توسعه رهبران کلیسا
از آنجا که کلمات «رهبری» و «رهبر» اغلب بیش از حد استفاده می‌شوند، تمایل دارند معنای خود را از دست بدهند و صرفاً به کلماتی تبدیل شوند که نوعی برتری و جایگاه را نشان می‌دهند. در مقابل، عهد جدید این کلمات را با دقت بیشتری به کار می‌برد و به آنها معنایی تازه و اغلب متضاد می‌دهد. رهبری نمونه‌ای از این است. ما باید به زمینه در عهد جدید توجه کنیم تا ببینیم رهبری کتاب مقدسی چگونه با رهبری در جهان متفاوت است.
هدف رهبری
تصویری آشنا که عیسی از خود استفاده می‌کند (یوحنا ۱۰: ۱۱)، و کتاب مقدس آن را به رهبران کلیساها اطلاق می‌کند، تصویر شبان است. پولس در خطاب به بزرگان کلیسای افسس نوشت: «پس به خود و به تمام گله‌ای که روح‌القدس شما را در میان آنها ناظر قرار داده است، توجه کنید تا کلیسای خدا را که او با خون خود خریده است، شبانی کنید. زیرا من این را می‌دانم که پس از رفتن من، گرگ‌های درنده در میان شما خواهند آمد و گله را دریغ نخواهند کرد. همچنین از میان خود شما مردانی برخواهند خاست که سخنان منحرف خواهند گفت تا شاگردان را به دنبال خود بکشانند. پس مراقب باشید و به یاد داشته باشید که سه سال شب و روز با اشک به همه هشدار دادم» (اعمال ۲۰: ۲۸-۳۱).
واضح است که هدف رهبری در کلیسا به سوی رفاه کسانی است که گرد هم آمده‌اند. تغذیه از کلام خدا ضروری است، زیرا بدون آن رشدی وجود نخواهد داشت. خطاب به قوم خدا از طریق موعظه ضروری است، اما باید با بحث شخصی و غیررسمی دنبال شود. بدون این، خدمت کلام کمتر ثمر بخش خواهد بود. وقتی انجیل‌ها را می‌خوانیم، می‌بینیم که خداوند چقدر اغلب از شاگردان سؤال می‌کرد و آنها نیز از او.
ما نمی‌توانیم وضعیت ایمانداران جوان‌تر را ارزیابی کنیم مگر این که آنها را در بحث دوستانه شرکت دهیم. و چه مکانی بهتر از بحث در اطراف یک میز برای این کار؟ ما باید سخنان ملاکی را به دل بگیریم: «آنگاه کسانی که از خداوند می‌ترسیدند با یکدیگر سخن گفتند، و خداوند گوش داد و آنها را شنید؛ پس کتاب یادبودی در حضور او برای کسانی که از خداوند می‌ترسیدند و بر نام او تفکر می‌کردند، نوشته شد» (ملاکی ۳: ۱۶).
موسی چیزی مشابه نوشت، بنابراین این ایده جدیدی از یک نبی کوچک ناشناخته نبود. این کلامی جدی برای اسرائیل و برای ما نیز بود: «این کلماتی که امروز به شما فرمان می‌دهم، در دل شما باشد. آنها را با جدیت به فرزندان خود تعلیم دهید، و در مورد آنها سخن بگویید وقتی در خانه خود می‌نشینید، وقتی در راه می‌روید، وقتی دراز می‌کشید، و وقتی برمی‌خیزید» (تثنیه ۶: ۶-۷).
هیچ تمرینی بهتر از بحث در مورد کتاب مقدس با سایر مسیحیان برای ما وجود ندارد. وقتی من یک ملوان جوان و یک مسیحی تازه کار بودم، یک ناخدا بازرگانی دریایی که جمله مورد علاقه‌اش این بود: «ممکن است در ابتدا یک وظیفه به نظر برسد، اما به زودی به یک لذت و در نهایت به یک شور تبدیل خواهد شد»، بسیار به من کمک کرد.
صلاحیت‌های رهبر
یک بزرگ مشتاق ممکن است دیپلم بهترین کالج کتاب مقدس را داشته باشد، اما تنها این او را هرگز به یک رهبر در کلیسا تبدیل نخواهد کرد. پولس در نامه‌ای به تیموتائوس، نوع مردانی را که باید برای رهبری کلیسا مشخص شوند، توصیف کرد. آنها باید بی‌عیب و نقص باشند و مورد احترام غیرمسیحیان در جامعه قرار گیرند. آنها باید زندگی خانوادگی محبت‌آمیز و ثمر بخش داشته باشند، فرزندانشان مطیع باشند و در رابطه خود با خداوند رشد کنند.
