوی خداست؛ آمرزش، یا بخشش همانطور که کلمه به معنای آن است، با کار مسیح است؛ و سپس هدیه روح‌القدس می‌آید. مترجمان هر دو کلمه را استفاده کرده‌اند اما آنها دقیقاً یکسان هستند.
از این آیه آشکار است که هیچ کس نمی‌تواند هدیه روح را داشته باشد مگر اینکه گناهانش ابتدا آمرزیده شود، و تنها اساسی که بر آن خدا گناهان هر کسی را می‌بخشد، این است که آن شخص به صورت فردی خداوند عیسی مسیح را به عنوان نجات‌دهنده شخصی خود بپذیرد. پطرس به مردم اطمینان داد که خدا بخشش را به همه (آیه ۳۹) ارائه می‌دهد اما باید با ایمان پذیرفته شود. هیچ کس نمی‌تواند خدا را سرزنش کند اگر این بخشش را نداشته باشد، زیرا او آن را به همه ارائه می‌دهد.
برای داشتن این هدیه شگفت‌انگیز، باید آن را برای خودمان با روی آوردن به خداوند عیسی در نیاز خود و گفتن با عباراتی که نویسنده سرود پیشنهاد می‌کند، به دست آوریم: «عیسی، به تو اعتماد خواهم کرد، با روحم به تو اعتماد خواهم کرد؛ گناهکار، گم‌شده و بی‌کس، تو می‌توانی مرا کامل کنی؛ تو برای گناهکاران مرده‌ای، بنابراین، ای خداوند، برای من.» تنها کسانی که به این شکل به عیسی به عنوان نجات‌دهنده اعتماد کرده‌اند، از آمرزش گناهان خود لذت می‌برند. پس از آمرزش، ما هدیه روح‌القدس را دریافت می‌کنیم. این فصل در مورد این مسائل کاملاً روشن است، همانطور که یک بررسی دقیق تأیید خواهد کرد.
۲- آیا او در همه ایمانداران ساکن است؟
برای پاسخ به این سؤال، ما دو قسمت از بسیاری از آیاتی را انتخاب می‌کنیم که ثابت می‌کنند روح‌القدس واقعاً در همه ایمانداران ساکن است. اولین قسمت ما افسسیان ۱:۱۳ است:
که شما نیز در او، پس از شنیدن کلام حقیقت، یعنی انجیل نجات خود، ایمان آوردید و در او نیز، پس از ایمان آوردن، با روح‌القدس موعود مهر شدید. (افسسیان ۱:۱۳)
این یک اثبات دیگر است که کسانی که انجیل را باور می‌کنند، روح‌القدس را دریافت می‌کنند. در این قسمت، مدت‌ها پس از روز پنطیکاست، پولس رسول به این ایمانداران افسسی اطمینان می‌دهد که آنها هدیه روح‌القدس را پس از باور کردن انجیل دریافت کرده بودند.
دومین کلام ما در اول قرنتیان ۱۲:۱۳ است، دوباره توجه کنید، سال‌ها پس از پنطیکاست نوشته شده است:
زیرا همه ما، چه یهودی و چه یونانی، چه غلام و چه آزاد، به یک روح تعمید یافتیم تا یک بدن باشیم و همه از یک روح نوشیدیم. (اول قرنتیان ۱۲:۱۳)
نباید هیچ شکی در ذهن هیچ یک از ما وجود داشته باشد که همه کسانی که گناهانشان با پذیرش مسیح به عنوان نجات‌دهنده خود آمرزیده شده است، هدیه روح‌القدس را دارند. او در قلب هر ایماندار ساکن است و برای همیشه در آنجا ساکن خواهد بود (یوحنا ۱۴:۱۶).
۳-مهر شدن توسط روح‌القدس به چه معناست؟
مهر، نشانه شناسایی و مالکیت است. مهر شدن توسط روح به این معنا نیست که روح بر ما نشانه‌ای می‌گذارد، بلکه خود او مهر است، زیرا در قلب همه کسانی که ایمان می‌آورند ساکن است. این به وضوح در افسسیان ۱:۱۳-۱۴ آموزش داده شده است:
که شما نیز در او، پس از ایمان آوردن، با روح‌القدس موعود مهر شدید، که بیعانه میراث ماست تا زمان رهایی ملک خریداری شده. (افسسیان ۱:۱۳-۱۴)
باز هم، در دوم قرنتیان ۱:۲۲:
که ما را نیز مهر کرده و بیعانه روح را در دل‌های ما نهاده است. (دوم قرنتیان ۱:۲۲)
در اینجا یک بار دیگر می‌آموزیم که روح به عنوان ساکن در قلب‌های ما، بیعانه است و مهر الهی است که ما به خدا تعلق داریم.
