خانواده – می ۲۰۱۵ – مجله فیض و حقیقت چگونه یک زن خداپرست در دنیای امروز باشیم اول، باید تشخیص دهیم که «دنیای امروز» واقعاً تفاوتی با «دنیایی» که همیشه بوده یا خواهد بود تا زمانی که خداوند بر زمین سلطنت کند، ندارد. فرهنگها ممکن است متفاوت باشند، اما همه ما در یک دنیا زندگی میکنیم. تکنولوژی قطعاً در طول زمان تغییر کرده است، اما قلب بشر تغییر نکرده است. پاسخ به خدا در قلب مردان و زنان مشابه است، صرف نظر از فرهنگ یا تکنولوژی. با این گفته، بیایید ببینیم چه چیزی میتوانیم از پاسخهای چند زن در کتاب مقدس که زنان ایمان، فداکاری و فروتنی بودند، بیاموزیم.
زنان باایمان
چه کسی به ذهن میآید وقتی زنان باایمان در کتاب مقدس را در نظر میگیریم؟ بسیاری برای انتخاب وجود دارند، مانند راحاب اریحا که در سه مکان در عهد جدید ذکر شده است (متی ۱:۵؛ عبرانیان ۱۱:۳۱؛ یعقوب ۲:۲۵). ساره، همسر ابراهیم، به عنوان یک نمونه در فصل بزرگ ایمان، عبرانیان ۱۱، مطرح شده است، همانطور که مادر موسی و «زنانی که مردگان خود را دوباره زنده دریافت کردند» (عبرانیان ۱۱:۱۱،۲۳،۳۵). سپس، ایمان بیریا لوئیس، مادربزرگ تیموتائوس و یونیس، مادرش، شادی و شکرگزاری را به قلب پولس، رسول خدا آورد (۲ تیموتائوس ۱:۵). بیایید چند زن را در نظر بگیریم.
آنها از انسان نمیترسند
اولین مثال ما راحاباست، یک فاحشه در شهر فاسد اریحا. راحاب فاحشه با استفاده از فرصتی که خدا باید پیش روی او قرار داده باشد، جاسوسان اسرائیلی را از پادشاه اریحا که آنها را میکشت، پنهان کرد. این عمل خیانت ممکن است محکوم شود اگر قضاوت عادلانه خدا علیه شهر شرور او نبود. راحاب محکومیت خدا را بزرگتر از محکومیت انسان دانست، بنابراین او به این مردان با خطر جان خود کمک کرد. او آشکارا خداوند خدای آنها را به عنوان
خدای بالا در آسمان و پایین در زمین (یوشع ۲:۱۱ KJV) تصدیق کرد.
راحاب ایمان خود را بلافاصله با بستن طناب قرمز که جاسوسان همان روز به او دادند به پنجرهاش به عمل آورد (یوشع ۲:۲۱)، حتی اگر قضاوت واقعی حداقل یک ماه دیگر بود. چقدر او باید بررسی کرده باشد تا مطمئن شود که آن طناب کوچک قرمز هنوز به سلامت آنجا بود! به خاطر ایمانش، او با وفاداران در عبرانیان ۱۱ ثبت شده است. در واقع، در یعقوب ۲ او در جایگاه برابر با ابراهیم، پدر همه کسانی که به خدا ایمان دارند، ذکر شده است (رومیان ۴:۱۶). راحاب نمونهای از هر کسی است که به خون مسیح و کلام خدا اعتماد میکند. او همچنین جای خود را در شجرهنامه عیسی مسیح در متی ۱ میگیرد، زندگی گذشته او هرگز ذکر نشده است. چه زنی که به خدای بزرگ ایمان داشت! چند چیز که میتوانیم از راحاب بیاموزیم چیست؟ خدا هر کسی را که با ایمان به او میآید میپذیرد. او هرگز زندگی گذشته ما را علیه ما نگه نخواهد داشت. ایمان ما باید خود را در عمل نشان دهد. خدا کسانی را که به او ایمان دارند محافظت و تعالی خواهد بخشید.
آنها از شرایط نمیترسند
ساره، همسر ابراهیم، ساره مانند بسیاری از زنان امروز، از ناباروری خود غمگین بود. پس از آنکه او برای فکر کردن به بچهدار شدن خیلی پیر شده بود، خدا وعده خود را تکرار کرد که ساره خودش پسری برای ابراهیم به دنیا خواهد آورد. ساره در ابتدا به فکر بچهدار شدن خندید، اما او باید توبه کرده باشد زیرا عبرانیان ۱۱:۱۱ میگوید او قدرت دریافت کرد تا بذر را بارور کند. بسیاری از زنان در آن روزها از زایمان میترسیدند زیرا میتوانست به راحتی به معنای مرگ از عوارض یا عفونت باشد. نود ساله بودن باید این ترسها را تشدید کرده باشد. او همچنین میتوانست از داشتن رابطه با شوهر پیر خود امتناع کند، از ناراحتی، ناراحتی، ناامیدی یا تمسخر میترسید. ساره با آن ترسها روبرو شد و قدرتی را که نیاز داشت دریافت کرد زیرا او کسی را که وعده داده بود وفادار دانست. او با پسر محبوبش اسحاق، پدر اسرائیل، پاداش گرفت.
