اصول کتاب مقدس برای به اشتراک گذاشتن مسیح با مسلمانان را بیاموزید. کشف کنید که هنگام شهادت دادن با محبت و شفقت چه چیزهایی را باید بدانید، انجام دهید و از آنها اجتناب کنید.
مارتا، مریم و ایلعازر به احتمال زیاد در میان ۱۲۰ شاگرد حقیقی سَروَرْ در اورشلیم بودند. آنها در بیت‌عنیا، کمتر از دو مایل از اورشلیم زندگی می‌کردند. از والدین آنها نامی برده نشده است، بنابراین فرض می‌کنیم که آنها دیگر زنده نبودند و این سه نفر بزرگتر و مجرد بودند.
عهد جدید این کلمات را با دقت بیشتری به کار می‌برد و به آنها معنایی تازه و اغلب متضاد می‌دهد. ما باید به زمینه در عهد جدید توجه کنیم تا ببینیم رهبری کتاب مقدسی چگونه با رهبری در جهان متفاوت است. تصویری آشنا که عیسی از خود استفاده می‌کند، تصویر شبان است. در سخنرانی خود خطاب به مشایخ کلیسا
این اصطلاح به کاری اشاره دارد که او در جلجتا انجام داد تا جان خود را به عنوان قربانی برای گناهکاران گمراه و مقصر بدهد. بسیاری از «اعمال» مختلف در کتاب مقدس ذکر شده است. معنای هر یک باید با توجه به زمینه آن تعیین شود. در این مقاله ما کشف خواهیم کرد که کتاب مقدس فقط در مورد
ما با مجموعه‌ای از توانایی‌ها و مهارت‌ها متولد می‌شویم. توسعه آنها توسط خانواده‌ها، فرهنگ و سایر تأثیرات تشویق یا دلسرد می‌شود. ممکن است تمایلات خاصی به چیزهایی مانند مکانیک، هنر، علوم یا ورزش داشته باشیم. انگیزه‌های خودمان و تأثیرات بیرونی ممکن است به ما کمک کنند تا این پتانسیل‌ها را بسازیم یا ممکن است آنها را از بین ببرند.
همه ایمانداران با کشمکش شاگرد خداوند بودن و تأثیرگذاری بر اطرافیان بدون به خطر انداختن شهادت مسیحی خود با همرنگ شدن با فرهنگ دنیوی، دست و پنجه نرم می‌کنند. این کشمکش هر روز ما را با انتخاب‌هایی روبرو می‌کند. «از جهان نبودن» به این معنی است که فرد خارج از هنجار متولد شده است، تفاوت‌های اساسی وجود دارد
پولس رسول به عنوان یک اصل بیان می‌کند: «بله، و همه کسانی که در مسیح عیسی با تقوا زندگی کنند، آزار خواهند دید» (2 تیموتائوس 3:12 KJV). آزار و اذیت عموماً به صورت عمومی انجام می‌شود تا همه از پیروی خداوند بترسند. اما جایی که ایمان مقدسین غالب است، این ممکن است باعث شود
در رساله اول یوحنا، خدا به عنوان «نور» و «محبت» آشکار شده است. «خشم» چیزی نیست که او در ذات خود باشد، بلکه چیزی است که او در برخورد خود با گناه و شرارت انسان آشکار می‌کند.
خنوخ صد و شصت و دو سال زندگی کرد و متوشالح را به دنیا آورد. او می‌گوید روزهای خنوخ سیصد و شصت و پنج سال بود. خنوخ با خدا راه رفت؛ و او نبود، زیرا خدا او را برگرفت. او می‌گوید خنوخ از شرارت‌های خاصی دوری کرد، اما در میان
برخی از محققان صدها نبوت خاص در مورد مسیح را در کتاب مقدس فهرست کرده‌اند که بسیاری از آنها تحقق یافته‌اند. هیچ اشتباهی در این نبوت‌ها وجود ندارد، حتی اگر ما همیشه نتوانیم تمام جنبه‌های آنها را درک و توضیح دهیم. هر کسی می‌تواند پیش‌بینی کند، که انجام آن بسیار ساده است، اما نوشتن جزئیات بسیار دشوار است.
در ابتدای آیه ۲۱، پسر برای ایمانداران دعا کرد، «تا همه یک باشند، همانطور که تو، پدر، در من هستی و من در تو.» این وحدت روحانی ایمانداران برای زندگی فرزندان خدا در خانواده او اساسی و ضروری است.
نام دبوره اغلب «زنبور عسل» ترجمه می‌شود – کلمه‌ای که ارتباط نزدیکی با فعل عبری «سخن گفتن» دارد. او به نام خود احترام گذاشت، زیرا او یک نبیه شد، به نمایندگی از خدا سخن می‌گفت و افکار او را به قومش ارائه می‌داد.
لیدیه پیام انجیل را باور کرد، همانطور که خداوند قلب او را گشود (اعمال 16:14). سپس او و خانواده‌اش تعمید گرفتند، که به این معنی است که خدمتکاران و کارکنان او نیز ایمان آوردند. این ایمان، ایماندار را با خدا پیوند می‌دهد (افسسیان 4:4) و از طریق تعمید آب، او را به طور علنی با خداوند ما معرفی می‌کند (مرقس.
پولس رسول خود را با تیموتائوس در شکرگزاری برای ایمانداران در کولسی همراه کرد. بیایید خدا را برای همه قومش و برای کار او در زندگی آنها شکر کنیم (رومیان ۱:۸). در کولسیان ۱:۱۲-۱۴ رسول پدر را برای آنچه انجام داده است شکر کرد.
