انگیزه‌های درست شاگردان واقعی را تعریف کنید – انگیزه‌های نادرست نکنید
صادقانه از خود این سؤال را بپرسید: «آیا من یک شاگرد واقعی خداوند عیسی مسیح هستم؟» انگیزه‌های متعددی برای شاگردی او وجود دارد و نشانه‌های یک فدایی صادق با افرادی که جاه‌طلبی‌هایشان در نهایت به روحی ناامید منجر می‌شود، بسیار متفاوت خواهد بود. آیا اکنون از راه رفتن با خداوند لذت می‌برید، یا صرفاً با ناامیدی روبرو هستید؟
انگیزه‌های درست
برخی از ویژگی‌های مهم در یک پیرو واقعی که انگیزه‌های صحیح دارد، دیده خواهد شد:
جذابیتی به او به عنوان کسی که ابتدا ما را دوست داشت، وجود خواهد داشت (اول یوحنا ۴: ۱۹). تداومی در رفاقت او وجود خواهد داشت، که ناشی از این واقعیت است که خود خداوند عیسی برای هر یک از ما گرانبهاست (اول پطرس ۲: ۷). پیروی از تعالیم و فرمان‌های او به دلیل عشق ما به او (یوحنا ۱۴: ۱۵) و به دلیل اینکه ما ایمان آورده‌ایم که او راه، راستی و حیات است (یوحنا ۱۴: ۶) وجود خواهد داشت. هنگامی که وسوسه می‌شویم او را ترک کنیم و چیز یا شخص دیگری را دنبال کنیم، درک خواهیم کرد که ما یک لنگر داریم: «نزد که برویم؟ تو کلام حیات جاودانی را داری» (یوحنا ۶: ۶۶-۶۸).
اینها ویژگی‌های یک شاگرد واقعی، یک پیرو عاشق عیسی مسیح، خداوند ماست.
انگیزه‌های نادرست
انگیزه‌های نادرست بسیاری برای عمل به شیوه «مسیحی» وجود دارد. ممکن است شخصی عیسی مسیح را به خاطر آنچه فکر می‌کند می‌تواند به دست آورد، دنبال کند: یک خانواده خاص (خانواده خدا)، یک شغل «معتبر» (مانند موقعیتی در کلیسای محلی)، بهبود سلامتی یا کسب ثروت. این انگیزه‌های نامناسب، حتی در روزگار خداوند نیز آشکار بود، و در طول تاریخ کلیسا شاگردان دروغین را شکل داده است. بسیاری از کسانی که عیسی مسیح را دنبال می‌کردند، می‌خواستند او را پادشاه کنند – نه به خاطر گرانبهایی او، بلکه به خاطر آنچه فکر می‌کردند می‌توانند از او به دست آورند (یوحنا ۲: ۲۳-۲۵، ۶: ۱۴-۱۵).
یهودای اسخریوطی را در نظر بگیرید. انگیزه او برای پیروی از استاد چه بود؟ آیا پول بود؟ او دزدی بود که کیسه پول را نگه می‌داشت و از آنچه در آن بود برای خود برمی‌داشت (یوحنا ۱۲: ۶). یا آیا قدرت و محبوبیت بود که او به دنبالش بود؟ یهودا، به هر حال، در میان دوازده شاگرد خداوند بود که برای موعظه، شفای بیماری‌ها و بیرون راندن شیاطین فرستاده شدند (مرقس ۳: ۱۴-۱۵). انگیزه‌های او هر چه که بود، ما می‌توانیم با اطمینان بگوییم که یهودا شاگرد واقعی خداوند ما عیسی مسیح نبود. کسی که قلب‌ها را می‌شناسد، بیانیه‌ای محکوم‌کننده درباره این فریبکار داد: «اما بعضی از شما ایمان ندارید.» عیسی از ابتدا می‌دانست که چه کسانی ایمان ندارند و چه کسی او را تسلیم خواهد کرد (یوحنا ۶: ۶۴).
یکی از دوازده نفر و دیگران در کلیسای اولیه ادعا می‌کردند که خدا را می‌شناسند، اما در اعمال خود او را انکار می‌کردند –
منفور [نفرت‌انگیز]، و نافرمان، و برای هر کار نیکو، مردود [بی‌ارزش] بودند (تیطس ۱: ۱۶). آیا امروز تفاوتی دارد؟ البته که نه! «مسیحیانی» هستند که فکر می‌کنند شاگردان خداوند عیسی مسیح هستند، اما نیت‌های آشکار آنها خلاف این را نشان می‌دهد.
