بسیاری هستند، خدا را شکر، که واقعاً از رهایی عادلانه از بار گناهان خود شادمانند: از اینکه به رایگان با فیض خدا، از طریق فدیه‌ای که در مسیح عیسی است، عادل شمرده شده‌اند. آنها می‌دانند که کار کفاره‌ای او آنقدر کامل است که خدا می‌تواند در مورد کسانی که به او ایمان می‌آورند بگوید،
گناهان و شرارت‌های آنها را دیگر به یاد نخواهم آورد.
آنها آزادند و به درستی در ایمان شادمانند.
اما پرسش ما این است که آیا شما خودتان در امور خدا کاملاً آزاد هستید؟ نه فقط از گناهان خود آزاد.
بسیاری که می‌توانند بگویند، «من می‌دانم که گناهانم برای همیشه توسط نجات‌دهنده‌ام برداشته شده‌اند،» می‌توانند فراتر رفته و بگویند، «من همچنین می‌دانم که ریشه‌ای که گناهانم از آن سرچشمه گرفته‌اند نیز قربانی‌وار برداشته شده است: ریشه و شاخه - همه به درستی رسیدگی شده است.»
خدا، با فرستادن پسر خود در شباهت جسم گناهکار، گناه را در جسم - در قربانی خود برای آن بر صلیب - محکوم کرده است. آن کاملاً محکوم و بی‌رحمانه داوری شده است. هم گناهان و هم گناه در قربانی مسیح برداشته شده‌اند.
اکنون او بدون آنها از قبر برخاسته است؛ و یک اصل جدید زندگی در او از آن ماست؛ بنابراین می‌خوانیم،
قانون روح حیات در مسیح عیسی مرا از قانون گناه و مرگ آزاد کرده است (ترجمه جدید).
- بله، «مرا آزاد کرده است!» ما دلیل خوبی برای شکر و ستایش خدا داریم که از گناهان و گناه، از طریق خداوند عیسی مسیح، آزاد شده‌ایم. او در مورد اسارت به گناه، راه آزادی از آن را نشان داد؛
حقیقت را خواهید دانست، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد (یوحنا ۸:۳۲)؛
اما در آیه ۳۶ به ما از آزادی بیشتر گفته شده است - نه تنها از، بلکه به سوی. بنابراین می‌خوانیم،
پس اگر پسر شما را آزاد کند، واقعاً آزاد خواهید بود. (یوحنا ۸:۲۶)
چرا؟ به دلیل عظمت و جلال و صمیمیت با خدا از کسی که این آزادی مقدس را همراه با خود در امور خدا اعطا می‌کند. او به طور آموزنده گفت،
خدمتکار برای همیشه در خانه نمی‌ماند: اما پسر همیشه می‌ماند. (یوحنا ۸:۳۵)
این نزدیکی و صمیمیت مقدس به طور ابدی به پسر تعلق دارد - توجه کنید، «پسر» - بنابراین او می‌تواند این آزادی واقعی را شخصاً بدهد، که هیچ کس دیگری نمی‌تواند، «پسر همیشه می‌ماند.» در انجیل یوحنا در مورد پسر در آغوش پدر می‌خوانیم (یوحنا ۱:۱۸)؛ و در مورد یک شاگرد محبوب در آغوش عیسی (یوحنا ۱۳:۲۳)؛ که به خودی‌های خود، در مورد این روز گفت،
شما خواهید دانست که من در پدرم هستم، و شما در من، و من در شما؛
زیرا او برخاسته و به سوی پدر صعود کرده است؛ و تسلی‌دهنده، روح حقیقت، آمده است.
نجات‌دهنده و پروردگار ما آنقدر بزرگ و پرجلال است که در کولسیان در مورد او گفته شده است، «همه چیز» توسط او، پسر محبت پدر، ساخته شد؛ همچنین برتری در خلقت از آن اوست؛ زیرا او، پسر، همه چیز را ساخت (کولسیان ۱:۱۵-۱۶).
