بسیاری از مسیحیان از مطالعه منظم آموزه‌های کتاب مقدس دوری می‌کنند. بالاخره، فقط ذکر کلماتی مانند الهیات، مسیح‌شناسی، روح‌القدس‌شناسی، انسان‌شناسی، نجات‌شناسی، کلیسا‌شناسی، آخرت‌شناسی و دیگر کلمات دشوار کافی است تا هر کسی را بترساند. مطمئناً یک ایمان ساده «چه دوستی در عیسی داریم» تمام چیزی است که هر ایمانداری واقعاً نیاز دارد. چرا باید با تمام آن آموزه‌های سنگین درگیر شد؟ به یک دلیل بسیار خوب! آموزه، طبق تعریف، همان چیزی است که کتاب مقدس تعلیم می‌دهد، و دانستن آنچه کتاب مقدس تعلیم می‌دهد برای مسیحی در حال رشد بسیار مهم است.
شناخت خداوند عیسی به عنوان نجات‌دهنده و دوست ما فوق‌العاده است، اما چیزهای بسیار بیشتری برای یادگیری در مورد زندگی جدید ما در مسیح وجود دارد. خدا می‌خواهد ما آنچه را که او در مورد چیزهایی مانند کلیسا، فرشتگان، بهشت، جهنم، رویدادهای آینده، ازدواج، خانواده و بسیاری چیزهای دیگر آشکار کرده است، بدانیم. به همین دلیل است که کتاب مقدس بسیار بزرگتر از یک جزوه است! کلمات بزرگ نباید ما را بترسانند! آنها فقط یک روش رسمی برای طبقه‌بندی آنچه کتاب مقدس در مورد خدا (الهیات)، مسیح (مسیح‌شناسی)، روح‌القدس (روح‌القدس‌شناسی)، انسان (انسان‌شناسی)، نجات (نجات‌شناسی)، کلیسا (کلیسا‌شناسی)، آینده (آخرت‌شناسی) و غیره تعلیم می‌دهد، هستند.
درست است که مطالعه آموزه می‌تواند بسیار سنگین باشد. اما درک بیشتر آنچه خدا در کلام مقدس آشکار کرده است به معنای شناخت بیشتر خود خداست.
یک آموزه مهم
به عنوان مثال، کار تمام شده مسیح حوزه‌ای از آموزه است که اغلب توسط بسیاری از مسیحیان اشتباه فهمیده می‌شود یا فقط تا حدی درک می‌شود. به طور رسمی، این موضوع در دسته نجات‌شناسی قرار می‌گیرد، یعنی آنچه کتاب مقدس در مورد نجات تعلیم می‌دهد. به طور خلاصه این است که نجات بشریت از عواقب گناه هم رایگان و هم پرهزینه است. از یک سو، نجات هدیه‌ای رایگان برای هر کسی است که با ایمان خود را به خداوند عیسی مسیح به عنوان نجات‌دهنده شخصی خود می‌سپارد. اما از سوی دیگر، نجات پرهزینه است زیرا مستلزم مرگ فداکارانه پسر خدا بود.
این جنبه از نجات است که به آن «کار تمام شده مسیح» گفته می‌شود (یوحنا ۱۹:۳۰). تولد معجزه‌آسای مسیح یا زندگی کامل او عمدتاً در این عبارت مورد نظر نیست. کار تمام شده مسیح عمدتاً به مرگ او بر صلیب اشاره دارد. آنجا بود که داوری خدا علیه گناه ما توسط مسیح تحمل شد، کسی که جایگزین ما شد تا نجات‌دهنده ما شود. او تا زمانی که برای گناهان ما بر صلیب رنج کشید و مرد، نجات‌دهنده ما نبود.
