کتب‌مقدس از کلیدها برای نماد اقتدار استفاده می‌کند. مسیح کلید داوود، کلیدهای پادشاهی، و کلیدهای جهنم و مرگ را در اختیار دارد که قدرت او را نشان می‌دهد.
مریم مجدلیه با خداوند قیام‌کرده در بیرون از قبر خالی ملاقات کرد. او آنقدر شادمان بود که به او چسبید و هرگز نمی‌خواست دوباره او را از دست بدهد. زمان او بر روی زمین تقریباً به پایان رسیده بود و به زودی به آسمان برده می‌شد. او از خدا آمده بود و به سوی خدا بازمی‌گشت.
کتاب فلیمون راه صحیح رفتار مسیحیان در رابطه با سایر ایمانداران را پیش روی ما قرار می‌دهد. آموزه‌های این کتاب یک فصلی به ما نشان می‌دهد که چگونه در تعامل با همه مردم خداوند صلح و اطمینان داشته باشیم. این امر به ویژه هنگام کار با کسانی که با آنها مشکل داشته‌ایم صادق است.
کتاب مقدس دعای برای حکمت را توصیف می‌کند: «اگر کسی از شما محتاج حکمت باشد، از خدا بطلبد که به همه سخاوتمندانه و بدون سرزنش می‌بخشد» (یعقوب ۱:۵ NKJV) وقتی برای حکمت دعا می‌کنیم، گویی خدا از قبل منتظر بوده تا ما درخواست کنیم!
یوشیا، آخرین پادشاه نیک یهودا، در سن هشت سالگی به سلطنت رسید. داستان را می‌توان در ۲ پادشاهان ۲۱-۲۳ و ۲ تواریخ ۳۳-۳۶ خواند. پیش‌زمینه: پدرش، پادشاه مغرور آمون، پس از تنها دو سال سلطنت، توسط برخی از خادمان خود ترور شد.
کشف کنید که چگونه روح‌القدس هر نویسنده انجیل را هدایت کرد تا جنبه‌های منحصر به فرد عیسی مسیح را، از پادشاه تا خادم تا انسان کامل تا پسر ابدی، آشکار کند.
کلمه انگلیسی ۳۴۱ بار در کتاب مقدس ظاهر می‌شود، در حالی که چهار کلمه عبری و سه کلمه یونانی مرتبط با آن در مجموع ۴۵۴ بار ظاهر می‌شوند. از ۶۶ کتاب در کتاب مقدس، تنها ۱۶ کتاب از یکی از این کلمات برای رحمت استفاده نمی‌کنند. عهد عتیق بیش از چهار برابر عهد جدید در مورد رحمت صحبت می‌کند.
سه جمله اول به ویژه گواهی خاصی بر ارزش و قدرت کار مسیح است. ثروت‌های روحانی که او به واسطه کار تمام شده‌اش به ما بخشیده است، دیده می‌شود. خداوند با نقل قول این کلمات مزمورنویس، رنج ناگفتنی ترک شدن توسط خدا را بیان کرد.
خداوند اغلب مجبور بود به اطرافیان خود اشاره کند که او برای نجات گمشدگان آمده است. او به دنیا نیامد تا «دنیا را محکوم کند، بلکه تا دنیا به وسیله او نجات یابد» (یوحنا ۳:۱۷ KJV)
اعمال رسولان ۲: ۴۱-۴۷ به ما می‌گوید که گروهی از ایمانداران پر از روح‌القدس چگونه به نظر می‌رسند و چگونه با هم عمل می‌کنند. آیه ۴۷ به وضوح می‌گوید: «خداوند به کلیسا اضافه کرد.» نه موعظه پطرس و نه کلیسا اعضای جدیدی اضافه نکردند.
