ساندویچ محبت خدا
آیا تا به حال یک ساندویچ کتاب مقدسی دیده‌اید؟ اگر سال‌ها کلام خدا را مطالعه کرده باشید، احتمالاً دیده‌اید. اما ممکن است متوجه آن نشده باشید زیرا در کتاب مقدس به این شکل ذکر نشده است. در این مقاله می‌توانید یک ساندویچ اول قرنتیان ۱۲-۱۴ سفارش دهید و دندان‌های خود را در این لذت الهی فرو ببرید. در واقع، ممکن است لقمه‌ای بزرگ باشد که نیاز به جویدن جدی دارد، و برخی از آن ممکن است به سختی بلعیده شود. با این حال، در زمان مناسب، روح هوشیار شما همانطور که ارمیا گفت، خواهد گفت: «کلام تو یافت شد و من آن را خوردم؛ و کلام تو برای من شادی و سرور قلبم بود: زیرا من به نام تو خوانده شده‌ام، ای یهوه خدای لشکرها» (ارمیا ۱۵:۱۶ KJV).
برش اول: عطایای داده شده
اول قرنتیان ۱۲ عطایای مختلفی را که خدا در کلیسا قرار داده است، بیان می‌کند: رسولان، انبیا، معلمان، معجزات، شفاها، کمک‌ها، حکومت‌ها، انواع زبان‌ها (۱۲:۲۸)، و همچنین کلام حکمت و معرفت، ایمان، نبوت، تشخیص ارواح و تفسیر زبان‌ها (۱۲:۸-۱۰). هر عطیه تجلی روح است که به هر مسیحی برای منفعت همه داده شده است (۱۲:۷). این عطیه برای نمایش یا جلب توجه به خود داده نشده است، بلکه برای رشد، تشویق و کمک است.
برش دوم: عطایای استفاده شده
اول قرنتیان ۱۴ دستورالعمل‌های مشخصی را برای استفاده از برخی از عطایای خاصی که در فصل ۱۲ بیان شده است، ارائه می‌دهد. بیشتر آنها برای بنای، تشویق و تسلی کلیسا استفاده می‌شوند، در حالی که برخی دیگر ممکن است برای بنای خود استفاده‌کننده باشند. در استفاده صحیح از آنهایی که عمومی‌تر هستند، فردی که آنها را به کار می‌برد نیز برکت خواهد یافت (لوقا ۲۴:۳۲). این مطابق با کلام خداوند است: «دادن مبارک‌تر از گرفتن است» (اعمال ۲۰:۳۵). در حالی که فصل ۱۴ دستورالعمل‌هایی را برای استفاده از هر عطیه نمی‌دهد، دستورالعمل کلی این است که «همه چیز به شایستگی و با نظم انجام شود» (اول قرنتیان ۱۴:۴۰).
اول قرنتیان ۱۳ بین دو فصل عطایا قرار دارد؛ این پرکننده بین دو برش نان است – بین یکی از عطایای داده شده و دیگری از عطایای استفاده شده. این پرکننده سودمندی است، برای کلیسا و برای کسانی که عطیه خود را دریافت و استفاده می‌کنند.
دوباره توجه کنید که اول قرنتیان ۱۲ و ۱۴ (فصل‌های «نان» این ساندویچ کتاب مقدسی)، نشان می‌دهند که عطایای داده شده توسط خداوند عموماً برای بنای کلیسا هستند. با این حال، آنها همچنین برکتی را برای کسانی که عطایای خود را به درستی دارند و استفاده می‌کنند، پیشنهاد می‌کنند. این به ویژه در اول قرنتیان ۱۳:۱-۳ تأکید شده است: «اگر به زبان‌های مردم و فرشتگان سخن بگویم، اما محبت نداشته باشم، مانند برنج صداکننده یا سنجی که صدا می‌کند، شده‌ام. و اگر عطیه نبوت داشته باشم و همه اسرار و همه معرفت را بفهمم؛ و اگر همه ایمان را داشته باشم، به طوری که بتوانم کوه‌ها را جابجا کنم، اما محبت نداشته باشم، هیچ هستم. و اگر همه اموال خود را برای تغذیه فقرا ببخشم، و اگر بدن خود را برای سوختن بدهم، اما محبت نداشته باشم، هیچ سودی برای من ندارد.»
