درس‌هایی از فیلیپ مبشر
فیلیپ مردی بود که خدا او را به شدت مورد استفاده قرار داد. او «ظرفی برای افتخار، تقدیس شده و مفید برای استاد، آماده برای هر کار نیکو» بود (۲ تیموتائوس ۲:۲۱ NKJV). فیلیپ و همسرش چهار دختر داشتند (اعمال ۲۱:۸-۹). می‌توانیم حدس بزنیم که او مرد خانواده‌ای عالی بود، زیرا او به عنوان یکی از هفت نفری انتخاب شد که به بیوه‌زنان در کلیسا خدمت می‌کردند (اعمال ۶:۵). رسولان شرایط این خدمت را در اعمال ۶:۳ به وضوح بیان کرده بودند و گفتند: «پس ای برادران، از میان خود هفت مرد خوشنام، پر از روح‌القدس و حکمت را انتخاب کنید تا ما آنها را بر این کار بگماریم.» فیلیپ این شرایط را به همراه دیگرانی که انتخاب شدند، برآورده کرد.
فیلیپ علاوه بر اینکه شوهری وفادار، پدری مهربان و شمّاسی خدمتگزار بود، عنوان دیگری نیز در کتاب مقدس دریافت کرد: مبشر (اعمال ۲۱:۸). در طول برخورد او با خواجه حبشی در اعمال ۸، درس‌های زیبایی از این مرد خدا به ما ارائه می‌شود. نه تنها می‌توانیم اصول ارزشمند بسیاری را خودمان بیاموزیم، بلکه باید برخوردهای خود را با بی‌باوران نیز بر اساس رویکرد بشارتی او الگوبرداری کنیم.
بشارت با هدایت روح
«و فرشته خداوند به فیلیپ گفت: «برخیز و به سمت جنوب در راهی که از اورشلیم به غزه می‌رود، برو.» این بیابان است» (اعمال ۸:۲۶). برخورد فیلیپ با دستورالعمل‌های بسیار خاصی برای مسیرش آغاز شد.
کتاب مقدس واضح است: ما همیشه باید آماده باشیم تا برای امیدی که در ماست (۱ پطرس ۳:۱۵)، انجیل را بیان کنیم. مسیحی که زندگی خداترسانه دارد و نور خود را در برابر مردم می‌تاباند، مطمئناً مورد سؤال قرار خواهد گرفت. همچنین زمان‌هایی وجود دارد که خداوند فرصت بشارتی خاصی را فراهم می‌کند و شرایط را برای ما ترتیب می‌دهد تا مستقیماً با انجیل به یک شخص خاص نزدیک شویم. به فیلیپ گفته شد: «برخیز و برو.» او یک مبشر با استعداد و با هدایت روح بود. خداوند نمی‌توانست دستورالعمل‌های خود را واضح‌تر از این بیان کند.
بنابراین اولین درس این است که اجازه دهیم روح خدا ما را در مسیری خاص و به سوی شخصی خاص هدایت کند. جستجوی فرصت‌ها خوب است، اما در واقع خداوند آنها را فراهم می‌کند. سپس، هنگامی که راه روشن شد، باید «برخیزیم.»
آیه ۲۷ می‌گوید: «پس او برخاست و رفت.» ممکن است همه ما مانند فیلیپ با استعداد نباشیم، اما وقتی خداوند فرصتی فراهم می‌کند، شجاعت لازم برای تبادل را نیز خواهد داد. او همچنین کلماتی را که خدمتگزار باید استفاده کند، فراهم خواهد کرد. دنیای در حال مرگ نیاز دارد که درباره خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح بشنود. خداوند ممکن است برخوردی را در محل کار، در مدرسه، در جامعه یا با اعضای خانواده نجات‌نیافته ما اجازه دهد. وقتی این اتفاق افتاد، بیایید، مانند فیلیپ، برخیزیم و به آن شخص درباره کار تمام شده خداوند بر صلیب جلجتا بگوییم. ما سفیران مسیح هستیم (۲ قرنتیان ۵:۲۰).