مثال دیگر یوکابد در خروج ۲ است. او و شوهرش از فرمان فرعون که هر پسر بچه باید به رودخانه انداخته شود، نمیترسیدند. او از خلاقیت خود استفاده کرد تا یک سبد ضد آب را بین رودخانه و فرزند گرانبهای خود قرار دهد زیرا او از فرمان پادشاه اطاعت کرد. او به خاطر آن بیباکی با دریافت دستمزد از خانه فرعون برای بزرگ کردن پسر خودش، موسی، پاداش گرفت.
امروز، خدا زنان باایمان را تشویق میکند که شوهران و فرزندان خود را دوست داشته باشند. این همیشه آسان نیست زیرا زندگی روزمره دشوار میشود و شخصیتها با هم درگیر میشوند. با این حال، بیایید مطمئن باشیم که اولویت در زندگی ما همان چیزی است که خدا میخواهد، مهم نیست که شرایط ما چه باشد. خدا
قادر است بیش از آنچه ما میخواهیم یا فکر میکنیم انجام دهد (افسسیان ۳:۲۰-۲۱).
آنها به وعدههای خدا پایبند هستند
دو زن در عهد عتیق دیدند که پسرانشان از مردگان زنده شدند: «زن صرفا» توسط ایلیا (اول پادشاهان ۱۷:۸-۲۲) و «زن شونمی» توسط الیشع (دوم پادشاهان ۴:۱۸-۳۷). هر دوی این زنان در پریشانی [وحشت یا ناراحتی] شدید به خاطر مرگ پسران محبوبشان به مردان خدا آمدند زیرا خدا به آنها وعده زندگی داده بود. آیا آنها در ناامیدی وقتی آزمایش شدند، تسلیم شدند؟ نه، آنها به خدا، منبع همه زندگی، آمدند و با بازگرداندن فرزندانشان پاداش گرفتند. خدا اغلب معجزات این نوع را انجام نداده است، اما ما میتوانیم مطمئن باشیم که اگر مانند این مادران آزمایش شویم، او گریههای ما را با ترحم خواهد شنید و قادر است در زمان و راه خود تسلی بفرستد. بیماری، تصادف، حتی خشونت تصادفی ممکن است فرزندان ما را از طریق مرگ از ما جدا کند. اما اگر ما، به عنوان والدین، و فرزندانمان به مسیح اعتماد کنیم (یا با رحمت خداوند نسبت به کودکان خردسال) میتوانیم با اطمینان شاد باشیم که دوباره آنها را خواهیم دید و آنها اکنون با او شاد هستند.
زنان باایمان، بیباک از انسان و از شرایط خود، به وعدههای خدا پایبند هستند!
زنان فداکار
وقتی صحبت از فداکاری و وقف میشود، چه کسی به ذهن میآید – روت، حنه، مریم مادر عیسی، حنه، مریم که پاهای خداوند را با آن روغن گرانقیمت مسح کرد، یا دورکاس؟ وجه مشترک این زنان، جوان و پیر، مجرد، نامزد، متاهل یا بیوه، این بود که آنها یک هدف را در نظر داشتند بدون اینکه توسط چیزهای این دنیا منحرف شوند. روت، یک بیوه جوان، به خانواده و دوستان سابق خود در میان موآبیهای بیخدا بازنگشت، و به دنبال مردان جوان جذاب نیز نرفت، بلکه به خدای اسرائیل اعتماد کرد تا شوهری مهربان برای او فراهم کند. او زیر بالهای محافظتکننده کسی که به او اعتماد کرده بود، ماند. هدف روت رابطهای با خویشاوند رهاننده خود بود که بوعز از آب درآمد. او مردی ثروتمند بود که باید بسیار مسنتر از او بوده باشد، اما با کمال میل او را رهانید، حتی اگر او یک موآبی بود. چه تصویر زیبایی از رهایی گناهکاران بیخدا توسط مسیح! حنه، مانند ساره، با ناباروری و تمسخر متعاقب آن دست و پنجه نرم کرد، اما فداکاری و آرزوی او برای فرزندی که به خداوند خدمت کند، با پسری به نام سموئیل پاداش گرفت. او به وعده خود عمل کرد و با کمال میل او را به خدمت خداوند سپرد، حتی در کودکی. سپس خدا او را با پنج فرزند دیگر برکت داد، و سموئیل یک نبی بزرگ شد (اول سموئیل ۱-۲). مریم، البته، ظرف انتخاب شده برای حمل کودکی بود که
پسر متعال نامیده خواهد شد (لوقا ۱:۳۲).
