شفقت خدا
یعقوب به ما گفت: «خداوند بسیار مهربان و رحیم است» (یعقوب 5:11 NKJV). اگر این نویسنده تنها کسی بود که این را می‌گفت، ما آن را باور می‌کردیم. اما بیایید ببینیم آیا آیات دیگری برای تأیید گفته یعقوب وجود دارد یا خیر. متی 9:36 را در نظر بگیرید که می‌گوید: «اما وقتی او جمعیت‌ها را دید، دلش برای آنها به رحم آمد، زیرا آنها خسته و پراکنده بودند، مانند گوسفندانی که چوپان ندارند.» خداوند عیسی نیاز بزرگ حاکم بر جمعیت‌ها را دید. او نیاز آنها را احساس کرد؛ او وضعیت اسفناک آنها را دید. آنها آزار دیده بودند، بدون شادی، بدون صلح و بدون امنیت. خداوند عیسی کسی است که می‌تواند یک روح خسته را کاملاً سیراب کند: «زیرا من روح خسته را سیراب کرده‌ام، و هر روح غمگین را پر کرده‌ام» (ارمیا 31:25).
او شبان نیکو و شبان بزرگ است، و او همچنین شبان اعظم است. آیا شما مانند جمعیت‌ها هستید – بسیاری که از پیروی از شبان امتناع می‌ورزند؟ یا می‌توانید مانند داوود بگویید: «خداوند شبان من است» (مزمور 23:1)؟
«عیسی... جمعیت زیادی را دید؛ و دلش برای آنها به رحم آمد، و بیماران آنها را شفا داد» (متی 14:14). باز هم، وقتی او دید، «دلش به رحم آمد.» او احساس همدردی عمیقی داشت که او را به انجام کاری که فقط او می‌توانست انجام دهد، واداشت یا انگیزه داد. به قول اشعیا نبی: «یقیناً او غم‌های ما را بر دوش کشید و دردهای ما را حمل کرد» (اشعیا 53:4). هیچ کس به اندازه خداوند عیسی مهربان نبود. «خداوند مهربان و پر از شفقت است» (مزمور 111:4).
ما، به عنوان ایمانداران، پدری نیز داریم که مهربان است. پولس رسول نوشت: «متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح، پدر شفقت‌ها، و خدای هر تشویق؛ که ما را در تمام سختی‌هایمان تشویق می‌کند» (دوم قرنتیان 1:3-4 JND). ما نجات‌دهنده‌ای داریم که پر از شفقت است، و ما پدر شفقت‌ها را داریم. چقدر شگفت‌انگیز برکت یافته‌ایم که به چنین حوزه‌ای، یا قلمرویی آورده شده‌ایم، جایی که عشق و شفقت پدر و پسر را تجربه می‌کنیم.
ما در خدای خود شادی می‌کنیم، و از آن عشق می‌خوانیم، آنقدر حاکم و آزاد، که قلب او را به حرکت درآورد. وقتی وضعیت ما از دست رفته بود، همه چیز خراب و نابود شده بود، او با شفقت دید، و پسر خود را دریغ نکرد. — دبلیو. یربری (درگذشت 1863)
چالش برای ما
آنچه در مورد خداوند عیسی به عنوان یک انسان در این دنیا صادق است، باید در مورد ما که به او تعلق داریم نیز صادق باشد. پدر از دیدن آن چیزهایی در ما که او را به یاد پسر مبارکش در این دنیا می‌اندازد، لذت می‌برد. بنابراین ما نیز باید مهربان باشیم.
پولس رسول گفت: «پس بپوشید... به عنوان برگزیدگان خدا، مقدس و محبوب... شفقت» (کولسیان 3:12). احساس عمیق همدردی و عشقی که روح‌القدس در ما ایجاد می‌کند، باید از ما ساطع شود و دیگران را برای جلال خدا تحت تأثیر قرار دهد. به عنوان ایمانداران، ما توانایی پوشیدن شفقت و همچنین «محبت، که پیوند کمال است» (کولسیان 3:14 NKJV) را داریم.
پطرس رسول گفت: «همگی یکدل باشید، نسبت به یکدیگر شفقت داشته باشید» (اول پطرس 3:8). دیدن قوم خدا که یکدل هستند – همان ذهن در خداوند – برای خداوند خوشایند و افتخارآمیز است. پولس از مقدسین در قرنتس، جایی که تفرقه وجود داشت، التماس کرد که آنها «کاملاً در یک ذهن و در یک داوری با هم متحد شوند» (اول قرنتیان 1:10). شفقت نسبت به یکدیگر به ما کمک خواهد کرد که یکدل باشیم.
ما دیدیم که پولس و پطرس، به رهبری روح‌القدس، در مورد شفقت چه نوشتند. بیایید بشنویم که یوحنا به ما چه می‌گوید: «هر کس کالاهای این دنیا را داشته باشد، و برادر خود را در نیاز ببیند، و قلب خود را از او ببندد، چگونه محبت خدا در او باقی می‌ماند؟» (اول یوحنا 3:17). بستن قلب به معنای نشان ندادن شفقت، محبت یا همدردی است.
سامری نیکو در لوقا 10 نمونه‌ای دوست‌داشتنی از خداوند عیسی است. او مردی را دید که لباس‌هایش را از او گرفته بودند، زخمی شده بود و توسط دزدان نیمه‌جان رها شده بود (آیه 30). «سامری... به جایی که او بود آمد. و وقتی او را دید، دلش به رحم آمد» (آیه 33). قلب او کاملاً به این مرد نیازمند باز شد؛ او از او مراقبت کرد. خداوند عیسی در حالی که در این دنیا راه می‌رفت، پر از شفقت بود. باشد که ما بیشتر شبیه او باشیم.
