درک هدف ابدی خدا در مسیح عیسی

هدف ابدی خدا

«در او نیز میراثی به دست آوردیم، که از پیش تعیین شده بودیم بر اساس هدف او که همه چیز را بر اساس مشورت اراده خود انجام می‌دهد... به من... فیض داده شد، تا ثروت‌های غیرقابل جستجوی مسیح را موعظه کنم، تا همه ببینند که مشارکت1 این راز چیست، که از آغاز اعصار در خدا که همه چیز را از طریق عیسی مسیح آفرید، پنهان بود... بر اساس هدف ابدی که او در مسیح عیسی، خداوند ما، به انجام رساند.» —افسسیان 1:11، 3:8-11 NKJV

در برابر پادشاه اگریپا ایستاده بود، پولس رسول شهادت داد که عیسی مسیح مصلوب و دفن شده بود، از مردگان برخاسته و 40 روز بعد به آسمان صعود کرده بود. از جلال آسمان او به شائول طرسوسی در راه دمشق ظاهر شد.

تقریباً 30 سال پس از آن ظهور، پولس به رهبری روح‌القدس، خلاصه‌ای چشمگیر از آنچه شخصاً برای او اتفاق افتاده بود و چگونه او خادم کسی شد که او را آزار داده بود (اعمال 26:8-18) به این پادشاه ارائه داد.

موضوع «هدف ابدی» خدا بسیار غنی و چندوجهی است، که به ویژه در افسسیان در چندین جمله طولانی توضیح داده شده است.3 روح‌القدس از آن کتب مقدس استفاده کرده و می‌کند تا مسیحیان را قادر سازد تا چیزهای شگفت‌انگیزی را با درس‌های عملی فراوان درک کنند. او ما را تجهیز می‌کند تا به این افکار شگفت‌انگیز در پرستش و ستایش، اکنون و در تمام ابدیت پاسخ دهیم.

تغییر شائول در را برای مسیح رد شده اما جلال یافته باز کرد تا از طریق آزاردهنده سابق، با روح خود که به زمین فرستاده بود، بیشتر کار کند. او به شائول، که بعدها به پولس معروف شد، عظمت هدف و مشورت ابدی خدا را نشان داد (اعمال 26:16). خدا همچنین به او خدمتی ویژه داد تا برتری انسان جلال یافته، مسیح عیسی، پسر ابدی خدا را در همه جا آشکار سازد. از جمله، رسول باید نشان می‌داد که چگونه او به طور جدایی‌ناپذیری با همه ایمانداران روی زمین، اعضای بدن او، کلیسا، مرتبط است. آنها دسترسی آزاد به قدس خدا دارند تا «عیسی را... با جلال و افتخار تاج‌گذاری شده» ببینند (عبرانیان 2:9).

برخی اصطلاحات کلیدی

چیزهایی که ما در مورد آنها صحبت می‌کنیم، دو چیز را ضروری و دلالت می‌کنند:

• رابطه‌ای صمیمی و شخصی با پدر و پسر، در قدرت روح‌القدس (به افسسیان 1:3-14 مراجعه کنید)،
• درکی از چگونگی ارتباط ایمانداران با یکدیگر و با پسر انسان جلال یافته. این بر اساس «اراده»، «مشورت» یا «هدف» خداست؛4 و «رضایت نیکوی» او که با انسان دوم، عیسی، مرتبط است. هیچ شکستی در او وجود ندارد. در مقابل، انسان اول، آدم، با شکست و نافرمانی مشخص شد.

هدف ابدی خدا، به معنای واقعی کلمه «هدف اعصار»، از پیش از بنیاد جهان است،5 و بنابراین فراتر از هرگونه شکست احتمالی است. این به طور صمیمی با «تقدیر» خدا (رومیان 8:28-29) به عنوان از پیش تعیین شده و محقق شده «در مسیح عیسی» مرتبط است. این عبارت آخر را 49 (7x7) بار در عهد جدید می‌یابیم، که باید از اصطلاح «در مسیح» متمایز شود.

«راز» کلمه کلیدی دیگری در خدمت پولس است که 21 (3x7) بار در نامه‌های او و هفت بار دیگر در بقیه عهد جدید آمده است. در نوشته‌های پولس، «راز» به چیزی اشاره دارد که تا زمان اولین آمدن خداوند عیسی ناشناخته بود. این رازها هنوز برای جهان ناشناخته هستند، اما برای قوم خدا آشکار شده‌اند. در زمان خدا این چیزها برای دیگران، حداقل تا حدی، آشکار خواهند شد، اما بی‌باوران هیچ سهمی در آنها نخواهند داشت. توجه داشته باشیم که هیچ چیز عرفانی در مورد این رازهای الهی وجود ندارد. حقیقت خدا کاملاً از قلمرو باورهای عرفانی رایج جدا است و مستقل از هر سیستم انسانی است.