آنها باید بالغ باشند، و از آنجا که قرار است گله را تغذیه کنند، باید کتاب مقدس را نیز بشناسند. ما همچنین پیشنهاد می‌کنیم که فضایل مهمان‌نوازی، مهربانی، خویشتن‌داری و حکمت نیز آنها را مشخص کند (اول تیموتائوس ۳: ۲-۷). رهبران خداپرست ثروت یا جایگاه نمی‌خواهند، و همچنین نمی‌خواهند حکومت کنند یا کنترل کنند. آنها باید با مثال رهبری کنند. بدون این، تمام تلاش‌های دیگر بیهوده است.
جایگاه رهبر
موسی به عنوان شاهزاده مصر بزرگ شد. برخی فکر می‌کنند که تخت سلطنت در دسترس او بود، اما او «ترجیح داد با قوم خدا رنج بکشد تا از لذت‌های گناه برای مدتی لذت ببرد» (عبرانیان ۱۱: ۲۴-۲۶). خداوند ۴۰ سال او را به چوپانی گوسفندان واداشت تا او را برای شبانی قوم خود و هدایت آنها به سوی سرزمین موعودشان آموزش دهد. اصل آموزش در اینجا این است که ما یاد می‌گیریم «دنیا را ترک کنیم» و کسانی را که به ما سپرده شده‌اند به ملکوت آسمانی هدایت کنیم. خدا وظایف کوچکی را به ما می‌سپارد و همانطور که ما آنها را به رضایت او انجام می‌دهیم، وظایف دیگر، دشوارتر و مسئولیت‌پذیرتر به ما سپرده می‌شود (متی ۲۵: ۲۱).
باید روشن باشد که «بالاتر» از دیگران بودن، به معنایی که دنیا آن را درک می‌کند، برای مسیحی نیست. یعقوب و یوحنا در ملکوت آینده جایگاه‌های افتخاری می‌خواستند. مادرشان حتی نزد خداوند آمد و این را از طرف آنها درخواست کرد. همانطور که اغلب اتفاق می‌افتد، این فرصتی برای خداوند عیسی بود تا همه چیز را کاملاً روشن کند و از هرگونه سوءتفاهم در آینده جلوگیری کند. سایر شاگردان از این موضوع خشمگین شدند، که نشان می‌دهد آنها نیز از این که ممکن است امکاناتی برای ترفیع وجود داشته باشد، بی‌خبر نبودند.
عیسی در اینجا روابط در این زندگی و در ملکوت آینده را توضیح داد. در مورد آینده، این به خدا بستگی دارد که تصمیم بگیرد؛ و در حال حاضر نیازی نیست که ما نگران آن باشیم، زیرا وظیفه ما فقط خدمت است. «شما می‌دانید که حاکمان امت‌ها بر آنها سلطه دارند، و کسانی که بزرگ هستند بر آنها اقتدار اعمال می‌کنند. اما در میان شما چنین نخواهد بود» (متی ۲۰: ۲۵-۲۶). عیسی ادامه داد تا نشان دهد که ارزش‌های دنیا، ارزش‌های ملکوت او نیستند. در واقع، آن ارزش‌هایی که انسان‌ها با آنها زندگی می‌کنند، توسط حکومت و ملکوت او وارونه می‌شوند: «هر که می‌خواهد در میان شما بزرگ شود، بگذارید خادم شما باشد. و هر که می‌خواهد در میان شما اول باشد، بگذارید برده شما باشد – همانطور که پسر انسان نیامد تا خدمت شود بلکه تا خدمت کند، و جان خود را فدیه بسیاری بدهد» (متی ۲۰: ۲۶-۲۸).
شخصیت رهبر
قبل از اینکه اقتدار واقعی به ما داده شود، باید خود را انکار کنیم و خدمت کردن را بیاموزیم. برای اینکه شایسته افتخار بزرگ باشیم، نباید فقط خدمت کنیم، بلکه در واقع خود را برده بدانیم، نه تنها برده خداوند، بلکه برده همه برادران و خواهرانمان در مسیح. در واقع، حتی باید آماده باشیم تا به کسانی که از اهل ایمان نیستند نیز خدمت کنیم.
فقط از این طریق است که ما واقعاً با خداوند عیسی همذات پنداری می‌کنیم. فقط از این طریق است که ما واقعاً شبیه او می‌شویم. این همان چیزی است که ما به آن فراخوانده شده‌ایم و برای آن فراخوانده شده‌ایم. برای خدمت کردن همانطور که خداوند خدمت کرد، با شخصیتی مانند او و مطابق با تصویر او (رومیان ۸: ۲۹).
