حمل کردن ما تصویر آسمانی اکنون!
همانطور که پولس رسول به مقدسین در قرنتس اطمینان داد که مسیح واقعاً از مردگان برخاسته و نوبر خفتگان شده است (اول قرنتیان ۱۵: ۲۰)، او با اقتدار خدا تضمین کرد که کسانی که در مسیح به خواب رفته‌اند نیز زنده خواهند شد! آموزه رستاخیز در طول اعصار مایه تسلی مقدسین بوده است. مسیحیان اطمینان دارند که کسانی که به جلال فراخوانده شده‌اند و قبل از بازگشت مسیح «برای خود او» مرده‌اند (معروف به ربایش – اول تسالونیکیان ۴: ۱۳-۱۸)، رستاخیز جسمانی از مردگان را تجربه خواهند کرد. در میان بسیاری از افکار زیبایی که پولس به ما می‌دهد، ایده «حمل کردن تصویر آسمانی» در روزی آینده است: «و همانطور که تصویر مرد خاکی را حمل کرده‌ایم، تصویر مرد آسمانی را نیز حمل خواهیم کرد» (اول قرنتیان ۱۵: ۴۹ NKJV). ما در حال حاضر تصویر آدم را در جلال و ضعف آن حمل می‌کنیم. با این حال، خدا می‌خواهد که ما تصویر مرد آسمانی، خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح را حتی اکنون حمل کنیم. بله، بخش دوم آیه در زمان آینده است، اما به عنوان ایمانداران آسمانی‌فکر می‌توانیم تصویر مسیح را امروز منعکس کنیم.
جلال آدم
برای دیدن کرامت، هوش و خلاقیت انسان نیازی به جستجوی زیاد نیست. قبل از سقوط، هوش و خلاقیت آدم در نامگذاری حیوانات آشکار بود. پیدایش ۲: ۱۹ می‌گوید: «و هر نامی که آدم بر هر موجود زنده نهاد، همان نام آن شد.» تعداد موجوداتی که او نامگذاری کرد یکی از سکوت‌های شگفت‌انگیز کتاب مقدس است، اما باید بی‌شمار بوده باشد. آدم همچنین کرامت خلق شدن به صورت خدا را داشت (پیدایش ۱: ۲۷). در واقع، آدم تاج خلقت خدا بود. خدا آدم را در جایگاه تسلط بر خلقت خود (پیدایش ۱: ۲۸) و در قلمرو رفاقت و رابطه شخصی با خود قرار داد (پیدایش ۳: ۸). آدم چه چیز دیگری می‌توانست بخواهد؟ اما افسوس که سقوط رخ داد و آدم از باغ عدن رانده شد (پیدایش ۳). اگرچه جهان به گناه فرو رفته و ما اثرات مرگبار و ویرانگر آن را می‌بینیم، اما برخی از جلال‌های آدم هنوز دیده می‌شود. مسیحیان توانایی‌های انسان را می‌شناسند اما اعتماد خود را به بازوهای جسم نمی‌گذارند! به دلیل هوش خدادادی، انسان در هر سطحی برتری یافته است. او سازه‌های زیبایی ساخته است؛ ادبیات و شعر او بسیاری را به گریه انداخته است؛ و پیشرفت‌های او در علم و فناوری شگفت‌انگیز است. با این حال، این انسان شگفت‌انگیز با گناه آلوده شده است. همه ما با طبیعت آدم (مزمور ۵۱: ۵) متولد می‌شویم و همانطور که خداوند به نیکودیموس گفت، باید دوباره متولد شویم (یوحنا ۳: ۱-۲۱). بنابراین، ایماندار آسمانی‌فکر مراقب است که فضایل انسان را بشناسد اما آگاه است که خود را بر اساس آدم الگوبرداری نکند. او از وسوسه تلاش برای مهم شدن در این دنیا از طریق هوش و خلاقیت به قیمت مسیح اجتناب می‌کند. در نگاه اول، مسیحی و بی‌ایمان شبیه به هم به نظر می‌رسند. این ما را به یاد آنچه دختران رعوئیل به پدرشان گفتند می‌اندازد وقتی او در مورد اینکه آنها گله را به سرعت آب داده بودند پرسید: «و آنها گفتند، مصری ما را از دست چوپانان نجات داد، و او همچنین به اندازه کافی آب برای ما کشید و گله را آب داد» (خروج ۲: ۱۹). موسی، یک عبرانی، شبیه یک مصری بود. مصر از دنیا سخن می‌گوید. در حالی که ما تصویر آدم را حمل می‌کنیم، می‌توانیم شخصیت مسیح را نمونه‌وار نشان دهیم.