بدون نجات خدا، هیچ کس نمی‌تواند با چیزهای مربوط به هدف ابدی او آشنا شود. علاوه بر این، او «ما را نجات داده و ما را با یک دعوت مقدس فراخوانده است، نه بر اساس اعمال ما، بلکه بر اساس هدف و فیض خودش که در مسیح عیسی پیش از آغاز زمان به ما داده شد» (2 تیموتائوس 1:9). همه چیز «با ظهور نجات‌دهنده ما عیسی مسیح آشکار شده است، که مرگ را از بین برده و زندگی و جاودانگی را از طریق انجیل به نور آورده است» (آیه 10).

هدف خدا با کلمه کلیدی دیگری، «شهادت»، مرتبط است، زیرا این چیزهای شگفت‌انگیز از طریق انجیل منتقل می‌شوند و با خداوند عیسی مرتبط هستند (آیه 8). این اقتدار اوست که ما مالک آن هستیم، حتی اگر او در جهانی که این شهادت به آن داده شده است، رد شود. این چیزها به قلمرویی تعلق دارند که «در مسیح عیسی» است (آیه 9) – هفت بار در 2 تیموتائوس ذکر شده است – به جای اینکه «در آدم» یا «در مسیح» باشد. این عبارت آخر شامل آدم و حوا پس از توبه و همه ایمانداران واقعی تا پایان زمان است. آنها همه با «قدرت خدا» (آیه 8) مرتبط هستند.

خلاصه کوتاه

بیایید هفت نکته مربوط به هدف ابدی خدا، یا «هدف خودش» (آیه 9) را خلاصه کنیم:

• «فیض» یا «لطف» خدا از پیش از «آغاز جهان» (KJV) یا «پیش از آغاز اعصار» (ESV) است. این عبارات به معنای واقعی کلمه «پیش از زمان‌های ابدی» هستند و فقط در اینجا و در تیطس 1:2 استفاده می‌شوند.
• این فیض «در مسیح عیسی» است.
• این فیض «اکنون6 از طریق ظهور نجات‌دهنده ما آشکار شده است»، که به آمدن او در جسم اشاره دارد (به یوحنا 1:14 مراجعه کنید).
• این فیض از طریق انجیل، پیام خبر خوش، منتقل می‌شود.
• ما از طریق قدرت خدا نجات یافته‌ایم.
• خدای نجات‌دهنده بزرگ ما را با یک دعوت مقدس فراخوانده است.
• همه اینها بر اساس هدف و فیض او در مسیح عیسی است. حتی یک بخش کوچک از این نتیجه اعمال ما نیست. چه پیروزی عظیمی توسط خداوند جلال!

خداوند به پولس ظاهر شده بود و او را منصوب کرده بود تا باشد:

• منادی او، یا «واعظ»، برای اعلام این پیام جدید؛
• «رسول» و سفیر او برای نمایندگی رسمی او؛ و
• «معلم» او برای آموزش و توضیح این چیزها به صورت اعتقادی بر اساس افکار خدا (2 تیموتائوس 1:11 NKJV).

پولس به عنوان فرستاده ویژه خدا، «تمام مشورت خدا» را اعلام کرده بود (اعمال 20:27).

هدف ابدی خدا آشکار شد

مکاشفه در پاراگراف قبلی به طور صمیمی با شخصی که موضوع و مفعول آن است مرتبط است: خداوند ما عیسی مسیح. خدا خشنود بود که او را به شائول هنگامی که او را در راه دمشق ملاقات کرد، آشکار سازد. خدا همچنین پسر خود را در او آشکار ساخت، که به معنای یک کار واقعی و مداوم خداست، هنگامی که او با خداوند عیسی جلال یافته ملاقات کرد (به غلاطیان 1:15-16 مراجعه کنید). چنین کاری از خدا اکنون در همه ایمانداران، در دوره فیض، در حال انجام است. کار خدا در پولس ادامه یافت تا او الگویی برای همه ایمانداران در طول دوره فیض شود. باید توجه داشته باشیم که این چیزها با آدم در آغاز این جهان، و نه با دادن شریعت، آغاز نشدند. آنها فقط پس از آنکه مسیح جلال یافته در آسمان – که مسیح و پسر خداست – خود را به شائول طرسوسی آشکار ساخت، آغاز شدند.

در همان زمان، خدا کاری را در شائول ادامه داد، که در تدبیر خود از رحم مادرش آغاز کرده بود (به مزمور 139 مراجعه کنید). خدا شائول را آماده کرد تا نقشه او که از پیش از بنیاد جهان وجود داشت – هدف ابدی – بتواند به او و در او بدون هیچ گونه تمایز یا مانع نژادی، اجتماعی یا جنسیتی آشکار شود (غلاطیان 3:28). مفهوم خدا رادیکال و جدید بود، زیرا یهودیان ایماندار را در همان سطح ایمانداران غیریهودی قرار می‌داد.7 به همین دلیل، پولس مخالفت و آزار و اذیت زیادی را تحمل کرد و حتی زندانی روم شد – در حالی که زندانی مسیح عیسی بود (افسسیان 3:1، 4:1).