گوشت: محبت الهی
آیا متوجه شدید که پولس چند بار از کلمه «من» استفاده می‌کند؟ هشت بار، به علاوه یک «مرا»! او این قسمت را بسیار شخصی جلوه می‌دهد، اینطور نیست؟ به خصوص آن عبارت آخر، «هیچ سودی برای من ندارد.» دندان‌های خود را در آن فرو ببرید! این گوشت ساندویچ است که در این «فصل محبت» ظاهر می‌شود. هیچ سودی برای هیچ کس، حتی برای خود، در استفاده از عطایای داده شده وجود ندارد مگر اینکه محبت الهی در و از طریق اعمال عطایا فعال باشد.
هرگونه استفاده از عطایا (اقتدار رسولی، مکاشفه نبوی، تعلیم، اعمال معجزه‌آسا، شفاها، کمک‌ها، و سایر موارد ذکر شده در فصل ۱۲)، اگر از طریق قدرت محبت الهی خدا انجام نشود، هم برای کلیسا و هم برای کسی که عطیه را به کار می‌برد، بی‌فایده می‌شود. هر کسی که خارج از قدرت محبت الهی عمل کند، آن ستایش گرانبهای خداوند عیسی را از دست خواهد داد: «آفرین، ای بنده نیکو و امین» (متی ۲۵:۲۱). پولس درباره آن عطایایی که بدون عمل محبت خدا استفاده می‌شوند، گفت: «هیچ سودی برای من ندارد!»
پولس مردی بود که می‌توانست برای خدمت خود که در قدرت و نگرش محبت الهی انجام شده بود، پاداش حساب کند. او نسبت به مقدسین خدا احساسات لطیفی داشت و مانند پرستار برای آنها عمل می‌کرد (اول تسالونیکیان ۲:۷). در محبت، او در خدمت به خداوند، کلیسا و انجیل رنج‌های زیادی کشید (دوم قرنتیان ۱۱:۲۳-۲۹). پس از خداوند، او ممکن است نزدیک‌ترین فرد به نمونه‌ای از نمایش محبت توصیف شده در «فصل محبت» (اول قرنتیان ۱۳:۴-۷) بوده باشد. پولس می‌توانست ادعای سود حاصل از استفاده صحیح از عطایای داده شده به او را داشته باشد. با تشخیص اینکه محبت الهی بود که خدمت او را هدایت می‌کرد، می‌توانست بگوید: «جنگ نیکو را جنگیدم، مسابقه خود را به پایان رساندم، ایمان را حفظ کردم. از این پس تاجی از عدالت برای من ذخیره شده است که خداوند، داور عادل، در آن روز به من خواهد داد» (دوم تیموتائوس ۴:۷-۸).
هشدار
مسیحیان نباید به دنبال خدمت به خداوند برای هیچ منفعت شخصی باشند. انجام این کار بلافاصله هر پاداشی را از بین می‌برد زیرا خدمت برای انگیزه‌ای خودخواهانه خواهد بود نه برای انگیزه‌ای خدایی. کسانی که به خداوند خدمت می‌کنند و عطیه‌ای الهی را خارج از نگرش محبت الهی استفاده می‌کنند، متحمل ضرر خواهند شد. هنگامی که اعمال آنها در کرسی داوری مسیح آشکار شود، هر عمل «چوب، کاه، کاهگل» (آنهایی که در جسم انجام شده‌اند نه با قدرت محبت الهی) سوزانده خواهد شد (اول قرنتیان ۳:۱۲-۱۵). قطعاً در این هیچ سودی نیست.
این آیات در اول قرنتیان ۱۳ گوشت ساندویچ محبت خدا در مورد چگونگی استفاده از عطایایی است که او به کلیسا داده است. ما باید دعا کنیم که خداوند عطایای روحانی را که دریافت کرده‌ایم به ما نشان دهد. آنها در اول قرنتیان ۱۲، رومیان ۱۲ و افسسیان ۴ ذکر شده‌اند. سپس باید آنها را به درستی، مطابق با معیار اول قرنتیان ۱۳، فصل محبت، استفاده کنیم.
— هنک بلوک
«شما تعریفی از محبت در اول قرنتیان ۱۳ پیدا نخواهید کرد. این به ما نمایشی از محبت می‌دهد، نه تعریفی.» — جی. ورنون مک‌گی
