«خدایی که جهان و هر چه در آن است را آفرید، چون او خداوند آسمان و زمین است، در معابدی که با دست ساخته شده‌اند ساکن نیست.» اعمال رسولان ۱۷:۲۴ NKJV
«زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودان داشته باشد.» یوحنا ۳:۱۶
«دنیا و چیزهای دنیا را دوست ندارید. اگر کسی دنیا را دوست دارد، محبت پدر در او نیست. زیرا هر چه در دنیاست – شهوت جسم و شهوت چشم و غرور زندگی – از پدر نیست بلکه از دنیاست.» اول یوحنا ۲:۱۵-۱۶
درباره کدام دنیا صحبت می‌کنیم؟
اصلاً دنیا چیست؟ چرا کتاب مقدس اینقدر بر مسیحیان «دنیوی» سخت می‌گیرد؟ چگونه کتاب مقدس می‌تواند بگوید که خدا دنیا را آفرید (اعمال ۱۷:۲۴) و دنیا را دوست دارد (یوحنا ۳:۱۶)، و سپس به ما بگوید که دنیا را دوست نداشته باشیم (اول یوحنا ۲:۱۵)؟ آیا این تناقض است؟ نه، اما نیاز به توضیح دارد.
کتاب مقدس کلمه «دنیا» را به سه روش مختلف به کار می‌برد. اول، می‌تواند به معنای جهان مادی یا زمین باشد که خدا آن را آفرید. اینگونه است که این کلمه در اعمال ۱۷:۲۴ به کار رفته است. دوم، می‌تواند به معنای دنیای بشریت باشد، همانطور که در یوحنا ۳:۱۶. خدا تمام نژاد بشر را دوست دارد. سوم، می‌تواند به معنای امور و چیزهای این زمین باشد. اینگونه است که این کلمه در اول یوحنا ۲:۱۵-۱۶ به کار رفته است، و این معنای اصلی کلمه «دنیا» در سراسر عهد جدید است.
آیات دیگر به ما نشان می‌دهند که وقتی کتاب مقدس به این روش سوم به دنیا اشاره می‌کند، از چیزی ناملموس صحبت می‌کند که در پشت صحنه امور و چیزهای قابل مشاهده این زمین عمل می‌کند. اول قرنتیان ۲:۱۲ به «روح دنیا» اشاره می‌کند و اول قرنتیان ۳:۱۹ از «حکمت این دنیا» صحبت می‌کند. علاوه بر این، سه آیه در یوحنا به ما می‌گویند که شیطان در پشت صحنه است و «شاهزاده» یا «حاکم» این دنیاست (یوحنا ۱۲:۳۱؛ ۱۴:۳۰؛ ۱۶:۱۱). حتی با اینکه شیطان در صلیب شکست خورد، او هنوز در این دنیا تا روز داوری عمل می‌کند. اول یوحنا ۵:۱۹ می‌گوید که تمام دنیا تحت کنترل شریر است.
پس، دنیایی که مسیحیان نباید دوست داشته باشند، یک نظام شیطانی است. این چیزی نیست که بتوانیم با زندگی در یک کمون مسیحی یا در انزوا به عنوان یک زاهد مسیحی از آن فرار کنیم. همچنین لیستی از «نبایدها» نیست که بتوان آن را به عنوان نوعی معیار دنیوی بودن ما رعایت یا نقض کرد. نه، این یک نظام است که خود را به تمام حوزه‌های زندگی گسترش می‌دهد. جنایات سازمان‌یافته را به عنوان یک مثال در نظر بگیرید. این یک نظام است که به دنبال گسترش انگشتان نفوذی خود به تمام حوزه‌های کسب‌وکار است – به هر روش قانونی یا غیرقانونی موجود. به همین ترتیب، نظام جهانی شاخک‌های خود را به تمام حوزه‌های فعالیت انسانی – مطالعات، مشاغل، ورزش، حتی فعالیت‌های مذهبی – گسترش می‌دهد. آگاهانه یا ناخودآگاه با نظام جهانی از طریق فلسفه، هنر، موسیقی، فناوری، رسانه‌های جمعی و غیره روبرو می‌شویم. نظام جهانی به معنای واقعی کلمه تمام فرهنگ ما را نفوذ می‌کند.
