یک رابطه جدید
یوحنا ۲۰: ۱-۱۸ ثبت می‌کند که چگونه مریم مجدلیه، خداوندِ قیام‌کرده را در بیرون از قبر خالی ملاقات کرد. او آنقدر شادمان بود که به او چسبید. او آنقدر او را دوست داشت که هرگز نمی‌خواست دوباره او را از دست بدهد. آرزوی او این بود که خداوند را همانطور که قبل از مرگ و قیامش بود، داشته باشد. اما این امکان‌پذیر نبود، زیرا مرگ او تغییر بزرگی در رابطه‌ای که با شاگردانش داشت، ایجاد کرده بود.
زمان او بر روی زمین تقریباً به پایان رسیده بود و به زودی به آسمان برده می‌شد (لوقا ۲۴: ۵۱). او از خدا آمده بود و به سوی خدا بازمی‌گشت (یوحنا ۱۳: ۳، ۱۶: ۲۸). او کاری را که پدر به او داده بود تا انجام دهد، به پایان رسانده بود (۱۷: ۴). بنابراین به او گفت: «به من دست نزن، زیرا هنوز نزد پدرم صعود نکرده‌ام؛ اما نزد برادرانم برو و به ایشان بگو: «من نزد پدرم و پدر شما؛ و نزد خدایم و خدای شما صعود می‌کنم»» (۲۰: ۱۷ NKJV). دیگر پیروان او فقط خادمان یا حتی دوستان او نبودند (۱۵: ۱۳-۱۵)؛ آنها اکنون برادران او بودند! این یک رابطه جدید با او بود، متعلق به خانواده خدا. «پدر من [است] پدر شما» – آنها اکنون در رابطه ابدی که او با پدرش دارد، شریک بودند. «خدای من [است] خدای شما» – رابطه او به عنوان انسان قیام‌کرده و صعودکرده با خدا. این خبر بزرگی بود که مریم در آن روز رستاخیز به شاگردان بازگرداند.
تا زمانی که خداوند آمد تا پدر را در این دنیا بشناساند، شاگردان او خدا را به عنوان یهوه، خدای عهد خود می‌شناختند. در طول خدمت زمینی خود، خداوند به آنها آموخته بود که خدا را به عنوان پدر آسمانی خود در نظر بگیرند، که از آنها مراقبت می‌کند و تمام نیازهای زندگی آنها را بر روی زمین تأمین می‌کند. اما از طریق مرگ، رستاخیز و صعود خود، او آنها را به این رابطه جدید و صمیمی با خدا وارد کرد – یک رابطه روحانی که در آن دیگر هیچ فاصله‌ای بین ایمانداران و خدا وجود ندارد. او اکنون به عنوان «پدر» شناخته می‌شود، بدون اینکه نیازی به استفاده از صفت «آسمانی» داشته باشند.
شناخت خدای حقیقی
«و حیات جاودانی این است که تو را، خدای واحد حقیقی، و عیسی مسیح را که فرستاده‌ای، بشناسند» (یوحنا ۱۷: ۳).
شاگردان به عنوان یهودیان خداپرست، یهوه را خدای واحد و یگانه می‌دانستند: «بشنو ای اسرائیل: خداوند خدای ما، خداوند واحد است!» (تثنیه ۶: ۴). سپس در رابطه جدید، او را به عنوان «خدای ... حقیقی» شناختند – نه شخص متفاوتی از یهوه، بلکه خدایی که اکنون به طور کامل در پسرش آشکار شده است. یوحنا در سراسر انجیل خود از صفت «حقیقی» برای توصیف چیزها آنگونه که واقعاً هستند، استفاده کرد. به عنوان مثال، مَنّ «نان از آسمان» بود؛ اما خداوند «نان حقیقی» است (یوحنا ۶: ۳۱-۳۲). او واقعیت نهایی چیزی است که تا حدی در مورد مَنّ صادق بود، یعنی «نان از آسمان برای خوردن» بود. به همین ترتیب، پدر «خدای حقیقی» است – خدا آنگونه که واقعاً در ذات خود است. اینگونه است که ما، ایمانداران این دوره زمانی یا دوران، او را در این رابطه شگفت‌انگیز که از طریق مرگ، رستاخیز و صعود خداوند عیسی مسیح به وجود آمد، می‌شناسیم. ما پدر را در و از طریق پسر می‌شناسیم. خداوند عیسی این شناخت از خود و پدرش را «حیات جاودانی» توصیف می‌کند.
