دعای نبوی حنه
و حنه دعا کرد و گفت: «دل من در خداوند شادمان است؛ شاخ من در خداوند برافراشته شده است. من به دشمنانم لبخند می‌زنم، زیرا در نجات تو شادمانم.» —۱ سموئیل ۲:۱ NKJV
این قسمت چهارمین باری است که ما از دعای حنه می‌خوانیم. مطمئناً او ارزش و اهمیت دعا را می‌دانست. آنچه در مورد او صادق بود، در مورد پسرش سموئیل نیز صادق بود. در ۱ سموئیل ۱ او درخواست کرد؛ در فصل ۲ او ستایش کرد. حنه درخواست کرد و سپس شادمان شد، قلبش پر و لبریز از شادی بود. چنین شادی از کجا آمد؟ از خداوندش آمد؛ شادی او در او بود. «همیشه در خداوند شاد باشید. باز هم می‌گویم، شاد باشید» (فیلیپیان ۴:۴). یوحنا رسول گفت: «این چیزها را به شما می‌نویسیم تا شادی شما کامل شود» (۱ یوحنا ۱:۴).
حنه از فراوانی قلبش سخن می‌گفت. ستایش، دعا و شکرگزاری در مورد حنه صادق بود و باید در مورد ما نیز صادق باشد. «در هر چیز با دعا و التماس، با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا اعلام کنید» (فیلیپیان ۴:۶).
او از نجات خداوند سخن گفت
«شاخ من در خداوند برافراشته شده است» (۱ سموئیل ۲:۱). طبق فرهنگ لغت مختصر کتاب مقدس، شاخ‌ها «در شرق به عنوان نمادی از برتری و قدرت استفاده می‌شدند.» حنه آنچه را که داشت، کاملاً از خداوند می‌دید. نجات از خداوند است، و با دانستن این موضوع او می‌توانست به دشمنانش لبخند بزند.
او از قدوسیت خداوند سخن گفت
حنه ستایش کرد، «هیچ کس مانند خداوند قدوس نیست» (آیه ۲). اشعیا نبی سرافیم را ثبت کرد، که یکی به دیگری فریاد می‌زد، «قدوس، قدوس، قدوس است یهوه صبایوت؛ تمام زمین پر از جلال اوست!» (اشعیا ۶:۳). در سرود خواندن برای خداوند، موسی و بنی‌اسرائیل پرسیدند، «کیست مانند تو، ای خداوند، در قدوسیت جلال‌بخش، در ستایش‌ها ترسناک، در انجام عجایب؟» (خروج ۱۵:۱۱).
او از بی‌نظیری خداوند سخن گفت
«هیچ کس جز تو نیست» (۱ سموئیل ۲:۲). موسی به فرعون گفت: «هیچ کس مانند خداوند خدای ما نیست» (خروج ۸:۱۰). کمی بعد خداوند در مورد خود گفت: «هیچ کس مانند من در تمام زمین نیست» (خروج ۹:۱۴). داوود، در حالی که در برابر خداوند نشسته بود، گفت: «ای خداوند، هیچ کس مانند تو نیست، و هیچ خدایی جز تو نیست، طبق تمام آنچه با گوش‌های خود شنیده‌ایم» (۱ تواریخ ۱۷:۲۰). کسی که قلب حنه را پر کرد «بی‌نظیر، بی‌همتا، الهی!»۱ است. هیچ کس جز او و هیچ کس مانند او نیست. «من خدا هستم، و دیگری نیست؛ من خدا هستم، و هیچ کس مانند من نیست» (اشعیا ۴۶:۹).
او از قدرت او سخن گفت
در دعای خود، حنه ادامه داد، «... و هیچ صخره‌ای مانند خدای ما نیست» (۱ سموئیل ۲:۲). سال‌ها بعد داوود گفت: «تو را دوست خواهم داشت، ای خداوند، قوت من. خداوند صخره من و قلعه من و نجات‌دهنده من است؛ خدای من، قوت من، که به او توکل خواهم کرد؛ سپر من و شاخ نجات من، پناهگاه من... خداوند زنده است! مبارک باد صخره من» (مزمور ۱۸:۱-۲،۴۶). مکاشفه ۱۸:۸ می‌گوید: «قوی است خداوند خدا،» و مزمور ۲۴:۸ «خداوند قوی و توانا» را می‌نامد. «ای خداوند خدای صبایوت، کیست مانند تو توانا، ای خداوند؟» (مزمور ۸۹:۸). حنه خداوند را به عنوان کسی می‌شناخت که هیچ چیز برای او غیرممکن نیست. او خدای قادر مطلق یا همه‌توان است.
