اعتراف کنید، ایمان بیاورید، نجات یابید
«اعتراف کنید»، «ایمان بیاورید» و «نجات یابید» کلمات حیاتی در آنچه پولس رسول «کلام ایمان که ما اعلام می‌کنیم» نامید (رومیان ۱۰:۸ ESV) هستند: «اگر شما اعتراف کنید با دهان خود که عیسی خداوند است و ایمان بیاورید در قلب خود که خدا او را از مردگان برخیزانید، شما نجات خواهید یافت » (آیه ۹).
اعتراف به اینکه عیسی خداوند است
اعتراف باید بیش از یک اعتراف معمولی یا بی‌اهمیت باشد، همانطور که مَثَل ده باکره که توسط خداوند ما گفته شد، نشان می‌دهد (متی ۲۵:۱-۱۳). در این داستان، پنج باکره برای آمدن داماد آماده بودند و پنج باکره آماده نبودند. وقتی او آمد، باکره‌های ناآماده آمدند و گفتند: «خداوندا، خداوندا، در را به روی ما باز کن»، اما او به آنها گفت: «من شما را نمی‌شناسم» (آیات ۱۱-۱۲). به ظاهر، آنها او را به عنوان خداوند اعتراف کردند، اما او واقعاً خداوند آنها نبود!
کلمه‌ای که در کتاب مقدس «اعتراف» ترجمه شده است، علاوه بر اقرار به گناه، چندین معنی دیگر نیز دارد. همچنین به معنای «آشکارا با آزادی بیان کردن، چنین اعترافی نتیجه یک اعتقاد عمیق است»۱. اگر او واقعاً «خداوند» آنها بود، کسی که خدمت آنها به او واجب بود، آنها برای آمدن او آماده می‌بودند؛ اما آنها آماده نبودند، زیرا روغن نداشتند! این پنج باکره ناآماده نماینده افرادی هستند که عیسی مسیح را «خداوند» می‌نامند اما بدون هیچ اعتقاد عمیقی. آنها تصویری از کسانی هستند که به ظاهر باور دارند که او از مردگان برخاسته است و به ملاقات او می‌روند، اما وقتی او آمد، ناآماده بودند و خیلی دیر شده بود.
روغن نمادی از روح‌القدس است، و زمانی فرا خواهد رسید که برای به دست آوردن او خیلی دیر خواهد بود. کتاب مقدس می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند واقعاً بگوید «عیسی خداوند است مگر در روح‌القدس» (اول قرنتیان ۱۲:۳). هر کس «که روح مسیح را ندارد، به او تعلق ندارد» (رومیان ۸:۹)، و او خداوند آنها نیست. خداوند ما گفت: «نه هر که به من گوید، 'خداوندا، خداوندا' وارد ملکوت آسمان خواهد شد... در آن روز بسیاری به من خواهند گفت، 'خداوندا، خداوندا، آیا ما به نام تو نبوت نکردیم... و بسیاری کارهای قدرتمند به نام تو انجام ندادیم؟' و سپس من به آنها اعلام خواهم کرد، 'من هرگز شما را نشناختم؛ از من دور شوید'» (متی ۷:۲۱-۲۳). آنچه ما انجام می‌دهیم باید «اراده پدر من که در آسمان است» باشد (آیه ۲۱).
ایمان آوردن در قلب خود که خدا او را از مردگان برخیزانید
یک ایمان نجات‌بخش نگرش‌ها و اعمال را تغییر می‌دهد. این صرفاً یک عقیده آیینی نیست که یک شخص به زبان می‌آورد. کسی که باور دارد مسیح واقعاً با قدرت الهی برخاسته است، باور خواهد داشت که مسیح برخاسته آنچه را که ما در این زندگی کنونی انجام می‌دهیم ارزیابی خواهد کرد و «هر کس پاداش خود را [پاداش] بر اساس کار خود [یا او] دریافت خواهد کرد» (اول قرنتیان ۳:۸،۱۴).
