پدر ما می‌داند پدر ما دوست دارد پدر ما اهمیت می‌دهد
«پدر من و پدر شما.» —یوحنا ۲۰:۱۷ KJV
یکی از بزرگترین برکاتی که ما به عنوان مسیحیان داریم این است که می‌توانیم خدا را پدر خود بنامیم. اگرچه نام «پدر» چند بار در عهد عتیق برای خدا به کار رفته بود، اما به معنای خدا به عنوان خالق یا کسی که احترام یا افتخار به او واجب بود (به ملاکی ۱:۶ مراجعه کنید). تا زمانی که پسر پدر (۲ یوحنا ۳) به این جهان آمد، نام خدا به عنوان پدر به طور کامل آشکار نشد. خود سَروَر فرمود: «هیچ کس پدر را نمی‌شناسد، جز پسر، و کسی که پسر بخواهد او را آشکار کند» (متی ۱۱:۲۷). فقط پسر می‌توانست پدر را آشکار کند. او فرشته نشد تا او را به فرشتگان آشکار کند، بلکه انسان شد تا او را به انسان‌ها آشکار کند (عبرانیان ۲:۱۶). برای اینکه ما بتوانیم خدا را به عنوان پدر خود بشناسیم، نه تنها به تجسم او، بلکه به مرگ و رستاخیز او نیز نیاز داشتیم، زیرا گناهان ما مانع این رابطه جدید بودند. تنها پس از اینکه او از مردگان برخاست، هنگامی که کار او بر صلیب کامل شد و تمام گناهان ما برای همیشه از بین رفت، سَروَر عیسی می‌توانست آن پیام شگفت‌انگیز را به مریم مجدلیه بدهد: «نزد برادران من برو و به آنها بگو، من نزد پدر خود و پدر شما، نزد خدای خود و خدای خود صعود می‌کنم» (یوحنا ۲۰:۱۷). از طریق کار تمام‌شده او، سَروَر عیسی ما را در جایگاه خود در برابر خدای خود و پدر خود قرار داده است. چه امتیاز شگفت‌انگیزی! امیدواریم که همه خوانندگان ما سَروَر عیسی مسیح را به عنوان نجات‌دهنده و سَروَر بشناسند و بنابراین بتوانند از این رابطه لذت ببرند، زیرا او خود فرمود: «من راه، راستی و حیات هستم؛ هیچ کس جز به وسیله من نزد پدر نمی‌آید» (یوحنا ۱۴:۶). تنها با شناخت اوست که می‌توانیم خدا را پدر خود بنامیم.
پدر ما ما را می‌شناسد
«آیا پنج گنجشک به دو فلس فروخته نمی‌شوند، و هیچ یک از آنها در برابر خدا فراموش نمی‌شود؟ اما حتی موهای سر شما نیز همه شمرده شده‌اند. پس نترسید: شما از بسیاری گنجشک‌ها باارزش‌تر هستید ... و پدر شما می‌داند که شما به این چیزها نیاز دارید.» —لوقا ۱۲:۶-۷،۳۰
آیا تا به حال احساس کرده‌اید که فراموش شده‌اید؟ بیش از یک بار در مطب پزشک منتظر بوده‌ام که فراموش شده‌ام زیرا منشی نتوانسته به پزشک اطلاع دهد که من رسیده‌ام. مردم، حتی کسانی که نزدیک و دوستمان دارند، ممکن است ما یا نیازهای ما را فراموش کنند. اما آیا شگفت‌انگیز نیست که خدای ما و پدر ما هرگز ما را فراموش نمی‌کند!
در لوقا ۱۲:۷ و متی ۱۰:۳۰ به ما گفته شده است که او تمام موهای سر شما را شمرده است. آیا تا به حال سعی کرده‌اید تعداد موهای خود یا تعداد موهای سر کسانی را که دوستشان دارید بشمارید؟ پدر ما حتی می‌داند که آیا امروز موهای کمتری نسبت به دیروز دارید. او همیشه در دانش خود از همه چیز در مورد شما و شرایط شما به روز است! اگر او با چنین جزئیاتی به موهای شما توجه می‌کند، می‌توانیم مطمئن باشیم که هیچ چیز در زندگی شما از توجه او پنهان نمی‌ماند یا او آن را فراموش نمی‌کند. او نیازهای مالی شما را می‌داند. او نیازهای سلامتی شما را می‌داند. او نیازهای ازدواج و خانواده شما را می‌داند. او نیازهای روحانی شما و آن زمینه‌هایی را که ممکن است در آنها مشکل داشته باشید، می‌داند. او نیازهایی را که شما هنوز حتی متوجه نشده‌اید، می‌داند!
