کتاب‌مقدس زنان سالخوردهٔ خداپرست را به‌عنوان نمونه‌هایی از ایمان و حکمت معرفی می‌کند. از ساره، الیزابت، حنا و دیگران بیاموزید که چگونه زندگی‌ای از فداکاری داشته باشید.
ایمان مانند یک تلسکوپ است که چیزهایی را که در واقع دور هستند، به ما نزدیک می‌کند، همانطور که «چیزهای مورد امید» (آیه ۱) هستند. ایمان او را آماده کرد تا از اور کلدانیان – پیشرفته‌ترین فرهنگ زمان خود – خارج شود.
خداوند انسان را به شباهت خود و به صورت خود آفرید (پیدایش ۱:۲۶-۲۸). این بدان معناست که او به آنها، و نه به هیچ مخلوق دیگری، توانایی پاسخ دادن به او و وظیفه نمایندگی او را داد. ما با بدن‌های خود با خلقت خدا تعامل می‌کنیم، و از طریق روح خود این کار را می‌کنیم.
پولس رسول مراقبت پدر را برای ایمانداران جدید در تسالونیکی و جاهای دیگر نشان داد و با محبت واقعی از آنها مراقبت می‌کرد. او به عنوان پدر روحانی آنها، نگرانی واقعی نشان داد و برای آنها هم مادر و هم برادر خداپرست بود (۱ تسالونیکی ۲:۷-۱۱)
پسر خدا که مرا دوست داشت من به دنیا آمدم یک چیز سرکش گناهکار، بدون هدف یا مقصود، فراتر از یک هوس خودخواهانه، اما خدا جهان را چنان دوست داشت، پسرش را فرستاد تا باشد پسر خدا که مرا دوست داشت، و خود را برای من فدا کرد.
خداوند عیسی به خاطر ارتباطش با «گناهکاران» مورد انتقاد رهبران مذهبی قرار گرفت. فریسیان خودپسند بودند و هیچ تصوری از فیض خدا در جستجو و پذیرش همه کسانی که گناه کرده‌اند، نداشتند. مسیح سه مَثَل را بیان کرد که انجیل فیض خدا را توضیح می‌داد.
رومیان ۵:۱۲-۲۱ نشان می‌دهد که چگونه گناه از طریق آدم وارد شد و مرگ را برای همه به ارمغان آورد. با این حال، اطاعت مسیح توجیه و زندگی را برای ایمانداران به ارمغان می‌آورد.
چندین سال پس از گرویدن شائول، پولس و برنابا به بخش‌های جنوبی استان رومی غلاطیه، در ترکیه امروزی، سفر کردند. پولس، برنابا و ایمانداران جدید با مخالفت شدید، تا حدی توسط برخی رهبران یهودی، مواجه شدند. پس از اینکه رسولان منطقه را ترک کردند، مقاومت به اشکال ظریف‌تری ادامه یافت.
خداوند پطرس و یوحنا را هدایت کرد تا به طور معجزه‌آسا گدای فقیری را که از بدو تولد لنگ بود، شفا دهند. پطرس به او گفت: «نقره و طلا ندارم، اما آنچه دارم به تو می‌دهم: به نام عیسی مسیح ناصری، برخیز و راه برو»
میوۀ روح در غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ ذکر شده است. این الگوی نُه در جاهای دیگر کتاب‌مقدس نیز یافت می‌شود، مانند نُه برکتی که خداوند در متی ۵:۱-۱۲ ذکر می‌کند، نُه عطای روحانی که پولس در اول قرنتیان ۱۲:۸-۱۰ ارائه می‌دهد، و نُه صفت پولس
