بسیاری از فرزندان خانواده کلیسا و مکان عبادت آن را ترک کرده‌اند زیرا رانده شده‌اند. برخی از بزرگسالان ممکن است از دلیل توقف حضور آنها در گردهمایی‌های کلیسای محلی بی‌خبر باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است والدین را به خاطر دردهای فرزندانشان سرزنش کنند. نگرش ما نسبت به این فرزندان و والدینشان چیست؟