کسانی را در نظر بگیرید که از «انجیل رفاه» پیروی می‌کنند – یک الهیات «باور کن/دریافت کن». از چنین پیامی باید ترسید، زیرا این به اصطلاح انجیل در واقع فقط وسیله‌ای برای رسیدن به هدف است: به دست آوردن برکات سلامتی و کالاهای مادی. این تعلیم مانع از آن می‌شود که شخص او را خداوند قرار دهد و او را هدف محبت‌های خود قرار دهد، زیرا او به سادگی تبدیل به وسیله‌ای برای، یا راهی به، رفاه می‌شود. شاگردی این فلسفه ممکن است امروز پاداش‌های درک شده خود را داشته باشد، همانطور که در روزگار خروج داشت، همانطور که در مزمور ۱۰۶: ۱۴-۱۵ ذکر شده است: آنگاه اسرائیلیان
در بیابان بسیار شهوت‌رانی کردند و خدا را در صحرا وسوسه کردند، و او درخواست آنها را به آنها داد؛ اما لاغری را به روح آنها فرستاد. هر کس که شخص و تعلیم مسیح را به خاطر آنچه می‌تواند «از آن به دست آورد» دنبال کند، قطعاً شاگرد واقعی نیست؛ او از نظر روحانی گرسنه است.
راه‌های دیگری نیز وجود دارد که ممکن است کسی در مسیر مسیحی قدم بردارد و شاگرد واقعی خداوند عیسی نباشد. در اینجا چند انگیزه ممکن از میان بسیاری آورده شده است:
- این کار برای خشنود کردن والدین، دوستان یا همکاران انجام می‌شود.
- این به یک عادت تبدیل شده است.
- این یک شبکه اجتماعی و حس تعلق را فراهم می‌کند.
- این کار مقداری اعتبار ارائه می‌دهد.
یک ملاحظه جدی
هدف هر کس در پیروی از مسیح هر چه باشد، اگر از جاذبه خالص به شخص، کار و تعلیم خداوند عیسی نباشد، یک انگیزه دروغین است. آن مرد یا زن، پسر یا دختر، شاگرد واقعی نیست.
خداوند عیسی تعدادی از الزامات را برای شاگردی واقعی و رضایت‌بخش تعیین کرد:
- «اگر کسی نزد من آید و پدر و مادر و زن و فرزندان و برادران و خواهران، بله، و حتی جان خود را نیز دشمن ندارد، نمی‌تواند شاگرد من باشد» (لوقا ۱۴: ۲۶). برای درک این عبارت، معنی کلمه یونانی ترجمه شده «دشمن داشتن» باید بررسی شود. کلمه اصلی یونانی miseoاست، به معنی «کمتر دوست داشتن» (Strong’s Exhaustive Concordance of the Bible). بنابراین، خداوند ما می‌گوید که هر کس او را دنبال می‌کند و به شیوه زندگی مسیحی متعهد می‌شود، باید او را بیشتر از خانواده و دوستان، و حتی خود زندگی، دوست داشته باشد. روابط طبیعی نباید مانع یا تأثیری بر فداکاری مطلق به نجات‌دهنده و خداوند ما داشته باشد.
- «و هر که صلیب خود را بر ندارد و از پی من نیاید، نمی‌تواند شاگرد من باشد» (آیه ۲۷). ممکن است در این دنیا پیروی از مسیح رد شده آسان نباشد، اما داشتن او به عنوان لذت روح ما بسیار ارزشمند است. همه چیزهای دیگر، از جمله سختی و از دست دادن مادی، می‌توانند برای جلال او تحمل شوند.
- «پس همچنین، هر کس از شما که تمام آنچه را دارد ترک نکند، نمی‌تواند شاگرد من باشد» (آیه ۳۳). خداوند عیسی شایسته است و باید جایگاه برتر را در قلب ما داشته باشد. ثروت مادی می‌تواند مانع بزرگی برای یک انگیزه بی‌نقص باشد (متی ۱۹: ۱۶-۲۳).