جلال بر نام مقدس او! چنین کسی قادر است آزادی واقعی را در امور ابدی خدا بدهد، همانطور که او به درستی ما را از گناهان و گناه با قربانی خود آزاد کرده است. چقدر بی‌نهایت مبارک و واقعی هستند کلمات خود او،
پس اگر پسر شما را آزاد کند، واقعاً آزاد خواهید بود. او «پیش از همه» است که می‌خوانیم؛ و همیشه در امور ابدی و رابطه ابدی به عنوان پسر ابدی می‌ماند، او می‌تواند ما را در برابر پدر در مورد امور ابدی، در فیض و قدرت او که «روح ابدی» نامیده می‌شود - واقعاً آزاد کند!
افسسیان ۲ به طور آموزه‌ای توضیح می‌دهد که چگونه ما اکنون نزدیک شده‌ایم، اگرچه زمانی دور بودیم. در او، که خونش ریخته شد، این نزدیکی از آن ماست. آزادی دسترسی به پدر، از طریق او، توسط روح، به طور الهی به ما اعطا شده است. مفیبوشت، که زمانی در لودبار دور بود، در کاخ پادشاه بر سر میز سلطنتی نشانده شد تا نان بخورد، به عنوان یکی از پسران پادشاه.
او به داوود گفت،
خدمتکار تو چیست که به سگی مرده چون من نگاه کنی؟
اما پدر سلطنتی «مهربانی خدا را به او نشان داد.» آن مهربانی به ما آزادی مقدس و شاد در حضور او داده است، و ما اکنون او را «ابا، پدر» خطاب می‌کنیم.
زمانی در خطاها و گناهان مرده، بدون خدا در جهان، دور، اکنون توسط پسر به داخل آورده شده‌ایم، او که به جایی که ما بودیم آمد تا ما را با ایمان به جایی که اوست بیاورد - به «خانه پر از فراوانی پدر» - واقعاً در آنجا آزاد؛ و در نهایت با او در خانه پدرش در بالا باشیم.
در مثل می‌خوانیم، «بیایید شادی کنیم،» وقتی پسر سالم و سلامت به خانه پذیرفته شد. «و آنها شروع به شادی کردند» به ما گفته شده است (لوقا ۱۵). آنها «شروع کردند»؛ و هیچ کلمه‌ای از «پایان» نیست.
در ۱ یوحنا ۲ پسر قبل از پدر نام برده شده است؛ زیرا، او که پسر است، زندگی ابدی را برای ما به ارمغان می‌آورد، خود او به عنوان «زندگی ابدی» نامیده شده است. بنابراین به ما گفته شده است،
پس آنچه را که از ابتدا شنیده‌اید، در شما بماند. اگر آنچه را که از ابتدا شنیده‌اید در شما بماند، شما نیز در پسر و در پدر خواهید ماند. و این وعده‌ای است که او به ما داده است، حتی زندگی ابدی (۱ یوحنا ۲:۲۴).
ایماندار واقعی به پسر زندگی ابدی دارد. پسر، همانطور که گفتیم، به دلیل اینکه او کیست، می‌تواند ما را به آنچه ابدی است وارد کند؛ و هیچ کس دیگری نمی‌تواند این کار را انجام دهد. یوحنا ۳:۳۶ می‌خواند،
کسی که به پسر ایمان آورد، زندگی ابدی دارد (ترجمه جدید).
او که خود ابدی است، شخصیت زندگی‌ای که در او و از طریق او از آن ماست نیز ابدی است. تمام جلال بر او که اینگونه است. ستایش او تا ابدالآباد باد.
خدای پدر چنین مقرر کرده است که
همه پسر را احترام کنند، همانطور که پدر را احترام می‌کنند (یوحنا ۵:۲۳).
در آزادی‌ای که او اعطا می‌کند، ما هرگز به دنبال کاستن از جلال او نخواهیم بود؛ بلکه شادی خود را در احترام به پسر خواهیم یافت، همانطور که از احترام به پدر، از طریق فیض و تعلیم روح ابدی، لذت می‌بریم. «واقعاً آزاد» در امور خدا، ما در آن کلام شادمان خواهیم شد،
کسی که در آموزه مسیح می‌ماند، هم پدر و هم پسر را دارد (۲ یوحنا ۹).