او از دانش او سخن گفت
«خداوند خدای دانش است» (۱ سموئیل ۲:۳). او دانای مطلق است؛ او همه چیز را می‌داند. خداوند اعلام کرد: «اینک، چیزهای گذشته به وقوع پیوسته‌اند، و چیزهای جدید را اعلام می‌کنم؛ قبل از اینکه آنها پدید آیند، آنها را به شما می‌گویم» (اشعیا ۴۲:۹). داوود نوشت: «ای خداوند، تو مرا جستجو کرده‌ای و شناخته‌ای... تو فکر مرا از دور می‌فهمی... هیچ کلمه‌ای بر زبان من نیست، اما اینک، ای خداوند، تو همه آن را می‌دانی... چنین دانشی برای من بسیار شگفت‌انگیز است؛ آن بلند است، من نمی‌توانم به آن دست یابم» (مزمور ۱۳۹:۱-۲،۴،۶).
او از عدالت کامل او سخن گفت
حنه اضافه کرد، «اعمال به وسیله او سنجیده می‌شوند» (۱ سموئیل ۲:۳). در کتاب دانیال، خدا به پادشاه بلشصر آشکار کرد، «تو در ترازوها سنجیده شده‌ای، و کم یافت شده‌ای» (دانیال ۵:۲۷). ترازوی خدا کاملاً کامل است، و او مسخره نمی‌شود. هرچه بکاریم، درو خواهیم کرد. او، طبق داوری عادلانه خود، «به هر کس بر حسب اعمالش پاداش خواهد داد» (رومیان ۲:۶).
او از مرگ و رستاخیز سخن گفت
«خداوند می‌کشد و زنده می‌کند؛ او به قبر می‌برد و بالا می‌آورد» (۱ سموئیل ۲:۶). ما باید خداوند عیسی را در نظر بگیریم: او به مرگ رفت اما در آنجا نماند. در روز سوم او با پیروزی برخاست. او با جلال پدر از مردگان برخاست (رومیان ۶:۴ را ببینید).
او از قدرت او در خلقت سخن گفت
«ستون‌های زمین از آن خداوند است، و او جهان را بر آنها قرار داده است» (آیه ۸). «در ابتدا خدا آسمان‌ها و زمین را آفرید» (پیدایش ۱:۱). عهد جدید تمام خلقت را به خداوند عیسی نسبت می‌دهد: «همه چیز به وسیله او ساخته شد، و بدون او هیچ چیز ساخته نشد که ساخته شد» (یوحنا ۱:۳). «به وسیله او همه چیز آفریده شد که در آسمان و بر زمین است، مرئی و نامرئی، چه تخت‌ها و چه سلطنت‌ها و چه ریاست‌ها و چه قدرت‌ها. همه چیز به وسیله او و برای او آفریده شد» (کولسیان ۱:۱۶).
او از نحوه کار او در مردم برای جلال خود سخن گفت
«کمان‌های مردان قدرتمند شکسته می‌شوند، و کسانی که لغزیدند با قدرت بسته می‌شوند. کسانی که سیر بودند خود را برای نان اجاره کرده‌اند، و گرسنگان از گرسنگی باز ایستاده‌اند. حتی نازا هفت فرزند به دنیا آورده است، و کسی که فرزندان زیادی دارد ضعیف شده است» (۱ سموئیل ۲:۴-۵). مردان قدرتمند در مقابل کسانی که لغزش می‌خورند، کسانی که سیر هستند در مقابل کسانی که گرسنه هستند، و کسانی که نازا هستند در مقابل کسانی که فرزندان زیادی داشتند، قرار می‌گیرند. خداوند قادر است زندگی‌ها و شرایط را برای جلال خود و برکت قوم خود تغییر دهد. کسانی که لغزش خوردند می‌توانند تقویت شوند. گرسنگان می‌توانند سیر شوند. نازا می‌تواند فرزند به دنیا آورد. خدای ما چقدر بزرگ است! ای کاش ایمان داشته باشیم که به او اعتماد کنیم.