سَروَر از دو پرنده برای توصیف بیشتر دانش و مراقبت پدر ما از ما استفاده می‌کند. اولین پرنده گنجشک است. در لوقا ۱۲ سَروَر به ما می‌گوید که پدر حتی یک گنجشک را فراموش نمی‌کند، با اینکه آنها پرندگان کم‌ارزشی هستند. به همین ترتیب در متی ۱۰:۲۹ سَروَر عیسی فرمود که هیچ گنجشکی بدون اطلاع پدر ما به زمین نمی‌افتد. او از شرایط هر گنجشک در جهان آگاه است و از همه آنها مراقبت می‌کند. آیا فکر می‌کنید او کمتر از ما مراقبت خواهد کرد؟ کتاب مقدس به ما می‌گوید که ما برای پدر ما از بسیاری گنجشک‌ها باارزش‌تر هستیم.
پرنده دومی که برای نشان دادن مراقبت پدر ما از ما ذکر شده است، کلاغ است (لوقا ۱۲:۲۴). کلاغ بذر نمی‌کارد و محصولی درو نمی‌کند، با این حال خدا نیازهای آن را تأمین می‌کند. ایوب ۳۸:۴۱ به ما می‌گوید که کلاغ‌های جوان برای غذای خود به خدا فریاد می‌زنند، و مزمور ۱۴۷:۹ به ما می‌گوید که خدا برای آنها تأمین می‌کند. آیا فکر می‌کنید اگر خدا، به عنوان خالق، فریادهای کلاغ‌های جوان را می‌شنود، می‌داند که آنها به چه چیزی نیاز دارند و آن را برای آنها فراهم می‌کند، به عنوان پدر ما، فریادهای ما را به عنوان فرزندان خود نخواهد شنید؟ با دانستن نیازهای ما حتی بهتر از خودمان، آیا او دقیقاً آنچه را که نیاز داریم فراهم نخواهد کرد؟ البته ایمان ما ممکن است گاهی اوقات آزمایش شود، اما می‌توانیم مطمئن باشیم که پدر ما می‌شنود و می‌داند. ما برای پدر ما بسیار باارزش‌تر از کلاغ‌ها هستیم. از آنجا که او ما را از داوری ابدی نجات داد، می‌توانیم برای نیازهای روزمره خود به او اعتماد کنیم. سَروَر عیسی به دل‌های ما اطمینان می‌دهد که «پدر شما می‌داند که شما به این چیزها نیاز دارید» (لوقا ۱۲:۳۰). می‌توانیم به مراقبت و تأمین او اعتماد کنیم. «او که پسر خود را دریغ نکرد، چگونه با او همه چیز را به رایگان به ما نخواهد داد؟» (رومیان ۸:۳۲).
پدر ما ما را دوست دارد
«زیرا خود پدر شما را دوست دارد، چون شما مرا دوست داشته‌اید و ایمان آورده‌اید که من از خدا بیرون آمدم.» —یوحنا ۱۶:۲۷
مطمئنم که هر ایمانداری که این مقاله را می‌خواند، یوحنا ۳:۱۶ را می‌شناسد و دوست دارد. آن آیه به ما از محبت خدا می‌گوید که برای تمام جهان (همه مردم در آن) با دادن پسر یگانه خود نشان داده شد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودان یابد. با این حال، ما معتقدیم که یوحنا ۱۶:۲۷ فراتر از این می‌رود زیرا نام پدر به یک رابطه اشاره دارد. یک مرد ممکن است بسیاری از کودکان را بشناسد، اما تا زمانی که او و همسرش خودشان فرزندانی نداشته باشند، پدر نمی‌شود. سپس او وارد این رابطه جدید با آنها به عنوان پدرشان می‌شود. به همین ترتیب، نام خدا به عنوان پدر به یک رابطه اشاره دارد. به همین دلیل نام پدر نمی‌توانست در یوحنا ۳:۱۶ استفاده شود. خدا با همه مردم جهان رابطه ندارد، اما با کسانی که به پسر او ایمان دارند و او را دوست دارند، رابطه دارد.
