کلمات این سرود ستایش حقیقت اساسی اینکه چرا بهشت مکانی شگفت‌انگیز است را به تصویر می‌کشند – زیرا ما نجات‌دهنده خود را رو در رو خواهیم دید و برای همیشه با او خواهیم بود! این امید مطمئن هر ایماندار است. بهشت مکانی عالی است، پر از جلال و فیض. من می‌خواهم نجات‌دهنده‌ام را ببینم.
خداوند قرار بود بمیرد، و مریم بیت‌عنیا این را می‌دانست زیرا او در پای خداوند نشسته و تعلیم او را دریافت کرده بود. مریم یک پوند روغن سنبل بسیار گران‌قیمت را گرفت و پاهای عیسیٰ را مسح کرد و پاهای او را با موهای خود پاک کرد.
رساله به کولسیان توسط پولس رسول در دوران حبس او در روم نوشته شده است. این یک نمونه برجسته از آنچه او قبلاً نوشته بود که رنج‌هایش در خدمت خداوند نه تنها جسمی، بلکه نگرانی‌های روحانی نیز بود، می‌باشد. بیشتر رساله‌های پولس به کلیساهایی نوشته شده بود که او در تأسیس آنها نقش داشت.
مغز ما تجربیات ما را با آنچه می‌بینیم، می‌شنویم، بو می‌کنیم، می‌چشیم و احساس می‌کنیم، به افکار تبدیل می‌کند. این طبیعت ماست که تعیین می‌کند چگونه به افکار و تحریکات عاطفی بدنمان واکنش نشان دهیم. کتاب مقدس به ما می‌آموزد که طبیعت جسمانی آدم هنگامی که گناه کرد، فاسد شد.
دو واقعه خاص در عهد عتیق وجود دارد که هر بار که آنها را می‌خوانم، اشک از چشمانم سرازیر می‌شود. گمان می‌کنم این به این دلیل است که من موسی را، کسی که موضوع آیات ثبت شده است، دوست داشته‌ام. اولین دلیل این اشک‌ها هنگام خواندن تثنیه ۳:۲۳-۲۶ رخ می‌دهد.
رسول کلمه «امید» را به معنای دقیق کتاب مقدسی آن برای امید مسیحی به کار می‌برد. به این معنا، کلمه «امید» به ایمان به چیزهایی اشاره دارد که اگرچه هنوز دیده نشده‌اند، اما مقدر شده‌اند که به وقوع بپیوندند. این متن نمونه خوبی از اطمینان مسیحیان به نجات ابدی است.
در بخش ۲ این سلسله، ما افسسیان را بررسی می‌کنیم که حاوی برخی از عالی‌ترین حقایق در مورد مسیحیان است. در آن می‌یابیم که باید «در محبت... همچون فرزندان نور... با دقت» گام برداریم (افسسیان ۵:۲،۸،۱۵ NKJV)
ایده پشت «نان آسمانی، اکنون و همیشه مرا سیر کن» از کتاب مقدس است. آواز خواندن به آنها روحیه می‌دهد و این تنها چیزی است که برایشان مهم است. این یک تراژدی است که جهان انگلیسی‌زبان تا حد زیادی صخره‌ای را که آن را به وجود آورد، فراموش کرده است (تثنیه ۳۲:۱۸؛ اشعیا.
خدای پدر و خدای پسر، خداوند عیسی مسیح، خدا و اولین انسان، آدم، پدر و ایمانداران امروز، و پدران و پسران و دخترانشان. ما تمایل داریم که پدرمان در آسمان را بر اساس تجربه یا مشاهداتمان از پدران انسانی تصور کنیم. اما مهم نیست که درک ما چیست، واقعیت این است که خدای ما
کتاب مقدس تعلیم می‌دهد که زندگی مسیحی باید زندگی رشد مداوم باشد. برای اینکه یک ایماندار به درستی رشد کند، باید مراحل خاصی برای سلامت روحانی خوب رعایت شود. به مرور سریع یک فصل فقط برای ارضای وجدان خود راضی نباشید. کلام خدا را در قلب خود پنهان کنید.
سکه‌های رومی اصیل که توسط باستان‌شناسان در حفاری‌هایشان از سکونتگاه‌های رومی کشف شده‌اند، ارزش زیادی دارند و نمایشگاه‌های موزه‌ای بسیار مفیدی را تشکیل می‌دهند. «آنچه را که از آن سزار است به سزار بدهید» «آنچه را که از آن سزار است به سزار بدهید»
مسیحی به عنوان یک نگهبان، شب را چه شده است، از اعماق است. چشم‌انداز – جولای-آگوست ۲۰۲۱ — مجله فیض و حقیقت، نگهبان. مسیحی به عنوان یک نگهبان در اعماق عمیق‌ترین اعماق قلب خود است. او می‌نویسد: «نزد تو آمرزش هست، تا تو را بترسند»
یکی از دوستان چندین ساله فوت کرد و در وصیت‌نامه‌اش دستور داد که مبلغ قابل توجهی پول به جو اسمیت برسد. او دقیقاً همان کاری را کرد که اکثر مردم در این وضعیت انتظار داشتند: او در مورد کارهایی که می‌توانست با پول انجام دهد، رؤیاپردازی کرد. متأسفانه، ملاحظات او عموماً بر روی کارهایی متمرکز بود که او برنامه‌ریزی کرده بود.
هنگامی که ایمانداران به مسیح به عنوان نجات‌دهنده اعتماد می‌کنند، روح‌القدس را دریافت می‌کنند. دست‌گذاری در اعمال رسولان برای موقعیت‌های خاص بود، امروز لازم نیست.