او از کسی که غنی بود و هست سخن گفت
«خداوند فقیر می‌کند و غنی می‌کند؛ او پایین می‌آورد و بالا می‌برد. او فقیر را از خاک بلند می‌کند و گدا را از توده خاکستر بالا می‌برد، تا آنها را در میان شاهزادگان بنشاند و آنها را وارث تخت جلال کند» (آیات ۷-۸). خداوند عیسی آن غنی بود. «شما فیض خداوند ما عیسی مسیح را می‌دانید، که با وجود اینکه غنی بود، به خاطر شما فقیر شد، تا شما از طریق فقر او غنی شوید» (۲ قرنتیان ۸:۹). «کسی هست که خود را غنی می‌کند، اما چیزی ندارد؛ و کسی هست که خود را فقیر می‌کند، اما ثروت‌های زیادی دارد» (امثال ۱۳:۷). داوود، به طور نبوی در مورد خداوند عیسی سخن می‌گفت، گفت: «تو مرا به خاک مرگ آورده‌ای» (مزمور ۲۲:۱۵). به عنوان فقیر، او از خاک برخاست. او اکنون با جلال و افتخار تاج‌گذاری شده است، در دست راست خدا نشسته است. چه مردم این واقعیت را بپذیرند یا نه، او پادشاه جلال است.
او از کسی که سلطنت خواهد کرد سخن گفت
«او به پادشاه خود قوت خواهد داد، و شاخ مسیح خود را برافراشته خواهد کرد» (۱ سموئیل ۲:۱۰). روزی فرا خواهد رسید که خداوند عیسی به عنوان پادشاه پادشاهان و خداوند خداوندان سلطنت خواهد کرد. «خداوند انتهای زمین را داوری خواهد کرد» (آیه ۱۰). تمام داوری به خداوند عیسی به عنوان پسر انسان سپرده شده است. «شریران در تاریکی ساکت خواهند شد» (آیه ۹).
دوست من، آیا ابدیت را در تاریکی سپری خواهی کرد؟ آیا از قدرت تاریکی، از اسارت شیطان رهایی یافته‌ای؟ خداوند عیسی نجات‌دهنده بزرگ است. او تنها نجات‌دهنده است. امروز به او ایمان بیاور و از «تاریکی سیاه ابدی» (یهودا ۱۳) رهایی خواهی یافت.
کسانی که ایمان آورده‌اند «از قدرت تاریکی رهایی یافته‌اند... و به ملکوت پسر محبت او منتقل شده‌اند، که در او از طریق خون او، آمرزش گناهان را داریم» (کولسیان ۱:۱۳-۱۴). ایمانداران در تاریکی نیستند؛ به فیض خدا ما در نور هستیم. «شما زمانی تاریکی بودید، اما اکنون در خداوند نور هستید. مانند فرزندان نور راه بروید» (افسسیان ۵:۸).
او از نحوه حفظ پاهای مقدسین سخن گفت
«او پاهای مقدسین خود را حفظ خواهد کرد» (۱ سموئیل ۲:۹). این یک وعده شگفت‌انگیز از خداوند فوق‌العاده ماست. مهم نیست در چه عصر یا دوره‌ای مقدسین او یافت می‌شوند، خداوند وعده داده است که پاهای آنها را حفظ کند. داوود گفت: «تو راه مرا زیر پایم وسیع کردی، پس پاهایم نلغزید» (مزمور ۱۸:۳۶). او همچنین از خداوند خواست که قدم‌هایش را حفظ کند: «قدم‌های مرا در راه‌های خود حفظ کن، تا پاهایم نلغزد» (مزمور ۱۷:۵). «اکنون به او که قادر است شما را از لغزش حفظ کند، و شما را بی‌عیب در حضور جلال خود با شادی فراوان تقدیم کند، به خدای نجات‌دهنده ما، که تنها حکیم است، جلال و عظمت، سلطنت و قدرت، هم اکنون و تا ابد باد. آمین» (یهودا ۲۴-۲۵).
روح‌القدس این سرود نبوی زیبا را به حنه داد، و ما می‌توانیم مطمئن باشیم که همه چیز برای جلال خدا محقق خواهد شد.
پاورقی
- از سرود، «ای نجات‌دهنده شگفت‌انگیز! عیسی، خداوند»، خانم اس. ام. واکر (۱۸۴۸-۱۹۱۸).
