در آفرینش، خدا به طور خاص در مورد میوه درختان به عنوان «برای غذا» صحبت کرد. با نافرمانی او، گناه وارد جهان شد (پیدایش 3). هم پطرس و هم پولس صلیبی را که مسیح بر آن آویزان بود، «درخت» توصیف کردند (اعمال 5:30، 10:39؛ غلاطیان.
کالب دست دخترش عکساه را به ازدواج با هر کسی که می‌توانست شهر قریه سفر را فتح کند، پیشنهاد داد. زمین در جنوب* خشک و بایر بود و برای کشت نیاز به آبیاری داشت. اعتماد به خدا آن را آزمایشی از ایمان می‌یابد. این داستان قطعاً زمینه فرهنگی متفاوتی دارد نسبت به آنچه بسیاری از
روح حقیقت، در نامه‌ای به ایمانداران کولسی، به ما می‌گوید که پدر ما را از قلمرو تاریکی رهانیده است. روح باز هم از طریق پطرس رسول سخن می‌گوید: «شما نسلی برگزیده، کهانت سلطنتی، کهانت سلطنتی او هستید»
میوۀ روح در غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ ذکر شده است. این الگوی نُه در جاهای دیگر کتاب‌مقدس نیز یافت می‌شود، مانند نُه برکتی که خداوند در متی ۵:۱-۱۲ ذکر می‌کند، نُه عطای روحانی که پولس در اول قرنتیان ۱۲:۸-۱۰ ارائه می‌دهد، و نُه صفت پولس