باور به اینکه خدا خداوند عیسی را از مردگان برخیزانید، که او زنده است، و که او «همیشه» با ماست (متی ۲۸:۲۰) به ما در این زندگی کمک و آرامش می‌بخشد. وقتی ما افسرده یا در آشفتگی هستیم، می‌توانیم به او روی آوریم (مزامیر ۴۲:۵). او «پناهگاه ما در روز فاجعه» خواهد بود (ارمیا ۱۷:۱۷). در مقابل، کسانی که به رستاخیز باور ندارند، غم عمیقی را تجربه می‌کنند، مانند مرگ یک عزیز، زیرا آنها «امیدی ندارند» (اول تسالونیکیان ۴:۱۳).
شما نجات خواهید یافت
کلمه‌ای که در کتاب مقدس «نجات یافته» ترجمه شده است (یونانی: sozo و مشتقات آن)، چندین معنی دارد، برخی مربوط به این زندگی و برخی دیگر مربوط به زندگی ابدی:
«رهایی مادی و زمانی از خطر، رنج.»۲ یک شخص نجات یافته می‌تواند مانند پولس بگوید: «من کمکی را که از خدا می‌آید، داشته‌ام» (اعمال ۲۶:۲۲). به همین ترتیب مزمورنویس گفت: «او مرا از هر مشکلی رهانیده است» (مزامیر ۵۴:۷).
- «تجربیات کنونی قدرت خدا برای رهایی از بندگی گناه.»۳ یک شخص نجات یافته می‌تواند بگوید: «ما که زمانی بردگان گناه بودیم، [خدمتگزاران] عدالت شده‌ایم» (رومیان ۶:۱۷ را ببینید).
- ما از ترس مرگ رهایی یافته‌ایم (رجوع کنید به عبرانیان ۲:۱۵؛ اول قرنتیان ۱۵:۱۴-۱۶). ما می‌دانیم که همانطور که وعده داده شده است، رستاخیز خواهیم کرد (اول تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۷) و اگر مرگ تهدید کند و ما بمیریم، «از بدن دور و در خانه با خداوند» خواهیم بود (دوم قرنتیان ۵:۸).
- «نجات روحانی و ابدی که فوراً [ایتالیک اضافه شده] توسط خدا به کسانی که به خداوند عیسی مسیح ایمان می‌آورند، اعطا می‌شود.»۴ ما می‌دانیم که عیسی، «که او را از مردگان برخیزانید... ما را از خشم آینده رهایی خواهد داد» (اول تسالونیکیان ۱:۱۰). بیش از آن، یک زندگی شگفت‌انگیز در پیش روی ما با خداوند قرار دارد – «هیچ چشمی ندیده، هیچ گوشی نشنیده، و هیچ قلبی تصور نکرده است، آنچه خدا برای کسانی که او را دوست دارند، آماده کرده است» (اول قرنتیان ۲:۹). «ما در امید جلال خدا شادمانیم» (رومیان ۵:۲).
- هدف کنونی خدا برای نجات ما خدا برای هر یک از افرادی که او نجات می‌دهد، هدفی دارد. کتاب مقدس به ما می‌گوید: «ما ساخته دست او هستیم، در مسیح عیسی برای کارهای نیک آفریده شده‌ایم... تا در آنها راه برویم» (افسسیان ۲:۱۰). ما باید «استوار، ثابت‌قدم، همیشه در کار خداوند فراوان باشیم، با دانستن اینکه در خداوند کار [ما] بیهوده نیست» (اول قرنتیان ۱۵:۵۸). سلیمان کشف کرد که کار صرف شده برای چیزهای زمینی، رضایت‌بخش نیست – آن «بیهودگی و تلاش برای باد» است (جامعه ۱:۱۴). خداوند می‌خواهد ما از یک زندگی پوچ نجات یابیم. او می‌گوید که او آمد تا ما «زندگی داشته باشیم و آن را به فراوانی داشته باشیم» (یوحنا ۱۰:۱۰). او می‌خواهد ما زندگی‌های پرباری در خدمت او داشته باشیم!
پاورقی‌ها
- واین، دبلیو. ای.، فرهنگ لغت توضیحی کلمات عهد جدید؛ جلد اول، ص ۲۲۴، اولیفانتس، LTD، ۱۹۶۴.
- واین، دبلیو. ای.، همان، جلد سوم، ص ۳۲۱.
- همان، ص ۳۲۱.
- همان، ص ۳۲۱.