عهد جدید از سه کلمه کلیدی برای توصیف کار تمام شده مسیح استفاده می‌کند: کفاره، رهایی و آشتی. سعی کنید تعریفی از هر یک از این کلمات را بیان کنید تا ببینید آیا آنچه کتاب مقدس در مورد کار تمام شده مسیح تعلیم می‌دهد را کاملاً درک می‌کنید یا خیر. آسان نیست، درست است؟
کفاره
بیایید با کفاره شروع کنیم. برخی از ارجاعات در عهد جدید که این کلمه در آنها استفاده شده است رومیان ۳:۲۵، عبرانیان ۲:۱۷، ۱ یوحنا ۲:۲ و ۴:۱۰ هستند. کلمه «کفاره» از کلمه یونانی (زبان اصلی عهد جدید) می‌آید که اساساً به معنای «رضایت خشم با قربانی» است. یونانیان بت‌پرست باستان از این کلمه زمانی استفاده می‌کردند که از آرام کردن خدایان خود یا انجام کاری برای به دست آوردن لطف خدایان صحبت می‌کردند. با این حال، این ایده‌ها در کتاب مقدس یافت نمی‌شوند. خدا خدای خونخواری نیست که نیاز به آرامش داشته باشد. ایده آرام کردن خدای انتقام‌جو کاملاً با کتاب مقدس بیگانه است. کتاب مقدس تعلیم می‌دهد که خدا محبت است و آرزو دارد با انسان مشارکت داشته باشد. اما خدا همچنین قدوس و عادل است. بنابراین او نمی‌تواند فقط گناه را زیر فرش ببرد و بگوید: «پسرها پسرند!» در واقع، کتاب مقدس تعلیم می‌دهد که خشم خدا علیه گناه است (رومیان ۱:۱۸). و قوانین عادلانه خدا در این جهان اخلاقی که او خلق کرده است، ایجاب می‌کند که «مزد گناه مرگ است» (رومیان ۶:۲۳). قبل از اینکه رحمت خدا به انسان گسترش یابد، کاری باید انجام می‌شد تا مانع گناه برداشته شود و همچنین ادعاهای عادلانه خشم خدا علیه گناه برآورده شود.
البته، انسان در این مرحله بی‌چاره است. هیچ کاری نیست که او بتواند به تنهایی برای جلب لطف خدا انجام دهد. ایده بت‌پرستانه انجام کاری مذهبی برای به دست آوردن لطف خدایان حتی در عهد جدید نیز اشاره‌ای نشده است. خدا قبلاً به انسان لطف کرده است، همانطور که یوحنا ۳:۱۶ به وضوح بیان می‌کند. اما مسئله خشم و داوری خدا علیه گناه باید حل شود و مانع گناه انسان برداشته شود قبل از اینکه مزایای رایگان نجات به او ارائه شود. این دقیقاً همان جایی است که مسیح کفاره گناهان ماست. زیرا او به طور فداکارانه داوری عادلانه خدا علیه گناه را تحمل کرد، مسیح نه تنها مرد تا گناه انسان را بردارد، بلکه بدین ترتیب خشم خدا علیه گناه را راضی کرد (کفاره داد).
رهایی
رهایی جنبه دیگری از «در او کار تمام شده ما مسیح را داریم. آیات زیر عهد جدید را که به رهایی می‌پردازند بخوانید: غلاطیان ۳:۱۳، ۴:۵، افسسیان ۱:۷، تیطس ۲:۱۴، ۱ پطرس ۱:۱۸-۱۹. چندین کلمه یونانی به عنوان «رهایی» ترجمه شده‌اند. در زمان عهد جدید این کلمات به ویژه به بردگی اشاره داشتند. این کلمات با هم مفهوم رهایی را به ما می‌دهند. رهایی به معنای «خریدن از بازار و برداشتن از آن به منظور آزاد کردن» است. در زمینه نجات، رهایی به کار تمام شده مسیح در آزاد کردن ما از اسارت گناه با تمام ارتباطات و عواقب وحشتناک آن اشاره دارد.
در رهایی نه تنها ما از بازار برده‌فروشی گناه بازخرید و آزاد شده‌ایم، بلکه به عنوان پسران در خانواده خدا قرار گرفته‌ایم. این قطعاً یک گام فراتر از رهایی است. کلمه «فرزندخواندگی» در غلاطیان ۴:۵ به فرزندخواندگی به شکلی که امروز می‌شناسیم اشاره نمی‌کند، بلکه به مراسم فرزندخواندگی رومی اشاره دارد که به موجب آن یک پسر واقعی به عنوان دارای تمام حقوق، امتیازات و کرامت یک پسر بالغ شناخته می‌شد. به عنوان گناهکاران رهایی یافته، این موقعیت فعلی ما در خانواده خداست. این چه نعمتی است!