گناهکاری تصویر آدم
گناهکاری تصویر آدم، که در اطراف ماست، بیشتر از جلال آن است. طبیعت گناهکار انسان در قدرتمندترین فرد ساکن در یک کاخ و در یک دهقان فقیر ساکن در فقر دیده می‌شود. این خود را در هر زمینه قومی و در هر سطح آموزشی بیان می‌کند. هم موذیانه [فریبنده] و هم آشکار است – یک ثابت منفی و فراگیر. بله، این واقعیت وحشتناک در جهان است که خداوند بر آن افسوس می‌خورد.
ایمانداران باید در دو سطح مراقب باشند: ما هرگز نباید در زشتی‌های فاحش گناه یا ظرافت‌های فریبنده گناه درگیر شویم. ممکن است فکر کنیم که یک مسیحی هرگز در زشتی‌های فاحش گناه درگیر نخواهد شد، اما مطالعه دقیق عهد جدید ما را بیدار خواهد کرد. پولس رسول دائماً به مقدسین یادآوری می‌کرد که خود را از کثیفی گناه، همانطور که در طبیعت آدم دیده می‌شود، پاک نگه دارند. به عنوان مثال، در غلاطیان ۵، او ایمانداران را تشویق کرد که در قدرت روح‌القدس زندگی کنند به جای اینکه شهوت جسم را برآورده کنند – اعمال آن در آیات ۱۹-۲۱ توصیف شده است. این فهرستی باورنکردنی از گناهانی است که مسیحیان قادر به انجام آنها هستند. راز زندگی در قدرت روح‌القدس، نمونه‌وار نشان دادن ثمره او و در نتیجه حمل کردن تصویر مرد آسمانی، در عبارات زیر یافت می‌شود: «در روح قدم زدن» (آیه ۱۶)، «اگر در روح زندگی کنیم» (آیه ۲۵) و «بیایید ما نیز با روح قدم بزنیم» (آیه ۱۶). ما به روح‌القدس بیشتری نیاز نداریم – او به ما به صورت فردی بیشتر نیاز دارد!
نمونه دیگری از یک ایماندار که در زشتی گناه زندگی می‌کند در اول قرنتیان ۵ یافت می‌شود که مرد جوان، که در رفاقت بود، با نامادری خود می‌خوابید. رسول مجبور شد به ایمانداران بگوید که شخص شرور را دور کنند. بعدها، پولس به مقدسین در افسسیان ۴: ۲۵-۳۲ در مورد رفتارهایی که روح‌القدس خدا را غمگین می‌کند، یادآوری کرد. بسیاری از نمونه‌های دیگر را می‌توان ذکر کرد، اما به وضوح باید از گناهان فاحش به هر قیمتی اجتناب کرد.
دام دوم برای مسیحی، ظرافت‌های گناه است. طبیعت آدم می‌خواهد ما را به دنیا بکشاند. پولس به تیموتائوس گفت که «دیماس مرا ترک کرده، زیرا این دنیای حاضر را دوست داشت» (دوم تیموتائوس ۴: ۱۰). گاهی اوقات، اگر مراقب نباشیم، زمینی‌فکر می‌شویم و درگیر پیگیری دارایی‌های مادی، موقعیت‌های قدرت و نفوذ در حرفه‌های انتخابی خود می‌شویم – برای خودمان در دنیا نامی دست و پا می‌کنیم. به تدریج خداوند، خانواده و کلیسا نادیده گرفته می‌شوند. نیت ایماندار ممکن است خوب باشد، با آرزوی راحت کردن خانواده‌اش و تأمین آینده آنها، اما به شیوه‌ای ظریف او زمینی‌فکر می‌شود و تصویر آدم را حمل می‌کند، مانند بی‌ایمان. جای تعجب نیست که کتاب مقدس به ما یادآوری می‌کند: «دنیا و چیزهای دنیا را دوست ندارید. اگر کسی دنیا را دوست دارد، محبت پدر در او نیست. زیرا هر آنچه در دنیاست – شهوت جسم، شهوت چشم‌ها و غرور زندگی – از پدر نیست بلکه از دنیاست. و دنیا در حال گذر است، و شهوت آن؛ اما کسی که اراده خدا را انجام می‌دهد تا ابد باقی می‌ماند.» (اول یوحنا ۲: ۱۵-۱۷)
تصویر مرد آسمانی
در روزی که به زودی فرا می‌رسد، همه ایمانداران واقعی به معنای واقعی کلمه تصویر آسمانی را حمل خواهند کرد؛ این اتفاق در بازگشت خداوند عیسی مسیح برای کلیسای خود خواهد افتاد (اول قرنتیان ۱۵: ۵۱-۵۴؛ فیلیپیان ۳: ۲۰-۲۱؛ اول تسالونیکیان ۴: ۱۳-۱۸). ما مشتاقانه منتظر آن روز پرجلال هستیم! با این حال، کاملاً واضح است که خدا می‌خواهد ما اکنون شخصیت مسیح را حمل کنیم. با حمل کردن شخصیت او در زندگی اخلاقی خود، ما به نوعی تصویر او را حمل می‌کنیم، و این از طریق توانایی و منابعی است که خدا به ما داده است.