هم بزرگ و هم کوچک به مسیح نیاز دارند
فیلیپ مطیع دستورات خداوند بود. وقتی به نزدیکی ارابه رسید، متوجه شد که آن مرد فردی بسیار مهم است: «مردی از حبشه، خواجه‌ای با اقتدار زیاد تحت فرمان کنداکه، ملکه حبشیان، که مسئول تمام خزانه‌داری او بود» (اعمال ۸:۲۷). فیلیپ به سوی این مرد مهم فرستاده شد.
در موقعیتی دیگر، پولس رسول به تیموتائوس دستور داد تا برای کسانی که در قدرت هستند دعا کند؛ او به طور خاص از «پادشاهان» نام برد (۱ تیموتائوس ۲:۲). امروزه این شامل نه تنها پادشاهان، بلکه رؤسای جمهور، نخست‌وزیران، فرمانداران، سناتورها و همه کسانی که در مناصب عمومی هستند، می‌شود. چرا باید دعا کنیم؟ ما باید دعا کنیم به دلیل تمایل به «زندگی آرام و صلح‌آمیز در تمام خداترسی و احترام» (۱ تیموتائوس ۲:۲). اما خدا چیزهای بیشتری در ذهن دارد؛ او می‌خواهد جان‌های آنها را نجات دهد! پولس ادامه داد: «زیرا این در نظر خدا، نجات‌دهنده ما، خوب و قابل قبول است، که می‌خواهد همه مردم نجات یابند و به معرفت حقیقت برسند» (۱ تیموتائوس ۲:۳-۴).
اینجا دومین درس مهم از فیلیپ است: خدا می‌تواند از ما برای هدایت هر کسی به مسیح استفاده کند! همانطور که فیلیپ نمی‌دانست چه کسی در ارابه است، ما نیز نمی‌دانیم خداوند ما را به سوی چه کسی هدایت خواهد کرد. با این حال، فیلیپ از این وظیفه شانه خالی نکرد فقط به این دلیل که آن مرد خزانه‌دار ملکه کنداکه بود. فیلیپ او را به سوی خداوند هدایت کرد و او را تعمید داد. اغلب خداوند از ما برای هدایت یک فرد عادی به مسیح استفاده خواهد کرد، اما برخی ممکن است فرصت هدایت یک فرد برجسته را به مسیح داشته باشند. هر روحی گرانبهاست، و خدا می‌خواهد همه نجات یابند.
اگر خداوند به شما فرصت می‌دهد تا با رئیس شرکت خود درباره خداوند عیسی مسیح صحبت کنید، این کار را انجام دهید. از طرف دیگر، اگر می‌توانید مرد بی‌خانمان را به سوی خداوند هدایت کنید، از این لحظه استفاده کنید! بدون مسیح، پایان آنها یکسان است.
و مردگان، کوچک و بزرگ را دیدم که در برابر خدا ایستاده بودند، و کتاب‌ها گشوده شدند. و کتاب دیگری گشوده شد، که کتاب حیات است. و مردگان بر اساس اعمالشان، بر اساس چیزهایی که در کتاب‌ها نوشته شده بود، داوری شدند... و هر کس که نامش در کتاب حیات نوشته نشده بود، به دریاچه آتش افکنده شد (مکاشفه ۲۰:۱۲،۱۵).
از جایی که شخص هست شروع کنید
فیلیپ بصیرت عالی داشت. خوب است که قبل از اینکه به کسی بگوییم به مسیح نیاز دارد، درک روحانی از وضعیت داشته باشیم. فیلیپ مشاهده کرد که خواجه در حال خواندن اشعیا نبی بود؛ او به طور خاص متن قدرتمندی را شنید که توضیح می‌داد مسیح مانند بره به قربانگاه برده شد. او از خواجه پرسید که آیا آنچه را می‌خواند می‌فهمد. مهمتر از همه، او توضیح انجیل را از همان نقطه‌ای که خواجه می‌خواند، آغاز کرد.
سپس فیلیپ دهان خود را گشود و از این کلام شروع کرد و عیسی را به او موعظه کرد (اعمال ۸:۳۵). این سومین درس مهم از فیلیپ مبشر است: ارائه انجیل خود را از جایی که شخص هست شروع کنید.