- «آنگاه عیسی به آن یهودیانی که به او ایمان آورده بودند گفت: اگر در کلام من بمانید، آنگاه واقعاً شاگردان من هستید؛ و حقیقت را خواهید شناخت، و حقیقت شما را آزاد خواهد ساخت» (یوحنا ۸: ۳۱-۳۲). تداوم نشانه یک شاگرد واقعی است. جایی که این در زندگی کسی دیده نمی‌شود، حتی ممکن است نجات آن شخص زیر سؤال برود – «آیا این یک تبدیل واقعی بود یا صرفاً یک اعتراف خالی؟» با این حال، باید توجه داشت که یک مسیحی واقعی نمی‌تواند نجات خود را از دست بدهد (یوحنا ۱۰: ۲۸-۳۰؛ رومیان ۸: ۲۸-۳۹).
- اما مردم چگونه می‌توانند تشخیص دهند که کسی ایماندار است؟ کتاب مقدس می‌گوید که آنها ما را با میوه ما قضاوت می‌کنند (متی ۷: ۱۵-۲۳). جایی که در زندگی شخصی میوه‌ای وجود ندارد، آن فرد باید خود را در اعتراف فروتنانه، یا به سوی شاگردی بازگردانده شده یا به سوی نجات از طریق توبه و پذیرش عیسی مسیح به عنوان خداوند، بررسی کند.
بررسی قلب
بیایید لحظه‌ای به خودمان نگاه کنیم و انگیزه‌هایمان را برای شاگردی خداوند عیسی بررسی کنیم. آیا ما داریم:
- یک دلبستگی واقعی به شخص خداوند و نجات‌دهنده ما به خاطر اینکه او کیست؟ این دلیل اصلی برای هر یک از اقدامات زیر خواهد بود.
- یک ارتباط مداوم با او در دعا، همراه با مطالعه شخصی و گروهی کتاب مقدس؟
- یک میل، اراده و شجاعت برای انجام اراده او؟
- جستجوی راهنمایی از بالا، سپردن هر روز و هر عمل به او؟ بسیاری از راهنمایی‌ها برای زندگی مسیحی شاد از اوقات روزانه دعا و مطالعه کتاب مقدس ما یافت خواهد شد.
- یک شیوه زندگی که جلال را به خداوند عیسی مسیح می‌آورد؟ این یک نتیجه خودکار خواهد بود هنگامی که با قدرت او مشغول انجام موارد دیگر ذکر شده در بالا باشیم.
آه، کاش ما واقعاً فداییان واقعی باشیم!
یک تجربه شخصی
وقتی کودک بودم، به خاطر آنچه می‌توانستم از او به دست آورم، نزد نجات‌دهنده آمدم. او «راه فرار من از جهنم» بود! در آن زمان او نجات‌دهنده من شد، اما من تا مدتی بعد شاگرد باوجدان نشدم. خوشبختانه، در طول سال‌ها او برای من گرانبها شده است. اکنون می‌دانم که او را دوست دارم و به خاطر اینکه او کیست، به دنبال پیروی از او هستم. باشد که خود خداوند عیسی و تمام کارهایی که انجام داده است، پیوسته دلیل من برای دوست داشتن او باشد. آرزوی من این است که او نیز جاذبه قلب شما باشد – یک شاگرد صادق از «کاملاً دوست‌داشتنی» (غزل غزل‌ها ۵: ۱۶). آنگاه خود او انگیزه مشاهده تعالیم او و پیروی از تمام آموزه‌های مسیح خواهد بود که در سراسر کتب مقدس ثبت شده است.
یک تشویق نهایی برای شاگرد خداوند عیسی مستقیماً از کلام خدا می‌آید. کتاب مقدس به هر یک از ما به صورت فردی می‌گوید:
در خداوند نیز شاد باش؛ و او آرزوهای قلبت را به تو خواهد داد (مزمور ۳۷: ۴). تعجب نکنید که وقتی ما واقعاً در او شاد باشیم، او هدیه خود را به ما خواهد داد، و او – خداوند عیسی مسیح – آن لذت قلب‌های ما خواهد بود. او بزرگترین پاداش شاگردی واقعی است (پیدایش ۱۵: ۱)!
پایان‌نوشت
- عنوان «خداوند عیسی مسیح» در اینجا استفاده نشده است، زیرا یک شاگرد دروغین او را در قلب خود «خداوند» نساخته است.
