بسیاری از مسیحیان از مطالعه سیستماتیک آموزه‌های کتاب مقدس دوری می‌کنند. چرا باید با این همه آموزه سنگین درگیر شد؟ به یک دلیل بسیار خوب! آموزه، طبق تعریف، آن چیزی است که کتاب مقدس تعلیم می‌دهد. شناخت خداوند عیسی به عنوان نجات‌دهنده و دوست ما فوق‌العاده است، اما چیزهای بسیار بیشتری برای یادگیری در مورد زندگی جدید ما در
کتاب مقدس می‌گوید که خداوند عیسی توسط یک دوست مورد اعتماد خیانت شد. یوحنا ۱۳:۱۸: «حتی دوست نزدیکم، که به او اعتماد داشتم، پاشنه خود را بر ضد من بلند کرده است.» کتاب مقدس: «من درباره همه شما سخن نمی‌گویم. من کسانی را که انتخاب کرده‌ام می‌شناسم؛ اما این برای آن است که کلام تحقق یابد.
با پیشرفت فناوری، هواشناسان در پیش‌بینی آب و هوا ماهر شده‌اند. اما در مقابل، هیچ‌کس نمی‌تواند روز و ساعت یک زلزله را پیش‌بینی کند. هنگامی که این صفحات ناگهان از هم جدا می‌شوند، شهرهای بزرگ فرو می‌ریزند، همانطور که پورتو پرنس، هائیتی در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰ فرو ریخت و تخمین زده می‌شود ۲۰۰,۰۰۰ نفر کشته شدند.
خدا خلقت نیست، همانطور که برخی تعلیم می‌دهند، زیرا خلقت پس از خدای ازلی به وجود آمد. اگر او آفریده شده بود، تابع قوانین علت و معلولی یک موجود برتر می‌بود، و بنابراین تغییرپذیر و نه ازلی می‌بود. اما خدا تمام خلقت خود را فرا گرفته است (مزامیر ۱۳۹:۷؛ اعمال رسولان ۱۷:۲۷
این رساله مسیحیان را بخشی از یک خانواده می‌بیند. یوحنا سه دلیل برای نوشتن رسالۀ اول خود داشت. در خواندن این رساله، اگر یکی از این اهداف را از دست بدهیم، باید فرض کنیم که آنچه یوحنا می‌گوید را کاملاً درک نکرده‌ایم. این رساله مسیحیان را به عنوان یک خانواده می‌بیند.
حبقوق در آیه آغازین حبقوق به عنوان «بار» او توصیف شده است، زیرا تحمل آن سنگین بود. اما آیا کاربرد جدی برای زمان ما نیز ندارد؟ آیا نباید با وحشت به داوری‌هایی که بر سر ما آویزان است، نگاه کنیم؟
نام «عیسی» در زبان عبری از دو کلمه مشتق شده است که به معنای «خداوند نجات‌دهنده» است. عیسی خداوند نجات‌دهنده است زیرا مسیح به این جهان آمد تا نجات‌دهنده بشریت باشد. کتاب مقدس می‌گوید که خداوند او را فرستاد تا جهان به وسیله او نجات یابد.
اولین «چیز آسمانی» نقشه نجات است که توسط الوهیت در ابدیت گذشته مشورت شده است. خداوند عیسی در مورد «چیزهای آسمانی» در حزقیال ۳۶:۲۴-۲۹ صحبت کرد، جایی که جایگاه اسرائیل به عنوان یک ملت در پادشاهی بر روی زمین کانون نبوت است.
شاگردان عیسی پیشگویی‌هایی را ترجیح می‌دادند که آمدن مسیح را به عنوان پادشاه پیش‌بینی می‌کرد. اما آنها متوجه نشدند که ابتدا باید از گناهان خود رهایی یابند. او بعدها موعظه کرد که «خدا این عیسی را... هم سَروَر و هم مسیح ساخته است» و او باید به عنوان نجات‌دهنده پذیرفته شود.
جذابیتی به او به عنوان کسی که ابتدا ما را دوست داشت، وجود خواهد داشت (اول یوحنا ۴:۱۹). ادامه‌ای در رفاقت او وجود خواهد داشت، که ناشی از این واقعیت است که خود خداوند عیسی برای هر یک از ما گرانبهاست (اول پطرس ۲:۷). پیروی از تعالیم و فرمان‌های او به دلیل
یهودای اسخریوطی گاهی اوقات به عنوان فردی گمراه، به عنوان یک شخصیت انقلابی، یا حتی به عنوان یک قهرمان دیده می‌شود. برخی از مورد یهودا برای اثبات این استفاده کرده‌اند که فرزند واقعی خدا می‌تواند نجات خود را از دست بدهد – اما آیا این تفسیر صحیحی از آنچه کتاب مقدس در مورد یهودا و نجات تعلیم می‌دهد، است؟
در زمان اسرائیل، خدا شریعت را به مردمی خودباور داد تا ناتوانی خود را تجربه کنند و کشف کنند که شریعت نمی‌تواند در جستجوی زندگی ابدی به آنها کمکی کند. پولس دو رساله – رومیان و غلاطیان – نوشت که بیش از سایر رساله‌هایش به دو جنبه از
هر دوره از سرپرستی خداوند به دست انسان‌ها سپرده شده و بنابراین به طرز وحشتناکی شکست خورده است. حتی یک کاهنان و یک مکتب انبیا با تسلط بر قوم خدا و کسب درآمد از آنچه خدا به آنها سپرده بود، به پایان رسید. هر شکست، مکاشفه جدید و جلال تازه‌ای را برای خدای ما و مسیح موعود او به ارمغان آورد.
فیلیپ مبشر فیلیپ مردی بود که خدا او را بسیار به کار گرفت. او «ظرفی برای شرافت، تقدیس‌شده و مفید برای استاد، آماده برای هر کار نیکو» بود (۲ تیموتائوس). فیلیپ و همسرش چهار دختر داشتند (اعمال رسولان ۲۱:۸-۹)