پدر حتی قبل از آغاز جهان با پسر یگانه خود رابطه داشت. سَروَر عیسی در یوحنا ۱۷:۲۴ در مورد این صحبت کرد: «تو [پدر] ... مرا قبل از بنیاد جهان دوست داشتی.» پدر همیشه پسر را دوست داشته است، و اکنون، به عنوان پدر، او همچنین کسانی را دوست دارد که پسر او، سَروَر عیسی مسیح را دوست دارند و ایمان دارند که او از پدر بیرون آمد. قبل از بنیاد جهان، پسر یگانه محبت پدر را می‌دانست. اکنون، همه کسانی که ایمان دارند فرزندان خدا (یوحنا ۱:۱۲-۱۳) و پسران خدا (غلاطیان ۴:۵) هستند، بنابراین ما نیز می‌توانیم محبت پدر را بشناسیم.
یوحنا ۱۷:۲۳ آیه‌ای است که چیزی شگفت‌انگیز را به ما می‌گوید: «تو [پدر] ... آنها را دوست داشته‌ای، همانطور که مرا دوست داشته‌ای.» ما توسط پدر با همان محبتی که او سَروَر عیسی را دوست دارد، دوست داشته می‌شویم! ما نمی‌توانیم آن را درک کنیم، اما می‌توانیم در این حقیقت شگفت‌انگیز آرامش یابیم و شادی کنیم!
پدر ما به ما اهمیت می‌دهد
«تمام نگرانی‌های خود را بر او بیفکنید؛ زیرا او به شما اهمیت می‌دهد.» —۱ پطرس ۵:۷
آیا نگرانی یا باری دارید؟ آیا چیزهایی وجود دارد که شما را در زندگی شخصی، در خانواده، در کار یا در میان جماعت محلی مسیحیانی که با آنها ملاقات می‌کنید، سنگین می‌کند؟ مطمئنم که همه ما گاهی اوقات دل‌های سنگینی داریم. با این بارها چه باید بکنیم؟ رسول پطرس در آیه بالا به ما پاسخ داد. توجه داشته باشید که او به ما نگفت که «برخی از نگرانی‌های خود» را بر خدای ما و پدر ما بیفکنیم. او نگفت: «فقط نگرانی‌های خانوادگی خود را بر او بیفکنید،» «فقط نگرانی‌های مالی خود را بر او بیفکنید،» یا «فقط نگرانی‌های کوچک خود را بر او بیفکنید.» نه، او گفت: «تمام نگرانی‌های خود را بر او بیفکنید.» مطمئناً همه آنچه ذکر کردیم و خیلی بیشتر، حتی هر چیزی که باعث نگرانی ما می‌شود، چه کوچک و چه بزرگ، شامل می‌شود. چرا؟ زیرا او، پدر ما، به ما اهمیت می‌دهد.
دیدیم که پدر ما نیازهای ما را می‌داند. اگر او افتادن یک گنجشک کوچک به زمین را از دست نمی‌دهد، مطمئناً او آن مشکل فوری را در زندگی شما در حال حاضر می‌بیند. دیدیم که پدر ما ما را دوست دارد. او پسر خود را برای ما داد تا ما بتوانیم با او به عنوان فرزندانش رابطه برقرار کنیم. او ما را به عنوان فرزندانش بسیار بیشتر از هر پدر زمینی که فرزندان خود را دوست داشته است، دوست دارد. او ما را می‌شناسد، دوست دارد و به ما اهمیت می‌دهد.
جالب است که کلمه یونانی برای «افکندن» به معنای واقعی کلمه «پرتاب کردن» است. به آن نگرانی، بار یا اضطراب چنگ نزنید – برای شما خیلی بزرگ است. آن را به آغوش او پرتاب کنید و بگذارید او آن را برای شما حمل کند. او به اندازه کافی قوی است که مشکلات شما و شما را نیز حمل کند!
