داوود و جالوت
داستان داوود و جالوت (اول سموئیل 17) احتمالاً یکی از شناختهشدهترین داستانهای کتاب مقدس است و دو نکته اصلی را برای ایمانداران روشن میکند. اول، ما کار مسیح را میبینیم که بر دشمن خدا: شیطان پیروز میشود. دوم، ما کشف میکنیم که چگونه هر مسیحی تولد یافته میتواند ایمان پیروزمندانه را نشان دهد – هر بار که دشمن حمله میکند، او را شکست دهد.
جدا شده
پیروزی با آمادگی اولیه آغاز میشود. با توجه به داوود، میبینیم که او قبل از شروع نبرد با جالوت، برای رویارویی با او آماده بود. داوود با روغن مسح شده بود، تصویری از روحالقدس (اول سموئیل 16:13). او برای این خدمت ویژه به خدا و قومش جدا شده، یا تقدیس شده بود. به همین ترتیب، خداوند عیسی نیز برای خدمت توسط روحالقدس در کنار رود اردن هنگامی که توسط یحیی تعمید یافت، مسح شد. روحالقدس مانند کبوتری بر او نازل شد، آسمان گشوده شد و پدر اعلام کرد: «این پسر محبوب من است که از او خشنودم» (متی 3:17 NKJV). سپس میخوانیم که او «برده شد»، «بیرون رانده شد» و «پر از روحالقدس شد» (متی 4:1؛ مرقس 1:12؛ لوقا 4:1).
مهم است که توجه داشته باشیم که روح خدا ما را به جدا شدن در نگرش و عمل قبل از اینکه ما را به نبرد روحانی هدایت کند، به چالش میکشد. ما باید زندگیای داشته باشیم که برای خدا جدا شده باشد و باید «در خداوند قوی باشیم» (افسسیان 6:10). روابط ما با سایر ایمانداران نیز باید منظم باشد (افسسیان 4:25-5:2)، زیرا اگر آنها درست نباشند، هرگز نمیتوانیم در درگیریها با دشمن پیروز شویم. ما به قلبها و دستها، دهانها و انگیزههایی نیاز داریم که کاملاً برای خدا جدا شده باشند – به شیطان جایی ندهیم. همچنین، به ما دستور داده شده است که پر از روحالقدس باشیم (افسسیان 5:18). این به این معنی است که ما باید تحت تأثیر و قدرت او باشیم، توسط او کنترل شویم. راه رسیدن به این هدف این است که S.E.T. جدا شویم: Sجدا شده برای مسیح، Eغرق در کلام او و Tقابل آموزش.
فرستاده شده
داوود توسط پدرش با آذوقه حیاتی به نزد برادرانش فرستاده شد (اول سموئیل 17:17-18). به ما یادآوری میشود که خدا پسر یگانه خود را به این جهان فرستاد (یوحنا 3:16-17). او همچنین ما را به همین جهان فرستاده است تا پیام امید را به گمشدگان برسانیم (متی 28:18-20).
داوود با روحی مطیع و با میل خود رفت. اطاعت پسر آشکار بود وقتی خداوند عیسی در سن 12 سالگی گفت: «آیا نمیدانستید که من باید به کارهای پدرم مشغول باشم؟» (لوقا 2:49). ما این ویژگی را در سراسر زندگی او میخوانیم (یوحنا 4:34، 5:17،30، 6:38، 9:4؛ متی 26:39). اگر میخواهیم از خداوند خود تقلید کنیم، باید مایل باشیم که قبل از رویارویی در نبرد، به کلام او و یکدیگر تسلیم شویم (یعقوب 4:6-10؛ اول پطرس 5:5-10).
تحقیر
برادران داوود حتی قبل از شروع نبرد او را تحقیر کردند (اول سموئیل 17:28). به همین ترتیب، خداوند عیسی «به نزد خود آمد، و خود او را نپذیرفتند» (یوحنا 1:11). او «خوار و مطرود» بود (اشعیا 53:3). کتاب مقدس به ما یادآوری میکند که «همه کسانی که میخواهند در مسیح عیسی با خداپرستی زندگی کنند، آزار خواهند دید» (دوم تیموتائوس 3:12). خداوند عیسی گفت: «اگر مرا آزار دادند، شما را نیز آزار خواهند داد» (یوحنا 15:20). به ما گفته شده است که «ننگ او را تحمل کنیم» (عبرانیان 13:13).
قدرت
مهم است که ببینیم داوود در این زمان با وجود تحقیر شدن، دلسرد نشد. او با ایمان و پیروزیهای گذشته که خدا به او داده بود، تقویت شد (اول سموئیل 17:33-37،45،47). خداوند عیسی نیز قبل از صلیب با دشمنی روبرو شد. شیطان در بیابان با سه وسوسه به او حمله کرد (متی 4:1-11)، اما خداوند پیروز شد زیرا او کاملاً به کلام خدا تکیه کرد – سه بار از کتاب تثنیه نقل قول کرد. با نگاهی به این وسوسهها میبینیم که شیطان به همان شیوهای که به آدم و حوا در پیدایش 3 حمله کرد و به همان شیوهای که امروز به ایمانداران حمله میکند، به خداوند حمله کرد: از طریق شهوت چشم، شهوت جسم و غرور زندگی (اول یوحنا 2:15-17). اما ما میتوانیم با تقلید از خداوند خود – از طریق کلام خدا – از پیروزی لذت ببریم.
موفقیت
خداوند ما برای ما الگو قرار داد (اول پطرس 2:21-24). داوود با ایمان به خدای زنده موفق شد – پیروزی را تجربه کرد و از طریق آنچه انجام داد به ما یادآوری کرد که به دلیل پیروزی نهایی که در جلجتا به دست آمد، «من همه چیز را میتوانم از طریق مسیح که مرا تقویت میکند انجام دهم (فیلیپیان 4:13).»