چگونه می‌توانیم به درستی در آن زندگی کنیم؟
راه شناخت نظام جهانی در وضعیت خودمان، از طریق سه اصل عملکرد آن است – شهوت جسم، شهوت چشم، و غرور زندگی (اول یوحنا ۲:۱۶). به عبارت دیگر، این سه اصل عبارتند از لذت خودخواهانه، سود خودخواهانه و غرور. آیا هیچ یک از این اصول را در زندگی یا حوزه‌های فعالیت خود تشخیص می‌دهیم؟ البته که بله! این نظام جهانی در حال کار است. شیطان این نظام شیطانی جهانی را طراحی کرده است تا به طبیعت سقوط کرده و گناهکار ما جذابیت داشته باشد. و او کاملاً موفق است! روش عادی شیطان برای به دام انداختن مسیحی در حال رشد، فرستادن گروهی از شیاطین برای حمله به ما نیست. نظام جهانی او برای برانگیختن آن تمایلات ناپاک در درون ما که منجر به گناه می‌شود، کافی است (یعقوب ۱:۱۳-۱۶).
درگیری ما با دنیا فقط به آنچه ممکن است «حوزه‌های بزرگ» مانند مادی‌گرایی یا رابطه جنسی نامشروع در نظر بگیریم، محدود نمی‌شود. نظام جهانی به حوزه‌های ظریف‌تر زندگی ما نیز نفوذ می‌کند. انگیزه واقعی ما برای موفقیت چیست؟ چرا سعی می‌کنیم بهترین اتاق‌ها یا تخت‌ها را در خلوتگاه آخر هفته به دست آوریم؟ چرا ناخودآگاه برای صندلی‌های بهتر در اتوبوس یا ماشین در طول سفرهای طولانی دستکاری می‌کنیم؟ دلایل واقعی ما برای زیاد صحبت کردن در مطالعات کتاب مقدس و جلسات گروه کوچک چیست؟
پس چگونه باید «خود را از دنیا بی‌لکه نگه داریم» (یعقوب ۱:۲۷)؟ پاسخ ساده کتاب مقدس این است که ایمان و محبت بیشتری داشته باشیم. اول یوحنا ۵:۴-۵ می‌گوید که این ایمان ماست که بر دنیا غلبه می‌کند. هر چه بیشتر با ایمان زندگی کنیم، نظام جهانی کمتر برای ما جذاب خواهد بود. به عنوان مثال، مادی‌گرایی برای مسیحی که با ایمان تشخیص می‌دهد که دارایی‌های فعلی روی زمین در مقایسه با میراث ابدی که به عنوان وارثان مشترک با مسیح در انتظار ماست، بی‌ارزش هستند، مشکلی نیست. ناگفته نماند که هر چه بیشتر عاشق خداوند عیسی باشیم، دنیا و جاذبه‌های آن کمتر در ما طنین‌انداز خواهد شد.
وقتی زن و شوهری عمیقاً عاشق یکدیگرند، زنا غیرقابل تصور است. قابل توجه است که خدا دوستی با دنیا را زنای روحانی می‌داند (یعقوب ۴:۱-۴). وقتی عمیقاً عاشق خداوند خود هستیم، نظام جهانی تسلط خود را بر ما از دست می‌دهد. دیگر در امور این دنیا گرفتار نیستیم (دوم تیموتائوس ۲:۴). دیگر با طرز فکر این دنیا هم‌شکل نمی‌شویم (رومیان ۱۲:۲). بلکه، زندگی ما کاملاً با کسی که دوستش داریم گره خورده است. ما به هر کلام او گوش می‌دهیم و از روی محبت، نه قانون، اطاعت می‌کنیم!
پیروزی بر دنیا آسان نیست. در واقع، عیسی گفت که می‌توانیم انتظار دوران سختی را داشته باشیم (یوحنا ۱۶:۳۳). اما عیسی در همین آیه نیز گفت که می‌توانیم دلگرم باشیم زیرا او بر این دنیا غلبه کرده است. همانطور که با ایمان و محبت بیشتر از خداوند عیسی پیروی می‌کنیم، می‌توانیم مطمئن باشیم که از شیطان و نظام جهانی او حفظ خواهیم شد (یوحنا ۱۷:۱۵-۱۶). علاوه بر این، فقط مسئله زمان است تا این دنیای شرور کنونی دیگر نباشد. در حال از بین رفتن است! اول یوحنا ۲:۱۷ می‌گوید که «دنیا و شهوت آن در حال گذر است؛ اما کسی که اراده خدا را انجام می‌دهد تا ابد باقی می‌ماند.» چه وعده‌ای! بیایید در خیر آن زندگی کنیم.