۴- آیا می‌توانیم او را غمگین کنیم و از خود برانیم؟
کلام ما که در پاراگراف قبلی نقل شد، به ما اطمینان می‌دهد که ما «تا زمان رهایی ملک خریداری شده» مهر شده‌ایم، که به معنای تا زمان آمدن خداوند ما برای گرفتن میراث خود است. باز هم در یوحنا ۱۴:۱۶ می‌خوانیم:
او تسلی‌دهنده دیگری به شما خواهد داد تا برای همیشه با شما بماند. (یوحنا ۱۴:۱۶)
هنگامی که روح در قلب یک ایماندار ساکن می‌شود، او برای ماندن در آنجاست. با توجه به هر دو این آیات کتاب مقدس، به سختی می‌توانیم فکر کنیم که او هرگز می‌تواند غمگین
شود و از خود برود. با این حال، می‌توانیم او را غمگین کنیم، و به همین دلیل در افسسیان ۴:۳۰ به ما توصیه شده است که چنین نکنیم:
و روح‌القدس خدا را غمگین مسازید، که به وسیله او تا روز رهایی مهر شده‌اید. (افسسیان ۴:۳۰)
با در نظر گرفتن این آیه در زمینه خود از آیه ۲۵ تا آیه ۳۲، به نظر می‌رسد که ما می‌توانیم روح را با دروغ گفتن، خشم کنترل نشده، تسلیم شدن به وسوسه‌های شیطان، دزدی، سخنان فاسد، تلخی، غضب، هیاهو، و بدگویی غمگین کنیم. او در قلب‌های ما ساکن است تا ما را از همه این چیزها حفظ کند. ما ممکن است به روح دروغ بگوییم همانطور که در اعمال ۵:۴-۹ می‌خوانیم، ممکن است روح را خاموش کنیم همانطور که در اول تسالونیکیان ۵:۱۹ ثبت شده است، و ممکن است روح را غمگین کنیم همانطور که در این قسمت که نقل قول کرده‌ایم، اما او برای همیشه در قلب ایماندار ساکن است.
۵-راه رفتن در روح به چه معناست؟
برای پاسخ به این سؤال به رومیان ۸:۱-۴ مراجعه می‌کنیم:
«هیچ محکومیتی» ثمره کار مسیح است (آیه ۱). «زندگی» ثمره کار روح است (آیه ۲). «گناه محکوم شده» ثمره کار خداست (آیه ۳). «راه رفتن» ثمره ایمانداران است (آیه ۴).
ترتیب در اینجا این است: آنچه مسیح انجام داده است، سپس، آنچه روح انجام داده است، سپس، آنچه خدا انجام داده است، سپس، آنچه ما انجام می‌دهیم. راه رفتن ما از کار هر شخص الهی پیروی می‌کند تا ما را برای مسیر مسیحی در این جهان آماده کند.
در آیه ۴ به ما گفته شده است که راه رفتن در روح ما را قادر می‌سازد تا الزامات عادلانه شریعت را برآورده کنیم. اینها توسط یک وکیل خلاصه شد و توسط خداوند ما به عنوان محبت به خدا از یک سو و محبت به همسایه از سوی دیگر مورد توافق قرار گرفت (لوقا ۱۰:۲۶-۲۸).
این بدان معناست که ما ابتدا آنچه را که در نظر خدا درست است به او می‌دهیم و آنچه را که در قبال همنوع خود درست است انجام می‌دهیم. این راه رفتن با روح یا در روح است. جزئیات بسیاری را می‌توان از سایر بخش‌های کتاب مقدس جمع‌آوری کرد، اما همیشه انجام دادن آنچه درست است هم در قبال خدا و هم در قبال انسان، نشانه یک ایماندار است که در روح راه می‌رود.
۶-هدایت شدن توسط روح به چه معناست؟
هدایت شدن توسط روح نیز در این فصل ذکر شده است (رومیان ۸:۱۴):
زیرا هر که به روح خدا هدایت شود، او پسر خداست. (رومیان ۸:۱۴)
این کلمه ترجمه شده «هدایت شده» کاربردهای زیادی دارد اما ایده اصلی که در همه آنها جریان دارد «مراقبت کردن» است.
روح با هدایت ما به مسیرهای درست از ما مراقبت می‌کند و داشتن چنین راهنمایی نشان می‌دهد که ما «پسران خدا» هستیم. یک شاهزاده در دوران خردسالی همیشه تحت مراقبت یک معلم خصوصی است که می‌داند شاهزاده چگونه باید مطابق با جایگاه خود در زندگی رفتار کند. او باید همیشه مانند پسر یک پادشاه عمل کند. به همین ترتیب، روح در قلب‌های ما ساکن است و ما را در مورد رفتاری که شایسته ماست، آموزش می‌دهد زیرا ما «پسران خدا» هستیم. ما صدای زنده روح را در قلب‌های خود داریم که همیشه به دنبال هدایت ماست؛ ما را هدایت یا آموزش می‌دهد زیرا ما «پسران خدا» هستیم. بنابراین ما توسط روح هدایت می‌شویم.