پسر، پدر را می‌شناساند
«پسر یگانه، که در آغوش پدر است، او را آشکار کرده است» (یوحنا ۱: ۱۸).
عبارت «او را آشکار کرده است» به این معنی است که پسر پدر را به طور کامل و جامع آشکار کرده است. پسر هر آنچه را که می‌توانیم یا همیشه در مورد خدا بدانیم، آشکار می‌کند. او تنها کسی است که می‌تواند این کار را انجام دهد زیرا او «در آغوش پدر است»، مکانی که همیشه در آن زندگی کرده است. آغوش پدر همچنین ماهیت واقعی خدا را توصیف می‌کند – عشق! «آغوش» فکر نزدیکترین و کاملترین اتحاد، صمیمی‌ترین نزدیکی و مشارکت ناگسستنی عشق ابدی را منتقل می‌کند. آغوش پدر همه چیز در مورد رابطه همیشه موجود، بدون هیچ آغاز، پدر/پسر در الوهیت و عواطفی است که مناسب آن رابطه ابدی است. «و کلمه جسم شد و در میان ما ساکن شد، و ما جلال او را دیدیم، جلالی مانند جلال یگانه پسر از پدر، پر از فیض و حقیقت» (یوحنا ۱: ۱۴). پسر در عشق پدر «باقی می‌ماند» زیرا او همیشه احکام او را حفظ می‌کند (یوحنا ۱۵: ۱۰). پسر صلاحیت دارد که نام پدر، نام عشق را اعلام کند (نام پدر یک موضوع اصلی در انجیل یوحنا است؛ و عشق پدر با آن مطابقت دارد). نه تنها این، بلکه او همچنان آن را به خودی‌های خود می‌شناساند. «و من نام تو را به ایشان اعلام کرده‌ام، و اعلام خواهم کرد، تا عشقی که تو مرا دوست داشتی، در ایشان باشد، و من در ایشان» (یوحنا ۱۷: ۲۶).
صمیمیت با خدا: «با من شریک باش»
«در ابتدا کلمه بود، و کلمه با خدا بود، و کلمه خدا بود» (یوحنا ۱: ۱).
«کلمه با خدا بود» به این معنی است که او همیشه از نزدیکی رو در رو با او لذت می‌برد. در مورد یعقوب گفته شد که زندگی او «به زندگی [بنیامین] گره خورده بود» (پیدایش ۴۴: ۳۰)، که برای ما نشان می‌دهد که «با خدا بودن» کلمه به چه معناست. در واقع، این زندگی ابدی پدر و پسر است. آن زندگی «در او» به عنوان «نور انسان‌ها» (یوحنا ۱: ۴) بود وقتی کلمه به جهان آمد. او از کنار پدر آمد (از اینکه در خانه با او بود). او دانش دست اول آن شخص را به ما می‌آورد زیرا او پسر یگانه و منحصر به فرد خدا، «یگانه و تنها» (یوحنا ۱: ۱۴ NIV) است.
حقیقت شگفت‌انگیز این است که ما «با [او] شریک هستیم» (یوحنا ۱۳: ۸ NKJV) و در رابطه او با پدر سهیم هستیم. این زندگی، زندگی صمیمیت با خداست. ما همان موقعیت نزدیکی با پدر را داریم که پسر دارد! «پدر پسر را دوست دارد» (یوحنا ۳: ۳۵) بیانی از حقیقت ابدی است. بله، عشق پدر بر پسرش متمرکز است. اما یوحنا فریاد می‌زند: «ببینید، پدر چه نوع عشقی به ما بخشیده است، که فرزندان خدا نامیده شویم!» (۱ یوحنا ۳: ۱). چنین عشقی بی‌قید و شرط است. «زیرا خود پدر شما را دوست دارد، چون شما مرا دوست داشته‌اید و ایمان آورده‌اید که من از خدا بیرون آمده‌ام» (یوحنا ۱۶: ۲۷). سرود پرستش الکساندر کاروترز (۱۸۶۰-۱۹۳۰) با شادی می‌گوید:
تو را برکت می‌دهیم، خدا و پدر، ما در برابر روی تو شادیم؛ فراتر از مرگ تاریک برای همیشه، ما در جایگاه مبارک پسرت شریکیم. او به عنوان یک انسان در برابر تو زندگی می‌کند، در نور بی‌ابر بالا، در لطف بی‌حد تو – عشق ابدی تو.
