فرمان خداوند به شاگردانش قبل از اینکه به آسمان صعود کند بسیار واضح است: «پس بروید و همه امت‌ها را شاگرد سازید» (متی ۲۸:۱۹ NKJV)، و «شما شاهدان من خواهید بود... تا دورترین نقاط زمین» (اعمال ۱:۸). این فرمان برای ما نیز صدق می‌کند. و کلمه «همه» حتی به کسانی که بیشترین مخالفت را با انجیل دارند، مانند مسلمانان که حدود یک چهارم جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند، اشاره دارد. چگونه می‌توانیم با مسلمانان خبر خوش نجات را به اشتراک بگذاریم؟ من به این سوال تحت سه عنوان فرعی پاسخ خواهم داد.
۱. چیزهایی که باید بدانید
شما باید به حقایق کتاب مقدس زیر، نه تنها از نظر فکری، بلکه با تمام قلب خود متقاعد باشید: که همه ما گناهکاریم؛ که تنها یک راه نجات وجود دارد؛ که خدا می‌خواهد همه را نجات دهد، از جمله مسلمانان را.
اول،
همه ما گناهکاریم: «زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند» (رومیان ۳:۲۳). یک مسیحی اسمی (فقط در نام) به همان اندازه گمراه است که هر بت‌پرستی، حتی اگر به کلیسا برود.
دوم،
تنها یک راه برای نجات وجود دارد. این راه از طریق ایمان به عیسی مسیح است که برای ما مرد و بدین ترتیب مجازات گناهان ما را پرداخت. «و در هیچ‌کس دیگر نجات نیست، زیرا نام دیگری زیر آسمان به مردم داده نشده است که به وسیله آن باید نجات یابیم» (اعمال ۴:۱۲). شما خودتان باید به این موضوع متقاعد باشید. شما باید متقاعد باشید که تمام ادعاهای دیگر نادرست هستند. مهم نیست که یک شخص چقدر خوب و مذهبی باشد، بدون مسیح او در حال هلاکت است، حتی اگر با احترام از خدا سخن بگوید. ایمان به مسیح یعنی پذیرفتن او در قلب خود (یوحنا ۱:۱۲). هر دیدگاهی که با این تناقض داشته باشد، هر چقدر هم که جذاب باشد، یک فریب شیطانی است.
سوم،
شما باید باور داشته باشید که خدا می‌خواهد مسلمانان را نجات دهد. کتاب مقدس به ما می‌گوید که خدا «می‌خواهد همه مردم نجات یابند و به معرفت حقیقت برسند» (اول تیموتائوس ۲:۴). همچنین به ما می‌گوید که خدا «نسبت به ما بردبار است، و نمی‌خواهد که کسی هلاک شود، بلکه می‌خواهد همه به توبه برسند» (دوم پطرس ۳:۹). برخی افراد این تصور غلط را دارند که مسلمانان همیشه در برابر انجیل مقاومت می‌کنند. این درست نیست. من شخصاً با بسیاری از مسلمانانی که مسیح را به عنوان خداوند و نجات‌دهنده خود پذیرفته‌اند، ملاقات کرده‌ام و معاشرت‌های فوق‌العاده‌ای داشته‌ام.
۲. کارهایی که باید انجام دهید
اول،
شما باید با شور و اشتیاق عمیق، نجات مسلمانان را آرزو کنید و با همان شور و اشتیاق برای او دعا کنید. به یاد داشته باشید که خدا مسلمانان را دوست دارد و مسیح برای او مرد. شما باید برای او دعا کنید و در دعاهای خود پایداری کنید. به دلیل واکنش اولیه او که ممکن است نشان دهد او کاملاً از باور کردن آنچه شما به او می‌گویید امتناع می‌کند، تسلیم نشوید. حتی بی‌دین‌ترین مسلمانی که دین خود را رعایت نمی‌کند، یک چیز را به او آموخته‌اند که به شدت به آن چسبیده است – یعنی اینکه او هرگز نباید دین خود را تغییر دهد. شما در واقع علیه نیروهای تاریکی، علیه دژ شیطان کار می‌کنید. اما به یاد داشته باشید که خدا از تمام قدرت شیطان قدرتمندتر است (اول یوحنا ۴:۴). این کار خداست، نه کار شما.