قابل توجه است که افسسیان 3، که مدیریت راز را که پولس به خاطر آن زندانی شده بود و شامل دعا و پرستش پولس مرتبط با آن بود (آیات 2-21)، یک پرانتز است. این بدان معناست که نویسنده چیزی را بین بقیه آموزه‌ها درج کرده است. این نشان‌دهنده چیزی با اهمیت کمتر نیست، همانطور که ما گاهی با افزودن جزئیات خاصی انجام می‌دهیم، بلکه بر عظمت غیرقابل درک این راز آشکار شده به پولس تأکید می‌کند. این علاوه بر افسسیان 1 است که مشورت‌های خدا را در مورد کلیسا ارائه می‌دهد، و فصل 2 که توضیح می‌دهد چگونه خدا این مشورت را به ثمر رساند یا محقق کرد.

پولس همیشه اجازه می‌داد کتب مقدس سخن بگویند، هنگامی که به مخاطبان خود ارائه می‌داد که عیسی مسیح، پسر خداست، همانطور که در اعمال 17:2-3 دیده می‌شود. او کسی است که خود را به شائول آشکار ساخت و به این کار ادامه خواهد داد (22:14، 26:16). هدف ابدی چیزی جدید را نشان می‌دهد – هنوز در عهد عتیق آشکار نشده است. با این حال، عنصر جدیدی که آشکار شد و در عهد جدید، به ویژه در نوشته‌های پولس، موجود است، با کتب مقدس قبلی تناقضی نداشت. متأسفانه، آنها هنوز توسط یهودیان بی‌باور رد می‌شوند، زیرا آنها اعتبار آنها را به رسمیت نمی‌شناسند.

مکاشفه جدید علیه یا مخالف عهد عتیق نبود؛ جدید به سادگی بر آن غلبه کرد. پولس این مکاشفه را با رسولان در اورشلیم به اشتراک گذاشته بود، که تشخیص دادند که از خدا آمده است و سپس مشارکت خود را با پولس ابراز کردند (به غلاطیان 1:18، 2:7-10 مراجعه کنید). بنابراین، 12 رسول تأیید کردند که خدمت پولس توسط همان خداوند داده شده است. بعدها، پولس آنچه را که جدید بود با سه کلمه خلاصه کرد، که ایمانداران از میان یهودیان با ایمانداران از میان غیریهودیان به هم پیوسته‌اند: وارثان مشترک، بدن مشترک و شریکان مشترک وعده در مسیح عیسی، که از طریق انجیل منتقل می‌شود (افسسیان 3:6).

نسخه کینگ جیمز می‌خواند «در مسیح»، که آنچه را که جدید است در همان سطح با آنچه آدم ایماندار، ابراهیم یا دیگر ایمانداران عهد عتیق داشتند، قرار می‌دهد، زیرا همه وعده‌ها «در مسیح» هستند (2 قرنتیان 1:20). با این حال، عبارت «در مسیح عیسی» بر آنچه کاملاً جدید است، به عنوان مرتبط با مسیح در جلال، تأکید می‌کند. این موقعیت جدید – که در جای دیگر به عنوان «مسیح در شما، امید جلال» (کولسیان 1:27)8 خلاصه شده است – به این معنی است که ایمانداران با عیسی جلال یافته به عنوان:

• هم‌وارثان او؛
• متعلق به یک بدن، که مسیح سر آن است؛ و
• شریکان همان9 وعده، یعنی زندگی ابدی (تیطس 1:2، 1 یوحنا 2:25 را در نظر بگیرید) و روح‌القدس (افسسیان 1:13).

وعده مسیح، به عنوان کسی که می‌آید، به اسرائیل تعلق دارد. این وعده زمانی محقق خواهد شد که آنها به عنوان یک ملت به او روی آورند (متی 23:39)، در حالی که غیریهودیان هیچ سهمی در این وعده ندارند (افسسیان 2:12). بعد جدید و وعده‌ای که ما در مورد آن صحبت می‌کنیم، که تا آن زمان ناشناخته بود، به خوبی با موضوع هدف ابدی ما مطابقت دارد. خدا پولس را به عنوان ابزاری ویژه برای دریافت این مکاشفه جدید – برای اعلام، آموزش و دفاع از آن – بر اساس حکمت متنوع خود آماده کرده بود.