بصیرت لازم است. خواجه برای پرستش به اورشلیم آمده بود. او طومار اشعیا نبی را می‌خواند و سعی می‌کرد متن را بفهمد. برای فیلیپ مناسب نبود که بر چیز دیگری تمرکز کند، مانند گفتن به او درباره آفرینش جهان توسط خدا در شش روز. سؤال فیلیپ و دو پاسخ خواجه – که آنها نیز به صورت سؤال بودند – نقطه شروع ارائه انجیل بودند.
فیلیپ توضیح داد که مسیح بره قربانی بود: بره خدا که گناه جهان را برمی‌دارد (یوحنا ۱:۲۹). او خود را داوطلبانه تقدیم کرد تا خدا را جلال دهد و در عین حال، رستگاری انسان را به انجام رساند.
همانطور که فیلیپ ادامه داد، او یک پیام کامل انجیل را ارائه داد، که شامل تعمید به عنوان یک اعلام عمومی از نجات شخص است. تعمید شخص را نجات نمی‌دهد؛ ما با فیض از طریق ایمان نجات می‌یابیم. کتاب مقدس می‌گوید:
زیرا به فیض نجات یافته‌اید، از طریق ایمان؛ و این از خودتان نیست، بلکه هدیه خداست، نه از اعمال، تا کسی فخر نکند (افسسیان ۲:۸-۹). با این حال، تعمید شناسایی عمومی با مسیح است، و این خواجه بزرگ حبشی می‌خواست به طور عمومی با نجات‌دهنده خود، خداوند عیسی مسیح، شناسایی شود.
فیلیپ برای ما در کتاب مقدس یک الگو است. ما باید یک شخص را از جایی که هست به مسیح هدایت کنیم. این مستلزم گوش دادن دقیق، پرسیدن سؤالات صحیح و ارائه پیام کامل انجیل است. بیایید از خدا برای حکمت در ارائه انجیل به گمشدگان بخواهیم؛ او آن را به ما خواهد داد!
اگر کسی از شما حکمت ندارد، از خدا بخواهد که به همه سخاوتمندانه و بدون سرزنش می‌دهد، و به او داده خواهد شد (یعقوب ۱:۵).
انجیل درباره مسیح است
ما در دنیایی تاریک زندگی می‌کنیم، پر از گناه و رنج. دنیایی پر از شرارت و بدی – تحت کنترل شیطان، خدای این جهان.
اما حتی اگر انجیل ما پوشیده باشد، برای کسانی پوشیده است که در حال هلاکت هستند، کسانی که خدای این عصر ذهنشان را کور کرده است، کسانی که ایمان نمی‌آورند، مبادا نور انجیل جلال مسیح، که صورت خداست، بر آنها بتابد. زیرا ما خود را موعظه نمی‌کنیم، بلکه مسیح عیسی خداوند را (۲ قرنتیان ۴:۳-۵).
همانطور که خداوند فرصت‌ها را فراهم می‌کند، ما باید مسیح را معرفی کنیم. فیلیپ درباره وضعیت اقتصاد حبشه با خواجه صحبت نکرد. او درباره آینده سیاسی ملکه کنداکه صحبت نکرد؛ او با او درباره خداوند عیسی مسیح صحبت کرد. نتیجه با فیض خدا چه بود؟ نجات و تعمید بود.
یک درس نهایی
پس از استفاده از مبشر در تبدیل خواجه حبشی، روح خدا فیلیپ را به ازوتوس منتقل کرد.
و چون از آب بیرون آمدند، روح خداوند فیلیپ را ربود، به طوری که خواجه دیگر او را ندید؛ و او با شادی به راه خود رفت. اما فیلیپ در ازوتوس یافت شد. و در حال عبور، در تمام شهرها موعظه کرد تا به قیصریه رسید (اعمال ۸:۳۹-۴۰). خداوند به خدمتگزار خود اجازه نمی‌داد که به خاطر صید چنین ماهی بزرگی افتخار کند. کارهای بیشتری برای انجام بود، و کار ادامه یافت. فیلیپ در تمام شهرهای ازوتوس تا قیصریه موعظه کرد. درس نهایی این است: بیایید، مانند فیلیپ، انجیل را به اشتراک بگذاریم و به جلو برویم. کار خداوند ادامه دارد!