صلح خدا
«برای هیچ چیز نگران [یا مضطرب] نباشید؛ بلکه در هر چیز با دعا و التماس با شکرگزاری درخواست‌های خود را به خدا اعلام کنید. و صلح خدا، که فراتر از هر درکی است، دل‌ها و ذهن‌های شما را در مسیح عیسی حفظ خواهد کرد.» —فیلیپیان ۴:۶-۷
این آیات به ما یادآوری می‌کنند که می‌توانیم نگرانی‌های کوچک، مشکلات بزرگ، بیماری‌ها، خانواده‌ها، نگرانی‌های مالی – «هر چیز» را در دعا به خدا بیاوریم. سپس در حالی که منتظر پاسخ مطمئن او بر اساس نیاز واقعی خود هستیم، همانطور که او می‌داند (فیلیپیان ۴:۱۹)، اطمینان داریم که صلح او دل‌های ما را حفظ یا محافظت خواهد کرد (کلمه یونانی یک کلمه نظامی است، مانند «پادگان»). نیازی نیست نگران باشیم.
سَروَر عیسی را در باغ جتسیمانی به یاد آورید که همه چیز را در رابطه با کاری که قرار بود بر صلیب انجام دهد، در دعا به پدر خود آورد. فکر کردن به اینکه فقط انتظار صلیب چنین عذابی را برای سَروَر مبارک ما به ارمغان آورد، جدی است (لوقا ۲۲:۴۴). سپس، توجه داشته باشید که وقتی سَروَر عیسی از دعا برخاست، با صلح کامل مشخص شد. نگرانی او برای شاگردانش بود. حتی هنگامی که به ناحق متهم می‌شد، سَروَر عیسی در لحظه مناسب به پطرس نگاه کرد تا کار بازسازی را در روح او آغاز کند (لوقا ۲۲:۶۱). هیچ یک از ما هرگز مجبور نخواهیم بود با آنچه سَروَر ما در آن ساعت جدی روبرو شد، روبرو شویم، اما همان صلحی که او داشت می‌تواند مال ما باشد. او فرموده است: «صلح را برای شما می‌گذارم، صلح خود را به شما می‌دهم: نه آنطور که جهان می‌دهد، من به شما می‌دهم. دل شما مضطرب نشود و نترسد» (یوحنا ۱۴:۲۷).
هنگامی که ما به سَروَر عیسی و کار تمام‌شده او بر صلیب ایمان آوردیم، صلح با خدا را دریافت کردیم. همانطور که همه چیز را در دعا به پدر خود می‌آوریم، می‌توانیم از محافظت دل‌های خود توسط صلح خدا لذت ببریم، حتی اگر شرایط ما تغییر نکرده باشد. سپس، در ادامه فیلیپیان ۴، پولس از خدای صلح صحبت می‌کند (آیه ۹). ما در دنیایی از آشفتگی زندگی می‌کنیم، جایی که همه چیز به سرعت در حال تغییر است. با این حال، هیچ چیز تخت خدا را نمی‌لرزاند. می‌توانیم از مشارکت با خدای صلح لذت ببریم، با او در میان این دنیای بی‌قرار آرامش یابیم، با دانستن اینکه او با ماست.
بیایید تشویق شویم
پدر ما می‌داند که اگر یک گنجشک کوچک به زمین بیفتد – چقدر بیشتر چشم او بر ماست. پدر ما را دوست دارد همانطور که سَروَر عیسی را دوست دارد. می‌توانیم تمام نگرانی‌ها، اضطراب‌ها و دغدغه‌های خود را به پدر خود بیاوریم و آنها را به آغوش او پرتاب کنیم تا برای ما حمل کند. همانطور که همه چیز را در دعا به او می‌آوریم، می‌توانیم از صلح او که دل‌ها و ذهن‌های ما را در این دنیای خسته محافظت می‌کند، لذت ببریم. می‌توانیم بدانیم که او، خدای صلح، در شرایط ما با ماست در حالی که منتظر ملاقات سَروَر در هوا هستیم (۱ تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۷). سپس او ما را به خانه پدر خواهد آورد، جایی که ما محبت و مراقبت پدر خود را در تمام اعصار ابدی خواهیم شناخت (یوحنا ۱۴:۲-۳؛ افسسیان ۲:۷)!
