شریعت
«زیرا می‌دانیم که هر چه شریعت می‌گوید، به کسانی می‌گوید که زیر شریعت هستند، تا هر دهانی بسته شود و تمامی جهان در برابر خدا محکوم گردد. از این رو، هیچ بشری با اعمال شریعت در حضور او عادل شمرده نخواهد شد، زیرا شریعت وسیله شناخت گناه است.» —رومیان ۳:۱۹-۲۰ KJV
هیچ کس از این محکومیت خارج نیست: «همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند» (آیه ۲۳). پولس سپس امید بزرگ و شگفت‌انگیزی را برای همه کسانی که ایمان دارند اضافه کرد و گفت: «... و به رایگان و به فیض او، به وساطت آن فدیه که در مسیح عیسی است، عادل شمرده می‌شوند» (آیه ۲۴).
خداوند خدا شریعت را به موسی و قوم اسرائیل داد و آنها آن را به جهان عرضه کردند. چرا اسرائیل این مکاشفه خاص را داشت؟ خدا آنها را به طور منحصر به فردی با استعداد کرده بود. با این حال، اسرائیل نتوانست شریعت را حفظ کند، حتی با اینکه «شریعت وسیله شناخت گناه است.» از آنجا که قوم با استعداد نتوانستند شریعت را حفظ کنند، واضح است که هیچ کس نمی‌توانست. بنابراین باید درک کنیم که همه در برابر خدا گناهکارند. سپس ممکن است بپرسیم، چرا خدا همه ما را محکوم می‌کند و ما را آگاه می‌سازد که همه گناهکاریم؟
تنها انسانی که تمام شریعت خدا را حفظ کرد، خداوند عیسی است. او از نظر اخلاقی و روحانی کامل است و بنابراین توانست خود را بدون لکه به خدا تقدیم کند. او مرد تا ما زندگی کنیم، بخشیده شویم و از مجازات گناه، یعنی مرگ، نجات یابیم. «زیرا مزد گناه مرگ است، اما عطای خدا حیات جاودان در مسیح عیسی، خداوند ماست» (۶:۲۳).
خداوند عیسی گفت: «هر که کلام مرا بشنود و به فرستنده من ایمان آورد، حیات جاودان دارد و به محکومیت نمی‌آید، بلکه از مرگ به حیات منتقل شده است» (یوحنا ۵:۲۴). چقدر ساده است که این کلمات را باور کنیم و بنابراین برای همیشه از مرگ به زندگی منتقل شویم.
علاوه بر این، خدا روح‌القدس را فرستاد تا ما را به گناه محکوم کند، ما را از گمراهی باز دارد و به ما کمک کند تا راه نجات را کاملاً درک کنیم. روح خدا ما را به گناه، عدالت و داوری محکوم می‌کند. او همچنین ما را به تمام حقیقت هدایت می‌کند (یوحنا ۱۶:۷-۱۵، یوحنا ۱۴:۲۶). خدا نمی‌خواهد کسی هلاک شود، بلکه همه نجات یابند.
بیشتر از این: شریعت در واقع ما را تربیت می‌کند. پولس در نامه‌ای به غلاطیان، شریعت را به عنوان یک رهبر یا اصلاح‌کننده کودک توصیف کرد. نسخه کینگ جیمز آن را «معلم مدرسه» (غلاطیان ۳:۲۴) ترجمه می‌کند که چندان دقیق نیست. کلمه یونانی استفاده شده در این آیه، paedagogue، در واقع یک برده بود که از پسر محافظت می‌کرد، اما در کلاس درس چوبی داشت که اگر توجهش از درس‌هایش منحرف می‌شد، او را تنبیه می‌کرد. شریعت به این شیوه با اسرائیل عمل می‌کرد. به همین ترتیب، اگر ما دید خود را از خداوند عیسی از دست بدهیم، روح‌القدس به آرامی اما قاطعانه ما را اصلاح خواهد کرد.
شریعت مجموعه‌ای از مطلق‌ها برای استانداردهای اخلاقی است. به عنوان مثال، پرستش بت‌ها، پرستش‌کنندگان را تحقیر می‌کند، در حالی که پرستش خدای واقعی، پرستش‌کنندگان را بالا می‌برد و به آنها کرامت می‌بخشد. دروغگویی، تقلب، طمع، بی‌وفایی، نافرمانی و بی‌احترامی به والدین، همه تحقیر و فاسد می‌کنند و ما نتایج آنها را در جامعه می‌بینیم. چنین چیزهایی اغلب با طمع انسانی، عدم تربیت صحیح فرزندان توسط والدین، سردرگمی کامل در جامعه در مورد روابط زناشویی و پذیرش عمومی هر آنچه که اشتباه است، مرتبط است. برای بسیاری، درست و غلط، خوب و بد معنای خود را از دست داده‌اند.
خدا «فریب قوی را برای آنها فرستاده است تا دروغ را باور کنند» (۲ تسالونیکیان ۲:۹-۱۲). این دروغ کفرآمیز شیطان است – خود را به عنوان خدا و ضد مسیح خود را به عنوان مسیح واقعی معرفی می‌کند. این هنوز در راه است. این انکار شواهد خلقت و همچنین کلام خداست. پولس نوشت: «زیرا غضب خدا از آسمان بر هر بی‌دینی و بی‌عدالتی انسان‌ها آشکار می‌شود... زیرا آنچه از خدا می‌توان شناخت، در آنها آشکار است؛... زیرا چیزهای نادیدنی او از زمان آفرینش جهان به وضوح دیده می‌شود، با چیزهایی که ساخته شده‌اند، حتی قدرت ابدی و الوهیت او، درک می‌شود؛ به طوری که آنها هیچ عذری ندارند» (رومیان ۱:۱۸-۲۰). پولس با نقل قول از مزمور ۱۴، همچنین نوشت: «هیچ کس نیست که بفهمد، هیچ کس نیست که خدا را بجوید. همه از راه منحرف شده‌اند، همه با هم بی‌فایده شده‌اند؛ هیچ کس نیست که نیکی کند، نه، حتی یک نفر هم نیست» (رومیان ۳:۱۱-۱۵). گناه، به عنوان نافرمانی و رد شریعت خدا، بر تفکر ما و نحوه صحبت ما تأثیر می‌گذارد.
باشد که ما نصیحت پولس را بپذیریم: «هر آنچه راست است، هر آنچه شریف است، هر آنچه عادلانه است، هر آنچه پاک است، هر آنچه دوست‌داشتنی است، هر آنچه خوش‌نام است؛ اگر فضیلتی هست، و اگر ستایشی هست، به این چیزها فکر کنید» (فیلیپیان ۴:۸-۹).