هدف ابدی که به پولس آشکار شد و توسط او اداره می‌شد، باعث شد که او طرد، مورد نفرت و آزار و اذیت قرار گیرد. اما این نمی‌توانست او را از لذت بردن واقعی از این «حقیقت جدید» و پاسخ دادن به آن در پرستش و ستایش باز دارد (افسسیان 3:14-21). پولس در دعای خود به پدر،10 هفت درخواست را با توجه به این خدمت ویژه که به عنوان مرتبط با مکاشفه هدف ابدی خدا دریافت کرده بود، بیان کرد. دعای او نمونه‌ای و چالشی برای ما امروز است تا واقعاً وارد این چیزها شویم.

ثروت باورنکردنی

ما فقط برخی نکات را برای مطالعه بیشتر، تأمل و پرستش نشان می‌دهیم، زیرا موضوع اصلی ما، هدف ابدی، چندین مفهوم غنی را به هم پیوند می‌دهد. ما با تمام برکات روحانی (افسسیان 1:3) برکت یافته‌ایم و برای فرزندخواندگی (آیه 4) از پیش تعیین شده‌ایم، تا خدا بتواند با ما – پسران، وارثان و هم‌وارثان او با مسیح – آنچه برای او گرانبهاست را به اشتراک بگذارد. ما این گنج‌ها را در اختیار داریم و آنها را از طریق ایمان و در قدرت روح‌القدس، در روح دعا، شکرگزاری، ستایش و پرستش (به افسسیان 1:15-20، 3:14-21 مراجعه کنید) از آن خود می‌کنیم. بدین وسیله ما با پدر و پسر مشارکت داریم. همچنین، با یکدیگر به عنوان هم‌وارثان، می‌توانیم محبوب، خداوند ما عیسی مسیح را به پدر تقدیم کنیم.

آنگاه است که خدا میراث خود را، یعنی در ما، برای لذت و خشنودی خود به دست می‌آورد. این با این کلمات نشان داده شده است: «غنای جلال میراث او در مقدسین» (افسسیان 1:18). ما باید این را از به دست آوردن برکات آسمانی خود (آیه 3) و از میراث آینده‌ای که هنگام سلطنت با مسیح از آن لذت خواهیم برد (آیه 4) متمایز کنیم. توجه داشته باشید که «انرژی» الهی که در برخاستن مسیح از میان مردگان و تعالی او بالاتر از بالاترین آسمان‌ها عمل کرد، همان انرژی، قدرت، قوت و توانایی است که در ما برای نجات عمل کرد. این در ما از قبل عمل می‌کند تا موقعیت ما را در مسیح به ما بدهد و عملاً با بالا بردن ما به مسیح و مرتبط کردن ما با او در آسمان. از طریق این می‌توانیم آنچه را که شایسته اوست، حتی قبل از اینکه او با ما وارد سلطنت خود در نمایش عمومی شود، به او تقدیم کنیم.

پاورقی‌ها

1. به معنای واقعی کلمه «اقتصاد»، که گاهی اوقات به عنوان «مدیریت» یا «دوره» ترجمه می‌شود.
2. این ممکن است حدود دو سال بعد، احتمالاً 32 یا 33 پس از میلاد رخ داده باشد.
3. افسسیان 1:3-14،15-23، 2:1-7، 3:1-7،8-13،14-19، 4:1-7،11-16، 6:14-20.
4. کلمه یونانی prothesis به معنای «آنچه پیش رو قرار داده شده است» است و هفت بار در نوشته‌های پولس آمده است (رومیان 8:28، 9:11؛ افسسیان 1:11، 3:11؛ 2 تیموتائوس 1:9، 3:10؛ عبرانیان 9:2).
5. «پیش از بنیاد جهان» سه بار آمده است، مربوط به محبت پدر به پسرش (یوحنا 17)، به مشورت خدا برای انتخاب ما (افسسیان 1:4) و به قربانی بره که از پیش از بنیاد جهان شناخته شده بود (1 پطرس 1:19-20).
6. «اکنون» کلمه‌ای کوچک است که اغلب در نوشته‌های پولس برای نشان دادن دوره کنونی فیض، در مقابل یهودیت، یافت می‌شود.
7. در واقع، در برابر خدای قدوس و عادل، همه انسان‌ها برابرند، زیرا همه گناهکارند (رومیان 3:10-23).
8. این تناقض نیست، بلکه روی دیگر همان حقیقت را نشان می‌دهد، که ما در مسیح هستیم (موضوع افسسیان) و مسیح در ماست (همانطور که در کولسیان بحث شده است).
9. متن یونانی هم‌وارثان، هم‌بدن و هم‌شریکان را می‌خواند؛ یا وارثان مشترک، بدن مشترک و شریکان مشترک (JND). 10. باید از دعای پولس در افسسیان 1:15-22، خطاب به پدر جلال، که خدای تثلیثی مرتبط با انسان جلال یافته، مسیح عیسی است، متمایز شود.