۷-پر شدن از روح به چه معناست؟
پر شدن از روح برای ما در افسسیان ۵:۱۸-۲۱ تشریح شده است.
و از شراب مست نشوید که در آن افراط است؛ بلکه از روح پر شوید (افسسیان ۵:۱۸).
مردی که از شراب پر شده است، کارهایی را انجام می‌دهد که در حالت هوشیاری انجام نمی‌دهد؛ تحت تأثیر شراب، شخصیتی دیگر از خود نشان می‌دهد. بنابراین، مردی که از روح پر شده است، شخصیتی دیگر را نشان می‌دهد که کاملاً متفاوت از آنچه قبلاً او را قبل از داشتن روح مشخص می‌کرد. هنگامی که از روح پر شود؛
او در مورد امور خدا با زبان کتاب مقدس صحبت خواهد کرد. «با مزامیر و سرودها و آهنگ‌های روحانی با یکدیگر سخن بگویید» (آیه ۱۹). او در مسیر مسیحی با شادی حرکت خواهد کرد، «سرود خواندن» (آیه ۱۹). قلب او با خداوند هماهنگ خواهد بود، «در دل خود برای خداوند آهنگ بسازید» (آیه ۱۹). او همیشه به عنوان دریافت‌کننده فیض و رحمت خدا شکرگزار خواهد بود، «همیشه شکرگزاری کنید» (آیه ۲۰). او مطیع خواهد بود و نمی‌خواهد اراده خود را تحمیل کند، «یکدیگر را اطاعت کنید» (آیه ۲۱). اینها برخی از نشانه‌های یک ایماندار است که از روح پر شده است.
۸-گناه نابخشودنی چیست؟
در متی ۱۲:۲۴-۳۰ به ما گفته شده است که این گناه نابخشودنی واقعاً چیست.
این نسبت دادن کارهای خدا به قدرت شیطانی است. بعل‌زبول به عنوان شاهزاده شیاطین در نظر گرفته می‌شد و فریسیان در واقع گفتند که خداوند ما در انجام این کارهای عظیم توسط او قدرت یافته است. دو بار او را به این متهم کردند، در متی ۹:۳۴ و دوباره در اینجا در متی ۱۲:۲۴. خداوند تازه مردی کور و گنگ را شفا داده بود و آنها گفتند که این کار خوب توسط نفوذ شیطانی انجام شده است. با چنین افرادی که کارهای خدا را به نفوذ شیطانی نسبت می‌دهند چه می‌توان کرد؟ این داوری که توسط خداوند ما اعلام شد، در سنگسار شدن استیفان بر آنها وارد شد که آنها را به همیشه مقاومت در برابر روح‌القدس متهم کرد (اعمال ۷). این تنها گناهی است که بخشیده نخواهد شد، «اما کفرگویی علیه روح‌القدس به انسان‌ها بخشیده نخواهد شد.»
۹-آیا یک ایماندار می‌تواند علیه روح‌القدس کفر بگوید؟
ما بدون ابهام پاسخ می‌دهیم، خیر. داشتن روح ساکن در قلب‌هایشان آنها را فوراً از این خطر دور می‌کند. بسیاری از کسانی که به نوعی در خدمت خود برای خداوند شکست خورده‌اند، شیطان به آنها گفته است که گناه نابخشودنی را مرتکب شده‌اند، اما تنها یک گناه نابخشودنی وجود دارد و آن شکست یک ایماندار نیست. این یک حمله شیطانی به قدرت روح خداست و هیچ ایمانداری نمی‌تواند به این گناهکار باشد.
خود خداوند فرمود: «آن بخشیده نخواهد شد»، نه آنها. خیر، این گناه و تنها این گناه است. اگر از هر ایمانداری بپرسیم، همانطور که از برخی که فکر می‌کردند یک گناه نابخشودنی مرتکب شده‌اند، نه آن گناه نابخشودنی، «آیا گفته‌اید کار خدا کار شیطان است؟» در هر مورد پاسخ خیر بوده است. چگونه کسی که روح را دارد می‌تواند علیه او کفر بگوید! این فریسیان هستند که خداوند در مورد آنها گفت: «شما از پدر خود، شیطان هستید» (یوحنا ۸:۴۴)، که گناهکار این گناه هستند، اما هرگز یک ایماندار ساده به خداوند ما عیسی مسیح نیست.
برای جمع‌بندی این سؤالات. همه ایمانداران روح را دارند و او برای همیشه با آنها ساکن است. او قدرتی است که به وسیله آن ما به درستی خدا را خدمت می‌کنیم و او تا زمان آمدن خداوند ما در قلب‌های ما ساکن خواهد بود. باشد که ما دائماً در روح راه برویم و بدین ترتیب در این جهان مورد رضایت خدای خود باشیم.