پولس به ما یادآوری می‌کند که خدا «ما را با هر برکت روحانی در مکان‌های آسمانی در مسیح برکت داده است، همانطور که او ما را در او قبل از بنیاد جهان انتخاب کرد، تا در محبت در حضور او مقدس و بی‌عیب باشیم» (افسسیان ۱: ۳-۵). اگرچه «مشورت خدا» (اعمال ۲: ۲۳ KJV) در ابدیت رخ داد، او می‌خواست که ما در قدوسیت در حضور او قدم بزنیم. او می‌خواست که ما بی‌عیب باشیم. خدا می‌خواست این ویژگی‌های اخلاقی برای جلال او در جهان نمایش داده شود. ما در ابدیت وقتی با مسیح هستیم بی‌عیب خواهیم بود، اما خدا جلال می‌یابد زیرا ایمانداران اکنون تصویر پسر او را بر روی زمین حمل می‌کنند. روح‌القدس منبع قدرت برای انجام اهداف خداست.
چگونه این اتفاق می‌تواند بیفتد؟ این می‌تواند اتفاق بیفتد اگر ایماندار یک رابطه صمیمی و شخصی با خداوند حفظ کند! «اما همه ما، با چهره‌ای بی‌پرده، همانطور که در آینه جلال خداوند را می‌بینیم، از جلال به جلال به همان تصویر تبدیل می‌شویم، همانطور که توسط روح خداوند» (دوم قرنتیان ۳: ۱۸ NKJV). روح‌القدس می‌تواند صفات مسیح را در هر ایماندار بازتولید کند همانطور که ما به او اجازه می‌دهیم. همانطور که ما بر مسیح و تنها مسیح تمرکز می‌کنیم، به طور مداوم از جلال به جلال تغییر می‌کنیم.
برای انعکاس تصویر مسیح نیاز به تمرین است. بله، روح‌القدس نقش مهمی ایفا می‌کند؛ اما ما باید خودمان را تمرین دهیم! ما باید کلام خدا را بخوانیم و بر هر قسمتی که می‌خوانیم تأمل کنیم. ما باید مطیع کتاب مقدس باشیم. ما باید یک زندگی دعایی ثابت و فعال داشته باشیم. در نهایت، ما باید با مردم خداوند در کلیسا جمع شویم.
نتیجه‌گیری
«ای عزیزان، اکنون فرزندان خدا هستیم؛ و هنوز آشکار نشده است که چه خواهیم بود، اما می‌دانیم که وقتی او آشکار شود، مانند او خواهیم بود، زیرا او را همانطور که هست خواهیم دید. و هر کس این امید را در او دارد، خود را پاک می‌کند همانطور که او پاک است» (اول یوحنا ۳: ۲-۳). بله، ما تصویر زمینی را حمل می‌کنیم، اما به زودی تصویر آسمانی را حمل خواهیم کرد. تغییر واقعی برای بیش از دو هزار سال رخ نداده است، اما خدا می‌خواهد تغییر اخلاقی اکنون آغاز شود. بیایید اکنون تصویر مرد آسمانی را حمل کنیم!