دوم،
هنگام صحبت با یک مسلمان، روی موضوع اصلی بمانید. هدف درست را پیوسته در نظر داشته باشید – نه برای برنده شدن در یک بحث، بلکه برای نجات یک روح. با مسائل فرعی منحرف نشوید. همیشه بحث را به موضوع اصلی بازگردانید: اینکه همه ما گناهکاریم، که نمی‌توانیم خودمان را نجات دهیم، که خدا ما را بسیار دوست دارد، و اینکه مسیح برای نجات ما آمد. او برای ما مرد تا ما بتوانیم آمرزش کامل و زندگی ابدی داشته باشیم.
سوم،
آزادانه از کلام خدا نقل قول کنید، به ویژه آیاتی که درباره مسیح و محبت او به انسان صحبت می‌کنند. حتماً متی ۲۰:۲۸ را ذکر کنید – «پسر انسان نیامد تا خدمت شود، بلکه تا خدمت کند و جان خود را فدیه بسیاری دهد.» همچنین رومیان ۵:۸ را نقل قول کنید – «اما خدا محبت خود را نسبت به ما اینگونه ثابت می‌کند که وقتی ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد.» از نگرش مسیح نسبت به گناهکاران توبه‌کار صحبت کنید، مانند زنی که پاهای او را با اشک‌هایش شست (لوقا ۷:۳۶-۵۰)، و زنی که در زنا گرفتار شد (یوحنا ۸:۱-۱۱). مَثَل پسر گمشده را بگویید (لوقا ۱۵:۱۱-۳۲). کلمات مسیح به فریسیان را نقل قول کنید: «تندرستان به پزشک نیاز ندارند، بلکه بیماران. من نیامده‌ام تا عادلان را بخوانم، بلکه گناهکاران را به توبه» (لوقا ۵:۳۱-۳۲). این کار را با محبت و شفقت انجام دهید.
چهارم،
یک دوست واقعی باشید. مراقبت واقعی از شخص نشان دهید، هر زمان که می‌توانید به او کمک کنید، و برای او از خودگذشتگی کنید. مانند استاد خود باشید که به همه نیکی می‌کرد. بسیاری از طریق مهربانی کسی که به آنها شهادت داد، به خداوند جذب شده‌اند: «بگذارید نور شما در برابر مردم بدرخشد، تا کارهای نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است جلال دهند» (متی ۵:۱۶).
۳. کارهایی که نباید انجام دهید
اول،
شما هرگز نباید به صورت تحقیرآمیز درباره اسلام، آموزه‌های آن، کتاب مقدس آن، یا پیامبر آن صحبت کنید.
دوم،
در مسائل سیاسی، مانند درگیری بین فلسطینیان و یهودیان، دخالت نکنید. اگر این مسائل پیش آمدند، هدف شما همیشه باید این باشد که روشن کنید که خدا حاکم نهایی است و تمام زمین به او تعلق دارد. او همه مردم را دوست دارد و اهداف خود را محقق خواهد کرد. روشن کنید که برای همه کسانی که رنج می‌برند، صرف نظر از دین یا نژادشان، متاسف هستید.
سوم،
هر زمان که درباره مسائل روحانی بحث می‌کنید، همیشه این کار را با احترام، تفکر و جدیت انجام دهید. زنانی که حضور دارند باید لباس‌های محافظه‌کارانه بپوشند و نباید بر بحث مسلط شوند. به طور کلی ترجیح داده می‌شود که زنان به زنان شهادت دهند، اما این یک قانون مطلق در جهان غرب نیست.
چهارم،
به خاطر هر چیزی که مسلمان ممکن است بگوید، عصبانی یا دلسرد نشوید. تسلیم نشوید؛ اغلب بیش از یک یا دو سال طول کشیده است تا یک مسلمان ایمان خود را به مسیح اعلام کند. اغلب پس از تحریم بحث‌ها، خود مسلمان دوباره تماس را آغاز خواهد کرد. وقتی نمی‌توانید با او صحبت کنید، درباره او با خدا صحبت کنید.
منابع
در حالی که دانش اسلام برای شهادت دادن یک ضرورت مطلق نیست، می‌تواند مفید باشد. برای این منظور، من کتابچه خویشاوندان ابراهیم را توصیه می‌کنم که از ناشر این مجله قابل تهیه است. برای کمک به پاسخگویی به سوالات اصلی مسلمانان، من کتابچه به دوستان مسلمان من را توصیه می‌کنم که از Overcomer Press، P.O. Box 248, Owosso, MI 48867, USA قابل تهیه است.
توسط رفیق