پدر او، و پدر ما، خدای او و خدای ما تو هستی؛ و او محبوب توست، شادی قلب او. ما از آن او هستیم، با شادی ما را می‌آورد تا در سهم و جایگاه او شریک باشیم؛ تا عشق و لطف تو را بشناسیم، درخشش روی تو را.
عشق تو که اکنون ما را در بر گرفته است، هرگز سرد یا کم‌نور نخواهد شد؛ در او آن عشق متمرکز است، و ما در او دوست داشته می‌شویم؛ در او عشق و جلال تو آرامش ابدی خود را می‌یابند؛ پسران بسیار – برادران او – در او، چقدر نزدیک، چقدر مبارک!
صمیمیت با خدا: روح پسر او
«خدا روح پسر خود را به دل‌های شما فرستاده است، که فریاد می‌زند: «ابا، پدر»» (غلاطیان ۴: ۶).
ایمانداران ظرفیت روحانی دارند که به پدر پاسخ دهند، و او را صمیمانه «ابا» بخوانند، زیرا روح‌القدس در آنها ساکن است (رومیان ۸: ۱۴-۱۶ را ببینید). او به طور ابدی «از پدر صادر می‌شود» (یوحنا ۱۵: ۲۶) و آنها را به «تمام حقیقت» (یوحنا ۱۶: ۱۳) هدایت می‌کند. روح‌القدس اسرار قلب پدر را به آنها آشکار می‌کند، یعنی هر آنچه را که او برای مسیح و کلیسای خود در نظر گرفته است (افسسیان ۱: ۹-۱۰، ۳: ۴-۶). روح همچنین قدرت، یا حیات، زندگی ابدی است: «آب ... چشمه آبی که به سوی زندگی ابدی می‌جوشد» (یوحنا ۴: ۱۴). او «پرستش‌کنندگان حقیقی [را] قادر می‌سازد تا پدر را در روح و حقیقت پرستش کنند» (آیه ۲۳).
صمیمیت با خدا: هدیه عشق
علاوه بر این حقایق در مورد پذیرش ما در برابر روی پدر، یا به عنوان بخشی از آنها، این واقعیت است که ایمانداران هدیه عشق ویژه پدر به پسرش هستند. در دعای خود به پدر در یوحنا ۱۷، خداوند ایمانداران را «مردانی که تو از جهان به من دادی» (آیه ۶) توصیف کرد. او ادامه داد و گفت: «آنها از آن تو بودند، تو آنها را به من دادی.» این ایده هدیه عشق در سراسر فصل در آیات ۲، ۹-۱۰، ۱۲، ۲۰ و ۲۴ تکرار شده است. عشق با آنچه می‌دهد سنجیده می‌شود؛ و عشق به نسبت قدردانی از شیء خود می‌دهد. ما می‌توانیم درک کنیم که پدر پسر را دوست دارد. اما چگونه می‌توانیم این جنبه از عشق پدر را که در آیات ۲۳ و ۲۶ بیان شده است – اینکه ما ایمانداران توسط پدر به همان شیوه‌ای که او پسرش را صمیمانه دوست دارد، دوست داشته می‌شویم – توضیح دهیم؟
علاوه بر این، این هدیه شامل این است که ما از قلمرو جهان، با تمام دشمنی و نفرت آن نسبت به خدا، گرفته شده و توسط او تقدیس می‌شویم – همه اینها برای این است که پدر بتواند ما را به پسر عشق خود بدهد (کولسیان ۱: ۱۳ را در نظر بگیرید)! در آینده، او همچنین ما را با جلال آسمانی انسان قیام‌کرده در دست راست خود، یعنی با جلال رستگاری، که به پسر خود بخشیده است، آراسته خواهد کرد (یوحنا ۱۷: ۲۲). پدر به جهان نشان خواهد داد که او مقدسین را با همان عشقی که به پسر دارد، دوست دارد (آیه ۲۳). ما فقط می‌توانیم در برابر چنین افکاری پرستش کنیم!
ایمانداران آنقدر برای پدر و پسرش گرانبها هستند که هیچ یک هرگز از دست نخواهند رفت. آنها به طور ابدی در دستان خدا امن هستند (یوحنا ۶: ۳۷-۳۹، ۱۰: ۲۸-۲۹، ۱۷: ۱۲، ۱۸: ۹). هدیه عشق از پدر آنقدر توسط پسر قدردانی می‌شود که:
- او به ما حیات جاودانی می‌دهد (یوحنا ۱۷: ۲).
