کتاب مقدس از پیدایش ۱ تا مکاشفه ۲۲ در مورد فراهم کردن غذا برای عزیزانش صحبت می‌کند. پس از اینکه خداوند آدم را آفرید و همسرش حوا را شکل داد، او آنها را برکت داد و انواع زیادی از غذا را فراهم کرد. تنها یک استثنا در این فراوانی وجود داشت: آنها اجازه نداشتند از درخت معرفت نیک و بد بخورند (۲:۱۷).
آموزه رستاخیز در طول اعصار مایه تسلی مقدسین بوده است. مسیحیان اطمینان دارند که کسانی که به جلال فراخوانده شده‌اند، قبل از بازگشت مسیح «برای خود او» (معروف به ربایش – اول تسالونیکیان ۴:۱۳-۱۸) می‌میرند
جمله آخر، «می‌گویم، منتظر خُداوند باش!» تأکیدی است! داوود قلب انسان – قلب خودش را می‌شناخت. برای بسیاری از مسیحیان دشوار است که منتظر عمل خداوند به نفع خود باشند – تا «آرام بایستند و نجات خداوند را ببینند»
آیا تا به حال فکر کرده‌اید که آیا خدا به شما اهمیت می‌دهد؟ کتاب مقدس ما را از مراقبت مداوم و محبت‌آمیز و دانش بی‌نهایت او از نیازها و غم‌های ما مطمئن می‌سازد.
بره در سراسر کتاب مقدس ذکر شده است – حداقل ۲۸ بار فقط در مکاشفه! در آن آخرین کتاب از کتاب مقدس می‌بینیم که بره به خاطر اینکه کیست و چه کرده است، شایسته پرستش ماست! بره شایسته تمام پرستش است که فقط برای خود خدا مناسب است. بره شایسته تمام پرستش است.
پیامبری که یهوه او را برانگیخت، سفری به درون یک روح. معمولاً اولین اشاره به یک موضوع در کتاب مقدس، سرنخی از معنای آن می‌دهد، مانند «پیامبر». ابراهیم، اگرچه در انکار شرم‌آور همسرش گرفتار شد، اما نماینده خدا بود و باقی ماند.
ترس از خداوند آغاز دانش است، اما احمقان حکمت و آموزش را خوار می‌شمارند. نترسیدن از خدا حماقت است. این نشانه جهل است و به تعصب، نافرمانی، بی‌اعتقادی و هرج و مرج منجر می‌شود. این ترس سالم و خدایی تأثیر بسیار عمیقی بر زندگی ما برای خیر دارد و ما را از رفتارهای احمقانه نجات می‌دهد.
شمعون پطرس ماهیگیر بود و خداوند عیسی از آنچه شاگردش با آن آشنا بود برای آموزش او استفاده کرد. در متی 17 داستان ماهی دیگری داریم، اما این یکی به جای تور، قلاب دارد و درسی شگفت‌انگیز در مورد همذات‌پنداری پرفیض مسیح با قوم خود.
او شما را یاری خواهد کرد. دعای من این است که خداوند به شما کمک کند کسانی که دل‌شکسته یا ناامید هستید، «چشمان خود را به عیسی بدوزید»، همانطور که آهنگ در پایان این مقاله می‌گوید. این پیامی است که خداوند اکنون برای شما دارد. کاری را که برای خداوند انجام می‌دهید، ادامه دهید.
کلام خدا ما را با شناخت خدای زنده آشنا می‌کند، اما از مسیحی نیز سخن می‌گوید که او را آشکار کرده است. مزمور ۱۱۹ پر از آیاتی است که فایده کلام خدا را توضیح می‌دهد. در یوحنا ۱:۱-۱۴ عیسی مسیح «کلام» نامیده شده است.
بسیاری از خانه‌های مسیحی لوح‌هایی دارند با آیه «اما من و خاندانم، ما خداوند را خدمت خواهیم کرد» (یوشع ۲۴:۱۵ NKJV). زمینه بزرگ‌تر، سخنرانی خداحافظی یوشع با اسرائیل و آخرین سخنان واقعی اوست. او خادم موسی بود که در یک مقطع
جوانی از سبک زندگی خود احساس بدی دارد و در حین رانندگی رادیو را روشن می‌کند و پیامی قانع‌کننده از انجیل می‌شنود. او تصمیم می‌گیرد یکشنبه بعد به کلیسا برود و با زندگی گناه‌آلود خود روبرو شود. پس از چند روز، جاذبه‌های گناه‌آلود قدیمی شروع به دور کردن او از زندگی جدیدش می‌کنند.
کتاب‌های مقدس از خروج تا یوشع داستان چگونگی بیرون آوردن قوم اسرائیل توسط خدا از بندگی مصر و اعطای برکات سرزمین شگفت‌انگیزی را که به اجدادشان وعده داده بود، روایت می‌کنند. اسرائیلیان باید از داوری که خدا بر مصر می‌آورد نجات می‌یافتند.
پس از ۴۰ سال در بیابان، اعتماد موسی به مهارت‌ها و تحصیلات خوبش بسیار پایین بود. برای رهبری بنی‌اسرائیلِ برده‌شده از مصر، او ابتدا باید با فرعون مذاکره می‌کرد و سپس آنها را برای خروج ترغیب و سازماندهی می‌نمود. خوب است که یاد بگیریم به طور مؤثر ارتباط برقرار کنیم، اما موفقیت
خوراک دادن به 5000 نفر تنها معجزه اوست که در هر چهار انجیل گزارش شده است. این رویداد نمادی از خدمت زمینی اوست – نمادی و نمایشی کلاسیک از هویت، قدرت و هدف آمدن او. او آمد تا نان حیات ابدی را بدهد و خود آن نان باشد؛ تا تمام آنچه را که نمادین بود، به انجام رساند.
مزمور ۸۹ عهدی را که یهوه با داوود در ۲ سموئیل ۷:۴-۱۷ بست، بیان می‌کند. آیات ۳-۴ سوگند را تکرار می‌کنند که پادشاهی مسیح برای همیشه برقرار خواهد شد. در آیات ۷-۹، مسیح، به عنوان پسر، میراث وعده داده شده توسط خدا را اعلام کرد.
پاسخ به خدا در قلب مردان و زنان مشابه است، صرف نظر از فرهنگ یا فناوری. بسیاری برای انتخاب وجود دارند، مانند راحاب اریحا که در سه جای عهد جدید ذکر شده است (متی ۱:۵؛ عبرانیان ۱۱:۳۱؛ یعقوب ۲:۲۵). ساره، همسر ابراهیم
موسی فقط داستان‌هایی درباره خدای عبرانیان شنیده بود. او یهوه را شخصاً نمی‌شناخت. خدا مأموریت ویژه‌ای برای موسی داشت و می‌خواست با او رابطه‌ای داشته باشد. خداوند اولین ملاقات آنها را آغاز کرد، پس از آن موسی هرگز مثل قبل نشد. برای 40 سال بعد، هم درک او از خدا و هم صمیمیت او با
