فریاد یک دل شکسته
کتاب مراثی یکی از کتاب‌های کمتر جذاب در کتاب مقدس است. عنوان خود کتاب نشان می‌دهد که مطالب خواندنی شادی‌آوری ارائه نخواهد داد. دلایل معتبری وجود دارد که ما به دنبال درک این کتاب کمتر شناخته شده باشیم. ارمیا نبی نویسنده کتاب مراثی بود و اغلب
مزمور ۱۱۸:۲۱ KJV مزامیر ۱۱۳-۱۱۸ عموماً به عنوان اشاره‌ای خاص به فصح پذیرفته شده‌اند. این مزمور با فراخواندن اسرائیل به «ستایش» خداوند سه بار در آیه اول آغاز می‌شود. به عنوان «خادمان خ داوند » (۱۱۳:۱ K
مردی که بی‌گناه شناخته می‌شد می‌توانست تا زمانی که لازم بود با خیال راحت در شهر پناهگاه بماند، اما با مرگ کاهن اعظم، او آزاد بود که به خانه خود بازگردد. کسانی که به قتل محکوم می‌شدند، برای مجازات فوری – مرگ! – به خویشاوندان قربانی بازگردانده می‌شدند.
مریم مجدلیه با خداوند قیام‌کرده در بیرون از قبر خالی ملاقات کرد. او آنقدر شادمان بود که به او چسبید و هرگز نمی‌خواست دوباره او را از دست بدهد. زمان او بر روی زمین تقریباً به پایان رسیده بود و به زودی به آسمان برده می‌شد. او از خدا آمده بود و به سوی خدا بازمی‌گشت.
خداوند ایماندار را به روشی مشابه، از طریق قدرت روح‌القدس، مجهز می‌کند تا بر فساد اطراف غلبه کند. علاوه بر نبرد با آنچه خارج از ماست، دو نبرد دیگر نیز وجود دارد: جسم در برابر روح‌القدس در ما، که موضوعی در غلاطیان است.
کشف کنید که کتاب مقدس در مورد اولویت‌های روحانی چه می‌آموزد. یاد بگیرید که ابتدا پادشاهی خدا را بجویید و زندگی خود را بر اساس ارزش‌های کتاب مقدسی تنظیم کنید.
صلیب به عنوان معیار گناه انسان در برابر خدا برجسته است، زیرا جهان مقصر قتل پسر خداست، فجیع‌ترین جنایتی که تا به حال برای انسان شناخته شده است. تمام جهان با عنوان «پادشاه یهودیان» نمایندگی شده بود.
خداوند صبح زود به فرمانداری – اقامتگاه رسمی فرماندار – آورده شده بود. اتهام‌کنندگانش وارد نشدند «مبادا نجس شوند، بلکه بتوانند فصح را بخورند.» اتهام علیه خداوند سه برابر بود.
خداوند اغلب مجبور بود به اطرافیان خود اشاره کند که او برای نجات گمشدگان آمده است. او به دنیا نیامد تا «دنیا را محکوم کند، بلکه تا دنیا به وسیله او نجات یابد» (یوحنا ۳:۱۷ KJV)
سلیمان پادشاه اظهار داشت که پدرش وقت خود را صرف آموزش او کرده بود (امثال ۴:۴)، و نتیجه آن پادشاهی بود که به پدرش احترام می‌گذاشت و به خداوند خدمت می‌کرد. عکس این موضوع در مورد پسر دیگر داوود: ابشالوم صادق است. کتاب مقدس به وضوح تعلیم می‌دهد که ما آنچه را که می‌کاریم درو می‌کنیم (غلاطیان ۶:۷-۱۰).
اولین اشاره کتاب مقدس به ساختمان‌سازی در رابطه با حوا است. خداوند از آدم خواسته بود که به همه حیوانات، نر و ماده، نام بگذارد و مرد متوجه شد که هیچ همدمی برای خودش وجود ندارد. او بر روی او جراحی انجام داد، یکی از دنده‌های او را گرفت و سپس جای آن را با گوشت بست.