او مایل بود که کنیز خداوند باشد، بنابراین او تحقق نبوت ۷۰۰ ساله شد:
اینک، باکرهای آبستن شده، پسری خواهد زایید، و نام او را عمانوئیل خواهد خواند (اشعیا ۷:۱۴)
– عمانوئیل به معنای «خدا با ما». او این دعوت را با کمال میل پذیرفت، حتی اگر به معنای رسوایی در برابر مردمی بود که بارداری او را در حالی که هنوز نامزد بود و ازدواج نکرده بود، اشتباه میفهمیدند. او تقریباً توسط نامزدش، یوسف، به خاطر آنچه که به نظر میرسید بیوفایی او به او قبل از عروسیشان بود، کنار گذاشته شد. با این حال، خدا فرشتهای را فرستاد تا وضعیت را توضیح دهد، و از طریق یوسف محافظت از مریم و ارتباط قانونی با تخت داوود را برای فرزندش فراهم کرد. مریم بسیار مورد لطف خدا بود و امروز بسیار مورد احترام است (متی ۱:۱۸-۲۵؛ لوقا ۱:۲۶-۵۶، ۲:۱-۲۰). دورکاس از یافا ظاهراً یک زن مسن و مجرد بود زیرا هیچ خانوادهای در میان عزاداران در هنگام مرگ او ذکر نشده بود. فداکاری یکپارچه او نسبت به نیازمندان اطرافش منجر به فداکاری بسیاری از بیوهها به او شد. آنها از پطرس درخواست کردند که او را از مردگان زنده کرد. چشم خدا حتی بر گنجشکها نیز هست – موجودات کوچک و بیارزش در چشمان دنیا – و او به کسانی که با فروتنی به او خدمت میکنند پاداش خواهد داد (اعمال ۹:۳۶-۴۲؛ متی ۱۰:۲۹-۳۱). حنه، بیوهای به مدت ۸۴ سال که باید بیش از ۱۰۰ سال سن داشته باشد [یا بیوهای ۸۴ ساله]، وقت و انرژی خود را صرف روزه و دعا در معبد کرد. او با شاهد بودن رهایی اسرائیل، که در کودک کوچک عیسی تجسم یافته بود، پاداش گرفت، و او یکی از اولین کسانی شد که خبر خوش را که رهاننده موعود خدا آمده بود، منتشر کرد (لوقا ۲:۳۶-۳۸).
نگرش این زنان را میتوان با کلمات مریم در لوقا ۱:۳۸ خلاصه کرد:
اینک کنیز خداوند؛ به من طبق کلام تو باشد.
خانمها، آیا کلام خداوند را در زندگی خود میپذیرید؟ آیا میتوانید، به ویژه در روزگار فمینیسم افراطی ما، راه خدا را برای خود بپذیرید؟ آیا مایلید خود را تسلیم کنید، نه به سلطهگری انسان، بلکه به کلام خداوند، که از طریق رسولان در آیاتی مانند اول قرنتیان ۱۱:۱-۱۶ و ۱۴:۳۴-۳۷، اول تیموتائوس ۲:۹-۱۵، تیطس ۲:۳-۵، و اول پطرس ۳:۱-۶ بیان شده است؟ آیا به پیروی از کلام او متعهد هستید؟ اگر هستید، ممکن است با آخرین موضوع ما از زنان خداپرست توصیف شوید.
زنان فروتن
فروتنی را میتوان به عنوان قدرتی تحت کنترل برای منفعت دیگری تعریف کرد. زنان مقدار زیادی قدرت در خانواده، در روابط و در کلیسا دارند. نفوذ آنها بر افراد اطرافشان بسیار زیاد است. بدون فروتنی، همان قدرت میتواند باعث درد و رنج زیادی شود. حوا را در نظر بگیرید که انتخاب کرد مستقل از شوهرش عمل کند و آن میوه ممنوعه را به آدم داد تا بخورد. انتخاب او برای پیروی از او نژاد ما را به گناه ابدی فرو برد و رهایی ما را ضروری ساخت (به پیدایش ۳ و رومیان ۵:۱۲-۲۱ مراجعه کنید). ما خدا را شکر میکنیم که از آن زمان تاکنون زنان بسیاری بودهاند که با
روحی آرام و فروتن، که در نظر خدا بسیار گرانبهاست (اول پطرس ۳:۴)، عمل کردهاند.
آیه در اول پطرس به طور خاص ساره، همسر ابراهیم را ذکر میکند. درست در زمانی که ایمان او در مورد داشتن فرزند متزلزل شد، او ابراهیم را «آقا» نامید (پیدایش ۱۸:۱۲). فروتنی او روز را نجات داد، به طوری که او سرانجام توانست به وعدههای خدا چنگ بزند و از او قدرت بگیرد تا در چنین سن پیری فرزندی به دنیا آورد.
اگر ایمان شما متزلزل شد و فداکاری شما در حال لغزش است، به یاد داشته باشید که فروتن و آرام باشید. خود را به خدا بسپارید، و او به شما کمک خواهد کرد تا در فداکاری بیباکانه رشد کنید و در ایمان قوی باشید. توسط تام و سوزان استیر





