اصول اساسی عقاید مسیحی: نجات، فیض و ایمان

من می‌آموزم که

خداوند آنقدر جهان را دوست داشت که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد، زندگی ابدی داشته باشد (یوحنا 3:16).

اما برای این منظور

خداوند، خدای عادل و مقدس، پسر انسان باید بر صلیب برافراشته می‌شد (یوحنا 3:14-15)؛ که در آنجا گناهان ما را در بدن خود بر درخت حمل کرد (اول پطرس 2:24)، و برای ما گناه شد تا ما در او عدالت خدا شویم (دوم قرنتیان 5:21).

مسیح و کلیسای او

من می‌آموزم که

او کلیسا را دوست داشت و خود را برای آن داد تا آن را با شستشوی آب به وسیله کلام تقدیس و پاک کند، تا آن را به خود به عنوان یک کلیسای باشکوه بدون لکه یا چین و چروک یا هر چیز دیگری تقدیم کند (افسسیان 5:25-27).

انتخاب الهی و روح‌القدس

من می‌آموزم که

خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح ما را در او قبل از بنیاد جهان برگزیده است تا در محبت در حضور او مقدس و بی‌عیب باشیم (افسسیان 1:4).

من می‌آموزم که

کسانی که ایمان می‌آورند با روح‌القدس مهر و موم می‌شوند، که او ضامن میراث ماست تا رستگاری ملک خریداری شده (افسسیان 1:13-14؛ دوم قرنتیان 1:22)؛ که به وسیله او محبت خدا در دل‌های ما ریخته می‌شود (رومیان 5:5)؛ که ما روح بندگی را دوباره برای ترس دریافت نکرده‌ایم، بلکه روح فرزندخواندگی را که به وسیله آن فریاد می‌زنیم، «ابا، پدر» (رومیان 8:15؛ غلاطیان 4:6؛ یوحنا 14:20)؛ که کسانی که این روح را دریافت کرده‌اند نه تنها فریاد می‌زنند، «ابا، پدر»، بلکه می‌دانند که در مسیح هستند و مسیح در آنهاست؛ که بدین ترتیب نه تنها او در حضور خدا برای آنها ظاهر می‌شود، بلکه آنها در او هستند که در دست راست خدا نشسته است، منتظر تا دشمنانش زیر پای او قرار گیرند (افسسیان 2:6؛ عبرانیان 9:24؛ 10:12-13)؛ که آنها در نظر خدا نسبت به گناه مرده‌اند و باید خود را چنین بدانند؛ انسان کهنه را از خود دور کرده و انسان جدید را پوشیده‌اند؛ در مسیح عیسی برای خدا زنده هستند (مسیح زندگی جدید آنهاست)؛ برای جهان مصلوب شده و برای شریعت مرده‌اند (کولسیان 3:3-4، 9-10؛ رومیان 6:6-11؛ غلاطیان 2:20؛ 6:14).

زندگی ایماندار در مسیح

من بدین ترتیب می‌آموزم

که اگر آنها در مسیح هستند، مسیح در آنهاست و از آنها خواسته می‌شود که زندگی عیسی را در بدن فانی خود آشکار کنند (یوحنا 14:20؛ رومیان 8:10؛ دوم قرنتیان 4:10)، و همانطور که او راه می‌رفت، راه بروند (اول یوحنا 2:6)، خداوند آنها را در جهان به عنوان نامه‌های مسیح قرار داده است (دوم قرنتیان 3:3)، که فیض او برای آنها کافی است و قدرت او در ضعف آنها کامل می‌شود (دوم قرنتیان 12:9).

امید به بازگشت مسیح و پایداری

من می‌آموزم

که آنها برای انتظار پسر خدا از آسمان تغییر یافته‌اند (اول تسالونیکیان 1:10؛ تیطس 2:12-13؛ لوقا 12:35-37)، و به این کار آموزش داده شده‌اند؛ و اینکه آنها وعده دارند که هرگز هلاک نخواهند شد و هیچ کس آنها را از دست مسیح بیرون نخواهد کشید (یوحنا 10:29)، بلکه خدا آنها را تا پایان تأیید خواهد کرد تا در روز خداوند ما عیسی مسیح بی‌عیب باشند (اول قرنتیان 1:7-9).