اگرچه ما نقره یا طلا پرداخت نکردیم (۱ پطرس ۱:۱۸)، باید به یاد داشته باشیم که هزینه رهایی ما بالا بود. قیمت فدیه خون گرانبهای مسیح بود. هیچ تعلیمی در کتاب مقدس وجود ندارد که فدیه به شیطان پرداخت شده باشد، همانطور که برخی پیشنهاد کرده‌اند. این تصور، پس‌زمینه بازار برده‌فروشی را بیش از حد گسترش می‌دهد. قیمت فدیه صرفاً همان چیزی بود که حکومت عادلانه خدا برای آزادی ما از اثرات گناه مطالبه می‌کرد (عبرانیان ۹:۲۲). آیا تا به حال از عیسی برای فدیه‌ای که حاضر بود برای شما بپردازد تشکر کرده‌اید؟
آشتی
آشتی تعریف سه‌گانه کار تمام شده مسیح را کامل می‌کند. کفاره، که به خشم خدا می‌پردازد، جنبه «به سوی خدا» این کار است. رهایی مربوط به اسارت و گرفتاری ما توسط گناه است، و بنابراین جنبه «به سوی گناه» کار مسیح است. آشتی جنبه «به سوی انسان» کار تمام شده مسیح است زیرا مستقیماً به مشارکت ما با خدا مربوط می‌شود. کلمه «آشتی» در رومیان ۵:۱۰، ۲ قرنتیان ۵:۱۸-۲۰ و کولسیان ۱:۲۰-۲۲ استفاده شده است. معنای اصلی این کلمه که از زبان یونانی تعیین شده است «کاملاً تغییر دادن» است. در اشاره به نجات، آشتی عملی است که خدا به وسیله آن انسان را به رابطه‌ای کاملاً تغییر یافته با خود می‌آورد – از دشمنی، خصومت و بیگانگی، به دوستی، هماهنگی و مشارکت. توجه داشته باشید که آشتی یک عمل یک‌طرفه خدا نسبت به انسان است و شامل ایده امتیاز متقابل بین خدا و انسان نمی‌شود. هیچ «او کمی می‌دهد و ما کمی می‌دهیم» وجود ندارد، مانند آشتی در ازدواج. به یاد داشته باشید که خدا نیازی به تغییر نگرش خود نسبت به ما یا ملاقات ما در نیمه راه ندارد. ما طرف گناهکار هستیم – بی‌محبت، خودخواه و خصمانه (کولسیان ۱:۲۱). ما نیاز به تغییر کامل داریم، نه خدا.
یک تصویر فوق‌العاده از آشتی در داستان خداوند ما از پسر گمشده در لوقا ۱۵:۱۱-۳۲ دیده می‌شود. هنگامی که پسر توبه کرد و گناه خود را به پدر اعتراف کرد، به مشارکت شاد و هماهنگ با پدر بازگردانده شد. او فقط بخشیده نشد و اجازه بازگشت به ملک را نیافت؛ او با آغوش باز و جشن به خانواده بازگردانده شد!
کار تمام شده مسیح در دامنه خود جهانی است. به دقت به ۱ یوحنا ۲:۲ و ۲ قرنتیان ۵:۱۹ نگاه کنید و خواهید دید که مرگ مسیح برای رسیدگی به تمام گناهان تمام جهان کافی بود – نامحدود در پوشش و فراهمی خود. اما این بدان معنا نیست که همه به طور خودکار نجات می‌یابند. کار تمام شده مسیح فقط برای کسانی که ایمان می‌آورند مؤثر است. «لایحه GI» ارتش ایالات متحده را به عنوان یک مثال در نظر بگیرید. بودجه نامحدود دولتی در دسترس بود تا تمام پرسنل نظامی واجد شرایط بتوانند با هزینه دولت تحصیلات دانشگاهی دریافت کنند. اما پرداخت‌ها فقط برای کسانی که واقعاً ثبت نام کرده و به مدرسه رفتند مؤثر بود. این کافی بود و برای همه فراهم شده بود، اما فقط برای کسانی که آن را مطالبه کردند مؤثر بود!
قدردانی
قدردانی بیشتر از کار تمام شده مسیح با درک کامل‌تر ما از کفاره، رهایی و آشتی حاصل خواهد شد. و چه برکتی برای مسیحی در حال رشد که ابتدا در مسیح درک کند و سپس در او آرام گیرد!