- او پدر را به ما نشان می‌دهد و ما را در/از طریق نام پدر حفظ می‌کند (آیات ۶، ۱۱-۱۲، ۲۶).
- او کلام (کلمات) پدر را می‌دهد (آیات ۸، ۱۴).
- او برای ما دعا می‌کند (آیات ۹، ۲۰).
- او ما را برای خدمت به جهان به همان شیوه‌ای که خود توسط پدر فرستاده شد، می‌فرستد (آیه ۱۸).
صمیمیت: در خانه با خدا
«در خانه پدر من منزل‌های بسیاری است؛ اگر چنین نبود، به شما می‌گفتم. من می‌روم تا جایی برای شما آماده کنم. و اگر بروم و جایی برای شما آماده کنم، دوباره می‌آیم و شما را نزد خود می‌برم؛ تا هر جا که من هستم، شما نیز باشید» (یوحنا ۱۴: ۲-۳)
آسمان خانه پدر است که ما ایمانداران برای همیشه در صمیمیت با خدا زندگی خواهیم کرد. اگر بپرسیم منظور او از «جایی که من هستم» چیست، پاسخی فوری در یوحنا ۱: ۱۸ می‌یابیم. او، پسر همیشه «در آغوش پدر است» – دائماً در عشق او زندگی می‌کند. اینجاست که او زندگی می‌کند یا ساکن است (یوحنا ۱: ۳۹ و ۱۲: ۴۶ را ببینید). در یوحنا ۱۴: ۲-۳ او وعده می‌دهد که مردم خود را به خانه پدرش خواهد برد. راه بهشت با مرگ او برای ما باز شد؛ و حضور او در آنجا اکنون به عنوان انسان، آن را برای ما خانه می‌کند. کلمه «منزل‌ها» در واقع به معنای «مکان‌های سکونت» [«اقامتگاه‌ها»، JND] است و ایده یک خانه دائمی و ابدی را منتقل می‌کند – خانه‌ای برای همیشه در مشارکت با پدر و پسر، که صمیمانه از عشق آنها لذت می‌برد!
«پدر، می‌خواهم کسانی که تو به من دادی نیز با من باشند، جایی که من هستم، تا جلال مرا که تو به من دادی، ببینند؛ زیرا تو مرا قبل از بنیاد جهان دوست داشتی» (یوحنا ۱۷: ۲۴).
پاسخ‌های عملی: عشق همیشه اطاعت می‌کند
«همانطور که پدر مرا دوست داشت، من نیز شما را دوست داشته‌ام؛ در عشق من بمانید. اگر احکام مرا حفظ کنید، در عشق من خواهید ماند، همانطور که من احکام پدرم را حفظ کرده‌ام و در عشق او می‌مانم» (یوحنا ۱۵: ۹-۱۰).
پسر همیشه در عشق پدر زندگی می‌کند و بنابراین نمی‌تواند کاری جز اطاعت از او انجام دهد. او بر روی زمین به عنوان یگانه مطیع زندگی کرد (یوحنا ۸: ۲۹). تمام هدف او در زندگی این بود که برای خشنودی پدرش زندگی کند: «پدر زنده مرا فرستاد، و من به خاطر [«به دلیل»، JND] پدر زندگی می‌کنم» (یوحنا ۶: ۵۷). ایمانداران عملاً عشق پسر را تجربه می‌کنند وقتی از او تغذیه می‌کنند و برای او زندگی می‌کنند به همان شیوه‌ای که او برای پدر زندگی کرد. آنها باید در عشق او بمانند و از او اطاعت کنند (یوحنا ۱۵: ۹-۱۰، ۱۴: ۹-۱۰). وقتی از پسر اطاعت می‌کنند، توسط پدر نیز دوست داشته می‌شوند. «کسی که احکام مرا دارد و آنها را حفظ می‌کند، اوست که مرا دوست دارد. و کسی که مرا دوست دارد، توسط پدرم دوست داشته خواهد شد، و من او را دوست خواهم داشت و خود را به او آشکار خواهم کرد ... اگر کسی مرا دوست دارد، کلام مرا حفظ خواهد کرد؛ و پدرم او را دوست خواهد داشت، و ما نزد او خواهیم آمد و خانه خود را با او خواهیم ساخت» (یوحنا ۱۴: ۲۱، ۲۳).