توجیه با ایمان و عدالت منسوب شده

من می‌آموزم

که آنها از طریق ایمان به مسیح عیسی در این امتیازات شریک هستند، به موجب آن عدالت به آنها نسبت داده می‌شود (رومیان 5:1-2؛ غلاطیان 3:24-26؛ 3:11، 14؛ رومیان 4:16؛ افسسیان 2:8؛ دوم قرنتیان 5:7؛ غلاطیان 2:20؛ عبرانیان 11:4؛ اعمال 13:39؛ غلاطیان 3:9-16؛ رومیان 4:24-25؛ و بسیاری دیگر)؛ که مسیح، که تا مرگ اطاعت کرد و کاری کامل بر صلیب برای آنها انجام داد (فیلیپیان 2:8؛ یوحنا 17:4؛ عبرانیان 7:27؛ 9:25-28؛ 10:12-18)، اکنون عدالت آنهاست، که خدا او را برای آنها چنین ساخته است (اول قرنتیان 1:30)، و اینکه ما در او عدالت خدا شده‌ایم (دوم قرنتیان 5:21)؛ که همانطور که خون گرانبهای او ما را از هر گناهی پاک می‌کند، ما شخصاً در محبوب پذیرفته شده‌ایم (افسسیان 1:6)، که همانطور که به وسیله نافرمانی یک انسان بسیاری گناهکار شدند، به وسیله اطاعت یک نفر بسیاری عادل خواهند شد (رومیان 5:19).

تقدیس و رشد در قدوسیت

من می‌آموزم

که ما توسط خدای پدر از طریق قربانی عیسی مسیح یک بار برای همیشه، و توسط عمل و قدرت روح‌القدس از طریق حقیقت، تقدیس شده‌ایم، یا برای خدا جدا شده‌ایم، به طوری که همه مسیحیان قدیس هستند (یهودا 1؛ عبرانیان 10:10؛ دوم تسالونیکیان 2:13؛ اول قرنتیان 6:11؛ یوحنا 17:17-19؛ اول پطرس 1:22؛ رومیان 1:7؛ اول قرنتیان 1:2؛ افسسیان 1:1)، و

که در وضعیت عملی خود باید به دنبال قدوسیت باشیم (عبرانیان 12:14؛ دوم پطرس 3:14)، و به اندازه قامت پر از مسیح رشد کنیم، به تصویر او تبدیل شویم، که باید در جلال کاملاً با او مطابقت داشته باشیم (افسسیان 4:13-15؛ دوم قرنتیان 3:18؛ اول یوحنا 2:2-3؛ افسسیان 4:1؛ کولسیان 1:10؛ اول تسالونیکیان 2:12؛ 5:23).

آیین‌های کلیسا

من می‌آموزم

که خداوند دو آیین یا مراسم را به جا گذاشته است، که هر دو نشان‌دهنده مرگ او هستند؛ یکی آغازین، دیگری برای رعایت مداوم در کلیسای خدا - تعمید و شام خداوند (متی 28:19؛ مرقس 16:16؛ اعمال 2:38؛ 8:12، 16، 36؛ 9:18؛ افسسیان 4:5؛ اول قرنتیان 1:17؛ اول پطرس 3:21؛ رومیان 6:3؛ کولسیان 2:12؛ متی 26:26-28؛ مرقس 14:22-23؛ لوقا 22:19-20؛ اول قرنتیان 11:23-26؛ 10:3-4).

هدایای روحانی و بنای ایمان

من می‌آموزم که،

هنگامی که مسیح به بالا صعود کرد، هدایایی برای انسان‌ها دریافت کرد، برای کامل کردن مقدسین، برای کار خدمت، برای بنای بدن مسیح؛ و اینکه از مسیح تمام بدن، که به خوبی به هم پیوسته و فشرده شده است توسط آنچه هر مفصل تأمین می‌کند، بدن را افزایش می‌دهد، برای بنای خود در محبت (افسسیان 4:6-13؛ اعمال 2:33؛ اول قرنتیان 12:28؛ رومیان 12:6؛ اول پطرس 4:10-11؛ متی 25:14؛ لوقا 19:13).

وابستگی به فیض و پیروی از نمونه مسیح

من می‌آموزم که،

همانطور که فیض و محبت حاکم خدا منبع و منشأ تمام برکات است (یوحنا 3:16-27؛ اول قرنتیان 2:12-4:7؛ افسسیان 2:7-10؛ تیطس 2:11)، بنابراین وابستگی مداوم و کوشا به آن فیض است که به وسیله آن می‌توانیم به دنبال او و برای جلال او راه برویم، کسی که برای ما نمونه‌ای گذاشته است تا ما قدم‌های او را دنبال کنیم (یوحنا 15:5؛ فیلیپیان 2:12-13؛ اول تسالونیکیان 5:17؛ رومیان 12:12؛ لوقا 18:1؛ دوم پطرس 1:5-10؛ و بسیاری دیگر. یوحنا 8:12، 10:4، 12:26، 17:10؛ دوم قرنتیان 5:15؛ اول قرنتیان 6:19-20؛ رومیان 14:7-8؛ اول قرنتیان 10:31؛ کولسیان 3:17؛ اول یوحنا 2:6؛ اول پطرس 2:2).

اقتدار و تشخیص کلام مقدس

من می‌آموزم

از آن نمونه و اقتدار خداوند و رسولان او که کتب عهد عتیق و جدید الهام گرفته از خدا هستند، و باید به عنوان کلام خدا پذیرفته شوند، که اقتدار او به آن پیوسته است، و که به طور مؤثر در کسانی که ایمان می‌آورند عمل می‌کند (متی 4:4، 7، 10؛ لوقا 24:25-27، 44-46؛ یوحنا 5:39؛ 10:35؛ متی 5:17-18؛ یوحنا 20:9؛ متی 1:23؛ و انبوهی از آیات. متی 26:54؛ دوم پطرس 1:20-21؛ غلاطیان 3:8؛ دوم تیموتائوس 3:14-17؛ اول تسالونیکیان 2:13؛ اول قرنتیان 15:2-3؛ 2:13؛ 14:36-37؛ رومیان 16:26، که در آن «کتب انبیا» نیست، یعنی به هر حال کتب، بلکه عهد جدید، نه عهد عتیق؛ دوم پطرس 3:16)؛ و اینکه

شهادت خداوند مطمئن است، ساده‌دلان را حکیم می‌سازد، افکار و نیات قلب را تشخیص می‌دهد، که نه با حکمت انسان، بلکه با تعلیم خدا فهمیده می‌شود، که به طور روحانی تشخیص داده می‌شود، آنها توسط روح آشکار، منتقل و تشخیص داده می‌شوند (مزامیر 19:7؛ عبرانیان 4:12-13؛ لوقا 24:45؛ اول قرنتیان 2:10؛ اول یوحنا 2:20-27؛ یوحنا 6:45؛ اول قرنتیان 2:12-14).

جاودانگی، مرگ و رستاخیز

من می‌آموزم که،

در حالی که تنها خدا در خود و به خود جاودانه است (اول تیموتائوس 6:16)، فرشتگان تابع مرگ نیستند (لوقا 20:36)، و اینکه

مرگ انسان بر زندگی روح او تأثیری نمی‌گذارد، چه شریر باشد و چه تجدید شده، بلکه همه هنوز برای خدا زنده هستند، اگرچه مرده‌اند (لوقا 12:4-5؛ متی 10:28؛ لوقا 16:23؛ 20:38)، و اینکه

شریران نیز مانند عادلان دوباره زنده خواهند شد (یوحنا 5:28-29؛ اعمال 24:15).

انضباط کلیسا

من می‌آموزم

که هر مجمع خدا موظف است با اجرای انضباط، طبق کلام، خود را در عقیده و رفتار خدایی پاک نگه دارد (عبرانیان 12:15-17؛ اول تیموتائوس 3:15؛ تیطس 3:10-11؛ اول قرنتیان 5:7-13).